Ik vind dat je het goed onder woorden brengt hoor.Ja, dat is zo. Je zoekt naar een set overeenkomstige afwijkingen (waarbij we zelf aan de hand van criteria bepalen wat afwijkend is), daarnaast moet iemand en/of zijn/haar omgeving ook problemen ervaren in het dagelijks leven, anders wordt een DSM-stoornis doorgaans niet gesteld.
Het lastige is dat je enerzijds een maat/standaard nodig hebt om iets vast te stellen, aan de andere kant wordt die maat vastgelegd door onszelf en is dat proces dus continu aan verandering onderhevig.
IQ is geen volwaardig concept om intelligentie uit te drukken, intelligentie is veel breder dan dat. Maar aan de andere kant is IQ wel bruikbaar omdat het een richting geeft. Je ziet bijvoorbeeld dat IQ hoog correleert met opleidingsniveau. Het is natuurlijk absoluut niet hetzelfde en mensen die hoogbegaafd zijn kunnen zelfs vaak onderpresteren, dat staat vast, maar feit is dat die correlatie met opleidingsniveau er duidelijk is, dus dan zit er toch iets in beide concepten wat (een deel van) intelligentie tot uitdrukking brengt. Maar wat dat dan precies isā¦? Probeer het maar eens te grijpen. Dat is een grote uitdaging voor onderzoekers en de vraag is of het mogelijk is.
Zoals ik zei denk ik dat veel mensen zich kunnen herkennen in het hierboven beschreven profiel van hoogbegaafdheid omdat het een nogal brede beschrijving was. De kenmerken overlappen nogal met concepten als hoogsensitiviteit maar ook met diagnoses als AD(H)D en ASS. Ik ben als basisschoolkind ook āverdachtā van hoogbegaafdheid door een juf die daar zogenaamd verstand van had, maar achteraf is die verdenking niet zo vreemd omdat er bij mij nu een vermoeden is op ADD. Met andere woorden, het overlapt allemaal; wat het ook is, ik was (ben) gewoon een beetje een weirdo denk ik, en dan gaan mensen al snel zoeken naar āietsā. (Zonder mezelf daarvoor als een āspecial snowflakeā te willen presenteren want daar heb ik een hekel aan - ik heb oprecht veel last gehad van dat weirdo-gevoel en dit wordt nu dan ook behandeld bij therapie.)
Maar wat was mijn puntā¦ Oja. Dat ik een beetje een dromerige raro ben, zeer onzeker, perfectionistisch en faalangstig ben, op sommige vlakken wel maar op andere weer niet volledig mee kom in de maatschappij, aparte hobbyās heb en mān eigen weg zoek (iets wat we op dit forum denk ik allemaal voor een groot deel herkennen) maakt me nog niet hoogbegaafd. Puur hypothetisch, als ik zou willen weten of ik hoogbegaafd zou zijn, zou ik toch echt officiĆ«le testen moeten gaan doen en zien of ik hoger scoor dan 130. Iets wat ik sinds mān kindertijd niet meer heb gedaan en ook niet ga doen. Anyway, aangezien ik het niet laat testen, ga ik er default vanuit dat ik allesbehalve briljant ben. Haha.De kans is namelijk klein. 2.1% van de bevolking heeft een IQ hoger dan 130.
Als je het concept hoogbegaafdheid gaat verbreden dan dat - ook al is het in werkelijkheid waarschijnlijk breder! - dan zijn we straks met zān allen hoogbegaafd.
Even voor de duidelijkheid: dezelfde commentaren heb ik ook bij veel psychiatrische diagnoses maar voor mij persoonlijk (!) geldt dat ik daar iets meer geĆÆnteresseerd in ben dan in IQ (als ik wil weten āwat is er mis met mijā) omdat ik dat Ćets minder vage en beter meetbare concepten vind, in het algemeen. Ook niet altijd trouwens.
Het blijft gewoon een heel lastige kwestie, dit. :āD Ben er vandaag ook niet bepaald goed in om onder woorden te brengen wat ik bedoel.
Dank je...Ik zag laatst een video over wat adhd precies is.
De eerste gedachte die ik toen had was. Je zal maar slim zijn met adhd. Dan zal je leven wel super frustrerend zijn.
Volgens mij was het dat hoogbegaafden snel kunnen begrijpen wat de essentie van informatie is, en zich goed kunnen inleven in mensen.
Ik zou het haar opnieuw moeten vragen, maar dit was volgens mij in het kort waar het om draait
Zelf dat ik niet dat ik hoogbegaafd ben. Ik voel emotie namelijk niet intens en heb ook niet heel veel energie zoals van hoogbegaafden bekend is. Ik scoor wel hoog op IQ (rond de 130). Mijn psycholoog denkt dat ik wellicht joogbegaafd ben.
Wij zijn hier beiden slachtoffer van š¤£
Ik vind dat je het goed onder woorden brengt hoor.
En ik begrijp je punt dat er toch ergens 'iets' is dat gemeten wordt met een IQ test en wat dan ook weer een correlatie heeft met opleidingsniveau.
Ik was dus net even bij mijn ouders op bezoek. Mijn vader is lange tijd basisschool meester geweest en heeft ook wel hoogbegaafde kinderen in de klas gehad. Hij zei dat het vooral opviel dat deze kinderen vaak sociaal minder sterk waren. Heel slim dus, maar vaak ging dat gepaard met een lager EQ. En hoogbegaafden besteden soms ook geen aandacht aan bepaalde dingen die zij niet interessant vinden en verwaarlozen zo toch wel belangrijke dingen. Mijn vader is er natuurlijk geen expert in, maar dat was zijn ervaring met kinderen die gediagnosticeerd waren als zijnde hoogbegaafd.
