#1
Ohja, en dit is toch gewoon fucking vet haha
Deel 4: More will be revealed
81 antwoorden
34 weergaven
18-5-2026
#2
Mooi gesproken, en ook Daniel Arends erbij halen.Fout zou ik niet zeggen. Het is ieders eigen beleving van spiritualiteit denk ik. En ik heb er inmiddels veel aan om wèl een geloof te hebben waar ik het voorheen totale onzin vond.
Dat is ook een beetje de grap aan geloof. Het is geen exacte wetenschap. Het is precies zoals het woord zegt: geloven. Dat is niet 'weten' of 'bewijzen'.
Was voor mij wel erg moeilijk om daar m'n weg in te vinden haha
Het is een beetje zoals Daniel Arends ook ooit zij. "Wat ik zo mooi vind aan geloof is dat je het kunt doen in iets waarvan je twijfelt of het wel zo is. Je gelooft in iets waarbij je het risico loopt dat je op de dag des oordeels met lege handen komt te staan."
Dat zou geen goed of fout geven.
Dat vind ik zo lastig aan religie, waarbij geloof dus allerlei regels krijgt en wordt gepretendeerd dat iets wel zo 'is'. En dat daar vervolgens oorlogen om worden gevoerd enzo. Beetje jammer 😅
That is aces in my book!
#3
Dit gaat gedisliked worden als vliegen op stront maarPersoonlijk geldt dat God en ik al lang geleden afgesproken hebben elkaar niet meer lastig te vallen.![:smirk:]()
Als er een after life is… noodle armpjes of niet ik beuk die “god” helemaal in elkaar.
ik ben een egoïst maar you took my best friend, mij mom and I was bullied so much I ALMOST stabbed him with a ice pick. At school.
1. God doesn’t give a shit.
2. God is not all powerful.
3. God is not merciful.
4. God, if real, better not face me because I go apeshit. Ik pis op je.
Het gaat er niet in sorry
#4
Deze is nieuw voor me; als ik 'm tegenkom trap ik 'm eerst in z'n ballen, denk ik nog steeds regelmatig.Als er een after life is… noodle armpjes of niet ik beuk die “god” helemaal in elkaar.
#5
Grappig hoe goden voor de meeste mensen altijd een entiteit aannemen in de vorm van iets tastbaars haha
Al het andere lijkt boven ons begrip te gaan. Logisch natuurlijk. Anders kan je er niet echt een beeltenis van maken.
Ik zie God meer als een soort energie van het universum die zich kenbaar maakt in kleine hints (synchroniciteit) en/of spreekt via andere mensen.
Meer dan dat eigenlijk ook niet. Dus houd ik 'm ook niet verantwoordelijk voor alle ellende die er in de wereld ontstaat. Dat lijkt er eerder te ontstaan wanneer een zieke geest (zoals bijvoorbeeld ik) zijn eigen wil gaat volgen en daarbij geen oog heeft voor de behoeftes van anderen. Je zou dat ook 'de duivel' kunnen noemen, I guess.
Een hiernamaals geloof ik eigenlijk ook niet echt in. De beeldspraak van hemel en hel valt hier op aarde zelf te creëren in hoe we als mens zelf met situaties omgaan denk ik.
Al het andere lijkt boven ons begrip te gaan. Logisch natuurlijk. Anders kan je er niet echt een beeltenis van maken.
Ik zie God meer als een soort energie van het universum die zich kenbaar maakt in kleine hints (synchroniciteit) en/of spreekt via andere mensen.
Meer dan dat eigenlijk ook niet. Dus houd ik 'm ook niet verantwoordelijk voor alle ellende die er in de wereld ontstaat. Dat lijkt er eerder te ontstaan wanneer een zieke geest (zoals bijvoorbeeld ik) zijn eigen wil gaat volgen en daarbij geen oog heeft voor de behoeftes van anderen. Je zou dat ook 'de duivel' kunnen noemen, I guess.
