DrugsForum.nl

Oeff..Lang verhaal en ik kan weinig nieuws toevoegen aan wat al niet is opgemerkt hier of aan advies gegeven. Maar eerlijk gezegd denk en vrees ik ook dat je niet veel meer van deze relatie moet verwachten. Eerder getoonde gedragspatronen lijken niet gewijzigd en zullen zich gaan herhalen in de nabije toekomst.

Ik heb het allemaal zelf ook meegemaakt vele jaren geleden met een ex die veertien maanden opgenomen is geweest in De Viersprong in Halsteren. De opname was mislukt en we probeerden toch even wanhopig door te gaan. Maar het ging echt niet meer en dat deed echt pijn.. Toch was er geen andere en betere oplossing denkbaar, maar dat is allemaal achteraf gezien. Ik zag dat toen niet.

Mindless zei:

Dat moet flink lastig zijn voor jou(?)

Klik om te vergroten...

Heel lastig voor ons om om te gaan met elkaars gebreken.
Je hebt blijkbaar binnen het narcisme ook weer allemaal verschillende varianten.

Want ons heeft "gered" zijn toch de systeem gesprekken die wij hebben gehad en het niet meer samenwonen. Ik ben heel gelukkig met een LAT relatie en ik denk niet dat ooit mede door mijn borderline nog met iemand samen zou willen of kunnen wonen. @Ei-Salade misschien een oplossing voor jou?

sharonfox zei:

Want ons heeft "gered" zijn toch de systeem gesprekken die wij hebben gehad en het niet meer samenwonen. Ik ben heel gelukkig met een LAT relatie en ik denk niet dat ooit mede door mijn borderline nog met iemand samen zou willen of kunnen wonen. @Ei-Salade misschien een oplossing voor jou?

Klik om te vergroten...

Ja dit hadden we maanden geleden al besloten, helaas is de woningmarkt behoorlijk schaars zoals zo goed als iedereen weet.

Therapie is pas begonnen voor haar, ik heb nogsteeds niets kunnen vinden/aangenomen kunnen worden.

Ei-Salade zei:

Misschien niet de juiste plek om het de droppen want het gaat niet over drugs maar gedrag.
Echter ben ik niet actief en bekend op andere forums dus probeer het hier.

Ik sta op het punt de relatie stop te zetten omdat continue de grens niet gerespecteerd word zowel van mij als haar eigen grens, continue iedere dag gaat het eroverheen.
Maar hoe kan ik verwachten van iemand met Borderline dat de persoon niet over de grens gaat?

Ook laatst bij haar therapie sessie gevraagd waarom ze me vaak pusht om middelen te gaan gebruiken, het antwoord was dat ik saai en niet leuk ben nuchter.
Dit is zeer toxisch kun je wel zeggen.
Dit vermoeden had ik al langer, maar wat me nogal in m'n hart steekt is het feit dat ze ervan bewust is dat ik zo nuchter mogelijk leven wil leiden en ik word hier niet in gesteund, sterker nog ze verergert het voor haar eigen tijdelijke gewin.
Hierdoor is mijn vertrouwen eigenlijk wel verdwenen, dit was de laatste druppel.

We zitten al een tijd in de irritatie's naar elkaar sinds het samen wonen, liefde is sporadisch aanwezig maar vooral is het naar elkaar wijzen en vergelijken, elkaar pijn doen in woorden en sinds laatste paar weken bereik ik agressie levels die ik sinds de basisschool niet meer gehad heb.
Dit kan mij in de problemen brengen.
Ook het feit dat zij zich zo naar de klote rookt dat we al weken apart slapen van elkaar omdat ze als een zeehond zich kapot hoest dag en nacht wat ik niet kan aanzien omdat ze destructief is en mijn irritatie zo hoog zit met dat gehoest heel de dag en ook keihard, tis niet alsof je je even verslikt dat ik gedachten krijg haar wat aan te doen omdat het zo hoog zit. Ik begin steeds meer grenzen te verliezen door dit gedoe.

Los van dit, de manipulaties en het niet serieus nemen van mijn punten die ik aankaart en ook vaak gezegd heb dat ik zo niet meer verder wil worden niet gehoord en vaak aan de kant geschoven of ik word weer zodanig beïnvloed/gemanipuleerd dat ik weer een kans geef.
Weer grens verleggen dus
Al ben ik continue duidelijk erover dat het stopt, word ik nog een soort van uitgelachen ook van "je kunt me toch niet op straat gooien" "je bent niets zonder mij" "ik ga niet weg"
Het liegen van haar over situaties thuis en dat ik dan van schoonouders een heel verdraaid verhaal krijg en dat zij hun overtuigd heeft over dat ik weer de boosdoener was en het liet escaleren en zij mij partijdig gaan lastigvallen met eenzijdige informatie is ook voor mij onbegrijpelijk.

