Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsPartij in Polen wil, als ze aan de macht komen, homoseksuelen registreren

Partij in Polen wil, als ze aan de macht komen, homoseksuelen registreren

118 antwoorden
19 weergaven
18-5-2026
l
ljuvLid
01-01-2024, 00:00
#1
Neo-Shulginist zei:
WERK?!?!?!?! Ga eens snel terug naar huis!
Klik om te vergroten...
OKEEEHEEE
Eindelijk onderweg🤪

OtherShore zei:
Wow @Neo-Shulginist, je zoekt wel de controverse op de laatste tijd, hè?
Klik om te vergroten...
Hehehe. Beetje wel he neo😜

Neo-Shulginist zei:
Ik denk dat het toch wel belangrijk is om je te realiseren dat het belang van emancipatie ook een waardeoordeel is. Gelijkheid wordt in principe voorgesteld als een universeel mensenrecht. Maar alsnog is het mogelijk om daar anders over te denken :wink:

Het is lastig zeggen welke rolverdeling tussen mannen en vrouwen het best of het meest rechtvaardig is, omdat het afhangt van het waardensysteem wat je belangrijk vindt en vanaf welk oogpunt je naar de samenleving kijkt.
Klik om te vergroten...
Het is ook belangrijk te realiseren dat emancipatie niet alleen over verhoudingen gaat tussen mannen en vrouwen en dat dat ook duidelijk niet is wat lucy ter discussie stelde. Nogsteeds verbaasd hoe de discussie deze kant is opgevallen maar ik ben nog aan het lezen hehehe.

Neo-Shulginist zei:
Ik denk daarom dat het niet echt draait om een soort culturele ontwikkeling die van laag-ontwikkeld naar hoog-ontwikkeld moet gaan dankzij het proces van emancipatie. Er spelen verschillende culturele achtergronden en waardesystemen. En daarnaast zijn er politici die heel gewiekst zulke verschillende opvatting weten te mobiliseren om zo meer macht te vergaren.
Klik om te vergroten...
Hier kan ik me wel degelijk erg in vinden, en ook dat wij veel westerse waarden erg projecteren op ander culturen (zoals een burkaverbod). Ik denk echter dat bepaalde waarden wel degelijk gewoon “menselijk” zijn, en daar hoort gelijke behandeling in gelijke gevallen volgens mij wel een beetje bij. De categorie mensenrechten, zegmaar.

OtherShore zei:
Het valt me al langer op dat een hoofddoek of boerka hier (in Nederland) al snel gezien wordt als een symbool van onderdrukking terwijl de gemiddelde Moslim (man en vrouw) hier heel anders overdenkt. Een conservatieve kledingstijl is binnen dit denken juist een manier om jezelf te bevrijden van ongewenste en respectloze seksuele aandacht die een mens reduceert tot een seksobject. Conservatieve kleding dwingt de man om verder te kijken dan zijn neus lang is en een vrouw te waarderen om haar inhoud, niet haar uiterlijk.

Maar goed, als het om homoseksualiteit gaat is Polen duidelijk op de verkeerde weg. Zelfs in de traditionele Islamitische samenleving (het Balkans-to-Bengal complex) werd homoseksualiteit in de privésfeer zelden vervolgd. Sterker nog, er werd expliciet gepleit voor een laissez faire attitude. Maar met de opkomst van het salafisme en wahabisme zijn (sommige) Moslims een radicalere weg ingeslagen. Conservatieve Katholieke Polen denken er blijkbaar hetzelfde over, ondanks de tolerante houding van de huidige bisschop van Rome.
Klik om te vergroten...
En in dat verlengde: hoezo kunnen deze religies en culturen niet bestaan terwijl ze ook de mensenrechten respecteren en geen vrijheden beperken… wat die culturen bestaan ook. En ja: natuurlijk met andere normen en waarden, maar dat mensen dezelfde rechten hebben lijkt me niet per se iets dat ter discussie zou moeten hoeven staan. Nergens waar mensen zijn.

Mindless zei:
Dit is wat ik persoonlijk ook van een paar moslima's heb gehoord: "Onderdrukkende kleding? Dit wil ik zelf. Ik wil dat een man mij waardeert om mijn innerlijk."

Uiteraard, er zijn ook mensen die zich er wél door onderdrukt voelen.

En tja "controverse". Ik denk dat het goed is dat dit soort dingen besproken worden.
Klik om te vergroten...
Zinnentuimel zei:
Dit is natuurlijk omgekeerde wereld. Een vrouw zou zich nooit moeten hoeven bevrijden van ongewenste seksuele aandacht of het gereduceerd worden tot seksobject. Dat probleem ligt namelijk niet bij de vrouw, maar bij degene die haar objectiveert of ongewenst bejegend. Beetje victim blaming dit.


Dit zou een man altijd moeten doen. Of hij nou tegenover een naakte vrouw staat of tegenover een vrouw in een boerka. Als je dit als man niet kan, ben je onderdeel van het probleem.

Een boerka als “oplossing” zien geeft maar weer aan hoe scheef dit is. Heel kort door de bocht komt het neer op: man kan zich niet als een fatsoenlijk mens gedragen, vrouw bedekt zichzelf maar om van gezeik af te zijn. Los van waar een vrouw voor kiest (ik ben helemaal voor vrije keuze), zou de onderliggende reden voor die keuze nooit het gedrag van anderen (of gebrek daaraan) moeten zijn.
Klik om te vergroten...
OtherShore zei:
Dus binnen de Moslim wereld wordt daar meer rekening mee gehouden. Het wordt de mannen een beetje makkelijker gemaakt om niet meteen aan seks te denken en veel vrouwen zien dat ook als iets waardevols. Dus daar is iets voor te zeggen denk ik.
Klik om te vergroten...
Is het ooit bij jullie opgekomen dat de traditie van hoofddoeken dragen helemaal niet met onderdrukking of bescherming van vrouwen voor mannen te maken heeft…? Hebben jullie dit ooit opgezocht voor er een mening over gevormd werd?
Als je puur naar de geschriften kijkt, is de hoofddoek een manier om te laten zien dat je bij de “clan”, de moslims, hoort en om nederigheid en bescheidenheid uit te stralen. Dit wordt ook verwacht van moslimmannen in hoe zij zich kleden en heeft dus niet per definitie met man-vrouw verhouding te maken. Daarnaast is het in de islam een belangrijk onderdeel om de focus minder op uiterlijk schoon te houden. Nogmaals: dit geldt ook voor mannen. Zo mogen zij bijvoorbeeld geen goud en zijden dragen.
Bedekking van je hoofd met doeken kent het jodendom ook nogsteeds en het christendom op heel veel plekken ook, tot voor kort ook heel lang in Europa.
Maar daarnaast is er ook een heel andere reden… want eerlijk: we weten natuurlijk best wel dat dit niet de woorden van Allah zijn geweest en dat het mensen zijn die deze woorden hebben bedacht. Het was in die tijd heel normaal om je haar als vrouw te bedekken. Men had namelijk niet de sanitaire voorzieningen van nu, en op deze manier konden vrouwen makkelijker hun haar netjes en verzorgd houden: in zanderige gebieden was dit al helemaal van groot belang. Denk ook maar aan de 1001-nacht “hoeren”: allemaal bedekte haren. Dat had weinig met reinheid te doen. En in Nederland zag je dit tot in de tweede helft van de vorige eeuw ook om die reden: hield de permanentjes netjes. Het is dus eigenlijk een praktisch cultureel fenomeen wat door veel religies is “ingezet”. Het helpt heel erg in groepsvorming, wat een opkomende religie HEEL hard nodig heeft.

Hoe dit nu wordt ingezet kan natuurlijk op onderdrukking lijken, maar voor veel vrouwen is het een bevrijding. Een kracht. Een band met en een “teken” aan Allah om hun liefde te laten zien.

OtherShore zei:
Ik denk dat het belangrijk is om een onderscheid te maken tussen gedrag (in principe helemaal beheersbaar) en gedachtes (niet helemaal beheersbaar). Een ‘onreine’ gedachte kun je niet altijd voorkomen, maar grensoverschrijdend gedrag wel.
Klik om te vergroten...
Mindless zei:
Het "moeten leren beheersen" ding heb ik echter nooit begrepen. Je blijft gewoon met je handen van iemand af en zit verder ook niemand lastig.
Klik om te vergroten...
Het gaat natuurlijk ook helemaal niet alleen om de fysieke gevolgen van dit fenomeen. Ik vind dit
Mindless zei:
Maar als iemand te koop loopt met haar "waren"... Tja sorry mijn ogen hebben het al gezien voordat ik weg kan kijken.
Klik om te vergroten...
best pijnlijk om te lezen. Het zegt eigenlijk dat je niet ziet wat een vrouw meer is dan haar uiterlijk. Dat ze een gelijkwaardig iemand is met een verhaal, met talenten, met dromen. Iemand met wie je een goed gesprek kan hebben of je rot kan lachen. Nee, is een mooie vrouw.

En TUURLIJK: kijken mag. En TUURLIJK: dat doen vrouwen ook. Maar het is niet het enige dat “we” aan mannen of mannelijkheid verbinden (disclaimer: ik realiseer me ook dat er mega materalistische en opppervlakkige vrouwen zijn die dat wel doen, en die zou ik hetzelfde willen vragen als wat ik van de gemiddelde man vraag. Maar de gemiddelde man kijkt wel weinig verder dan wat jij nu omschrijft, en daar komen veel maatschappelijke problemen uit voort. Dus heel even de focus daarop nu heheh, excuses). Bovendien: mannen hebben het voordeel van de twijfel al. Objectivering van mannen vind ik ook vreselijk (throwback aan 2 jaar lang aan mijn nichtje uitleggen waarom ik NIET NAAR DE CHIPPENDALES WIL), maar het maakt niet dat ze in een benadeelde positie in nagenoeg elk onderdeel van de samenleving zitten en veel harder dan vrouwen moeten werken om op de meeste plekken te kunnen komen.

Neo-Shulginist zei:
Maar tegelijkertijd verwachten veel (uiteraard niet alle) vrouwen dat ik als man:

1) weet wat ik wil
2) zelfverzekerd ben (of overkom)
3) initiatief neem
Klik om te vergroten...
Is dat zo? Dit is toch ook echt super persoonlijk… Misschien verwachten vrouwen waar jij op valt dat, maar ik heb een hele rits vriendinnen die toch echt meer voelen voor het nerdy type. Among them: me.

Neo-Shulginist zei:
Maar hoe neem ik dan op zelfverzekerde manier initiatief op een seksueel/romantisch verlangen, maar dan uitsluitend op een gewenste manier, zonder dat ik twijfel of het wel gewenst is, want dan is het niet meer zelfverzekerd?

Oprechte vraag dit he. Want ik snap het niet.
Klik om te vergroten...
Het is inmiddels wel gezegd en je hebt zelf een vergelijkbare anekdotes gedeeld, maar er gewoon naar vragen kan he. Dat dat op een eerste date too much is geloof ik, maar gewoon vragen of je iemand je benadering fijn vindt of niet kan gewoon (want we zijn dus mensen met wie je gesprekken kunt voeren🤪🤪🤪). Of “hey ik weet dat veel vrouwen vervelende ervaringen hebben met mannen, wat heeft jouw voorkeur hoe mannen toenadering zoeken? Vind je heeft fijn als ik het vraag of killed dat de mood?”