Een hiernamaals geloof ik eigenlijk ook niet echt in. De beeldspraak van hemel en hel valt hier op aarde zelf te creëren in hoe we als mens zelf met situaties omgaan denk ik.
#6
Tegen het woord God heb ik altijd weerstand gehad. Langzaam aan wordt het minder. Wat mij erg heeft geholpen was toen iemand vertelde dat het middel waaraan hij verslaafd was een destructieve kracht was, en dat voor zijn herstel hij een constructieve kracht daar tegenover heeft gezet. Voor mij zijn dat mijn vrienden en fellows. Ik weet dat zij altijd het beste met mij voor hebben, ook al zijn we het niet altijd met elkaar eens. Noem het god vs de duivel voor mijn part. Ik beschouw mijzelf nog steeds als niet-religieus. Hoe het leven ook loopt, ik kan het niet echt beïnvloeden, alleen hanteerbaar proberen te houden door mijn kijk erop aan te passen, kritisch in de gaten te houden voor mijn welzijn, en hulp vragen (en geven uiteraard). Vroeger vond ik mijzelf agnost (bewijs het maar dat 'ie bestaat!) maar dat bracht me niet verder. Ik wilde altijd overal bewijs voor hebben. Waarschijnlijk had dat allemaal te maken met mijn onzekerheden.Grappig hoe goden voor de meeste mensen altijd een entiteit aannemen in de vorm van iets tastbaars haha
Al het andere lijkt boven ons begrip te gaan. Logisch natuurlijk. Anders kan je er niet echt een beeltenis van maken.
Ik zie God meer als een soort energie van het universum die zich kenbaar maakt in kleine hints (synchroniciteit) en/of spreekt via andere mensen.
Meer dan dat eigenlijk ook niet. Dus houd ik 'm ook niet verantwoordelijk voor alle ellende die er in de wereld ontstaat. Dat lijkt er eerder te ontstaan wanneer een zieke geest (zoals bijvoorbeeld ik) zijn eigen wil gaat volgen en daarbij geen oog heeft voor de behoeftes van anderen. Je zou dat ook 'de duivel' kunnen noemen, I guess.
Een hiernamaals geloof ik eigenlijk ook niet echt in. De beeldspraak van hemel en hel valt hier op aarde zelf te creëren in hoe we als mens zelf met situaties omgaan denk ik.
#7
Gefeliciteerd 🥳
#8
Gefeliciteerd! Keep up the good work!💕✨
#9
Gefeliciteerd LucidLucy ! Niet alleen met clean gebleven zijn, maar vooral ook met dit:
Mijn leven is zoveel beter dan het ooit is geweest.... Insane eigenlijk
#10
Ontzettend veel respect voor jouw ommezwaai. ❤️
Ik vind het ook erg fijn dat je hier op DF aanwezig bent.
Ik vind het ook erg fijn dat je hier op DF aanwezig bent.
#11
Wat een prachtige post.Ik wilde toch even de Just for Today vandaag hier delen. Omdat dit ècht onderschrijft wat ik ervaar en waarom ik zo verdomd enthousiast ben over het NA programma.
____________________
‘Herstellen’ 7 januari
‘NA-Anonieme Verslaafden biedt de verslaafde een
programma dat meer inhoudt dan alleen een leven
zonder drugs. Deze manier van leven is niet alleen beter
dan de hel waar we vandaan komen, het is een beter
leven dan we ooit voor mogelijk hielden.’
Basistekst, blz. 122
Slechts weinigen van ons verlangen terug naar een ‘herstel’ van ons leven voordat we begonnen te gebruiken. Velen van ons hebben ernstig geleden onder lichamelijke, seksuele en emotionele mishandeling. High worden en high blijven leek de enige manier om daarmee om te kunnen gaan. Anderen kregen op een minder duidelijke maar even pijnlijke manier te maken met lijden voordat zij in de ban raakten van verslaving. Het ontbrak ons aan richting en een doel.