Ik zie mezelf ook als weirdo (maar ja dat kan iedereen op dit forum zo zien dat ik dat ben), wat voor label daaraan hangt maakt mij niet echt uit al vind ik het ook wel weer interessant om er wat over te weten te komen. Zeker als ik veel kenmerken in mezelf terug herken.
Beide een PhD en beide gelabeld IQ >130 maar ook bij beide gewoon op een bepaalde manier duidelijk merkbaar in de omgang. Wat me bij hen allebei opviel/opvalt is hun bizar grote algemene kennis. Over de meest uiteenlopende onderwerpen. Ze hadden ook allebei allerlei verschillende hobbyās naast hun onderzoekswerk, ātijd overā dus (en ik kan uit eigen ervaring zeggen: promoveren is op zichzelf tijdrovend en zwaar) en dat liep echt van breien tot tuinieren tot fitness tot het leren van Chinees en (vloeiender) Frans. Maar wat ik dus wilde zeggen is dat beide ook wel āietsā missen in hun emotioneel aanvoelingsvermogen.
Maar wat mis je dan in hun aanvoelingsvermogen?
Vind het raar om dit te zeggen over mezelf maar
ik ga binnenkort ook aan een PhD beginnen. Ik heb zelf ook het label hoogbegaafd (idd vanwege mān IQ) maar ik heb juist het idee dat het bij mij omhoog komt vanwege mijn aanvoelingsvermogen. Natuurlijk kan ik goed ālerenā, maar ik merk het juist ik in mijn daadwerkelijke leven in niet zozeer in mijn (wetenschappelijke) opleidingen of studies..
Het is inderdaad een interessante discussie want ik ondanks dat ik goed kan leren heb ik juist het idee dat mijn hoogbegaafdheid mij het leven moeilijker maakt. Ben ook niet iemand dat er mee te koop loopt (DF is een fijn platform om het erover te hebben zonder vooroordelen). Het feit dat ik goed kan studeren betekent juist niet dat ik beter ben dan iemand..
Dus.. een hoog IQ staat niet altijd gelijk aan een hoog praktisch IQ. Ik struggle enorm met het ālevenā en ben weer in behandeling voor recidiverende depressie.. lastig onderwerp dit. Desalniettemin vind ik discussies hierover wel leuk en interessant.
Ik ben hoogsensitief en ik ben momenteel aan het onderzoeken of het hand in hand gaat met hoogbegaafdheid.
Een aantal gebeurtenissen op de basisschool lijken erop te hinten en ik kan me vinden in wat bijbehorende valkuilen.
Waar ik vooral last aan ondervind, is de kloof tussen mijn cognitieve en verbale vermogen, die ook naar voren kwam uit een IQ-test. De laatstgenoemde is minder sterk ontwikkeld, waardoor ik het vaak lastig vind mezelf te verwoorden. Het is dan of er een stuk kennis ontbreekt en ik geen woorden kan vastknopen aan het beeld en/of gevoelens die zich vanbinnen afspelen, wat voor een vertraagde verwerkingstijd zorgt. Op dat soort momenten voel ik ontzettend dom.
Verder ben ik voorzichtig met labelen. Het is tenslotte het belangrijkste ernaar toe te werken dat het proces waarop ik informatie verwerk uiteindelijk natuurlijk aanvoelt
Ik dacht zelf altijd dat hoogbegaafd vooral stond voor het snel kunnen oplossen van (logische) problemen en het leggen van verbanden/herkennen van patronen.Volgens mij was het dat hoogbegaafden snel kunnen begrijpen wat de essentie van informatie is, en zich goed kunnen inleven in mensen.
Ik zou het haar opnieuw moeten vragen, maar dit was volgens mij in het kort waar het om draait
Zelf dat ik niet dat ik hoogbegaafd ben. Ik voel emotie namelijk niet intens en heb ook niet heel veel energie zoals van hoogbegaafden bekend is. Ik scoor wel hoog op IQ (rond de 130). Mijn psycholoog denkt dat ik wellicht joogbegaafd ben.
Ik dacht zelf altijd dat hoogbegaafd vooral stond voor het snel kunnen oplossen van (logische) problemen en het leggen van verbanden/herkennen van patronen.
Wat denk jij dan ? Dat die groepen bedoeld zijn voor wedstrijdje wie is het zieligste?Daar zit ik dus mis???!! Wat weet jij er nou van!!!
Je moet er wel voor open staan.Dan hoor jij bij de weinigen!
Maar als je er iets aan hebt, prima, toch?
Als je je gaat verdiepen in de criteria zoals je zegt, dan lijkt het me niet dat je er maar vanuit gaat dat je iets hebt als je die criteria maar āin zekereā mate bezit. Je moet natuurlijk wel ook echt kritisch zijn als je zoiets wilt beoordelen, al helemaal als je het bij jezelf doet.In het eerste college van psych zei een docent daarom standaard dat als je je gaat verdiepen in criteria je opeens van alles lijkt te hebbenomdat iedereen bepaalde kenmerken in zekere mate wel bezit, beetje als een horoscoop š¤”
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."