Ze is vanaf vandaag 2 weken op vakantie alleen.
Dit zie ik als kans om tot mezelf te komen en eerlijk te gaan kijken wat ik wil en nodig heb.
Ik ben vandaag toch op de conclusie gekomen dat het beter is voor mijn gezondheid dat ik het beëindig.
Maar... Nu komen de herinneringen, gevoelens en pijn naar voren waardoor ik nog hoop blijft houden dat het goed komt. Maar dit pad heb ik al vaker gelopen door het toch weer te proberen en dit loopt altijd slecht af. Ik heb dus nog maar één keuze en dat is voor mijzelf kiezen, hoe pijnlijk en jammer het ook is.

Het probleem wat ik heb is dat ik niet aan mezelf kan werken want zij neemt (on)bewust alle capaciteiten die ik beschik af door het dagelijkse stennis wat we hebben en dit gaat al zo lang door dat ik al te lang stil sta en niet ben waar ik wil zijn. De focus is weg, ik ben verwijderd van mezelf en trek dit echt niet langer meer.
Alle energie die zij van me vraagt wat duidelijk ook niet genoeg is voor haar door mijn tekortkomingen is het ook voor mij duidelijk dat we het hierom beter kunnen laten gaan.

Het is onmogelijk voor mij (en ik denk ook van haar) om op ons zelf te focussen en de problematiek die wij ervaren op te lossen zolang we niet apart wonen en of de relatie word gestopt.

Toch doet het enorm veel sinds ik hier echt een streep achter wil zetten.
Twijfels borrelen op, door de goede herinneringen, leuke momenten en bijzondere momenten.
Ik heb nog nooit zoveel gehuild in 10 jaar omdat ik het eigenlijk niet wil, maar weet dat het niet anders meer kan. Dit word of een delict voor mij, zij verwond. Of ik ga ten onder aan m'n eigen gedrag.

Na haar vakantie zal het erop uitlopen dat ik waarschijnlijk onder druk gezet ga worden door haar ouders en haarzelf om haar niet de woning uit te zetten. Jammer voor haar/hun want dat gaat gebeuren. Al moet de politie komen.
De verantwoordelijkheid word ook iedere keer bij mij gelegd dat ze geen alternatief heeft om te slapen/wonen. Maar d'r ouders hebben een groot genoeg huis dus dat zoeken ze zelf maar uit waar zij gaat verblijven, is mijn probleem ook helemaal niet maar ze laten mij iedere keer het gevoel krijgen alsof het wèl zo is.

Heeft iemand ervaring/tips waarmee ik kan praten in PM over hoe ermee te leren omgaan.

Klik om te vergroten...

Kies voor jezelf. Deze bullshit hoef je echt niet mee te leren omgaan. Dit is giftig gedrag.

Volg je hart! Ik vind je openhartigheid in ieder geval bewonderenswaardig. Veel liefde van mij jou kant op.

Belangrijke vraag @Ei-Salade (misschien heb ik het antwoord over het hoofd gezien):

Denk je dat jouw alohol en ander verdovende middelen fors minder zal zijn als je weg bent bij haar? Of ben je "gewoon" ook wel een liefhebber van bv bier

Kordie zei:

Denk je dat jouw alohol en ander verdovende middelen fors minder zal zijn als je weg bent bij haar?

Klik om te vergroten...

Dit is nu wel stuk duidelijker dan toen je de vraag stelde. Wat ik nu zie is dat ik echt stukken minder nodig denk te hebben en ook minder drink/gebruik.
Dat zegt al genoeg.

Het is ook duidelijk dat het tussen ons twee niet meer gaat. Net even denk ik 10 minuten gebeld, en tis alweer raak.
Altijd door mij heen praten, vragen niet beantwoorden of horen en vervolgens mij weer de schuld geven over ongeïnteresseerd zijn en later krijg ik ook weer appjes erover en begint ze weer kwetsende dingen te roepen om ruzie te zoeken of iets.
Ik ben er wel klaar mee.

Zondag komt ze terug en ga ik duidelijk maken dat het klaar is en ze z.s.m hier thuis weg moet.
Word het spuugzat, ben alweer zeer onrustig en zit voel met lichamelijke spanning en complexe problemen in het hoofd.

Vreselijk zo'n teleoontje.
Goed dat je inzicht hebt gekregen in dat je minder gebruikt als ze niet om je heen draait.

