#1
Krachtig verhaal en komt ook dichtbij huis...
Ik zie veel dingen voorbij komen wat mijn ogen doen openen.
Veel sterkte toegewenst![:redheart:]()
Ik zie veel dingen voorbij komen wat mijn ogen doen openen.
Veel sterkte toegewenst
Deel 4: More will be revealed
81 antwoorden
13 weergaven
18-5-2026
#2
Poah. Bedankt voor het delen Lucyš Hoop dat deze stap terug ook weer echt die paar stappen voorruit voor je gaan betekenen. Kan er wel tussen lezen dat je ook weer nieuwe dingen geleerd hebt. You got this papi!
#3
Dit geeft me alleen maar heel veel hoop, kracht en motivatie.
bizar goed omschreven. Het moet toch ook ergens verdomd goed voelen om zo eerlijk alles uit te spreken.
ik moet zelf nog beginnen, maar hoop de stap naar abstinentie nu snel te kunnen maken en mijn eerste meeting te gaan pakken.
helaas had ik dit enkele maanden geleden moeten doen.
Maar we blijven vooruit kijken..
respect.
bizar goed omschreven. Het moet toch ook ergens verdomd goed voelen om zo eerlijk alles uit te spreken.
ik moet zelf nog beginnen, maar hoop de stap naar abstinentie nu snel te kunnen maken en mijn eerste meeting te gaan pakken.
helaas had ik dit enkele maanden geleden moeten doen.
Maar we blijven vooruit kijken..
respect.
#4
Fijn om te horen dat dit anderen kan helpen. Dat is ook waarom ik mijn ervaring graag deel!Dit geeft me alleen maar heel veel hoop, kracht en motivatie.
Trust me, dat voelt het ook! Die eerlijkheid geeft een bepaalde soort vrijheid die heel erg fijn voelt.bizar goed omschreven. Het moet toch ook ergens verdomd goed voelen om zo eerlijk alles uit te spreken.
Mij heeft het tot nu toe enkel mooie dingen opgeleverd. Dat hoeft niet voor iedereen zo te gelden natuurlijk.
Ik zou zeggen: zoek er een uit en plan hem in! Dan heb je vast een afspraak met jezelf. Het kan ook fijn zijn om van tevoren het nummer even te bellen dat erbij staat. Dan heb je vast iemand gesproken en heb je een bekende stem als je aankomt. Je kan dan ook voorstellen lekker optijd te komen. Dan kunnen ze je vast wegwijs maken.ik moet zelf nog beginnen, maar hoop de stap naar abstinentie nu snel te kunnen maken en mijn eerste meeting te gaan pakken.
helaas had ik dit enkele maanden geleden moeten doen.
Maar we blijven vooruit kijken..
Het is meestal veel minder spannend dan je van tevoren denkt!
#5
Bedankt voor de reactie! Ik vind het alleen zo lastig dat vanaf de plek waar ik woon kan ik niet zo even een meeting ergens opzoeken.Fijn om te horen dat dit anderen kan helpen. Dat is ook waarom ik mijn ervaring graag deel!
Trust me, dat voelt het ook! Die eerlijkheid geeft een bepaalde soort vrijheid die heel erg fijn voelt.
Mij heeft het tot nu toe enkel mooie dingen opgeleverd. Dat hoeft niet voor iedereen zo te gelden natuurlijk.
Ik zou zeggen: zoek er een uit en plan hem in! Dan heb je vast een afspraak met jezelf. Het kan ook fijn zijn om van tevoren het nummer even te bellen dat erbij staat. Dan heb je vast iemand gesproken en heb je een bekende stem als je aankomt. Je kan dan ook voorstellen lekker optijd te komen. Dan kunnen ze je vast wegwijs maken.
Het is meestal veel minder spannend dan je van tevoren denkt!
Natuurlijk kan het allemaal online ook maar mn gevoel zegt dat ik fysiek heen moet gaan, en daar heb ik zelf ook de voorkeur bij.