Ik heb een relatie sinds m’n 17e dus toen was ik daar niet heel bewust van. Maar ik weet wel dat ik, moest ik ooit opnieuw een romantische relatie met iemand opstarten, ik twee dingen in een vroeg stadium veel beter zou bespreken: seks en communicatie en elkanders voorkeuren daarin. Dat had veel onzekerheid en misverstanden voorkomen in mijn relatie, en het is moeilijker in een gevestigde relatie dit nog ffkes open te breken

Zinnentuimel zei:
Niks sexiers (en zelfverzekerders) dan een man (of vrouw) die duidelijk maar respectvol communiceert.
Klik om te vergroten...
👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻

Zinnentuimel zei:
Overigens ligt het probleem veel dieper natuurlijk en is het voornamelijk een probleem met seksualisering in onze samenleving (van zowel vrouwen als mannen). Als we naakt/bloot leren loskoppelen van seks, zijn we al een heel eind. Inmiddels ben ik zoveel naakt gewend (door sauna, naaktstranden, feestjes, etc.) dat een naakt lichaam, hoe mooi ook, mij eigenlijk niks meer doet. Ik vind het vanuit esthetisch oogpunt mooi, maar ik word er niet opgewonden van. Ik word pas opgewonden als de context ook daadwerkelijk seksueel is. Mijns inziens veel gezonder voor mij (en fijner voor degene die naakt is).
Klik om te vergroten...
👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻
een van de dingen waar ik zo leip ongemakkelijk van word, die dit heel erg illustreren: WHADDUP MET BIKINITOPJES VOOR BABYS EN PEUTERS AAAAAAAHHHHH

Mindless zei:
Misschien werkt dit voor jou maar ik kan me niet voorstellen dat dit een hele hoop vrouwen niet direct <_o-fip-hl id="_o-fip-hl-focus">kurkdroog maakt.
Klik om te vergroten...
Waarom probeer je het niet eens…

Mindless zei:
"Mag ik dit knoopje losmaken? Mag ik je nu in je nek zoenen? Krijg ik toestemming om bij je naar binnen te gaan?"

Lekker spontaan en in the moment zo...
Klik om te vergroten...
Nogmaals: probeer het eens. Want zoals je het nu illustreert hoeft het echt niet te gaan (en kan op een bepaalde manier trouwens t e r i n g sexy zijn, maar okay). Je kan ook gewoon op “bepaalde” punten vragen: “Ben je hier okay mee? Wil je dit ook?”


Neo-Shulginist zei:
Volgens mij kijken vrouwen ook, maar zijn ze gewoon beter in het sneaky doen zodat het niet zo opvalt.
Klik om te vergroten...
Volgens mij heeft het niet zo zeer met sneaky te maken, maar met de intentie erachter. Ik zie vaak genoeg mannen naar me kijken waar ik geen aanstoot aangeef. Maar ik voel hun ogen branden als ik weet dat ze er eigenlijk iets mee zouden willen en hierin ook niet zien wie ik verder ben. Ze voelt iemand intentie echt wel… zoals je dat in een sollicitatiegesprek ook kan hebben zegmaar. Dat gevoel kan best eens fout zitten, maar wordt heel vaak wel bevestigd.

OtherShore zei:
“Wil ik met mijn kleding mijn mooie lichaam benadrukken of mijn mooie geest?”
Klik om te vergroten...
Hoezo zou iemand alleen kleding kunnen dragen om iets te benadrukken voor anderen? En niet omdat iemand zichzelf dan mooier voelt, vrolijker voelt, zelfverzekerder voelt. Ik vind kleding best belangrijk. Ik vind het een heel leuke uitdaging mezelf te verrassen met combinaties en vintage parels te scoren. En als ik eruit zie als een zonnetje voel ik me ook een zonnetje! Maar ik draag het niet om iets wel of niet te benadrukken bij anderen…

Mindless zei:
Is dit ook niet iets wat in het algemeen (generaliserend, dus niet voor iedereen tellend) een verschil tussen mannen en vrouwen is? Mannen zien (mooi) bloot en koppelen dat automatisch aan seks.
Klik om te vergroten...

Misschien is het iets beter en genuanceerder gezegd dat (veel) mannen makkelijker van niet horny naar wel horny kunnen gaan als ze een mooie vrouw (deels) ontbloot zien.
Mindless zei:
Zo wordt ook wel gezegd dat mannen makkelijker seks als iets puur fysieks kunnen zien dan vrouwen. Durf dat echter ook niet stellig te beweren. Het is gewoon iets dat je wel vaker hoort.
Klik om te vergroten...
Ik denk dat de grondslag hierin toch wel echt meer ligt in hoe “mannen” (not all men) “vrouwen” zien (maar ook niet alle, daarop heb jij persoonlijk het ook niet altijd zoals je zegt). Als je gewoon leert eerst naar de mens en wat iemand is te kijken, in plaats van 1. Is het een man of vrouwe 2. Is het mooi en 3. Is het naakt, dan koppel je er ook niet meteen iets seksueels aan.

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
123456
l
ljuvLid
01-01-2024, 00:00
#2
Nodoubts zei:
en je hebt nog wel zo je best gedaan.
Klik om te vergroten...
Jouw ouders niet zo he?

De mijne zeiden altijd: als je niets aardig hebt te zeggen, zeg dan niets. Zoals je ziet verschillen meer mensen hier van mening. Daar kunnen we goed over van gedachten wisselen. Voeg wat inhoudelijks toe of blijf nog een extra jaar weg op t forum ofzo dios mio.
L
LucidLucyLid
01-01-2024, 00:00
#3
ljuv zei:
Het is ook belangrijk te realiseren dat emancipatie niet alleen over verhoudingen gaat tussen mannen en vrouwen en dat dat ook duidelijk niet is wat lucy ter discussie stelde. Nogsteeds verbaasd hoe de discussie deze kant is opgevallen maar ik ben nog aan het lezen hehehe.
Klik om te vergroten...
Haha ik heb me tot noch toe even afzijdig gehouden. Maar ik had hetzelfde idee 😂

Ach, het is al mooi zat dat er zo'n uitgebreide discussie ontstaat. Ookal ging het vrij snel over andere dingen dan de openingspost.

ljuv zei:
Hier kan ik me wel degelijk erg in vinden, en ook dat wij veel westerse waarden erg projecteren op ander culturen (zoals een burkaverbod). Ik denk echter dat bepaalde waarden wel degelijk gewoon “menselijk” zijn, en daar hoort gelijke behandeling in gelijke gevallen volgens mij wel een beetje bij. De categorie mensenrechten, zegmaar.


En in dat verlengde: hoezo kunnen deze religies en culturen niet bestaan terwijl ze ook de mensenrechten respecteren en geen vrijheden beperken… wat die culturen bestaan ook. En ja: natuurlijk met andere normen en waarden, maar dat mensen dezelfde rechten hebben lijkt me niet per se iets dat ter discussie zou moeten hoeven staan. Nergens waar mensen zijn.
Klik om te vergroten...
Amen! 🙇‍♂️

Ik heb me dan in Nepal ook enorm verwonderd over de overlap in culturen en religies. Hoe de budhisten daar bij de hindoes in de tempel kwamen en andersom.

Dat zie ik hier veel minder snel gebeuren.

'Kijken naar de overeengekomen, niet de verschillen' is daarin toch een sleutelzinnetje denk ik.

ljuv zei:
Is het ooit bij jullie opgekomen dat de traditie van hoofddoeken dragen helemaal niet met onderdrukking of bescherming van vrouwen voor mannen te maken heeft…? Hebben jullie dit ooit opgezocht voor er een mening over gevormd werd?
Als je puur naar de geschriften kijkt, is de hoofddoek een manier om te laten zien dat je bij de “clan”, de moslims, hoort en om nederigheid en bescheidenheid uit te stralen. Dit wordt ook verwacht van moslimmannen in hoe zij zich kleden en heeft dus niet per definitie met man-vrouw verhouding te maken. Daarnaast is het in de islam een belangrijk onderdeel om de focus minder op uiterlijk schoon te houden. Nogmaals: dit geldt ook voor mannen. Zo mogen zij bijvoorbeeld geen goud en zijden dragen.
Bedekking van je hoofd met doeken kent het jodendom ook nogsteeds en het christendom op heel veel plekken ook, tot voor kort ook heel lang in Europa.
Maar daarnaast is er ook een heel andere reden… want eerlijk: we weten natuurlijk best wel dat dit niet de woorden van Allah zijn geweest en dat het mensen zijn die deze woorden hebben bedacht. Het was in die tijd heel normaal om je haar als vrouw te bedekken. Men had namelijk niet de sanitaire voorzieningen van nu, en op deze manier konden vrouwen makkelijker hun haar netjes en verzorgd houden: in zanderige gebieden was dit al helemaal van groot belang. Denk ook maar aan de 1001-nacht “hoeren”: allemaal bedekte haren. Dat had weinig met reinheid te doen. En in Nederland zag je dit tot in de tweede helft van de vorige eeuw ook om die reden: hield de permanentjes netjes. Het is dus eigenlijk een praktisch cultureel fenomeen wat door veel religies is “ingezet”. Het helpt heel erg in groepsvorming, wat een opkomende religie HEEL hard nodig heeft.
Klik om te vergroten...
Weer wat geleerd!

Mindless zei:
Maar als iemand te koop loopt met haar "waren"... Tja sorry mijn ogen hebben het al gezien voordat ik weg kan kijken.
Klik om te vergroten...

ljuv zei:
best pijnlijk om te lezen. Het zegt eigenlijk dat je niet ziet wat een vrouw meer is dan haar uiterlijk. Dat ze een gelijkwaardig iemand is met een verhaal, met talenten, met dromen. Iemand met wie je een goed gesprek kan hebben of je rot kan lachen. Nee, is een mooie vrouw.
Klik om te vergroten...

Ik kan natuurlijk niet voor @Mindless spreken, maar als ik kijk naar mijn eigen ervaring, gebeurt vaak wel hetzelfde.

In eerste instantie heb ik het al gezien voor ik weg kan kijken. Dan weliswaar meer naar mannen, dan naar vrouwen maar vooruit.
Ik denk dat het hetzelfde is als een gedachte is die op komt poppen. Die heb ik niet in de hand.

Wat er daarna volgt, heb ik wél in de hand. Ik heb de keuze om niet te gaan staren. De keuze om verder te gaan met de normale gang van zaken. De keuze om niet te gaan fluiten of whatever voor onzin uit te kramen.

Maar die eerste blik... Meh... Die gaat vanzelf.

En uiteraard kijk ik na die eerste blik verder dan 'wow, wat een leuke/mooie/knappe man.'
Naar mijn inzicht kan verder denken dan dat ook helemaal niet in die eerste split second. Die eerste blik. Dat komt pas daarna. En nog verder daarna als je eenmaal kennis zou maken.