Ben benieuwd naar haar reactie zondag.
Wat denk je hoe je het gaat lopen?

Ei-Salade zei:

Dit is nu wel stuk duidelijker dan toen je de vraag stelde. Wat ik nu zie is dat ik echt stukken minder nodig denk te hebben en ook minder drink/gebruik.
Dat zegt al genoeg.

Het is ook duidelijk dat het tussen ons twee niet meer gaat. Net even denk ik 10 minuten gebeld, en tis alweer raak.
Altijd door mij heen praten, vragen niet beantwoorden of horen en vervolgens mij weer de schuld geven over ongeïnteresseerd zijn en later krijg ik ook weer appjes erover en begint ze weer kwetsende dingen te roepen om ruzie te zoeken of iets.
Ik ben er wel klaar mee.

Zondag komt ze terug en ga ik duidelijk maken dat het klaar is en ze z.s.m hier thuis weg moet.
Word het spuugzat, ben alweer zeer onrustig en zit voel met lichamelijke spanning en complexe problemen in het hoofd.

Klik om te vergroten...

Ik zou het iets beter voor jezelf aanpakken. Denk dat samen in huis een escalatie tot gevolg heeft. Heb dit al zovaak gezien in zulke situaties. Misschien kan je naar veilige andere oplossingen kijken.

Kordie zei:

Wat denk je hoe je het gaat lopen?

Klik om te vergroten...

Ik ga dit doen met haar ouders zodat ik met behulp van haar vader de manipulaties kan filteren en ik denk dat het voor ons beide heel emotioneel gaat worden.
Toch ben ik echt zeker van mijn keuze en doet dit wel pijn als ik eerlijk ben.
Dacht heel mooi wat op te kunnen bouwen en nu is dat hele idee veranderd in een werkelijke hell om in te leven.
De goede dingen in ons samen wegen zeker niet op tegen de negatievetijd die het brengt en ook de andere ergenissen naar elkaar waardoor het gewoon nooit normaal kan.
Ik ga niet gebruiken om met andere mensen om te leren gaan.

Ze Herbs Mang zei:

Ik zou het iets beter voor jezelf aanpakken. Denk dat samen in huis een escalatie tot gevolg heeft. Heb dit al zovaak gezien in zulke situaties. Misschien kan je naar veilige andere oplossingen kijken.

Klik om te vergroten...

Wat je hier beschrijft is ook wat ik denk wat gaat gebeuren.
Ze is zo grensoverschrijdend dat ik ook op een gegeven moment mijn grens over ga en dat veranderd in hele nare gevolgen voor ons beide.
Dit wil ik echt voorkomen en vandaar dat ik dit samen met bijzijn van ouders ga vertellen dat het over is en snel naar andere woonruimte gezocht moet worden.

Ei-Salade zei:

Wat je hier beschrijft is ook wat ik denk wat gaat gebeuren.
Ze is zo grensoverschrijdend dat ik ook op een gegeven moment mijn grens over ga en dat veranderd in hele nare gevolgen voor ons beide.
Dit wil ik echt voorkomen en vandaar dat ik dit samen met bijzijn van ouders ga vertellen dat het over is en snel naar andere woonruimte gezocht moet worden.

Klik om te vergroten...

Waarom willen haar ouders haar dan niet in huis nemen? Sorry als je hier al eerder antwoord op heb gegeven, maar dat vraag ik me af. Ze is hun kind, zij hoort terecht bij hun te komen mocht er iets zijn als ze goede ouders voor haar zijn.

Ei-Salade zei:

M'n hoofd maakt het zo lastig iedere keer.
Nu weer veel mooie herinneringen en persoonlijke aandacht die het zo speciaal maakte. Zo dubbel, ene moment kan en wil ik echt niet en het andere moment wil ik zo graag dat het anders was.
Het moment wat dit weekend gaat komen geeft me ook behoorlijke spanning nu.

Klik om te vergroten...

Onthoud wat je waard bent en wat je verdiend. Iemand die rekening houd met jouw gevoelens en toestand. Laat deze slechte ervaring niet doorgaan en ja een tijdje alleen zijn gaan misschien kut voelen, misschien juist niet. Maar uiteindelijk heb je wel weer de kans om iemand te vinden die respect heeft voor jouw keuzes en waarmee je oprecht gelukkig kan zijn. Ik weet niet hoe oud je nu bent, maar zelfs oudere mensen leren later nog de liefde weer opnieuw kennen, maar dan zoals het hoort

Kies voor jezelf @Ei-Salade

Enige wat telt uiteindelijk.

