#1
Ik vraag me dan ook elke dag af: waarom doen we dit onszelf aan😂Inde kern zijn we ook gewoon allemaal 1 los van alle labels,kleuren en ideeën, overtuigingen 😇
(Dit being het leven)
Ik vraag me dan ook elke dag af: waarom doen we dit onszelf aan😂Inde kern zijn we ook gewoon allemaal 1 los van alle labels,kleuren en ideeën, overtuigingen 😇
Wow wat een interessante bijdrage! Hier ga ik me vanavond op de terugweg weer eens aan wagen😊Schoot gisterenavond toch nog wel het e.e.a. door m'n hoofd wat betreft deze. Ik ben toch weleens benieuwd waar die verschillen dan precies in zitten en of dat echt persoonlijk is of 'gemiddeld genomen' ook een man/vrouw verschil.
Als je eigenlijk nooit een onderscheid maakt in geslacht, maakt dat je dan niet automatisch panseksueel?
Als je altijd eerst uitgaat van de persoon en daarmee een band ontwikkeld, ben je in principe genderblind.
Nu hoeft natuurlijk niet elk contact te gaan over romantische of seksuele relaties 😂
Maar toch, als je altijd genderblind bent, en dus nooit onderscheid maakt tussen gender, zou dit bewust of onderbewust ook doorwerken op het vlak van romantische en seksuele relaties. Want dan zou je geen enkel waardeoordeel plaatsen op geslacht.
In bijvoorbeeld professioneel contact heb ik hier minder moeite mee om geen waardeoordeel te zetten op geslacht of andere uiterlijke kenmerken. Dan ga ik liever uit van iemands kracht om een waardeoordeel te plaatsen.
Binnen NA oefen ik er ook mee om waardeoordeel compleet los te laten. Dus ook als iemand fouten maakt, dat ik diegene altijd oneindig meerdere kansen geef. De kans om te groeien, om de volgende keer te laten zien dat ie van hun fout heeft geleerd. Eigenlijk probeer ik dus op een zenvolle manier te kijken naar die persoon. Wèl met de voorkennis die ik heb, maar met de onbevangen blik van een kind die alles voor de eerste keer meemaakt.
Als dat verduidelijkt wat ik bedoel haha
Maar buiten deze omgevingen hecht ik vaak nog wel waardeoordeel aan uiterlijke kenmerken. Of ik hier nou bewust van ben of dat er een aantal in mijn onderbewuste spelen, ik ben er zeker van dat ze er zijn.
Ik moet ook terugdenken aan de basisschooltijd waar ik andere kinderen regelmatig de vraag hoorde stellen: "ben jij nou een jongen of een meisje" aan kinderen waar het niet in een oogopslag duidelijk was.
Verder ben ik ook wel opgegroeid met de ideeën dat er twee geslachten zijn. Èn ook dat er verschillen zijn tussen die twee geslachten. Dat begint al heel jong en men zou zeggen relatief onschuldig (jongens doen aan voetbal, meisjes spelen met poppen, etc.) Dit vertelt een kind eigenlijk al heel duidelijk dat er duidelijke kaders zijn, en dat er dus wezenlijke verschillen zijn tussen de geslachten.
Het voed daarmee dan ook het waardeoordeel wat we plakken aan geslacht als je het mij vraagt.
Zelf ben ik o.a. best veel bezig met dit thema van een waardeoordeel plakken door de Zen levenswijze waar ik mee bezig ben.
Maar ook omdat ik in het laatste jaar aan mezelf toch echt wel heb mogen toegeven dat ik niet 100% homo ben.
Dat is opzich nog best een zoektocht geweest. In welke mate is er dan romantische, emotionele en/of seksuele aantrekkingskracht naar een geslacht en is die er dan?
Voor mij is wel duidelijk dat ik voornamelijk aangetrokken wordt naar mannen; seksueel, romantisch en emotioneel. Het zwaartepunt ligt bij dat geslacht zou je kunnen zeggen.
Maar gaandeweg ben ik er wel achter gekomen dat ik bij sommige vrouwen ook alle drie die vormen van aantrekkingskracht kan ervaren.
En daarmee wil ik liever ook dat waardeoordeel helemaal loslaten. Dat zou het een stuk eenvoudiger maken voor mezelf haha
Die waardeoordelen zitten mezelf alleen maar in de weg om open te kijken naar mijn gevoelens in het moment.
Het voelt een beetje als opnieuw een eerste keer uit de kast komen. De onzekerheid over hoe het nou precies werkt bij mezelf enzo. En dat ik daar ook graag zekerheid in wil hebben. Wat op het gebied van emoties en gevoelens volslagen onzin is natuurlijk. Want daarover zekerheid en controle hebben is onmogelijk. Gevoelens komen en gaan en liegen nooit, in tegenstelling tot gedachten.
Het schemerde eigenlijk al een beetje door in mijn lap tekst hierboven. Maar aseksualiteit gaat enkel over het niet hebben van seksuele aantrekkingskracht.
Nu worden uiterlijke kenmerken en de aantrekking daartoe vaak geschaard onder seksuele aantrekking.
Nu vraag ik mezelf dat ook wel af, want zou iemand die ace is dan ook niemand knap vinden? 🤔
Ik bedoel, ik vind ook heel veel mensen heel knap. Maar mijn eerste gedachte is dan niet: 'zo, die zou ik weleens alle hoeken van de -vul willekeurige kamer in- willen laten zien.'