Maargoed, mijn hoofd is dan ook aardig ziek. Dus neem het niet van mij aan 😜

Het roept bij mij wèl de vraag op of dit bij mannen en vrouwen (over het algemeen) dan heel anders werkt.... 🤷‍♂️

ljuv zei:
Als je gewoon leert eerst naar de mens en wat iemand is te kijken, in plaats van 1. Is het een man of vrouwe
Klik om te vergroten...
Ik ben hiermee bezig de laatste tijd. En ik moet zeggen, dat vind ik best wel lastig. Het zit echt héél erg diep ingesleten merk ik. Maar er zit een soort vooruitgang in dat ik dit meer los kan laten.

mandragora zei:
Ik vind het vooral angstaanjagend dat zoiets een debat waardig zou zijn binnen het parlement. Teken dat er iets zinvols inzit om over te debateren. Terwijl het zo´n ongelofelijke onzin is. Mensen die vrijheden willen afnemen en/of restricties willen opleggen voor anders geaarden... die horen imo niet thuis op deze planeet, zeker niet in een machtspositie.
Zulke mensen verdienen geen respect, voor mij is het een kanker op de planeet zulke personen.
Klik om te vergroten...

Gelukkig zijn er ook veel mensen zoals jij en die van je laten horen. Zonder die geluiden zou ik (en ik ben ongetwijfeld niet de enige) me simpelweg onveilig gaan voelen als je wel de rechts extremstische geluiden hoort.

Kan niet ontkennen dat mijn hoofd in doemdenkstatus toch een keer de revue laat passeren: "WW2 all over again. Het begint met een lijst... Dan restricties, maar what's next?"

Gelukkig zit ik hier in Nederland behoorlijk safe. Zelfs nu de emancipatie niet meer is wat het geweest is.

Ik was trouwens tweemaal in Strasbourg afgelopen vakantie. En het viel me enorm op dat er heel veel gay koppels van beide geslachten door de stad liepen. Openlijk affectie toonden, hand in hand liepen. Veel meer dan ik gewend ben in de meeste Nederlandse steden.

PS. @ljuv ik wilde nog zeggen, schrijf eens niet zulke lappen tekst joh. Ik werk me een ongeluk om op mobiel alles netjes te citeren. Maar whatever, ik ben net zo erg 😂
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#4
OtherShore zei:
Een vrouw die alleen is op straat aanspreken gaat voor jouw sowieso te ver? Oei, dat is wel lastig hoor, want een groepje vrouwen aanspreken is niet makkelijk.
Klik om te vergroten...
Daar branden een hele hoop mannen hun vingers niet aan.

En dat zou dan toch wel zonde zijn als er vrouwen in zo'n groepje zitten die maar al te graag contact met een man willen, maar altijd maar in dat groepje blijven, waar vaak vriendinnen tussen zitten die zich ermee gaan bemoeien. Een hoop mannen hebben daar helemaal geen zin in en/of voelen nóg meer angst voor afwijzing in zo'n setting.

And i get it: een vrouw die interesse heeft in een man geeft signalen af. Signalen die vrouwen zelf vaak als duidelijk ervaren maar die voor (veel) mannen veel te subtiel zijn. Wij mannen zijn vaak toch wat clueless op dat vlak. Of je moet een Don Juan als Zanza zijn (weiger zijn Griekse naam op te zoeken). Maar veel mannen zijn dat niet en hebben moeite met al die subtiele hints.

Ik ben hier in het verre verleden zelf zelfs zó clueless in geweest dat zelfs toen een mooie meid (waar ik notabene jaren een crush op had) totaal niet subtiel was en me letterlijk zelf in de club vroeg met haar mee te gaan, ik weigerde... (Doh...stupid!!) Omdat ik zo'n ongelofelijk laag zelfbeeld had, dat ik dacht dat ze een grap met me uithaalde. Dat is ook een ding voor veel mannen: onzekerheid. En dan degene zijn waarvan in de regel verwacht wordt het initiatief te nemen. Het is allemaal niet niks. Voor ons mannen is op zo'n groep dames afstappen vaak ook heel intimiderend (behalve als je een playah als Zanza bent, van wat ik heb gehoord).
l
ljuvLid
01-01-2024, 00:00
#5
Mindless zei:
Dat doe je gewoon niet, als je je verstand hebt.
Klik om te vergroten...
Ook niet als je zin hebt in seks? Of als de vrouw zo mooi is dat het wel eens de liefde van je leven kan zijn? Of als je een glaasje of blowtje te veel op hebt?
En dan het perspectief van de vrouw: kunnen wij weten wat iemands intenties zijn als we iemand(en) alleen op ons af zien komen, of kunnen we ons beter beschermen voor het mogelijke gevaar dat ook bestaat (want dat is wat angst uiteindelijk is he: je voorbereiden op een mogelijke situatie die voor jou gevaarlijk/ onprettig is. M.a.w.: zelfbescherming).

In elk geval: er zijn zat mensen die dit, met of zonder het bewustzijn van deze angsten, wel doen. En dat snap ik ook, maar ik vind er ook wat van. OOK omdat de “de meest vervelende opties” voor beiden groepen echt van een ander kaliber zijn: voor mannen die goede intenties hebben is het heel vervelend dat ze niet de vrijheid hebben advances te maken met hun goede bedoelingen, maar voor vrouwen betekent het de mogelijkheid dat je geïntimideerd wordt, onheus bejegend wordt, of nog veel erger.

Mindless zei:
waar die angst niet gerechtvaardigd
Klik om te vergroten...
Maar nu ga je oordelen over wat iemand voelt… dat klopt toch niet? Dat is toch niet iets dat wel of niet te rechtvaardigen is? En zo wel: is het dan al niet gerechtvaardigd als je al (heel vaak) in situaties hebt gezeten die wel onprettig of gevaarlijk waren?!

Ik vind dit echt gevaarlijke uitspraken en je legt nogsteeds de verantwoordelijkheid bij (mogelijke) slachtoffers in plaats van daders. Ik vind het ook heel vervelend dat mannen met goede intenties ook zo worden aangekeken. Alleen volgens mij veranderen we dat niet met een cursus weerbaarheid voor vrouwen, maar door SAMEN een front te vormen tegen die mannen die wel onderdeel zijn van het probleem. En belangrijker: samen de werkelijke veiligheid te verbeteren. Ze staan al 10000 keer door mij vermeld op het forum maar nogmaals: wil je dat ik de cijfers opnieuw voor je opzoek? Het gevoel is niet feitelijk maar de onveiligheid voor (o.a.) vrouwen wel.

Mindless zei:
dat soort mannen zullen er altijd zijn.
Klik om te vergroten...
Maar dat soort mannen krijgen tot nog toe ook de ruimte daarop te acteren… Hoe kan dat dan volgens jou? Waar zit hem dat in?

OtherShore zei:
Een vrouw die alleen is op straat aanspreken gaat voor jouw sowieso te ver?
Klik om te vergroten...
Nee… dat zeker niet. En ik denk dat jullie hier die situaties ook wel aardig kunnen inschatten als ik de reacties zo lees. Maar ik zou gewoon niet daarin de grens opzoeken. Ik plaats mezelf sowieso van nature buiten situaties waarin ik andere benadeel, daar overdrijf ik vaak ook wat in… maar als dit zo’n structureel probleem is, moeten we ons daar allemaal dan niet structureel op aanpassen?

OtherShore zei:
Oei, dat is wel lastig hoor, want een groepje vrouwen aanspreken is niet makkelijk.
Klik om te vergroten...
Hier word ik dan wel weer een beetje door getriggerd heheh. Want: vrouwen moeten hun angst voor wat (groepen) mannen ons aan kunnen doen wel opzij zetten want “niet alle mannen zijn zo” maar jullie hoeven je angst voor groepen vrouwen niet opzij te zetten?
Maw: jullie angst voor afwijzing is belangrijker dan onze angst voor gevaarlijke situaties. Of… ons ongemak bij mogelijk gevaarlijke situaties wordt opzij gezet voor jullie ongemak om groepen vrouwen aan te spreken? (Jullie en ons is in deze niet persoonlijk bedoeld en ik weet dat niet alle mannen en vrouwen deze angsten delen). De laatste bijdrage van @Mindless sluit hier ook bij aan natuurlijk. Er is een reden dat vrouwen in groepen blijven, samen naar het toilet gaan, beschermend zijn over elkaar. En die reden is oa die cijfers waar ik t over heb. Het (intimidatie of erger) gebeurt niet sporadisch, het gebeurt structureel en in elke vriendinnengroep.
L
LucidLucyLid
01-01-2024, 00:00
#6
Zinnentuimel zei:
Ik ben door ditzelfde proces gegaan. Ben uit de kast gekomen als lesbisch en ontdekte op veel latere leeftijd dat ik mannen toch ook aantrekkelijk kan vinden. Herken heel erg wat je schrijft over jezelf opnieuw leren kennen en dat het voelt alsof je weer opnieuw uit de kast komt. Het is een proces en zo te lezen ben je hier al erg bewust mee bezig. Ik wil zeggen: het komt wel. Gun jezelf tijd en probeer jezelf daarin niet teveel beperkingen op te leggen, zowel letterlijk als meer figuurlijk, aka in je manier van denken.
Klik om te vergroten...

Ja dit is inderdaad een proces dat tijd kost. Ik heb voor afgelopen jaar weleens gedacht bij vrouwen; zo die is knap. Maar heb daar verder nooit wat achter gezocht, zeker omdat ik er op seksueel gebied niet echt mee bezig ben geweest. Ik heb zelfs weleens geprobeerd om een relatie te ontwikkelen met een vrouw, maar dat liep voor geen meter en was voor mij eigenlijk wel de bevestiging dat ik gay ben.

Maar.... destijds zat ik mentaal op een hele slechte plek. Ik was toen ook nog niet uit de kast, iemand kwam heel dichtbij. Er gebeurde allerlei heftige dingen in de privésfeer met vrienden, met haar, met mij. Achteraf gezien wilde ik graag 'testen' of het kon, maar was ik ook bang om haar af te wijzen. Ze had al een laag zelfbeeld. Ik heb daar compleet verkeerd gehandeld. Dat weet ik inmiddels. Tegelijkertijd was zij codependent / relatieverslaafd en was het net uit met haar vriend die tevens een goede vriend van mij is omdat hij haar fysiek zou mishandelen. Wat daar allemaal van waar is weet ik tot op de dag van vadaag nog steeds niet. Beiden hebben we ons enorm ziek gedragen. Uiteindelijk heb ik haar als eerste verteld dat het niet ging werken, dat dit niet aan haar lag, maar dat ik op mannen val. Dit was niet de coming-out die ik graag gepland had, maar whatever. Daarna heeft ze mij ge-out aan eenieder die het wilde horen.

Ik ben daar nog steeds erg kwaad over. Voel het al als ik erover schrijf. Vandaar weer zo'n epistel denk ik. Dit wordt nog een stap 9 gesprek. Ergens in de nabije toekomst ga ik haar uitnodigen met de vraag of ze hierover wil praten omdat ik vind dat ik haar schade heb berokkend. Maar nu ik dit schrijf voel ik dat ik daar op dit moment nog niet helemaal aan toe ben.

Anyway, daarna heb ik eigenlijk dus vastgehouden aan het idee dat ik gay ben. Maar afgelopen jaar heb ik wel echte verliefdheid gevoeld naar een vrouw toe. Dat was nieuw... Ik heb daar verder ook nog niets mee gedaan, geen avances gemaakt; om verschillende redenen. Maar één daarvan omdat ik eerst wil kunnen wennen aan het idee dat ik ook een leven zou kunnen delen met een vrouw. En daarnaast wil ik niet weer in half mentaal verwarde toestand iets met iemand proberen en wéér schade berokkenen :tilttearlaugh:
Al zal dat nu misschien stukken beter gaan omdat ik meer open kan praten over dit soort dingen. Wie weet wat de tijd brengt. Voorlopig zit ik hier even prima, single in mn nieuwe huis. Verandering genoeg haha


Zinnentuimel zei:
En als je merkt dat je vanuit een waardeoordeel redeneert, erken die dan, en laat hem vervolgens los. Oordelen is menselijk. Jezelf daar bewust van zijn en het waardeoordeel kritisch bevragen is de stap die je zet om echt open naar mensen en de wereld te kunnen kijken en is werkelijk een bevrijding voor jezelf.
Klik om te vergroten...
Precies dat is waar ik het afgelopen jaar veel mee aan het oefenen ben :)
Mooi verwoord ook. Geef je ook cursussen in kort en bondig formuleren? Ik meld me bij deze alvast aan :tonguewink:

Zinnentuimel zei:
Beetje warrig verhaal geworden misschien 😅
Klik om te vergroten...

