#1
Gelukkig is hoeven we ons verder geen zorgen te maken over opkomend conservatief rechts extremisme in Europa
🥲
🥲
#5
Ik denk dat het toch wel belangrijk is om je te realiseren dat het belang van emancipatie ook een waardeoordeel is. Gelijkheid wordt in principe voorgesteld als een universeel mensenrecht. Maar alsnog is het mogelijk om daar anders over te denken"Zodat ze nooit de rechten krijgen om kinderen te krijgen, leraar te worden of überhaupt in de buurt te mogen komen van kinderen"
(..)
Hier is je geaardheid een 'bijzonder persoonsgegeven' wat dus niet zomaar verzameld mag worden. En als het al verzameld wordt, moet het aan strengere eisen voldoen dan gewone persoonsgegevens als het gaat om het hanteren en opslaan ervan.
Soms vraag ik me af of ik niet té sceptisch ben. Té conspiracy denkend. Maar dan zie ik dit soort nieuwsartikelen en dan denk ik, nee... We zijn er nog lang niet met de emancipatie. Dit is gewoon een EU land hè.... 😔
Het is lastig zeggen welke rolverdeling tussen mannen en vrouwen het best of het meest rechtvaardig is, omdat het afhangt van het waardensysteem wat je belangrijk vindt en vanaf welk oogpunt je naar de samenleving kijkt.
Een bekend plaatje wat deze relativiteit goed toont:
Je ziet daarin twee vrouwen met verschillende culturele achtergronden, die leiden tot een tegengestelde interpretatie van de feiten. Is de burka een kledingstuk wat vrouwen anoniem achter een sluier wegstopt, uit het openbare leven gewist? Of is ze dankzij de burka juist bevrijd van een geseksualiseerd ideaalbeeld van vrouwenlichamen wat haar sociale status (mede-)bepaalt? Dat hangt maar net af van wat je belangrijker vindt: stabiliteit van het gezinsleven, zoals God het bedoeld heeft, of het individuele recht op zelfexpressie, wat je zelf moet bepalen.
Nou ga ik hier geen pleidooi houden voor het verbieden van homoseksualiteit. Want ik denk sowieso dat het niet zoveel zin heeft om dingen te verbieden waar mensen niet (bewust) voor kiezen. Dan gaat een verbod natuurlijk nooit goed werken. Wat dat betreft is het ook gewoon een lomp idee. Voornamelijk vind ik het persoonlijk nogal wreed om mensen het recht op liefde te willen ontzeggen. Bovendien vind ik het altijd nogal arrogant en behoorlijk opdringerig als mensen moralistisch gaan lopen doen over op wie je verliefd bent of niet. Ja sorry hoor, maar waar bemoei je je mee? Ik begrijp niet eens dat je zin hebt om er zoveel energie in te steken ook 😅 Maarja, dat is een andere discussie misschien.
Mijn punt is meer dat ik denk dat het wel zin heeft om daarover in gesprek te gaan met mensen die er anders over denken. Je kan dat gewoon beschouwend doen. Bijvoorbeeld door te vragen wat mensen zelf zouden doen als ze homoseksueel waren, en hoe ze zich dan zouden voelen. En hoe ze dat tot hun ideeën komen.
Voor de Poolse situatie is het sowieso belangrijk om de politiek in het land mee te wegen. Want ik denk dat die hier heel relevant is. Waar het eigenlijk om draait is een vraag over wie er mag bepalen wat er in Polen gebeurt: politici in Brussel, of politici in de Poolse regering? De EU wordt daar dikwijls in verband gebracht met een West-Europees (zeg maar Duitsland, Frankrijk, Verenigd Koninkrijk) onderdrukkend raamwerk wat heel ver van de burger af staat en allemaal wetgeving doordrukt in het eigen belang zonder het volk te raadplegen. Op zich zit daarin een kern van waarheid, want Polen komt er in vergelijking met andere Europese landen er economisch gezien redelijk bekaaid af (er is een reden dat Polen naar Nederland komen om te werken). Terwijl grote west-Europese multinarionals de Europese markt domineren, en alle winsten naar het buitenland verdwijnen (zie bijvoorbeeld Unilever of Shell of Heineken). En dan gaan west-Europese bestuurders in Brussel ook nog eens bepalen wat je allemaal wel en niet in jouw land mag beslissen, inclusief je economische beleid. Zo is een lange neus maken naar de kernwaarden van zo'n hypocriete EU-macht een belang van het Poolse landsbestuur geworden. 'Fuck jullie'.
En dat is denk ik wel echt iets waar je je zorgen over kan maken. Want als zulke politieke bewegingen veel steun ontvangen van burgers, dan kunnen de leiders ervan gemakkelijk veel macht naar zich toetrekken. Die macht kan dan ook redelijk gemakkelijk uitbreid worden om onwelgevallig types uit de weg te ruimen. Je hoeft iemand slechts een irritant type zoals Omtzigt van homoseksuele daden te beschuldigen, en dan kan je verreikende vrijheden inperken. Funtie elders.
Zo krijg je als regering dus ironisch genoeg veel meer controle over de bevolking. Terwijl het idee begon met de belofte dat het voor de stem van het volk was.
Overigens is dit wel iets waar allerlei sancties op staan vanuit de EU naar Polen. Dus anti-lhbti wetgeving blijft niet onbestraft. Het nare is alleen dat er meestal andere mensen opdraaien voor die straf dan de mensen die het besluit nemen. Daardoor kan de kans op onvrede met Brussel ook juist toenemen.
Ik denk daarom dat het niet echt draait om een soort culturele ontwikkeling die van laag-ontwikkeld naar hoog-ontwikkeld moet gaan dankzij het proces van emancipatie. Er spelen verschillende culturele achtergronden en waardesystemen. En daarnaast zijn er politici die heel gewiekst zulke verschillende opvatting weten te mobiliseren om zo meer macht te vergaren.