Zeker voor zoān eerste meeting.
heeft iemand tips waar ik het beste kan kijken voor meetings? Want ik kom van alles tegen.
En anders maar online proberen te beginnen..
#6
Je kunt bij de verschillende fellowships kijken. Ik raad een fysieke meeting zeker wel aan boven een online meeting, zoals je zelf ook al aanvoelt.Bedankt voor de reactie! Ik vind het alleen zo lastig dat vanaf de plek waar ik woon kan ik niet zo even een meeting ergens opzoeken.
Natuurlijk kan het allemaal online ook maar mn gevoel zegt dat ik fysiek heen moet gaan, en daar heb ik zelf ook de voorkeur bij.
Zeker voor zoān eerste meeting.
heeft iemand tips waar ik het beste kan kijken voor meetings? Want ik kom van alles tegen.
En anders maar online proberen te beginnen..
NA: https://www.nanederland.nl/
CA: https://ca-holland.nl/
AA: https://aa-nederland.nl/
En dan ook nog non-12-step groepen:
RD: https://recoverydharma.org/
Iriscovery: https://www.iriszorg.nl/iriscovery
Dan ga ik er van uit dat je een middelenverslaving hebt. Er zijn ook 12 stappen fellowships voor eten, gokken, gamen, sex, naasten, etc etc.
#7
helemaal top! bedankt.Je kunt bij de verschillende fellowships kijken. Ik raad een fysieke meeting zeker wel aan boven een online meeting, zoals je zelf ook al aanvoelt.
NA: https://www.nanederland.nl/
CA: https://ca-holland.nl/
AA: https://aa-nederland.nl/
En dan ook nog non-12-step groepen:
RD: https://recoverydharma.org/
Iriscovery: https://www.iriszorg.nl/iriscovery
Dan ga ik er van uit dat je een middelenverslaving hebt. Er zijn ook 12 stappen fellowships voor eten, gokken, gamen, sex, naasten, etc etc.
zo denk er zelf ook over helaas is vanaf waar ik woon dit vrijwel niet mogelijk, zonder reistijden van zo'n 2 tot 3 uur heen en dan hetzelfde terug...
ik ga er in ieder geval mee bezig!
#8
helemaal top! bedankt.
zo denk er zelf ook over helaas is vanaf waar ik woon dit vrijwel niet mogelijk, zonder reistijden van zo'n 2 tot 3 uur heen en dan hetzelfde terug...
ik ga er in ieder geval mee bezig!
Huh? Mag ik vragen waar ergens je woont. Ik woon een soort van best wel afgelegen (als ik @Mevrouw PlĆøp mag geloven), maar voldoende meetings in de buurt hoor. Deze provincie heeft de minste meetings van Nederland durf ik wel te stellen.
Ik kan best helpen zoeken naar een meeting die goed voor je te bereiken is als je wilt. En op de meetings leer je weer mensen kennen en soms kan je dan carpoolen oid. Vaak valt er wel een mouw aan te passen.
Online werkt ook hoor. Zijn nu hele generaties die online clean weten te blijven. Maar persoonlijk hecht ik enorm veel waarde aan de kwaliteit van het contact bij fysieke meetings.
#9
@LucidLucy hoe gaat ie nu met je ?
#10
Momenteel gaat het eigenlijk hƩƩl erg goed met mijn herstel en mentale welzijn. Ik zit lekker in mijn vel en mag ontzettend mooie dingen doen.
Ik ben net terug van 3 weken lesgeven in China. Een totaal andere omgeving in een zeer stressvolle werksituatie. Ik mocht daar als docent samen met twee student-assistenten lesgeven aan een klas van 79 studenten aan de universiteit. Het was ontzettend zwaar, maar ik heb er ĆØcht heel erg van genoten.
Doordeweeks lange dagen. Van 08:20 tot 16:40 voor de klas staan. En dan vaak 's avonds nog voorbereiding voor de volgende dag en nakijkwerk. In het weekend laptop en boeken dicht en genieten van wat Shanghai (en Hangzhou) te bieden heeft.
