#1
Ik heb wel eens aangegeven in het autismespectrum te zitten.
Bij de poll heb ik niks ingevuld omdat ik me niet herken in de beschikbare opties. "Neurodivergentie" is in mijn ogen een slecht gedefinieerd begrip wat vaak wordt misbruikt om de eigen visie te legitimeren en discussies te ontwijken.
Het wordt vaak (niet per se altijd) gebruikt voor doelen en promoten van ideëen waar ik niet achter sta:
- Het creëeren van een wij/zij gevoel. Neurotypische mensen zouden neurodivergente mensen bewust dwarsbomen en discrimineren.
- Het idee dat neurodivergente mensen experts zijn in hun "anders zijn" en dat neurotypischen op zijn best een beperkt inzicht kunnen hebben in neurodivergentie.
- De ontkenning dat neurodivergente mensen nooit storend gedrag vertonen en/of onredelijk zijn in discussies en dat het allemaal te herleiden is tot intolerantie en onbegrip van neurotypische mensen.
- Het promoten van neurodivergentie als identiteit. Ja, autisme en andere diagnoses kunnen een sterke invloed op iemands ontwikkeling als persoon hebben. Ik weet dondersgoed dat mijn persoonlijkheid en mijn diagnose sterk verweven zijn. Maar ik ben ook een mens en dat moet ook een plaats hebben in mijn leven. Ik zie geen heil in het aanhangen van een identiteit in de zin dat je de hele dag bezig bent met je "anders zijn" en weinig anders.
Waarschijnlijk zal niet iedereen blij zijn met mijn mening maar het is gewoon wat ik hiervan vind.
Ik kan je hier deels wel in volgen denk ik. Ik volg zelf een internationale Facebook-pagina voor mensen met een ‘label’ en ik vind dit een toffe grappige en sympathieke groep, los nog van het feest van herkenning waar je in terecht komt, máár, vrijwel alle punten die jij hier boven noemt zijn mij ook opgevallen! Heeeel erg dat wij/zij en ja, eigenlijk alles wat je zegt. Ik had dat nog nooit eerder ergens zo sterk gezien. Verbaasde me een beetje. Het is duidelijk dat het veel mensen steun en vermaak geeft (die zich in elkaar herkennen en zich begrepen voelen) en dat is hartstikke prettig en leuk en daarom volg ik de groep ook met alle plezier, maar dat hoge wij/zij gehalte van veel posts heb ik ook enige moeite mee. Alsof er twee menssoorten zijn, de mens met een casual prototype brein en de mens met een origineel brein. Slaat daar echt wat door naar mijn idee. Ik word er zelfs soms wat ongemakkelijk van, het geeft een beetje een ‘special snowflake’-vibe af als je begrijpt wat ik bedoel. ‘Wij zijn uniek en bijzonder en de mainstream grijze dertien-in-een-dozijn eenvoudige saaierik begrijpt ons niet.’ Zo is het natuurlijk niet bedoeld en ik snap ook wel dat het zo - op een meer genuanceerde manier - kan voélen met een diagnose als je in een grote groep gelijkgestemden terecht komt, maar het teveel op die manier gaan uiten vind ik irritant. Ik zeg dus niet dat deze mensen zichzelf allemaal heel speciaal vinden. Absoluut niet. Een diagnose krijgen en hebben en je ‘anders’ voelen is ook vaak gewoon zwaar. Maar soms tikt het die grens blijkbaar wel een beetje aan in dat soort groepen.
Het is ook nooit goed hè! Elke indeling, daar is wel weer wat mee.