Vanbinnen ervoeren we een spirituele leegte. Wij hadden het gevoel er niet bij te horen en we konden ons niet in iemand anders verplaatsen. Het ontbrak ons aan alles wat het leven zin en betekenis geeft. We gebruikten drugs in een ijdele poging om het lege gevoel binnenin ons op te vullen. De meesten van ons moeten er niet aan denken om ons vroegere leven te ‘herstellen’.
Uiteindelijk is herstellen bij NA iets anders, het is een kans op een nieuw en ander leven. Wij hebben het gereedschap gekregen om het puin van ons leven op te ruimen. We hebben de steun gekregen om vol moed een nieuwe weg in te slaan. En wij ontvingen het geschenk van een bewust contact met een Macht die groter is dan wijzelf. Dit contact voorziet ons van de innerlijke kracht en richting waar het ons vroeger zo aan ontbrak.
Herstellen? Inderdaad, op elk vlak. Wij bouwen een geheel nieuw leven op, dat beter is dan wij ooit hebben durven
dromen. Wij zijn dankbaar.
Alleen voor vandaag: Ik heb iets hersteld wat ik nooit eerder had, iets wat ik nooit voor mogelijk hield: een bestaan als herstellende verslaafde. Ik dank U, Hogere Macht, met meer dan ik in woorden kan zeggen.
____________________
Vroeger zat ik vol met angsten en onzekerheden. Had ik zo vaak het gevoel er niet bij te horen. Zelfs als ik met mijn meest hechte vrienden op een gezellige manier bijeen was, voelde ik me nog eenzaam. Ik kon geen aansluiting vinden.
Veel zal misschien te maken hebben met ASS en hoe mijn brein net wat anders werkt. De rest zal vast te wijten zijn aan mijn zieke manier van denken die verslavingsgevoeligheid met zich meebrengt.
Feit is dat ik dit nu zoveel minder ervaar. De verveelden dingen en tegenslagen die ik nu mee maak, daar kan ik anders mee omgaan. Waar ik vroeger alles op kropte en zelf probeerde op te lossen, vraag ik nu om hulp en spreek ik me uit. Niet alleen naar fellows, maar ook in het luchtledige naar iets ongrijpbaars wat ik dan als Hogere Macht bestempel.
En door dat te doen komt er hulp, komt er leiding, komt er richting. Zo simpel en toch zo bizar.
En als we dan kijken naar de resultaten van alleen al 2024. Ik heb mijn huishouden beter op orde. Ik kan liever voor mezelf zijn en weet daardoor eerder mijn taken lijstjes in te korten zonder mezelf af te straffen of schuldig te voelen. Ik heb buiten de meetings weer een andere groep mensen gevonden waar ik helemaal mezelf kan zijn, met wie ik dingen kan delen waar ik me voorheen voor schaamde en voor mezelf hield.
Ik ben een liefdesrelatie aangegaan. En dat lijkt nog een hele gezonde en stabiele relatie te zijn ook. Voor mij echt iets op de lange termijn.
Ik ben in mijn werk een andere functie begonnen, met het daarbij behorende hogere salaris. En ik doe het met plezier. Ik heb echt leuk, afwisselend werk.
Ik ben (voor werk) 3 keer naar China geweest dit jaar. Komend jaar mag ik wéér naar China èn ook nog naar Rio (Brazilië).
Ik heb dit jaar mijn eerste stappen weer gezet in het alpinisme. Niet enkel bergwandelen, maar ook weer multipitch klimmen, gletsjers doorkruisen, etc.
En ik zit gewoon goed in mijn vel.
En dan is dit allemaal enkel nog maar het resultaat van 2024. Mijn leven is zoveel beter dan het ooit is geweest.... Insane eigenlijk.
Mega dankbaar!
Het is jou gegund kerel, ik ben echt blij voor je met al je mooie hoogtepunten in 2024.
Gefeliciteerd met je jaar clean, het wordt alleen maar mooier
#12
Ik had al gevoel dat je terugval had en ik heb mijn zorgen destijds met iemand uitgedeeld.
Ik was heel opgelucht toen je weer hier, op het df , begon je reacties te plaatsen .