Ook doordeweeks af en toe leuke dingen gedaan natuurlijk. Met wat studenten uit eten geweest bij een hot pot restaurant of naar de karaoke bar.
Ik kan wel zeggen dat ik nog nooit zoveel last heb gehad van een jetlag. Of dat nu de leeftijd is (zo oud ben ik nog niet, maar toch. Toen ik 18 was, kon ik alles aan), de vele prikkels, de extra verantwoordelijkheid die ik draag als docent of toch het feit dat ik dit voor het eerst clean doe. Ik was echt he-le-maal gesloopt elke dag van de eerste week.
Ik was ook echt heel onzeker over mijn herstel daar. "Doe ik het wel goed?" - "Bel ik niet te weinig?" - "Moet ik niet toch een online meeting doordeweeks bijwonen?".
Ik wordt natuurlijk even ondergedompeld in een vreemde omgeving en helemaal uit m'n normale herstel ritme gebracht. En dat in een stressvolle omgeving. Dat vraagt natuurlijk wel om heel bewust om te gaan met wat ik aan mijn herstel doe.
Ik heb elke drie dagen ongeveer met een fellow gebeld. In het weekend iets vaker (meer tijd). Maar mezelf direct uitspreken door meteen de telefoon op te pakken zat er niet bij. Ik merkte wel dat ik de derde week wat irritaties had, die ik voor mezelf aan het houden was. Dat is als herstellend verslaafde spelen met vuur. Dus ik heb dit toch wel benoemd bij een goede fellow uiteindelijk. Dat hielp wel.
Verder heb ik daar in het weekend in elk geval elke week Ć©Ć©n meeting gepakt. ĆĆ©n keer van de NA, twee keer van de AA. Het fellowship daar is klein voor zo'n grote stad. ZĆ©ker de NA bestaat louter uit Amerikaanse expats en het aantal vaste fellows valt op twee handen te tellen. De AA is beter bezocht en daar komen ook Chinezen zelf.
En ik heb natuurlijk gewoon mijn stappenwerk meegenomen. Ik heb niet elke dag stappen geschreven, maar toch wel vier of vijf van de zeven dagen per week.
De just for today lezen, contact met hogere macht, contact met mijn lijf en gevoel en het schrijven van de stappen was voor mij nu wel echt de basis om in contact met mezelf en met herstel te staan.
Inmiddels sinds vrijdagavond weer in het land en nu is het zaak om de gewone ritme weer terug op te pakken. Heb zaterdag en maandag een meeting gepakt. Sponsor gebeld. Elke dag geschreven. Het lukt wel aardig om er weer goed in te komen.
Alleen hardlopen schiet er nog bij in š
Ach... Ook hiervoor geld, dag voor dag. Ik merk dat ik weinig meer bezig ben met mijn cleantijd. Elke dag is er weer een. En elke dag kan het net zo had weer misgaan, als ik niet aan mezelf werk.
De afgelopen drie maanden heb ik best wel flinke stappen gezet op het gebied van zelfacceptatie. Zaken die ik niet graag op forum deel. Maar waar ik wel deelgenoten in heb gevonden. En ook een hele goede vriend/fellow over heb verteld. En dat heeft me ook veel goeds gebracht.
Ik zit echt wel lekker in m'n vel op het moment. Naast de hoge werkdruk en stress, lukt het ook vrij goed om hiermee om te gaan ĆØn te ontspannen als daar weer de gelegenheid voor is. Veerkracht noemen we dat dan maar.
Natuurlijk is het niet elke dag feest. Ik heb echt mijn mindere dagen wel. Maar ik weet dat ze voorbij gaan. En mijn leven is weer zoveel rooskleuriger dan het was begin januari. En dat is het door die dagelijkse dingetjes die ik doe aan herstel. Zou ik dat niet doe, is dit allemaal niet mogelijk en val ik vanzelf weer terug. Vandaar ook dat ik daar in China best onzeker over was. Maar wel mooi om te zien dat het ook dan goed gaat. Door net iets andere invulling te geven aan herstel, maar wel vast te houden aan die basis.
