Ja dat herken ik wel. Tijdens mijn vakantie nog met de kids op m'n schouders, over de rand van een ravijn moeten klimmen wegens een boom die op het pad was gevallen.Tegenwoordig is mijn angst, toen ik uit het legioen kwam, dat ik bijna geen angsten meer heb, dit kan een soort van roekeloosheid veroorzaken.
Het is niet bang zijn ergens voor maar bang zijn om bang te worden. Bang zijn om in paniek te raken.
Angst voor angst. Moeilijk uit te leggen.
Sinds burnout enkele jaren geleden weet ik wat echte angst is. Angst om die angst weer te ervaren is mijn ergste angst.
Op dit moment is dat heel ver weg van mij gelukkig. Nu mag het er weer zijn en ben ik er niet zo bang meer voor![:)]()
Ik denk er hetzelfde over! Alleen ik heb erg moeite met het vinden van iets wat ik vanuit mijn hart doe.
Oh maar ik heb er ook veel meer moeite mee als ik moe ben/niet lekker in m'n vel zit. Lijkt me niet vreemd. Je moet dan wat het prettigst voelt voor jou aan het einde van de som. Daarom begrijp ik wel dat veel mensen het toch maar dragen ondanks dat ze het er niet mee eens zijn.De laatste jaren zit ik met wat fysieke klachten en daardoor slechte slaap waardoor ik sowieso al vaak weinig energie heb en dan kijk ik nog meer tegen een eventuele confrontatie op want daar heb je energie en helderheid voor nodig.
Ik denk er hetzelfde over! Alleen ik heb erg moeite met het vinden van iets wat ik vanuit mijn hart doe.
Ik zou echt niet weten wat ik wil. Ik heb al zo veel ideeen gevolgt. Ik zit op het randje van het bijna opgeven. Misschien komt het dan wel.
Mijn angsten zijn gelijkwaardig aan die van @Spyro. Het vroegtijdig verliezen van dierbaren/dieren.Angsten?
Mijn echte angst is mijn familie (papa, mama, zusje, broer en @Blyatman verliezen, of dat ze een erge ziekte krijgen. En ook de moeder van @Blyatman. Ook ben ik vreselijk bang om mijn hond te verliezen. Hun betekenen alles voor mij.
Verder heb ik ook een angst om zelf ernstig ziek te worden. Heb ook nogal last van hypochondrie.
Ook vind ik het eng om in grote groepen te komen. Dus dat ik naar de DF meet ga vind ik al heel knap van mezelf. Scheelt dat ik al een goede klik heb met sommige hier, dus dat maakt het minder eng.
Ik ben heel sociaal en mezelf altijd, maar kan dat niet altijd in grote groepen zijn. Tenzij het goed klikt.
Dit geldt denk ik voor vele vormen van contacten of relaties aan gaan met mensen. Toch ook een soort angst voor afwijzing. Als je helemaal jezelf bent, blijft die ander dan bij jou??Verders ben ik ook bang om verliefd te worden. Je toont je zwaktes en stelt je kwetsbaar op waar mensen misbruik van kunnen maken.
En ja, ik weet dat deze post misschien kritiek gaat opleveren, want iedereen heeft angsten, toch?
Ik heb geen angst voor kritiek.Angst voor kritiek dus ook?
Zie hierboven.Ik ben verrast hoeveel mensen hun angsten hier toch durven te delen. Kritiek op elkaars angsten hebben hier, lijkt me niet gepast nu!
Waar gaat jullie hart sneller van kloppen in het dagelijks leven? Wat zijn je hobbies/passies? Waar raak je niet over uitgepraat als je met iemand een gesprek hebt? Wat doe je als je niet lekker in je vel zit om jezelf op te vrolijken?
Ah, ja ik snap je nu. Ik las het verkeerd!Ik heb geen angst voor kritiek.
Ik wou maar zeggen dat mensen op mijn post kritiek kunnen geven omdat ik aangeef "geen" angsten te hebben.
Zie hierboven.
Eerder mijn insteek van "geen angsten" in vraag stellen dan kritiek. Verkeerd verwoord. Excuses.
Dat verschild. Als ik iets nieuws probeer raak ik er vaak wel een week helemaal in de ban van, maar na die week ben ik er klaar mee en ben ik weer bij af. Het lijkt wel een eindeloze cyclus en ik kom nooit ergens.
bruh, hits in da feels, verder heb ik allerlei angsten maar op het moment teveel van de kaart om ze onder woorden te brengenVerders ben ik ook bang om verliefd te worden. Je toont je zwaktes en stelt je kwetsbaar op waar mensen misbruik van kunnen maken.
Dit dus..Angst om weer in een werk cultuur te komen met domme oppervlakkige mensen waar het niet verder gaat dan small talk. Angst voor de sleur van werk.
Wanneer ik dit in het echt probeerde te bespreken met mensen werd ik voor gek verklaard... fijn dat er hier mensen zijn die het ook zo zien.Die kant lijkt het helaas eerst op te gaan ja. En het is ook precies die naïviteit onder de bevolking die dit mogelijk maakt. Het blijkbaar onverwoestbare idee dat onze overheden er voor ons zijn en dat we een gezonde samenleving hebben. Waarom ik denk dat onze samenleving verre van gezond is, heb ik hierboven beschreven.
En ik ben het met je eens, ik hoop het ook niet, maar ik vrees van wel.
Nee dat kwam er verkeerd uit.You serious?
Corruptie in de overheid is van alle tijden. Dit is de rot op dat vlak. Een overheid die liegt en bedriegt en hier zelfs schaamteloos mee kan doorgaan. Wat hebben we dan nog meer? Een media waarin geen kritisch geluid meer wordt gegeven tegen die overheid. Een onderwijs dat aangetast is door 'woke' ideologie.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."