Angst om weer in een werk cultuur te komen met domme oppervlakkige mensen waar het niet verder gaat dan small talk. Angst voor de sleur van werk.
Dit dus..
Begin volgende week terug te werken na een jaar thuis.
Ik ben enorm sociaal , maar houd absoluut niet van small talk.
Dan werk ik liever in stilte met een persoon dan maar wat praten om te praten.
Dat men hond er niet meer zal zijn maak ik me nu ook al een paar jaar druk over.
Dat er iets gebeurd met een familielid.
Dat ik dementie , Alzheimer, of kanker krijg en een lijdensweg moet afleggen ookal maakt het nix meer uit. (Veel kanker langs moeders kant en dementie/Alzheimer langs vaders kant.)
Voor de dood zelf heb ik absoluut geen schrik.
De dag dat ik op 0 ga zitten met diazepam (maar probeer er wel positief met om te gaan en het op me af laten komen..).
Dat ik zal blijven manken en men been nooit te volle meer zal kunnen gebruiken als ervoor.
De dag dat men baas op pensioen gaat.
Edit.
Extreme angst voor wespen en die soorten insecten.