Ik vond het goed te volgen hoor!

Ik zit normaal op mobiel en zie nu pas voor het eerst je handtekening. Lol, goeie username haha
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#7
ljuv zei:
Ook niet als je zin hebt in seks? Of als de vrouw zo mooi is dat het wel eens de liefde van je leven kan zijn? Of als je een glaasje of blowtje te veel op hebt?
En dan het perspectief van de vrouw: kunnen wij weten wat iemands intenties zijn als we iemand(en) alleen op ons af zien komen, of kunnen we ons beter beschermen voor het mogelijke gevaar dat ook bestaat (want dat is wat angst uiteindelijk is he: je voorbereiden op een mogelijke situatie die voor jou gevaarlijk/ onprettig is. M.a.w.: zelfbescherming).
Klik om te vergroten...
Ik niet. Heb het tenminste nooit gedaan en zie het mezelf nooit doen.

En ja ik begrijp die angst. Hebben we dat onderhand niet erkend dat die angst gerechtvaardigd is in zo'n situatie?

ljuv zei:
In elk geval: er zijn zat mensen die dit, met of zonder het bewustzijn van deze angsten, wel doen. En dat snap ik ook, maar ik vind er ook wat van. OOK omdat de “de meest vervelende opties” voor beiden groepen echt van een ander kaliber zijn: voor mannen die goede intenties hebben is het heel vervelend dat ze niet de vrijheid hebben advances te maken met hun goede bedoelingen, maar voor vrouwen betekent het de mogelijkheid dat je geïntimideerd wordt, onheus bejegend wordt, of nog veel erger.
Klik om te vergroten...
Wederom: dat begrijp ik, in zulke situaties.

ljuv zei:
Maar nu ga je oordelen over wat iemand voelt… dat klopt toch niet? Dat is toch niet iets dat wel of niet te rechtvaardigen is? En zo wel: is het dan al niet gerechtvaardigd als je al (heel vaak) in situaties hebt gezeten die wel onprettig of gevaarlijk waren?!
Klik om te vergroten...
Klopt dat dat niet kan, maar relativeer het nou eens Ljuv en kijk eens naar mijn voorbeeld: Overdag in een supermarkt met overal mensen in de buurt en een man probeert vriendelijk contact te maken met een vrouw. JA, je mag je als vrouw daardoor ongemakkelijk voelen, want inderdaad wat je zegt: jouw gevoelens zijn van jou en kunnen niet door iemand anders gedicteerd worden. En zo'n vrouw kan ook van alles meegemaakt hebben. Logisch dat ze dan meer op haar hoede is dan iemand die dat niet heeft.

Maar bekijk het nou ook eens van de kant van de mannen:

Als zelfs onder DIE omstandigheden en met DIE goede intentie geen contact gemaakt kan worden, wanneer dan wel?

ljuv zei:
Ik vind dit echt gevaarlijke uitspraken en je legt nogsteeds de verantwoordelijkheid bij (mogelijke) slachtoffers in plaats van daders. Ik vind het ook heel vervelend dat mannen met goede intenties ook zo worden aangekeken. Alleen volgens mij veranderen we dat niet met een cursus weerbaarheid voor vrouwen, maar door SAMEN een front te vormen tegen die mannen. En belangrijker: samen de werkelijke veiligheid te verbeteren. Ze staan al 10000 keer door mij vermeld op het forum maar nogmaals: wil je dat ik de cijfers opnieuw voor je opzoek? Het gevoel is niet feitelijk maar de onveiligheid voor (o.a.) vrouwen wel.
Klik om te vergroten...
O nee dan begrijp je me verkeerd. Natuurlijk leg ik ook de verantwoordelijkheid bij daders, zij zitten hartstikke fout. En de verantwoordelijkheid ligt ook bij omstanders. Helaas is wat betreft dat laatste geconstateerd dat hoe meer mensen dichtbij elkaar wonen (grote stad), hoe minder het verantwoordelijkheidsgevoel van omstanders is. Wordt iemand overvallen: "not my problem" Ligt iemand te creperen op de grond: "boog eromheen, not my problem". Idealistisch gezien moet dit wat mij betreft ook beter. Helaas is de realiteit echter vaak gewoon anders dan dat.

ljuv zei:
Maar dat soort mannen krijgen tot nog toe ook de ruimte daarop te acteren… Hoe kan dat dan volgens jou? Waar zit hem dat in?
Klik om te vergroten...
Is het niet vanzelfsprekend dat dit een verzameling van factoren is die daarvoor zorgt? De mannen met kwaad in de zin zijn waarschijnlijk bedreven in het sneaky doen. Of het gebeurd subtiel in huiselijke sfeer, waarbij de mishandeling er langzaam insluipt. Ook zijn omstanders vaak (al dan niet terecht) bang in te grijpen/zich ermee te bemoeien als ze getuige zijn van iets, zeker als het een agressief ogende man betreft. Ten derde (en dit is misschien een controversiële) zijn heel veel vrouwen aangetrokken tot het type man dat juist geneigd is naar mishandeling en komen keer op keer terecht bij hetzelfde soort type, hoe onbegrijpelijk dit misschien ook lijkt. En waarschijnlijk vergeet ik nog vele andere redenen. Oftewel: het ligt complex.

ljuv zei:
Hier word ik dan wel weer een beetje door getriggerd heheh. Want: vrouwen moeten hun angst voor wat (groepen) mannen ons aan kunnen doen wel opzij zetten want “niet alle mannen zijn zo” maar jullie hoeven je angst voor groepen vrouwen niet opzij te zetten
Maw: jullie angst voor afwijzing is belangrijker dan onze angst voor gevaarlijke situaties. Of… ons ongemak bij mogelijke situaties wordt opzij gezet voor jullie ongemak om groepen vrouwen aan te spreken? (Jullie en ons is in deze niet persoonlijk bedoeld en ik weet dat niet alle mannen en vrouwen deze angsten delen). De laatste bijdrage van @Mindless sluit hier ook bij aan natuurlijk. Er is een reden dat vrouwen in groepen blijven, samen naar het toilet gaan, beschermend zijn over elkaar. En die reden is oa die cijfers waar ik t over heb. Het (intimidatie of erger) gebeurt niet sporadisch, het gebeurt structureel en in elke vriendinnengroep.
Klik om te vergroten...
Ik denk dat BEIDE partijen een zeker risico moeten nemen, als zij contact willen met het andere geslacht. En dat dit een intelligent gecalculeerd risico moet zijn.

En ik denk dat die veilige wereld waar jij het over hebt een beetje een utopie is. We leven in een wereld van risico. Er is overal gevaar om ons heen. That's life, hoe hard dat misschien ook klinkt. Maar tegelijkertijd denk ik ook dat het geen manier van leven is om altijd in angst te leven. Ja: ik erken het gevaar dat je benoemd, maar tegelijkertijd zal iedereen die ergens wil komen bepaalde risico's moeten willen nemen. Maar dan dus wel weloverwogen risico's waarbij het gevaar zoveel mogelijk beperkt wordt. En ja: ik ben het met je eens dat we nog meer samen een front moeten vormen, want uiteindelijk is dit toch een wereld waar beide: vrouw en man, samen moeten kunnen leven op een zo goed mogelijke manier.
O
OtherShoreLid
01-01-2024, 00:00
#8
Zonder nou te verzanden in een al te gedetailleerd heen en weer met @ljuv: waar ik me misschien een beetje aan stoor is de generalisatie: “Vrouwen kunnen in de meeste situaties maar beter op hun hoede zijn voor mannen, want kijk naar de cijfers”. Misschien wel waar, maar ik hoop toch echt dat ik geen man ben waar vrouwen bang voor hoeven te zijn…

Maar goed, het draait natuurlijk niet om mij. Het leed dat vrouwen (zelfs in onze samenleving) wordt aangedaan is niet te overzien. Beetje stom om dan te klagen over onzekerheid. Dus helemaal gelijk @ljuv de bal ligt bij ons.

Oh en @LucidLucy bedankt voor wat jij ondertussen allemaal deelt! Ik lees geboeid mee, ook al reageer ik niet.
N
Neo-ShulginistLid
01-01-2024, 00:00
#9
ljuv zei:
*of moet ik nog even de cijfers van femicide en ander gendergerelateerd geweld zoals ongewenste seksueel gedrag erbij halen?
Klik om te vergroten...
De vraag is een beetje of dat puur voortkomt uit vermeende lichamelijke verschillen tussen mannen en vrouwen, of dat het voortkomt uit een culturele programmering waarbij mannen bijvoorveeld geen kwetsbaarheid mogen tonen (want dan zijn het 'geen echte mannen'), en dat vanuit zulke man-vrouwrollen ook verwacht wordt dat mannen op vrouwen 'jagen'.

Vrouwen zijn inderdaad vaker slachtoffer van huiselijk geweld en verkrachting. Maar mannen zijn veel vaker slachtoffer van geweldsdelicten. En ik heb ook wel eens met @Casrus een felle discussie gehad over dat bewusteloze mannen penetreren (op seksfeesten) niet eens wordt gezien als verkrachting. Want ze zijn man en aanwezig op een seksfeest, dus dan zullen ze ook bewusteloos nog wel zin hebben in seks.

Ik denk dus dat een verklaring over fysieke overmacht onvoldoende is om dit soort verschillen te verklaren, en dat we daarnaast ook een culturele bril moeten opzetten waar gedrag en percepties vandaan komen. En dat zit bijvoorbeeld ook in seksuele educatie, waarin vrouwen vooral leren dat seks voor hen een bedreiging is. Dat is dan weer ondersteunend aan hoe we een culturele interpretatie over bepaalde gebeurtenissen vormen. Zie bijvoorbeeld de leuke serie De Sekszusjes van de VPRO, of Verkracht Of Niet van BNNVARA.

www.vpro.nl

Sekszusjes TV

De Sekszusjes Krista en Marcelle Arriëns keren in hun nieuwe televisieserie 'Naakt voor de klas met de Sekszusjes' terug naar de middelbare school om seksuele voorlichting anno nu onder de loep te nemen. Eerder maakten de Sekszusjes al meerdere YouTube-series: Sekszusjes TV en De zomer van de...
www.vpro.nl www.vpro.nl

Verkracht of Niet - BNNVARA

BNNVARA staat voor een eerlijk gelijkwaardig Nederland. Wij zijn voor. Jij ook?
www.bnnvara.nl www.bnnvara.nl
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#10
OtherShore zei:
Zonder nou te verzanden in een al te gedetailleerd heen en weer met @ljuv: waar ik me misschien een beetje aan stoor is de generalisatie: “Vrouwen kunnen in de meeste situaties maar beter op hun hoede zijn voor mannen, want kijk naar de cijfers”. Misschien wel waar, maar ik hoop toch echt dat ik geen man ben waar vrouwen bang voor hoeven te zijn…

Maar goed, het draait natuurlijk niet om mij. Het leed dat vrouwen (zelfs in onze samenleving) wordt aangedaan is niet te overzien. Beetje stom om dan te klagen over onzekerheid. Dus helemaal gelijk @ljuv de bal ligt bij ons.
Klik om te vergroten...
Nee die discussie moet ook niet te lang doorgaan, maar ik voel me een beetje getriggered door het laatste wat je daar zegt.