Leuke herinneringen zijn prima om te hebben maar wat ik hier gelezen heb staat je een duistere toekomst te wachten.

mistakemaker zei:

Waarom willen haar ouders haar dan niet in huis nemen? Sorry als je hier al eerder antwoord op heb gegeven, maar dat vraag ik me af. Ze is hun kind, zij hoort terecht bij hun te komen mocht er iets zijn als ze goede ouders voor haar zijn.

Klik om te vergroten...

Ja, denk dat zij dat ook niet meer willen.
Het kan wel want ruimte zat daar.
Ik heb gisteren app gestuurd naar schoonvader dat ik definitief niet verder wil maar tot op heden geen reactie. Dus begin nu ook wel geïrriteerd te raken en als t aan mij ligt gaat ze hier weg met of zonder woning.

Wil niet op het punt komen dat ik doordraai

FredKroket zei:

Kies voor jezelf @Ei-Salade

Enige wat telt uiteindelijk.

Leuke herinneringen zijn prima om te hebben maar wat ik hier gelezen heb staat je een duistere toekomst te wachten.

Klik om te vergroten...

Fijn dat je me goed op de plek zet.
Merk echt dat ik graag anders had gewild en m'n hoofd dus weer gaat hopen en dat moet ik echt voorkomen om dat te laten herkennen of me te bespreken met hen erbij.

Ei-Salade zei:

Ja, denk dat zij dat ook niet meer willen.

Klik om te vergroten...

Klinkt niet als een Ei-salade probleem.

Ei-Salade zei:

Het kan wel want ruimte zat daar.

Klik om te vergroten...

Top!

Ei-Salade zei:

Ik heb gisteren app gestuurd naar schoonvader dat ik definitief niet verder wil maar tot op heden geen reactie. Dus begin nu ook wel geïrriteerd te raken en als t aan mij ligt gaat ze hier weg met of zonder woning.

Klik om te vergroten...

Ei-Salade zei:

Wil niet op het punt komen dat ik doordraai

Klik om te vergroten...

Dat lijkt me goed. Ik ben groot voorstander van vriendschappelijk uit elkaar gaan, maar dat is hier geen optie joh. Knip alle banden in één keer door, laat haar maar naar haar ouders gaan (of zelf een andere oplossing bedenken)

Ei-Salade zei:

M'n hoofd maakt het zo lastig iedere keer.

Klik om te vergroten...

Dat is wat hoofden doen. Zodra dat er bij komt ben je weg. Vertrouw je gevoel.

Succes de komende tijd. Je hoofd zal regelmatig van zich laten horen.

Ei-Salade zei:

Fijn dat je me goed op de plek zet.
Merk echt dat ik graag anders had gewild en m'n hoofd dus weer gaat hopen en dat moet ik echt voorkomen om dat te laten herkennen of me te bespreken met hen erbij.

Klik om te vergroten...

Iedereen is uiteindelijk verantwoordelijk voor zichzelf (en hun kroost maar dat terzijde). Dus zij en haar ouders mogen zelf gaan uitvogelen wat ze moeten doen.

Kansen zat gehad lijkt me..

Ei-Salade zei:

Weet even niet meer wat ik wil en moet doen.
Er zijn namelijk ook wat dingen waarvoor ik het nog eens wil proberen maar aan de andere kant besef ik ook dat het waarschijnlijk toch niet lang op een manier gaat waardoor ik me kan aarde in m'n woning en voortdurend geconfronteerd ga worden met achterlijk gedrag.

Klik om te vergroten...

Als je wilt zijn er áltijd dingen, redenen te bedenken om ermee door te gaan.

Ik herken dat goed van een vorige relatie: ook het zeker weten dat er weer achterlijk gedrag zal komen. Maar zolang je dat allemaal goed wílt praten, zul je dat ook kunnen. Of dat ook slim is? Daar weet je denk ik zelf het antwoord wel op.

Ei-Salade zei:

Is liefde gewoon niet iets wat op en neer gaat en ik me maar even door de dip moet trekken?

Klik om te vergroten...

Ik denk dat dit dus je hoofd is die probeert te rechtvaardigen ermee door te gaan.

Tuurlijk, het klopt wel: (het gevoel van) liefde gaat altijd op en neer. Dat is opzich waar. Maar is dat een rechtvaardiging van doorgaan met een relatie die écht toxisch is? Als iemand die in zo'n relatie zat zeg ik zelf: nee.

Maar dat moet je natuurlijk voor jezelf tegenover elkaar leggen.

Hulp gevraagd : Relatie vriendin met Borderline, ikzelf ASS

Een reactie plaatsen