@WeAreThe99%
Ik weet dat je zei dat je liever niet meer doorging op deze dingen omdat je je wat beoordeeld voelt hierin (wat ik goed begrijp, ook al beoordelen mensen je hier niet echt in hun posts, het is meer de afwezigheid van instemming misschien?), maar ik zie een aantal dingen in deze post die me interesseren en waar ik graag een reactie op geef. Ik deel niet je visie over aliens en aanpassing van ons DNA, maar dat is omdat ik meer van het onderzoeken van mijn directe ervaring ben. Voor mij is er ook geen duidelijk bewijs van dat aliens ons hebben gemaakt of genetisch aangepast. Wil niet zeggen dat dit niet zo is, maar er zijn een hoop mensen die dingen beweren en ik neem nooit wat aan dat ik niet zelf kan verifiëren. Maar voel je hier niet veroordeeld, ik vind het goed van je dat je hier neerzet waar je in gelooft.
De dingen die mij aanspraken in post #123:
Eens. Ik zie dit als een soort virtual reality bestaande uit taal/symbolen. We zien niet de echte wereld, we zien een projectie die bestaat uit ons verleden: dat wat de cultuur ons aangeleerd heeft en in ons geheugen is opgeslagen. De fysieke ogen zijn geheugen-gebaseerd.
De definitie van "niets" is hier belangrijk. We hebben het concept "niets", maar dat is slechts een concept: het tegenovergestelde van iets. Uiteraard kan iets niet uit dat bestaan, het is een concept dat de mens zelf bedacht heeft en nergens echt bestaat.
Niet was, is. Before Abraham, I AM. Het is niet in tijd, jij bent het, ik ben het, iedereen is het. Het veranderd nooit. Het gaat in mijn ogen goed samen met de big bang theorie. Het is het "niets" dat voor manifestatie bestaat. Niet in tijd, maar in bestaan: de verticale dimensie. Tijd is in dát, niet andersom. Maar natuurlijk is het niet "niets", het lijkt dat alleen vanaf het verstand bekeken. Er zijn geen objecten in. Het verstand kan alleen werken met objecten. Dingen die gelimiteerd zijn, een vorm en grenzen hebben.
Wellicht dat er een tijd was dat de wereld een zuivere afspiegeling was van de perfectie van puur bewustzijn, dat alreeds altijd (eeuwig eigenlijk) perfect is. Overduidelijk is de wereld dat nu niet, maar alles gaat in cycli.
Dat is mijn probleem met hippies. "All is love". Nee... De wereld is goed én kwaad. Er is hier onvoorstelbaar kwaad op deze wereld, maar de overstijgende onvoorwaardelijke liefde accepteert álles. Niet op een manier zoals een boomknuffelaar doet alsof alles liefde is, maar simpelweg door dit bestaan te laten zijn wat het is, in al zijn facetten. Het is groter dan goed én kwaad samen. Maar om een reden die we misschien nooit zullen begrijpen neigt het in een staat van balans naar liefde, niet kwaad.
Hier kan ik dus minder mee. Het kan zijn dat aliens met ons DNA hebben geknoeid, maar ik kan dat niet verifiëren voor mezelf. Hoe weet ik dat dit niet slechts een verzinsel is. Ik denk niet dat je in dit soort dingen moet geloven om "woke" (wat haat ik dat woord inmiddels) te zijn. Ik scheid liever de dingen die ik voor mezelf in mijn eigen ervaring kan verifiëren van de dingen waar ik dat niet mee kan.