Waarom kan het niet beide zijn? Omdat het ene erger is dan het andere, maakt dat het andere toch niet ineens irrelevant?

Misschien denk ik nu zelf te idealistisch: zou het niet mooi zijn als we van beide kanten elkaar wat tegemoet kunnen komen? Ondanks dus dat het ene niet dezelfde mate van ernst heeft als het andere.

Misschien ligt dit bij mij wat gevoelig omdat mij letterlijk een keer verteld is dat mijn problemen er niet toededen, omdat haar problemen zoveel groter waren. Wat een bull...shit! Alleen omdat het ene erger is (wat ik ook zeer zeker erken), maakt dat het andere niet meteen compleet irrelevant. Hallo!! Iedereen kan gehoord worden. Ik denk zelfs dat mensen dan juist extra gemotiveerd worden meer naar de ander te luisteren. Het moet een TEAM zijn.

Dus nee, niet eens met dat de bal alleen bij "ons" (mannen) ligt.

(sorry voor de geagiteerde toon, ligt wat gevoelig bij mij :wink: )
N
Neo-ShulginistLid
01-01-2024, 00:00
#11
OtherShore zei:
Zonder nou te verzanden in een al te gedetailleerd heen en weer met @ljuv: waar ik me misschien een beetje aan stoor is de generalisatie: “Vrouwen kunnen in de meeste situaties maar beter op hun hoede zijn voor mannen, want kijk naar de cijfers”. Misschien wel waar, maar ik hoop toch echt dat ik geen man ben waar vrouwen bang voor hoeven te zijn…
Klik om te vergroten...
Ik loop als man op straat meestal angstvallig proberen te vermijden dat vrouwen een angstige interpretatie van me kunnen hebben. Bijvoorbeeld niet te dichtbij komen tijdens het lopen. As ik iemand wil inhalen niet op de stoep blijven lopen maar aan de andere kant van de auto's gaan lopen zodat er veel ruimte tussen zit, en expres de andere kant op kijken zodat ik niet beschuldigd kan worden van goorlapperij.

Ik moet zeggen: voor mij is het dus ook helemaal niet zo ontspannen hoor.

Er zijn genoeg mannen die helemaal niet voldoen aan het idee van 'echte mannen' als macho seksbom en voetballiefhebber. Maar dat is nog niet helemaal doorgedrongen tot het stereotype beeld van wat mannen zouden moeten zijn. En dat krijg je dan alsnog over je heen geprojecteerd. Het lijkt mij dus juist een goed idee om dat soort verschillen verder te verkennen. Want dan kom je ook dichterbij een antwoord op waarom sommige mannen grensoverschrijdend gedrag vertonen. Dat is nodig als je daadwerkelijk tot een oplossing wil komen.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#12
Neo-Shulginist zei:
Ik loop als man op straat meestal angstvallig proberen te vermijden dat vrouwen een angstige interpretatie van me kunnen hebben. Bijvoorbeeld niet te dichtbij komen tijdens het lopen. As ik iemand wil inhalen niet op de stoep blijven lopen maar aan de andere kant van de auto's gaan lopen zodat er veel ruimte tussen zit, en expres de andere kant op kijken zodat ik niet beschuldigd kan worden van goorlapperij.
Klik om te vergroten...
Herken hier eigenlijk niets van. Ik geef iedereen zijn/haar ruimte, ongeacht wie het is. Maar ik woon dan ook in een klein stadje en wellicht is dit heel anders in grotere steden/dichtbevolkte gebieden.

Merk ook dat vrouwen hier ofwel meer in zichzelf gekeerd zijn, of juist vriendelijk/lachend groeten. Maar datzelfde zie ik ook bij mannen. Ik zie eigenlijk nooit vrouwen angstig naar me kijken (wel soms verlegen), maar misschien ben ik daar gewoon niet intimiderend genoeg voor. :sweatsmile:
N
Neo-ShulginistLid
01-01-2024, 00:00
#13
Mindless zei:
Herken hier eigenlijk niets van. Ik geef iedereen zijn/haar ruimte, ongeacht wie het is. Maar ik woon dan ook in een klein stadje en wellicht is dit heel anders in grotere steden/dichtbevolkte gebieden.
Klik om te vergroten...
Het gaat lang niet voor iedereen op hoor. Maar ik heb wel meer mannelijke vrienden die zich er ongemakkelijk bij voelen omdat ze weldegelijk zorgen van vrouwen serieus nemen en daarin hun steentje willen bijdragen. Ik zeg het ook vooral om de diversiteit binnenin de groep mannen (en dus ook binnenin de groep vrouwen) te onderstrepen. Juist daarom ben ik ook niet zo'n fan van cultureel bepaalde normen voor man-vrouwverschillen, en al helemaal niet van biologische verklaringen over dat het wel aan de testosteron zal moeten liggen.
O
OtherShoreLid
01-01-2024, 00:00
#14
Mindless zei:
Dus nee, niet eens met dat de bal alleen bij "ons" (mannen) ligt.
Klik om te vergroten...
Ja, achteraf zou ik dit anders verwoorden. Ik bedoelde meer iets in de zin van “Misschien moeten wij als mannen eerst eens kijken wat wij beter kunnen doen, voordat we vrouwen vragen zich aan te passen”, want veel vrouwen lopen rond met traumas rondom sexualiteit en daar stap je niet zomaar overheen.


Neo-Shulginist zei:
Het lijkt mij dus juist een goed idee om dat soort verschillen verder te verkennen.
Klik om te vergroten...
Ik ben helemaal voor het bevragen van de stereotypen van mannen en vrouwen in onze maatschappij 🙂 Ik denk alleen dat dit soort diep gewortelde man-en-vrouw beelden zich niet zomaar laten veranderen. Maar ik herken het wel: man als initiatiefnemer, vrouw als afwachtend. En daar vloeit dan misschien deels uit voort: man als potentiële dader, vrouw als potentieel slachtoffer. Veel te kort door de bocht natuurlijk.

En ik zie natuurlijk ook wel dat mannen het in de hedendaagse dating wereld niet makkelijk hebben (vrouwen ook niet trouwens). Maar dat lijkt me ook iets van de juiste match vinden, diegene die wel op dezelfde golflengte zit. En dan hoef je ineens niet meer zo op je tenen te lopen.
l
ljuvLid
01-01-2024, 00:00
#15
LucidLucy zei:
Als je eigenlijk nooit een onderscheid maakt in geslacht, maakt dat je dan niet automatisch panseksueel?
Klik om te vergroten...
Je hebt inderdaad gelijk, want ik ben er wel vrij zeker van dat ik tot nu toe op romantisch en seksueel gebied alleen ben aangetrokken tot mannen. Ik sluit niet uit dat dat ooit anders kan zijn, overigens.

Ik bedoelde dus eigenlijk: ik zie/beoordeel mensen nooit in eerste instantie op mogelijk seksueel of romantisch gebied, enkel op emotioneel gebied. Dus de gedachte “oh knappe man/vrouw/persoon” komt met enige regelmaat voorbij, maar vervliegt, en ik ben verder totaal niet geïnteresseerd in mensen op dat gebied. En op emotioneel vlak zou ik dan misschien “pan” zijn, want daarin hecht ik totaal geen waarde aan geslacht (of kleur, geaardheid, levenswijze).
LucidLucy zei:
In bijvoorbeeld professioneel contact heb ik hier minder moeite mee om geen waardeoordeel te zetten op geslacht of andere uiterlijke kenmerken. Dan ga ik liever uit van iemands kracht om een waardeoordeel te plaatsen.
Klik om te vergroten...
Ik denk dus dat ik de meeste situaties benader zoals jij een professionele situatie/relatie benadert. Dat zal o.a. komen doordat ik al lang een relatie heb. Maar ook omdat ik zo ben gesocialiseerd, denk ik. Ik ben van jongs af aan veel in aanraking gekomen met mensen die verschillen op verschillende vlakken, bijvoorbeeld.
LucidLucy zei:
Of ik hier nou bewust van ben of dat er een aantal in mijn onderbewuste spelen, ik ben er zeker van dat ze er zijn.
Klik om te vergroten...
Die zullen er bij mij ongetwijfeld ook zijn, hoor. Ik denk wel meer op de achtergrond, maar niemand is een ongeschreven blad.

LucidLucy zei:
Dat is opzich nog best een zoektocht geweest. In welke mate is er dan romantische, emotionele en/of seksuele aantrekkingskracht naar een geslacht en is die er dan?
Voor mij is wel duidelijk dat ik voornamelijk aangetrokken wordt naar mannen; seksueel, romantisch en emotioneel. Het zwaartepunt ligt bij dat geslacht zou je kunnen zeggen.

Maar gaandeweg ben ik er wel achter gekomen dat ik bij sommige vrouwen ook alle drie die vormen van aantrekkingskracht kan ervaren.

En daarmee wil ik liever ook dat waardeoordeel helemaal loslaten. Dat zou het een stuk eenvoudiger maken voor mezelf haha
Die waardeoordelen zitten mezelf alleen maar in de weg om open te kijken naar mijn gevoelens in het moment.

Het voelt een beetje als opnieuw een eerste keer uit de kast komen. De onzekerheid over hoe het nou precies werkt bij mezelf enzo. En dat ik daar ook graag zekerheid in wil hebben. Wat op het gebied van emoties en gevoelens volslagen onzin is natuurlijk. Want daarover zekerheid en controle hebben is onmogelijk. Gevoelens komen en gaan en liegen nooit, in tegenstelling tot gedachten.
Klik om te vergroten...
Hmmm ik kan me voorstellen dat dit erg lastig is. In eerste instantie omdat het al best een ding is uit te vogelen dat je homoseksuele gevoelens hebt, dit van jezelf te accepteren en dit vervolgens aan de buitenwereld kenbaar te maken (ik had je tweede reactie nog niet gelezen en in retrospectief: voor jou NOG lastiger omdat je dit laatste niet op jouw tempo en voorwaarden hebt kunnen doen. Dat is vreselijk oneerlijk en daarmee kan ik de struggle die je bij bovenstaande voelt nog veel beter begrijpen…). En dan vervolgens moet je dat niet vanzelfsprekende beeld van jezelf weer loslaten en dat acceptatieproces opnieuw aangaan. Ik durf daarmee misschien ook wel te zeggen dat het “geslachtsblind” maar misschien wel meer “seksueelblind” kijken maar mensen voor mij makkelijker zou kunnen zijn omdat ik hetro ben en al deze processen nooit heb doorstaan.

LucidLucy zei:
Al kan het best zijn dat deze thema's voor mij gewoon verwarrend zijn. Ik moest in de kliniek dan ook een soort onderzoekje doen en dan een 'spreekbeurt' geven over intimiteit.
Voor mij betekende intimiteit toen vooral iets dat bij seksuele en romantische relaties gebeurt en niet in platonische relaties. Haha daar zat ik dus goed naast.

