In transitie gaan heeft mijn leven eigenlijk gered , ik weet niet hoe ik verder had gekund 🥺Idd het is zeker niet zinloos geweest mijn leven is zoveel beter nu 😊
Is een irreële angst
Transitie verbeterde mijn leven maar gelukkig worden is stap verder zeg maar en idd acceptatie van jezelf is belangrijk en zeer moeilijk soms
Door jullie antwoorden besef ik me .......
Noot: Een oorlog zoals WW I, of WW II, dus gigantische conflictsituaties waarin miljoenen mensen over de kling gejaagd worden, ik denk niet dat er nog een keer een dergelijke massale oorlog komt.Andere angsten die ik heb zijn het verliezen van m'n ouders en mijn katten.
Het verliezen van mijn gezicht, gehoor, ledematen en mijn verstand (dementie o.i.d.)
Tevens ben ik bang om de 'veiligheid' die ik nu ervaar te verliezen door bijvoorbeeld oorlog. In de macht van iemand anders te ......
Noot: Idd. De " hij, of ik" kwestie is er een, die heel erg moeilijk is...Toch zijn dit niet de dingen waar ik vaak aan denk, maar waar ik wel elke dag dankbaar voor ben dat ik ze nu niet meemaak.
Noot: Hier is niets aan toe te voegen, nietwaarEen mens lijdt dikwijls ’t meest
Door ’t lijden dat hij vreest
Doch dat nooit op komt dagen.
Zo heeft hij meer te dragen
Dan God te dragen geeft.
Het leed dat is, drukt niet zo zwaar
Als vrees voor allerlei gevaar.
Doch komt het eens in huis,
Dan helpt God altijd weer
En geeft Hij kracht naar kruis.
Mijn angsten zijn gelijkwaardig aan die van @Spyro. Het vroegtijdig verliezen van dierbaren/dieren.Angsten?
Mijn echte angst is mijn familie (papa, mama, zusje, broer en @Blyatman verliezen, of dat ze een erge ziekte krijgen. En ook de moeder van @Blyatman. Ook ben ik vreselijk bang om mijn hond te verliezen. Hun betekenen alles voor mij.
Verder heb ik ook een angst om zelf ernstig ziek te worden. Heb ook nogal last van hypochondrie.
Ook vind ik het eng om in grote groepen te komen. Dus dat ik naar de DF meet ga vind ik al heel knap van mezelf. Scheelt dat ik al een goede klik heb met sommige hier, dus dat maakt het minder eng.
Ik ben heel sociaal en mezelf altijd, maar kan dat niet altijd in grote groepen zijn. Tenzij het goed klikt.
Dit geldt denk ik voor vele vormen van contacten of relaties aan gaan met mensen. Toch ook een soort angst voor afwijzing. Als je helemaal jezelf bent, blijft die ander dan bij jou??Verders ben ik ook bang om verliefd te worden. Je toont je zwaktes en stelt je kwetsbaar op waar mensen misbruik van kunnen maken.
En ja, ik weet dat deze post misschien kritiek gaat opleveren, want iedereen heeft angsten, toch?
Ik heb geen angst voor kritiek.Angst voor kritiek dus ook?
Zie hierboven.Ik ben verrast hoeveel mensen hun angsten hier toch durven te delen. Kritiek op elkaars angsten hebben hier, lijkt me niet gepast nu!
Waar gaat jullie hart sneller van kloppen in het dagelijks leven? Wat zijn je hobbies/passies? Waar raak je niet over uitgepraat als je met iemand een gesprek hebt? Wat doe je als je niet lekker in je vel zit om jezelf op te vrolijken?
Ah, ja ik snap je nu. Ik las het verkeerd!Ik heb geen angst voor kritiek.
Ik wou maar zeggen dat mensen op mijn post kritiek kunnen geven omdat ik aangeef "geen" angsten te hebben.
Zie hierboven.
Eerder mijn insteek van "geen angsten" in vraag stellen dan kritiek. Verkeerd verwoord. Excuses.
Dat verschild. Als ik iets nieuws probeer raak ik er vaak wel een week helemaal in de ban van, maar na die week ben ik er klaar mee en ben ik weer bij af. Het lijkt wel een eindeloze cyclus en ik kom nooit ergens.
bruh, hits in da feels, verder heb ik allerlei angsten maar op het moment teveel van de kaart om ze onder woorden te brengenVerders ben ik ook bang om verliefd te worden. Je toont je zwaktes en stelt je kwetsbaar op waar mensen misbruik van kunnen maken.