Ćn ik mag morgen mijn nieuwe (en eerste) auto ophalen š
Ik ben net terug van 3 weken lesgeven in China. Een totaal andere omgeving in een zeer stressvolle werksituatie. Ik mocht daar als docent samen met twee student-assistenten lesgeven aan een klas van 79 studenten aan de universiteit. Het was ontzettend zwaar, maar ik heb er ĆØcht heel erg van genoten.
Doordeweeks lange dagen. Van 08:20 tot 16:40 voor de klas staan. En dan vaak 's avonds nog voorbereiding voor de volgende dag en nakijkwerk. In het weekend laptop en boeken dicht en genieten van wat Shanghai (en Hangzhou) te bieden heeft.
Ook doordeweeks af en toe leuke dingen gedaan natuurlijk. Met wat studenten uit eten geweest bij een hot pot restaurant of naar de karaoke bar.
Ik kan wel zeggen dat ik nog nooit zoveel last heb gehad van een jetlag. Of dat nu de leeftijd is (zo oud ben ik nog niet, maar toch. Toen ik 18 was, kon ik alles aan), de vele prikkels, de extra verantwoordelijkheid die ik draag als docent of toch het feit dat ik dit voor het eerst clean doe. Ik was echt he-le-maal gesloopt elke dag van de eerste week.
Ik was ook echt heel onzeker over mijn herstel daar. "Doe ik het wel goed?" - "Bel ik niet te weinig?" - "Moet ik niet toch een online meeting doordeweeks bijwonen?".
Ik wordt natuurlijk even ondergedompeld in een vreemde omgeving en helemaal uit m'n normale herstel ritme gebracht. En dat in een stressvolle omgeving. Dat vraagt natuurlijk wel om heel bewust om te gaan met wat ik aan mijn herstel doe.
Ik heb elke drie dagen ongeveer met een fellow gebeld. In het weekend iets vaker (meer tijd). Maar mezelf direct uitspreken door meteen de telefoon op te pakken zat er niet bij. Ik merkte wel dat ik de derde week wat irritaties had, die ik voor mezelf aan het houden was. Dat is als herstellend verslaafde spelen met vuur. Dus ik heb dit toch wel benoemd bij een goede fellow uiteindelijk. Dat hielp wel.
Verder heb ik daar in het weekend in elk geval elke week Ć©Ć©n meeting gepakt. ĆĆ©n keer van de NA, twee keer van de AA. Het fellowship daar is klein voor zo'n grote stad. ZĆ©ker de NA bestaat louter uit Amerikaanse expats en het aantal vaste fellows valt op twee handen te tellen. De AA is beter bezocht en daar komen ook Chinezen zelf.
En ik heb natuurlijk gewoon mijn stappenwerk meegenomen. Ik heb niet elke dag stappen geschreven, maar toch wel vier of vijf van de zeven dagen per week.
De just for today lezen, contact met hogere macht, contact met mijn lijf en gevoel en het schrijven van de stappen was voor mij nu wel echt de basis om in contact met mezelf en met herstel te staan.
Inmiddels sinds vrijdagavond weer in het land en nu is het zaak om de gewone ritme weer terug op te pakken. Heb zaterdag en maandag een meeting gepakt. Sponsor gebeld. Elke dag geschreven. Het lukt wel aardig om er weer goed in te komen.
Alleen hardlopen schiet er nog bij in š
Ach... Ook hiervoor geld, dag voor dag. Ik merk dat ik weinig meer bezig ben met mijn cleantijd. Elke dag is er weer een. En elke dag kan het net zo had weer misgaan, als ik niet aan mezelf werk.