(Was overigens best leuk om te doen. Je mocht uiteraard geen internet raadplegen, want je mag geen elektrische apparaten in bezit hebben. Dus je moest het doen door de mensen om je heen als bron te raadplegen. Heb toen iedereen, van cliënt tot counseler, uit zitten horen over intimiteit en hoe dat dan voorkomt in relaties met vrienden, geliefden, fwb's en wat intimiteit voor hun betekende. Ja dat was best leuk, om eens de leiding te hebben in gesprekken die over dat soort thema's gaan en dan de ander awkward zich terug zien trekken. Toen ik in de kast zat, was dat dus compleet andersom.

Leukste antwoord die ik heb gehad. Op de vraag over wat lust dan precies is: 'ja lust is gewoon pure neukdwang. Al is het met 6 bizons weet je, dat maakt niet uit.')
Klik om te vergroten...
Ik denk dat dit voor heel veel mensen heel verwarrend is! Je bent er iig echt niet “raar” door. En wat leuk om zo’n onderwerp op die manier aan te vliegen! Op veel vlakken heel leerzaam😊

LucidLucy zei:
Maar ik ben weleens benieuwd hoe dit soort dingen dan werken bij anderen. Want een waardeoordeel op geslacht hoef je niet enkel te plaatsen op seksueel vlak (iemand knap vinden dan dus blijkbaar i guess).
Maar kan ook op romantische of emotioneel vlak zijn.
Als ik met bepaalde zaken ergens tegenaan loop, bel ik eigenlijk altijd een mannelijke fellow om advies en even de boel uit te spreken. (Nu is dit bij NA en nog meer bij CA ook een beetje de sociaal geaccepteerde norm. Mannen helpen mannen, vrouwen helpen vrouwen. Ook om te voorkomen dat er ongewenste dingen gebeuren)

Maargoed, ook voor mezelf voelt dat makkelijker ofzo. Om problemen met een man te bespreken. Dus zou je zeggen dat ik ook op emotioneel gebied een waardeoordeel hecht aan geslacht.

Niet dat ik niets van een vrouw zou aannemen. Ik heb het nu vooral over hoe het gevoelsmatig aanvoelt waarbij het makkelijker is om over lastige emotionele zaken te spreken.
Klik om te vergroten...
Ik geloof dat veel mensen dit hebben, inderdaad. Dat ze toch ook een voorkeur in geslacht hebben voor vriendschappen of in elk geval soorten vriendschappen. Ik zou in eerste instantie dan toch wel het idee hebben dat je seksuele(/romantische) voorkeur je emotionele voorkeur beïnvloedt: het is moeilijk een goede hechte vriendschap op te bouwen als je alleen maar bezig bent met hoe sexy iemand is of hoe graag je er een ring om wil doen… maar dat is duidelijk niet jouw ervaring, en heel eerlijk gezegd ook niet de mijne.
Hoe het voor mij werkt: Ik kan wel echt heel stellig zeggen dat dit wat jij omschrijft voor mij niet opgaat. Ik heb heel veel soorten vrienden, en met zowel mannelijke als vrouwelijke vrienden heb ik de diep emotionele “alles delen en bespreken” relatie. Zo heb ik 1 vriendinnen groep van de middelbare school met wie dit enorm sterk is, maar van een andere vriendengroep 2 mannelijke vrienden met wie ik exact die relatie heb. Ik vind het vaak in eerste instantie makkelijker om contact te leggen met mannen, omdat het toch “iets minder drama is” en ik over het algemeen onzekerder ben rondom vrouwen. Maar als ik de juiste vrouwen tegenkom heb ik dat makkelijke contact net zo goed, en ik kan ook heul veul mannen noemen met wie ik geen hechte vriendschap hoef op te bouwen om die reden. Het ligt dus echt volledig aan iemands persoonlijkheid of en wat voor vriendschap ik kan/wil opbouwen, niet aan geslacht of dergelijken.

Op romantisch en seksueel gebied ben ik dus waarschijnlijk enkel aangetrokken tot mannen. Ik heb mezelf ook wel eens uitgedaagd te fantaseren over vrouwen, maar werd er gewoon niet warm van. Zelfs nooit met een vrouw gezoend ofzo.

LucidLucy zei:
Daarna heeft ze mij ge-out aan eenieder die het wilde horen.
Klik om te vergroten...
What the fuck. Ik vond het eerste deel van je verhaal hier al best kut (voor je) maar dit: what the fuck. Ik weet niet zo goed wat te zeggen behalve dat je dit niet hebt verdiend en dat ik het een bizarre actie vind.

LucidLucy zei:
Ik ben daar nog steeds erg kwaad over. Voel het al als ik erover schrijf. Vandaar weer zo'n epistel denk ik. Dit wordt nog een stap 9 gesprek. Ergens in de nabije toekomst ga ik haar uitnodigen met de vraag of ze hierover wil praten omdat ik vind dat ik haar schade heb berokkend. Maar nu ik dit schrijf voel ik dat ik daar op dit moment nog niet helemaal aan toe ben.
Klik om te vergroten...
Wat goed dat je met haar het gesprek durft aan te gaan en dat je hierin naar je eigen fouten/bijdrage kijkt. Ik ken het stappenplan van na niet zo goed dus weet niet of wat ik nu ga zeggen daar echt “op tegen is”, maar volgens mij kan dit gesprek ook andersom gevoerd worden en mag je daar ook best om vragen: uitleg (en excuses) over de outing en kwijt kunnen wat het met jou gedaan heeft. Want wat ze heeft gedaan gaat ook de boekjes te buiten. In elk geval: ik werd ook wel echt boos toen ik je tweede bijdrage las, en ook al snap ik dat je van die boosheid af wil: hij is zeker gegrond.

🍀💕
N
N3K0Lid
01-01-2024, 00:00
#16
OtherShore zei:
En ik zie natuurlijk ook wel dat mannen het in de hedendaagse dating wereld niet makkelijk hebben (vrouwen ook niet trouwens). Maar dat lijkt me ook iets van de juiste match vinden, diegene die wel op dezelfde golflengte zit. En dan hoef je ineens niet meer zo op je tenen te lopen.
Klik om te vergroten...
Sommige mannen snappen niet..

Bedankte voor je berichtje maar ik heb geen interesse om je te leren kennen.

Waarom dan niet...

Ik heb geen behoefte aan..

Toen werd hij boos want ik moest het maar goed en fatsoenlijk uitleggen.
En daten voor dummies gaan lezen en ik zou een heel zwaar leven hebben.

Beetje jammer🤣
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#17
OtherShore zei:
Ja, achteraf zou ik dit anders verwoorden. Ik bedoelde meer iets in de zin van “Misschien moeten wij als mannen eerst eens kijken wat wij beter kunnen doen, voordat we vrouwen vragen zich aan te passen”, want veel vrouwen lopen rond met traumas rondom sexualiteit en daar stap je niet zomaar overheen.
Klik om te vergroten...
Ja daar sta ik achter. Dat vind ik sowieso een goede instelling en manier van leven: verantwoordelijkheid nemen en kijken: wat kan ik doen?

Ik denk dat het ook niet iets moet zijn van: "ik ben bereid dit te veranderen, áls jullie..." Het moet geen onderhandeling worden.
l
ljuvLid
01-01-2024, 00:00
#18
Mindless zei:
Ik niet
Klik om te vergroten...
Ja ik heb het meermaals geprobeerd te benadrukken in mijn vorige post, maar het gaat hier om het maatschappelijke probleem en de context waar we nu allemaal negatieve gevolgen van ervaren. Niet om wat jij wel of niet goed doet.

Mindless zei:
Hebben we dat onderhand niet erkend dat die angst gerechtvaardigd is in zo'n situatie?
Klik om te vergroten...
Mindless zei:
Wederom: dat begrijp ik, in zulke situaties.
Klik om te vergroten...
En ik probeerde juist uit te leggen dat je van te voren niet kan weten of het “zo’n” situatie is of wordt. Daarom houd je er rekening mee in elke situatie. Persoonlijk vind ik het daarom heel normaal dat er vrouwen zijn die zich onveilig voelen in de meeste situaties waarin mannen op je afkomen.

Wij hebben de dijken ook niet elk jaar nodig. Maar het feit dat de situatie zich kan voordoen dat het halve land onder water kan komen te staan, zorgt ervoor dat we vergaande maatregelen treffen dit te voorkomen. [insert dijken-potten grap om het luchtig te houden]

Mindless zei:
Als zelfs onder DIE omstandigheden en met DIE goede intentie geen contact gemaakt kan worden, wanneer dan wel?
Klik om te vergroten...
Naja ik gaf geloof ik in de vorige bijdrage ook al aan dat er prima situaties zijn waarin het wel kan, zoals die die je nu omschrijft.

Mindless zei:
O nee dan begrijp je me verkeerd. Natuurlijk leg ik ook de verantwoordelijkheid bij daders, zij zitten hartstikke fout. En de verantwoordelijkheid ligt ook bij omstanders. Helaas is wat betreft dat laatste geconstateerd dat hoe meer mensen dichtbij elkaar wonen (grote stad), hoe minder het verantwoordelijkheidsgevoel van omstanders is. Wordt iemand overvallen: "not my problem" Ligt iemand te creperen op de grond: "boog eromheen, not my problem". Idealistisch gezien moet dit wat mij betreft ook beter. Helaas is de realiteit echter vaak gewoon anders dan dat.
Klik om te vergroten...
Eens, en daar kunnen we elkaar (vooral stedelingen) weer meer op attenderen. Dat zal het allemaal zeker beteren (al is het natuurlijk lang niet alles wat er nodig is).
Maar jij hebt niet het idee dat het downplayen/bagataliseren van het probleem daar niet aan bijdraagt?

Want dat is wel degelijk wat “niet alle mannen” “niet elke situatie” “het valt wel mee” “relativeer ff” “moet je maar niet te koop lopen met” is. Wat overigens ook nog eens allemaal drogredenen zijn als je goed leest… Maar heel praktisch geef je hiermee aan dat de aanklachten of angsten van slachtoffers niet enorm valide zijn. En daders geef de ruimte verder te gaan met dat gedrag. Dus volgens mij is de eerste stap die ruimte te dichten (o.a. door als omstander hier bewuster van te worden) en vervolgens te zorgen dat er geen nieuwe daders meer worden opgevoed. (Ook dit is niet alles wat nodig is, trouwens. Wel een belangrijk begin).