Ik ga het nu ff kort houden , LucidLucy.
Als ik ooit zwaar verslaafd word ( want licht verslaafd ben ik al![:)]()
)) wil ik je als mijn sponsor hebben, zoveel respect heb ik voor jou 🧡 en Corona .
U rock!
Ik was heel opgelucht toen je weer hier, op het df , begon je reacties te plaatsen .
Ik ga het nu ff kort houden , LucidLucy.
Als ik ooit zwaar verslaafd word ( want licht verslaafd ben ik al
U rock!
#13
@LucidLucy damn kerel dat jij nog niet klaar was had ik niet verwacht. Dank je wel voor het uitgebreide verslag.
Fijn om te lezen dat je weer de goede dingen doet. Het helpt mij om te lezen hoe snel het weer mis kan gaan. Ik ga mijn herstel ook eens even herzien. Van de week 2 keer stap 10 vergeten en ook dagen gehad waarop ik geen fellows heb gesproken.
Doe wat goed voor je is. Die meeting samen gaan we regelen als de tijd er rijp voor is.
Love you man. Zet ‘m op 😘
Fijn om te lezen dat je weer de goede dingen doet. Het helpt mij om te lezen hoe snel het weer mis kan gaan. Ik ga mijn herstel ook eens even herzien. Van de week 2 keer stap 10 vergeten en ook dagen gehad waarop ik geen fellows heb gesproken.
Doe wat goed voor je is. Die meeting samen gaan we regelen als de tijd er rijp voor is.
Love you man. Zet ‘m op 😘
#14
Wauw wat heftig allemaal man. Blij dat je in ieder geval alweer een tijd op de goede weg zit.
Ik snap dat je overweegt wegens mogelijke triggers hier misschien weg te gaan, maar hoop van niet want zie je graag hier op het forum. Uiteindelijk moet je zelf die afweging maken. (maar dat weet je natuurlijk)
Ik denk dat je helemaal gelijk hebt over de 'wat is verslaving' vraag, namelijk dat het meer fundamenteel een verslaving aan denken is. Dat het denken zelf dwangmatig en zelfs ziekelijk wordt en zo uiteindelijk dan uit kan monden in gebruik.
Super hoe ondanks de terugval je je wel heel erg bewust bent van alles, bijvoorbeeld hoe eerlijkheid (naar jezelf en anderen) de enige uitweg is en hoe je daar ook daadwerkelijk voor hebt gekozen. Respect daarvoor, want toen ik je verhaal zo las (zat er helemaal in) lijkt uit zo'n put moeten klimmen echt een enorme opgave.
Ik snap dat je overweegt wegens mogelijke triggers hier misschien weg te gaan, maar hoop van niet want zie je graag hier op het forum. Uiteindelijk moet je zelf die afweging maken. (maar dat weet je natuurlijk)
Ik denk dat je helemaal gelijk hebt over de 'wat is verslaving' vraag, namelijk dat het meer fundamenteel een verslaving aan denken is. Dat het denken zelf dwangmatig en zelfs ziekelijk wordt en zo uiteindelijk dan uit kan monden in gebruik.
Super hoe ondanks de terugval je je wel heel erg bewust bent van alles, bijvoorbeeld hoe eerlijkheid (naar jezelf en anderen) de enige uitweg is en hoe je daar ook daadwerkelijk voor hebt gekozen. Respect daarvoor, want toen ik je verhaal zo las (zat er helemaal in) lijkt uit zo'n put moeten klimmen echt een enorme opgave.
#15
Niet gewoon menselijk, wel gewoon autisme 😉Sommigen zullen bij het lezen van deze voorbeelden misschien denken dat dit helemaal niets met verslaving te maken heeft. Dat dit gewoon menselijk is.
Wat je beschrijft als ‘verslaving’ (obsessief denken, doordraven, een onvermogen om hoofdzaak van bijzaak te onderscheiden) zijn in mijn ogen simpelweg aspecten van autisme — aspecten die verslaving in de hand werken, ja, maar niet verslaving an sich. Ik vermoed zelfs dat jouw onvermogen om te weten wat er op bepaalde momenten in je omgaat en dat te communiceren naar je naasten ook iets te maken heeft met autisme. Dus ik vraag me af of het zinnig is om dit soort dingen consequent onder het kopje verslaving te plaatsen.