De afgelopen drie maanden heb ik best wel flinke stappen gezet op het gebied van zelfacceptatie. Zaken die ik niet graag op forum deel. Maar waar ik wel deelgenoten in heb gevonden. En ook een hele goede vriend/fellow over heb verteld. En dat heeft me ook veel goeds gebracht.
Ik zit echt wel lekker in m'n vel op het moment. Naast de hoge werkdruk en stress, lukt het ook vrij goed om hiermee om te gaan ĆØn te ontspannen als daar weer de gelegenheid voor is. Veerkracht noemen we dat dan maar.
Natuurlijk is het niet elke dag feest. Ik heb echt mijn mindere dagen wel. Maar ik weet dat ze voorbij gaan. En mijn leven is weer zoveel rooskleuriger dan het was begin januari. En dat is het door die dagelijkse dingetjes die ik doe aan herstel. Zou ik dat niet doe, is dit allemaal niet mogelijk en val ik vanzelf weer terug. Vandaar ook dat ik daar in China best onzeker over was. Maar wel mooi om te zien dat het ook dan goed gaat. Door net iets andere invulling te geven aan herstel, maar wel vast te houden aan die basis.
Ćn ik mag morgen mijn nieuwe (en eerste) auto ophalen š
#11
Ohja, en dit is toch gewoon fucking vet haha
#12
wauw ![:thumbsup:]()
š
dank je voor het delen zie goeie punten š„°
dank je voor het delen zie goeie punten š„°
#13
Keihard!
#14
Super vet!
#15
Ik heb veel bewondering voor hoe jij elke dag zoveel in je herstel kunt pompen. Respect daarvoor, vind ik oprecht knap. Ik vind dat toch lastig om me daar (elke dag) toe te zetten. Naast alle verplichtingen die het leven ansich al met zich meebrengt heb ik er ook gewoon niet altijd zin in. Soms maakt me dat wel onzeker, maar andere kant denk ik weer van het is goed, eigen tempo, zolang ik het programma maar niet loslaat. Sowieso klein houden: elke dag clean in een gewonnen dag.
#16
Ik heb veel bewondering voor hoe jij elke dag zoveel in je herstel kunt pompen. Respect daarvoor, vind ik oprecht knap. Ik vind dat toch lastig om me daar (elke dag) toe te zetten. Naast alle verplichtingen die het leven ansich al met zich meebrengt heb ik er ook gewoon niet altijd zin in. Soms maakt me dat wel onzeker, maar andere kant denk ik weer van het is goed, eigen tempo, zolang ik het programma maar niet loslaat. Sowieso klein houden: elke dag clean in een gewonnen dag.
Mwah het klinkt misschien als veel, maar het enige dat echt als veel voelt, is stappenwerk schrijven. Fellows bellen en meetings pakken is voor mij ook gewoon een manier geworden om te ontspannen. Het voelt niet als een verplichting, maar juist als iets waar ik naar uit kan kijken. Heeft wel ff geduurd tho, voordat dit het werd haha
Net ook een uur aan de telefoon gehangen met een fellow. Ondertussen doen we dan ook gewoon andere dingen. En tegelijkertijd kunnen we zonder schaamte over vrij diepe onderwerpen praten.
En inderdaad klein houden. Aan de basis vast blijven houden. Wat tot nu toe voor jou gewerkt heeft, werkt blijkbaar.
Ik heb met mijn sponsor de afspraak staan om elke dag even mijn stappenwerk open te slaan. Ik hoef niet eens te schrijven. Alleen even open slaan. Het werkt verrekte goed, want ik schrijf vrijwel elke dag š
#17
Mooi geschreven @LucidLucy , dank voor het delen. En fijn te horen dat het goed met je gaat. Bijzonder dat da NA/AA daar zo klein is. Schaamte voor verslaving zal in die cultuur ongetwijfeld ook een rol spelen. Wat betreft NA: misschien zijn Chinezen ook wel simpelweg de sjaak wanneer ze voor de dag komen met hun verslaving. Dat met oog op dat social credit system en alle sancties die daaruit volgen. De ideale burger he...