Mindless zei:
Ik denk dat BEIDE partijen een zeker risico moeten nemen, als zij contact willen met het andere geslacht. En dat dit een intelligent gecalculeerd risico moet zijn.
Klik om te vergroten...
Maar realiseer je je dan wel wat het verschil is in het risico dat een man of een vrouw moet nemen… Wat het verschil is tussen de gevolgen die eruit kunnen komen?
Ik ben groot voorstander van samen naar oplossingen kijken, maar als je me nú vraagt dit risico te nemen zodat jij dat ook kan, dan bedank ik je vriendelijk. Jij loopt een blauwtje, ik een blauw oog (bijvoorbeeld…)
Mindless zei:
En ik denk dat die veilige wereld waar jij het over hebt een beetje een utopie is. We leven in een wereld van risico. Er is overal gevaar om ons heen. That's life, hoe hard dat misschien ook klinkt. Maar tegelijkertijd denk ik ook dat het geen manier van leven is om altijd in angst te leven. Ja: ik erken het gevaar dat je benoemd, maar tegelijkertijd zal iedereen die ergens wil komen bepaalde risico's moeten willen nemen. Maar dan dus wel weloverwogen risico's waarbij het gevaar zoveel mogelijk beperkt wordt. En ja: ik ben het met je eens dat we nog meer samen een front moeten vormen, want uiteindelijk is dit toch een wereld waar beide: vrouw en man, samen moeten kunnen leven op een zo goed mogelijke manier.
Klik om te vergroten...
Ik leef niet in de illusie dat - als we dit als maatschappij zo optimaal mogelijk hebben geregeld zouden hebben - zulke voorvallen helemaal niet meer zullen voorkomen. Maar ik leef wel in de werkelijkheid waar elke 8 dagen een vrouw wordt vermoord (in Nederland) omdat ze een vrouw is. En in die werkelijkheid is er blijkbaar nogsteeds een kennisachterstand en vooral héél veel onbegrip voor dit probleem. Dus ja: ik geloof wel dat we dit samen beter kunnen maken.

OtherShore zei:
Misschien wel waar, maar ik hoop toch echt dat ik geen man ben waar vrouwen bang voor hoeven te zijn…
Klik om te vergroten...
Dat hoop en geloof ik ook, maar als ik jou random tegenkom, kan ik dat niet raden.
Verder bedankt voor je fijne reactie❤️

En eerlijk: in het dagelijks leven ben ik (veel te) goed van vertrouwen hoor. En neem ik risico’s omdat dat is hoe ik ben. Ik zit dan ook wel een beetje advocaat van de duivel te spelen, maar probeer vooral het overkoepelende probleem te duiden vanuit het perspectief van een vrouw (want als ik me niet vergis hebben we het hier met 3-4 mannen en 1 vrouw over hoe problemen waar voornamelijk vrouwen mee dealen…)

Neo-Shulginist zei:
De vraag is een beetje of dat puur voortkomt uit vermeende lichamelijke verschillen tussen mannen en vrouwen
Klik om te vergroten...
Neeeee!! Met uitstek niet. Maar dat is wel wat er miste in wat er vóór vandaag geïmpliceerd werd. Uiteindelijk liggen er veel meer sociale structuren aan ten grondslag, die lees je in het verloop van de discussie vgm ook. En dit
Neo-Shulginist zei:
dat het voortkomt uit een culturele programmering waarbij mannen bijvoorveeld geen kwetsbaarheid mogen tonen (want dan zijn het 'geen echte mannen'), en dat vanuit zulke man-vrouwrollen ook verwacht wordt dat mannen op vrouwen 'jagen'.
Klik om te vergroten...
is zeker een belangrijk onderdeel daarvan.
Maar goed, sorry als ik het idee heb gewekt dat alleen de fysieke overmacht hierop van invloed is, want dat is wel het laatste wat ik zou willen beargumenteren.

Neo-Shulginist zei:
En dat zit bijvoorbeeld ook in seksuele educatie, waarin vrouwen vooral leren dat seks voor hen een bedreiging is. Dat is dan weer ondersteunend aan hoe we een culturele interpretatie over bepaalde gebeurtenissen vormen.
Klik om te vergroten...
😬
Vind je? Volgens mij is seksuele voorlichting vooral gericht op hoe je lichaam zich ontwikkelt en hoe je ongewenste zwangerschap en soa’s voorkomt… Seks, grenzen aangeven en herkennen, of onderlinge verhoudingen zijn niet echt onderdeel van het lesmateriaal. Dus daar valt zeker een hoop te winnen.
Neo-Shulginist zei:
Zie bijvoorbeeld de leuke serie De Sekszusjes van de VPRO, of Verkracht Of Niet van BNNVARA.
Klik om te vergroten...
Goeie aanraders, groot sekszusjes fan hier!

Mindless zei:
Wat een bull...shit! Alleen omdat het ene erger is (wat ik ook zeer zeker erken), maakt dat het andere niet meteen compleet irrelevant. Hallo!! Iedereen kan gehoord worden. Ik denk zelfs dat mensen dan juist extra gemotiveerd worden meer naar de ander te luisteren. Het moet een TEAM zijn.
Klik om te vergroten...
Ho, ho… Dat zei ook niemand he? Of in elk geval ik niet. De problemen zijn namelijk compleet aan elkaar gerelateerd en hebben een direct verband. Dus ja: moeten we samen doen.

Mindless zei:
Misschien ligt dit bij mij wat gevoelig omdat mij letterlijk een keer verteld is dat mijn problemen er niet toededen, omdat haar problemen zoveel groter waren.
Klik om te vergroten...
Dit is niet okay: iedereens problemen doen ertoe. Erg kut dat je daar zo’n nare ervaring mee hebt.
Maar: dat iedereens problemen en gevoelens ertoe doen, betekent niet dat je ze altijd tegenover elkaar moet zetten of afstrepen.

Mindless zei:
Dus nee, niet eens met dat de bal alleen bij "ons" (mannen) ligt.
Klik om te vergroten...
Hoe worden we dan een team, als je niet mee gaat doen…

Een merendeel van de vrouwen staat in de startblokken hoor, een deel is zelfs al begonnen omdat ze niet meer kunnen of willen wachten met deze problematiek agenderen. En ik heb dit ook al vaker vermeld in andere discussies maar volgens mij is het nog steeds niet echt duidelijk: binnen die problematiek“aanpak” is er OOK veel aandacht voor de (enorm) nadelige gevolgen voor mannen die worden veroorzaakt door dezelfde sociaal-maatschappelijke structuren; zoals dat van mannen wordt verwacht dat ze hun gevoel binnen houden, waardoor mannen veel vaker met psychische klachten kampen en zelfs vaker zelfmoord plegen. Of zoals dat mannen nog minder vaak serieus worden genomen bij seksueel misbruik dan vrouwen, vooral door hun directe omgeving. Of de belachelijke standaarden voor getrainde lichamen… Het vastgeroeste begrip van mannelijkheid überhaupt, naja: voorbeelden genoeg.

Neo-Shulginist zei:
Ik loop als man op straat meestal angstvallig proberen te vermijden dat vrouwen een angstige interpretatie van me kunnen hebben. Bijvoorbeeld niet te dichtbij komen tijdens het lopen. As ik iemand wil inhalen niet op de stoep blijven lopen maar aan de andere kant van de auto's gaan lopen zodat er veel ruimte tussen zit, en expres de andere kant op kijken zodat ik niet beschuldigd kan worden van goorlapperij.

Ik moet zeggen: voor mij is het dus ook helemaal niet zo ontspannen hoor.

Er zijn genoeg mannen die helemaal niet voldoen aan het idee van 'echte mannen' als macho seksbom en voetballiefhebber. Maar dat is nog niet helemaal doorgedrongen tot het stereotype beeld van wat mannen zouden moeten zijn. En dat krijg je dan alsnog over je heen geprojecteerd. Het lijkt mij dus juist een goed idee om dat soort verschillen verder te verkennen. Want dan kom je ook dichterbij een antwoord op waarom sommige mannen grensoverschrijdend gedrag vertonen. Dat is nodig als je daadwerkelijk tot een oplossing wil komen.
Klik om te vergroten...
Precies dit dus. Maar het is niet of-of he… het is en-en. In elk geval in mijn interpretatie.

Mindless zei:
Ik denk dat het ook niet iets moet zijn van: "ik ben bereid dit te veranderen, áls jullie..." Het moet geen onderhandeling worden.
Klik om te vergroten...
Dat is ook niet wat ik hier bepleit…
Ik denk wel dat als de onveiligheid afneemt, vrouwen makkelijker te benaderen zijn. Dat is meer een oorzaak gevolg situatie dan dat het te maken heeft met welwillendheid.


Mja. Toch weer met gemixte gevoelens gelezen en gereageerd. Thanks voor jullie inzichten, maar ik laat dit specifieke onderdeel van de discussie voor wat het is. Ik ga als ik in de trein zit wel nog even naar de bijdragen van @LucidLucy en @Zinnentuimel kijken voor de gezelligheid <3
L
LucidLucyLid
01-01-2024, 00:00
#19
ljuv zei:
Hmmm ik kan me voorstellen dat dit erg lastig is. In eerste instantie omdat het al best een ding is uit te vogelen dat je homoseksuele gevoelens hebt, dit van jezelf te accepteren en dit vervolgens aan de buitenwereld kenbaar te maken (ik had je tweede reactie nog niet gelezen en in retrospectief: voor jou NOG lastiger omdat je dit laatste niet op jouw tempo en voorwaarden hebt kunnen doen. Dat is vreselijk oneerlijk en daarmee kan ik de struggle die je bij bovenstaande voelt nog veel beter begrijpen…).
Klik om te vergroten...
Tja, ergens werd het ook wel een beetje tijd hoor. Mijn coming-out was zo'n 8 jaar nadat ik voor het eerst verliefdheid voelde voor een jongen. Toen ik dat voor het eerst meemaakte had ik dat helemaal nog niet door, dat dat verliefdheid was. Dat besef kwam pas maanden later haha

Maar toch, ik had het inderdaad liever op m'n eigen tempo afgemaakt. Ook omdat het me eigenlijk ontnomen is om dat stukje over mezelf te vertellen aan een paar mensen die me dierbaar zijn. Maargoed, het is eenmaal zo gelopen.

ljuv zei:
En dan vervolgens moet je dat niet vanzelfsprekende beeld van jezelf weer loslaten en dat acceptatieproces opnieuw aangaan. Ik durf daarmee misschien ook wel te zeggen dat het “geslachtsblind” maar misschien wel meer “seksueelblind” kijken maar mensen voor mij makkelijker zou kunnen zijn omdat ik hetro ben en al deze processen nooit heb doorstaan.
Klik om te vergroten...

Ik snap 'm nu haha
Ik moet ook zeggen; het grootste deel van de tijd ben ik er ook niet veel mee bezig. Meestal is het, zoals je aangaf, de gedachte dat iemand knap is komt op en vervliegt weer. Nu ik erover nadenk gaat het ook wel met periodes dat ik er meer of minder mee bezig ben. Bepaalde dagen ook meer dan andere, vooral ook meer tijdens vrije tijd.

ljuv zei:
Ik denk dat dit voor heel veel mensen heel verwarrend is! Je bent er iig echt niet “raar” door. En wat leuk om zo’n onderwerp op die manier aan te vliegen! Op veel vlakken heel leerzaam😊
Klik om te vergroten...
Nouja, mijn conclusie was ook wel een beetje dat maar heel weinig mensen er echt een goed beeld bij hadden. En velen vonden het toch ook maar wat ongemakkelijk. Het was inderdaad best leuk om te doen!

ljuv zei:
Ik geloof dat veel mensen dit hebben, inderdaad. Dat ze toch ook een voorkeur in geslacht hebben voor vriendschappen of in elk geval soorten vriendschappen. Ik zou in eerste instantie dan toch wel het idee hebben dat je seksuele(/romantische) voorkeur je emotionele voorkeur beïnvloedt: het is moeilijk een goede hechte vriendschap op te bouwen als je alleen maar bezig bent met hoe sexy iemand is of hoe graag je er een ring om wil doen… maar dat is duidelijk niet jouw ervaring, en heel eerlijk gezegd ook niet de mijne.
Hoe het voor mij werkt: Ik kan wel echt heel stellig zeggen dat dit wat jij omschrijft voor mij niet opgaat. Ik heb heel veel soorten vrienden, en met zowel mannelijke als vrouwelijke vrienden heb ik de diep emotionele “alles delen en bespreken” relatie. Zo heb ik 1 vriendinnen groep van de middelbare school met wie dit enorm sterk is, maar van een andere vriendengroep 2 mannelijke vrienden met wie ik exact die relatie heb. Ik vind het vaak in eerste instantie makkelijker om contact te leggen met mannen, omdat het toch “iets minder drama is” en ik over het algemeen onzekerder ben rondom vrouwen. Maar als ik de juiste vrouwen tegenkom heb ik dat makkelijke contact net zo goed, en ik kan ook heul veul mannen noemen met wie ik geen hechte vriendschap hoef op te bouwen om die reden. Het ligt dus echt volledig aan iemands persoonlijkheid of en wat voor vriendschap ik kan/wil opbouwen, niet aan geslacht of dergelijken.
Klik om te vergroten...