Dit dus..Angst om weer in een werk cultuur te komen met domme oppervlakkige mensen waar het niet verder gaat dan small talk. Angst voor de sleur van werk.
Mensen toelaten vind ik niet moeilijk. Mezelf op een romantische manier in hun handen leggen wel. Je geeft ze de kracht om je helemaal kapot te maken. Komt veel vertrouwen bij kijken.Dit geldt denk ik voor vele vormen van contacten of relaties aan gaan met mensen. Toch ook een soort angst voor afwijzing. Als je helemaal jezelf bent, blijft die ander dan bij jou??
Persoonlijk ga ik liever elke keer weer op mijn bek, dan niemand meer toe te laten. Ook al is het elke keer weer pijnlijk en wordt het moeilijker om het weer aan te gaan. Uiteindelijk heb je altijd jezelf nog. En als je daar goed mee bent, komt alles goed ❤️
Same. Ik ben echt verbaasd dat zoveel mensen denken dat alles op zich wel oké is (of zichzelf dat wijs maken). Dat er problemen zijn, maar dat we die wel te boven komen met de soort maatschappij die we nu hebben. Deze maatschappij is door en door verrot en mensen zijn in ongelofelijke ontkenning. Aan de oppervlakte lijkt het wat, maar we zijn aan het afglijden en ik voorzie wereldwijde chaos in relatief korte tijd als we niet fundamenteel veranderen. Het oude bewustzijn kan niet meer. Ego heeft alles verrot en daaraan vast blijven houden is ten onder gaan met dit zinkende schip.
Dan meer persoonlijke angsten:
- Sociale angst. Ik hou er niet van om in wat grotere groepen te zijn en al helemaal niet in het middelpunt van de belangstelling te staan. Hier valt ook bijvoorbeeld het niet dragen van een mondkapje onder. Ik ben tegen mondkapjes, maar zie op tegen confrontatie als mensen moeilijk gaan doen en dat iedereen mij dan aan zal kijken.
- Angst om weer in een werk cultuur te komen met domme oppervlakkige mensen waar het niet verder gaat dan small talk. Angst voor de sleur van werk.
Eenzaamheid ervaar ik soms, maar ik heb er geen angst voor. Voor de mensen die hiermee zitten: Know Thyself. Neem de tijd om met jezelf te zijn, om met je eenzaamheid te zijn. Je komt alleen op deze wereld en zult alleen weer gaan. Wees voorbereid.
Ik ben verrast over de reacties, had verwacht dat ik aangekeken zou worden als doemdenker dus ik heb het bescheiden gehouden. Wat ik eigenlijk wilde plaatsen was iets in de trend van;Same. Ik ben echt verbaasd dat zoveel mensen denken dat alles op zich wel oké is (of zichzelf dat wijs maken). Dat er problemen zijn, maar dat we die wel te boven komen met de soort maatschappij die we nu hebben. Deze maatschappij is door en door verrot en mensen zijn in ongelofelijke ontkenning. Aan de oppervlakte lijkt het wat, maar we zijn aan het afglijden en ik voorzie wereldwijde chaos in relatief korte tijd als we niet fundamenteel veranderen. Het oude bewustzijn kan niet meer. Ego heeft alles verrot en daaraan vast blijven houden is ten onder gaan met dit zinkende schip.
Wellicht heb je gelijk, ik vrees meer voor de snelheid van technologische ontwikkeling en het gemak in manipulatie hierin. Maar wie weet ben ik irrationeel bezig, ik hoop het.Gap..
Rustaaaagh..
Ik verbaas mij altijd over het feit dat mensen denken dat wij in een van de ergste tijden leven op aarde en geen weet hebben en van de maatschappelijke drama waar we vandaan komen..
Om maar wat te noemen.
Executies op het stadhuis plein van kleine overtredingen..
Hoe de overheid corrupt was vroeger en de haat onderling en dingen zoals slavernij..
We leven in een relatief rustige tijd als je goed kijkt waar we vandaan komen..
Dus laten we niet of de wereld vergaat en keep it positive! Peace..
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."