Waarom is het onderscheid tussen verslaving en autisme hier belangrijk? Nou, je kunt potentieel een hoop doen aan verslaving (en dat heb je ook gedaan), maar met je autisme zul je moeten leven. Je zult altijd obsessief zijn en doordraven, maar mogelijkerwijs zul je nooit meer A-PiHP gebruiken. Dus ik hoop dat je in stukje autisme berusting kunt hebben en het niet te veel gaat zien als een ziekte waar je tegen moet strijden. Neurodivergent zijn is geen ziekte immers 🙂
Edit: Daar komt bij, de 12 stappen zijn een effectieve behandeling voor verslaving, maar niet voor autisme, dus verschillende aspecten van het probleem vragen om verschillende aanpakken.
#16
💛💛
#17
Was het maar alleen dat 😂😂😂Dan hoef je alleen maar die 'ik doe dat niet meer' in je gedachten te houden.
Maarja, het begint voor mij met abstinentie inderdaad. Dat 'vol gas', eigenlijk die zwart/wit, alles of niets modus. Is voor mij heel typerend aan wat ik noem de ziekte verslaving. Anders zou ik 'gewoon' een zwaar gebruiker zijn van wie het gebruik een tijdje uit de hand is gelopen.
Wat dan precies het verschil maakt.... Ben daar toch weleens benieuwd naar.
#18
Dan hoef je alleen maar die 'ik doe dat niet meer' in je gedachten te houden.
Zo envoudig is het helaas niet (maar je geeft het ook vereenvoudigd weer). Als ik er niet dagelijk aan werk beland ik toch weer in de overtuiging
dat het allemaal wel weer voor één keer kan en dat ik het best in de hand kan houden. De meest vreemde gedachtenkronkels gaan dan de overhand voeren,
ook al heb ik al tientallen - zoniet honderd - maal bewijs van het tegendeel.
En zoals we gezien hebben bij @LucidLucy gaan we gewoon verder waar we gebleven waren. Er is echt geen weg meer terug voor een verslaafde, het wordt steeds erger en nooit minder. En dan ga ik vrezen voor mijn leven dus ik houd vast aan wat ik heb geleerd om mijn herstel op #1 te houden.
#19
Er zitten (ook) voor mij een flink aantal 'eye openers' in jouw verhaal.
Ontzettend bedankt voor het delen hiervan, de uitgebreide analyse en de voorbeelden. Erg veel zeer herkenbare zaken voor mij. ❤️
Ontzettend bedankt voor het delen hiervan, de uitgebreide analyse en de voorbeelden. Erg veel zeer herkenbare zaken voor mij. ❤️
#20
Je hebt gelijkZo envoudig is het helaas niet (maar je geeft het ook vereenvoudigd weer). Als ik er niet dagelijk aan werk beland ik toch weer in de overtuiging
dat het allemaal wel weer voor één keer kan en dat ik het best in de hand kan houden. De meest vreemde gedachtenkronkels gaan dan de overhand voeren,
ook al heb ik al tientallen - zoniet honderd - maal bewijs van het tegendeel.
En zoals we gezien hebben bij @LucidLucy gaan we gewoon verder waar we gebleven waren. Er is echt geen weg meer terug voor een verslaafde, het wordt steeds erger en nooit minder. En dan ga ik vrezen voor mijn leven dus ik houd vast aan wat ik heb geleerd om mijn herstel op #1 te houden.
Ik bedoelde er ook niet mee dat het voldoende is om af en toe even 'nee' te denken.
Maar wat ik wel bedoel is dat je kunt vasthouden aan die gedachte van 'dat doe ik niet meer', elke keer als er van die stiekeme gedachtes komen opborrelen van 'maar wat nou als ik toch één keertje nog (..)'.