#1
Als je ziet hoe extreem veel Nederlanders benzo's en opiaten gebruiken voor geestelijke problemen (ook al begonnen ze er aanvankelijk aan voor slaapproblemen en pijnbestrijding) dan denk ik dat er ook onder de "normale" niet typische "drugsgebruikers" heel veel geestelijke stoornissen zijn. Het is alleen dat hun drugs "medicijnen" worden genoemd. Dan heb je ook nog de antidepressiva, wat naar mijn mening ook drugs zijn.Toch grappig om te zien dat een flinke meerderheid iets van een stoornis heeft. Ik denk ook dat deze groep het snelst naar drugs grijpt.
En de officiële cijfers over bijvoorbeeld alleen al depressie, kijk eens wat Trimbos daarover zegt:
In Nederland krijgt iets minder dan 1 op de 5 volwassenen van 18-64 jaar ooit in het leven te maken met een depressie (2007-2009). Elk jaar geldt dat voor ongeveer 5% van de volwassenen.
Dat zijn waarschijnlijk alleen de echt diepe depressies. Maar wat met alles minder dan dat? Zijn dat dan geen stoornissen? Moeten we geloven dat 4 op de 5 volwassenen tussen 18-64 jaar nooit eens een milde depressie heeft? Dat 95% van de volwassenen elk jaar een geest vrij van depressie en neurose heeft? In een wereld als deze waar ons geleerd wordt dat geluk in de wereld gevonden moet worden? Daar geloof ik helemaal niets van. En dat is alleen nog maar depressie.
Ik denk dat de overgrote meerderheid wel iets van een stoornis heeft, maar dat de maatstaf om iets een stoornis te noemen enorm hoog is, omdat stoornissen heersen in deze maatschappij en de "normale geest" eigenlijk al vol met stoornissen zit. Daarom benoemen we de extreme gevallen als stoornissen. Maar kijk bijvoorbeeld alleen al eens naar onze wereldwijde verslaving aan social media en smartphones. Komt dat over als een populatie zonder geestelijke stoornissen? Nee, dat zijn geesten die zeer fragiel en verslavingsgevoelig zijn. Een geest die echt compleet vrij van stoornissen is, zou ik een boeddha noemen en die zijn natuurlijk extreem zeldzaam.