#18
Mooi geschreven @LucidLucy , dank voor het delen. En fijn te horen dat het goed met je gaat. Bijzonder dat da NA/AA daar zo klein is. Schaamte voor verslaving zal in die cultuur ongetwijfeld ook een rol spelen. Wat betreft NA: misschien zijn Chinezen ook wel simpelweg de sjaak wanneer ze voor de dag komen met hun verslaving. Dat met oog op dat social credit system en alle sancties die daaruit volgen. De ideale burger he...
Ik weet niet of dat zo werkt. De overheid weet van het bestaan van die groepen en het vaste clubhuis dat ze hebben. Maar ze laten het ook gerust bestaan. Verslaafden worden daar wel naar instellingen gestuurd.
Social credit systeem is slechts nog iets dat in een pilot fase zit volgens mij. Al best lang trouwens. Maar ik heb niet het idee dat dat nu grootschalig al wordt toegepast.
Maar inderdaad. De cultuur zal daar nog meer zijn 'we lossen het eerst (binnen de familie) zelf wel op'. Daar hoeft de buitenwereld niets van mee te krijgen. Men is daar erg bang voor gezichtsverlies.
#19
You donāt deserve this fucking shit. Life is unfair.
Stephen Fry zei: āatheism is not just about believing whether there is a god, even in the assumption that there is one, what kind of God is he? Itās perfectly apparent that heās monstrous and deserves no respect whatsoeverā.
Het ontroert me, het doet me pijn om te zien dat iemand die zo duidelijk vol kansen zit en duidelijk heel intelligent is de pech heeft om zo door het leven te worden gegrepen.
Ik heb je altijd gemogen en dat doe ik nog steeds.
dank voor het delen. š¤
Stephen Fry zei: āatheism is not just about believing whether there is a god, even in the assumption that there is one, what kind of God is he? Itās perfectly apparent that heās monstrous and deserves no respect whatsoeverā.
Het ontroert me, het doet me pijn om te zien dat iemand die zo duidelijk vol kansen zit en duidelijk heel intelligent is de pech heeft om zo door het leven te worden gegrepen.
Ik heb je altijd gemogen en dat doe ik nog steeds.
dank voor het delen. š¤
#20
Ik ben het toch wel erg oneens met deze uitspraak. Ik geloof in een god die goed voor me zorgt en me geeft wat nodig is. Dat is niet altijd wat ik wil, maar wel wat op de lange termijn goed voor me is.You donāt deserve this fucking shit. Life is unfair.
Stephen Fry zei: āatheism is not just about believing whether there is a god, even in the assumption that there is one, what kind of God is he? Itās perfectly apparent that heās monstrous and deserves no respect whatsoeverā.
It is life that fucks me over, god is just helping me win this shit.
En inmiddels mag ik toch wel zeggen dat ik aardig veel vertrouwen heb gekregen in die liefdevolle, zorgzame God. En vertrouwen is iets dat groeit door bepaalde overwinningen. Die hogere macht heeft zich echt aan mij moeten bewijzen. But hey, it works!
Dat is niet altijd zo geweest. Drie Ć” vier jaar geleden was ik het wĆØl heel erg eens geweest met die uitspraak van Fry. Er is veel gebeurd sindsdien.
Ach, waren die dingen nooit gebeurd, had ik nooit gestaan waar ik nu sta. Geleerd wat ik nu weet. Had ik nooit zo aan mezelf gewerkt. Uiteindelijk ben ik nu beter af, dan wanneer ik een gemakkelijk, burgerlijk leventje had gehad.Het ontroert me, het doet me pijn om te zien dat iemand die zo duidelijk vol kansen zit en duidelijk heel intelligent is de pech heeft om zo door het leven te worden gegrepen.
Again, ik krijg niet wat ik wil, maar wat op de lange termijn toch goed voor me is āŗļø
Thanks!Ik heb je altijd gemogen en dat doe ik nog steeds.
dank voor het delen. š¤