Bij mij moet dit bij vrouwen meer groeien denk ik, die vertrouwensband. Maar die komt op een gegeven moment zéker wel. Mijn tweede coming-out (die ik zelf initieerde) was bij m'n beste vriendin. Dat was eigenlijk altijd al de planning geweest, dat ik het haar als eerst zou vertellen. Ook omdat ik wist dat het bij haar niets uit zou maken en ik eigenlijk al dacht dat ze het al wel door had (was dus niet zo lol). Daar heb ik gelijk alles op tafel kunnen gooien waar ik tegenaan liep in die hele situatie. Maar goed ook. Zeker toen was ik echt een enorme binnenvetter, maar ik zat er zo ver doorheen. Ik ben weleens benieuwd wat er was gebeurd als het nog even door was gegaan zonder dat ik er met iemand over praatte.

ljuv zei:
Op romantisch en seksueel gebied ben ik dus waarschijnlijk enkel aangetrokken tot mannen. Ik heb mezelf ook wel eens uitgedaagd te fantaseren over vrouwen, maar werd er gewoon niet warm van. Zelfs nooit met een vrouw gezoend ofzo.
Klik om te vergroten...
Ik vraag me weleens af hoeveel mannen dat ook doen, zichzelf uitdagen om te fantaseren over hetzelfde geslacht. In de meeste kringen waar ik kwam voor en tijdens mijn gebruikerstijd, was dat onderwerp onder mannen eigenlijk not-done om over te praten. Met drie ('hetero') vrienden heb ik er weleens over kunnen spreken; één werd heel open over zijn seksuele voorkeuren en vond ook dat er eigenlijk te weinig over gepraat werd een ander was toch ook wel een beetje bi en weer een ander niet. Dit was wel na mijn coming uit, maar voor de meeste mensen waren zij on the down low en hadden ze liever niet dat dit openbaar werd.

Maar meestal werd dat onderwerp heel snel van de hand gedaan :tilttearlaugh:

ljuv zei:
What the fuck. Ik vond het eerste deel van je verhaal hier al best kut (voor je) maar dit: what the fuck. Ik weet niet zo goed wat te zeggen behalve dat je dit niet hebt verdiend en dat ik het een bizarre actie vind.


Wat goed dat je met haar het gesprek durft aan te gaan en dat je hierin naar je eigen fouten/bijdrage kijkt. Ik ken het stappenplan van na niet zo goed dus weet niet of wat ik nu ga zeggen daar echt “op tegen is”, maar volgens mij kan dit gesprek ook andersom gevoerd worden en mag je daar ook best om vragen: uitleg (en excuses) over de outing en kwijt kunnen wat het met jou gedaan heeft. Want wat ze heeft gedaan gaat ook de boekjes te buiten. In elk geval: ik werd ook wel echt boos toen ik je tweede bijdrage las, en ook al snap ik dat je van die boosheid af wil: hij is zeker gegrond.

🍀💕
Klik om te vergroten...

Haha, ja je zegt inderdaad iets wat erop tegen is.

Stap 8 - Wij maakten een lijst van alle mensen die wij schade berokkend hebben en werden bereid het met hen allen goed te maken.

Lastige stap, zeker met stap 9 in het achterhoofd ben je al snel bereid mensen weg te laten omdat je het met hun liever nooit goed gaat maken. Maar beter is om alles en iedereen op te schrijven. En vervolgens kan je met je sponsor overleggen wat dan verstandig en nodig is, met wie maak je het wel goed, met wie (nog) niet en bij wie moet je oppassen omdat een gesprek mogelijk meer schade kan berokkenen.

Uiteindelijk schrijf je ze op in drie kolommen: Nu, Ooit en Nooit. Een groot deel staat in de nu kolom en nodig ik een voor een uit voor een gesprek. Een deel, waaronder zij dus, staat in de ooit kolom. In het begin stond ze in de nooit kolom omdat ik ook vond dat zij mij heel veel heeft aangedaan en omdat er echt nog heel veel boosheid zat.
In de nooit kolom staat verder bijvoorbeeld ook mijn vader, die niet meer leeft. Maar ook daar ga ik een soort stap 9 mee doen, al is die dus heel anders dan je met een levend persoon zou doen.

Zoals ik net al aangaf is ze dus verschoven van de nooit kolom naar de ooit kolom. Ik ben gaan inzien dat ook zij ziek is en bepaald gedrag vertoont uit zeer disfunctionele coping. Kans is groot dat zij zich net zo kut voelt over haar gedrag, maar dat laat ze niet merken. Ik begin dus enigzins begrip te vormen voor wat zij heeft gedaan. Maar, uiteindelijk gaat stap 9 helemaal niet over wat een ander heeft gedaan. Het gaat om mijn aandeel en de schade die ik heb berokkend.

Ik ben verantwoordelijk voor mijn acties, niet die van een ander en kan dus ook niet eisen dat iemand excuses aanbied. Daarnaast heeft het helemaaaaal geen zin om een soort vingerwijswedstrijd te houden; ja, ik heb dit gedaan.... Maar jij, jij hebt dat gedaan. Dat is pas erg.
Vaak is dat eigenlijk ook maar een rationalisatie om goed te praten van de schade die ik dan iemand heb aangedaan. Maar neemt niet weg dat ik fouten heb begaan.

Vaak is het ook een opeenstapeling van actie/reactie. Als ik een fout bega en op iemands tenen ga staan, dan kan ik de wind van voren verwachten. En als je dat dan over en weer blijft doen, dan maakt het uiteindelijk allemaal niet meer uit wie er is begonnen.Waar het eigenlijk om gaat is dat ik verantwoordelijkheid neem voor mijn aandeel in de situatie en wat de ander er mee doet is hun zaak.

Uiteindelijk is het ook de bedoeling dat een stap 9 niet over mij gaat, maar dat het voor een ander ook de kans is om open te vertellen hoe hij/zij het heeft beleefd. Vaak hebben we wel een idee van welke schade we hebben aangericht, maar heel vaak zitten we er ook compleet naast. Zeker bij twee vrienden kreeg ik terug dat het hun het meeste pijn heeft gedaan dat ik niet naar hun bezorgdheid heb geluisterd. Terwijl ik eigenlijk dacht dat er hele andere dingen waren die hun hadden beschadigd.

Stap 9 - Wij maakten het, waar mogelijk, direct goed met deze mensen. Behalve wanneer dit hen of anderen kan schaden.

Ik begin zo'n gesprek dus eigenlijk altijd met een introductie, waarom we dit doen, hoe het in z'n gang gaat, etc. En daarna geef ik eigenlijk het woord aan de ander en houd ik m'n mond. Om de ander écht de ruimte te geven alles te kunnen zeggen. En na verloop van tijd krijg ik weleens vragen of valt het een beetje stil en stel ik wat vragen en langzamerhand word het steeds meer een dialoog ipv een monoloog. Maar ik probeer nooit te reageren of dingen te corrigeren. Hoe ik iets heb beleefd gaat het op dat moment even niet om. Het gaat om de beleving van de ander.

Het is best lastig om dit echt goed uit te leggen merk ik haha

Uiteindelijk doen we dit om meerdere redenen. De voornaamste is een ander de gelegenheid te geven om uit te spreken wat er nog dwars zit. Om de lucht te klaren en met een schone lei te beginnen. Om die reden vragen we ook altijd of er nog iets is wat we kunnen doen om het goed te maken. Daarna kan je dus een relatie weer écht gaan opbouwen.
Daarnaast is het enorm leerzaam. Je ziet tijdens die gesprekken in dat soms heel andere dingen schadelijk waren dan je dacht. En als je hiervan leert, kan je dit in de toekomst voorkomen en dus ook gezondere relaties aangaan en behouden.
En uiteraard is het ook een stukje eigenbelang. Met elke stap 9 die je doet, valt er toch een bepaalde last weg die je meevoelt. Iets waarover je je niet meer kut hoeft te voelen. En daarmee verklein je dus ook de kans dat je daarop terugvalt in drugsgebruik. Het is eigenlijk een van de bouwstenen van de boog van vrijheid waar je doorheen kan lopen als je bent hersteld. Niet alleen vrijheid van verslaving, maar ook vrijheid van alle sores en dingen die je dwars zaten (stap 9 is daar maar een onderdeel in. Voor mij waren en zijn stap 4 t/m 7 ook heel belangrijk hiervoor).

Uiteraard zou ik het fijn vinden als zij ook haar fouten toe kan geven en haar excuses aan zou bieden. En ik zou ook graag willen weten wat er destijds allemaal echt gebeurd is en niet. Een ding weet ik zeker, ze loog over heel veel dingen, van een paar dingen weet ik waarover, maar van heel veel zaken niet. Dat was dus ook super verwarrend, want ik wist dus niet meer wat nu echt was en wat niet. Een beetje net zoals in een psychose :sweatsmile:
Zo ook met die vriend van mij, haar ex. Ik had sowieso niets met haar moeten proberen zo kort na hun relatie. Daar voel ik me wel schuldig over. Maar de vraag is maar of ik met hem volledig die lucht kan klaren. Want ik weet dus niet of hij weet dat wij weleens zijn gaan daten. En ik kan dat dus eigenlijk ook niet vertellen omdat ik hem dan mogelijk nog meer pijn kan doen ('behalve wanneer dit hen of anderen kan schaden')

Maar dat is ook nog iets dat ik met mijn sponsor ga bespreken. Hoe kan ik dat aanpakken. Misschien begint die vriend van mij er zelf wel over omdat hij het wel weet, of misschien vraagt hij ernaar en kan ik dan gewoon eerlijk antwoorden.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#20
ljuv zei:
Nou je hebt de bijbel ik heldere taal https://www.debijbel.nl/bgt bijvoorbeeld. En ik had m’n moeders fiancé gevraagd en hij zei dattie ook dagelijks een korte meditatie met uitleg vd bijbel doet en ik dacht, dat is nou net iets voor jou. Maar hij heppem niet meer doorgestuurd hahaha.
Klik om te vergroten...
Nog bedankt voor deze tip, ik ga er naar kijken. :)

Wat betreft de hele discussie: ik begrijp enigszins je punten, sommige zetten me ook zeker aan het denken maar ben het ook op een aantal punten gewoon niet met je eens en dan blijft het wat te lang een heen en weer gediscussieer en aangezien we daar allemaal geloof ik(?) wel een beetje klaar mee zijn, inderdaad maar beter hierbij laten.
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."