Eerder: 'oh, die zou ik weleens beter willen leren kennen'
Maar eigenlijk nog vaker: 'zo dan, die is knap' om vervolgens gewoon verder te gaan met de dagelijkse gang van zaken.
Dus hoe seksueel is het dan om iemand knap te vinden.
Al kan het best zijn dat deze thema's voor mij gewoon verwarrend zijn. Ik moest in de kliniek dan ook een soort onderzoekje doen en dan een 'spreekbeurt' geven over intimiteit.
Voor mij betekende intimiteit toen vooral iets dat bij seksuele en romantische relaties gebeurt en niet in platonische relaties. Haha daar zat ik dus goed naast.
(Was overigens best leuk om te doen. Je mocht uiteraard geen internet raadplegen, want je mag geen elektrische apparaten in bezit hebben. Dus je moest het doen door de mensen om je heen als bron te raadplegen. Heb toen iedereen, van cliënt tot counseler, uit zitten horen over intimiteit en hoe dat dan voorkomt in relaties met vrienden, geliefden, fwb's en wat intimiteit voor hun betekende. Ja dat was best leuk, om eens de leiding te hebben in gesprekken die over dat soort thema's gaan en dan de ander awkward zich terug zien trekken. Toen ik in de kast zat, was dat dus compleet andersom.
Leukste antwoord die ik heb gehad. Op de vraag over wat lust dan precies is: 'ja lust is gewoon pure neukdwang. Al is het met 6 bizons weet je, dat maakt niet uit.')
Anyway, ik dwaal een beetje af.
Maar je zou zeggen dat, juist door er zoveel mee bezig te zijn, heb ik er ook heel veel over geleerd.
Maar ik ben weleens benieuwd hoe dit soort dingen dan werken bij anderen. Want een waardeoordeel op geslacht hoef je niet enkel te plaatsen op seksueel vlak (iemand knap vinden dan dus blijkbaar i guess).
Maar kan ook op romantische of emotioneel vlak zijn.
Als ik met bepaalde zaken ergens tegenaan loop, bel ik eigenlijk altijd een mannelijke fellow om advies en even de boel uit te spreken. (Nu is dit bij NA en nog meer bij CA ook een beetje de sociaal geaccepteerde norm. Mannen helpen mannen, vrouwen helpen vrouwen. Ook om te voorkomen dat er ongewenste dingen gebeuren)
Maargoed, ook voor mezelf voelt dat makkelijker ofzo. Om problemen met een man te bespreken. Dus zou je zeggen dat ik ook op emotioneel gebied een waardeoordeel hecht aan geslacht.
Niet dat ik niets van een vrouw zou aannemen. Ik heb het nu vooral over hoe het gevoelsmatig aanvoelt waarbij het makkelijker is om over lastige emotionele zaken te spreken.
Zo... Tijd om weer te gaan werken 😂
Nog bedankt voor deze tip, ik ga er naar kijken.Nou je hebt de bijbel ik heldere taal https://www.debijbel.nl/bgt bijvoorbeeld. En ik had m’n moeders fiancé gevraagd en hij zei dattie ook dagelijks een korte meditatie met uitleg vd bijbel doet en ik dacht, dat is nou net iets voor jou. Maar hij heppem niet meer doorgestuurd hahaha.
Hij kwam vandaag met de dagelijkse mediatie: https://bible.com/nl/bible/75/2co.4.18.HTB Elke dag een tekst van de bijbel om te overdenken.Nog bedankt voor deze tip, ik ga er naar kijken.![]()
Ik vind dat je het heel goed deed hoor, ik kan het goed begrijpen.Het is best lastig om dit echt goed uit te leggen merk ik haha
Hahaha heeeeel toevallig inderdaad.@ljuv normaal lees ik elke dag ook de Just For Today. Een kort stukje tekst met een thema binnen herstel of NA. Ik had hem gisterenochtend niet meer gelezen. Maar hij was, zoals wel vaker, 'toevallig' erg relevant voor die dag.
*Wrok en vergeving 7 september*
_‘Het programma leert ons om onrecht tegemoet te treden vanuit een vergevingsgezinde houding.’_
*Basistekst, blz. 12*
Dankzij NA treden we weer in contact met de wereld om ons heen. De bevrijding uit onze afzondering heeft ook z’n keerzijde. Hoe meer we onder de mensen komen, des te vaker voelen we ons op onze teentjes getrapt. Daar komt nogal eens wrok uit voort.
Of wrokgevoelens nu gerechtvaardigd zijn of niet, ze vormen een bedreiging voor ons voortgaande herstel. Naarmate we wrok koesteren, raken we verbitterd en uiteindelijk worden we door onze gevoelens vergiftigd. Om clean te blijven, moeten wij het vermogen zien op te brengen om onze wrokgevoelens los te laten door middel van vergeving. In Stap Acht en Negen gaan we voor het eerst aan de slag met vergeving. Een regelmatige tiende stap is een blijvende oefening in vergeving.
Soms zijn we niet bereid om te vergeven. In dat geval kan het behulpzaam zijn als we bedenken dat ook wij op enig moment iemands vergeving nodig hebben. Iedereen heeft weleens iets gedaan waarvan we ten diepste spijt hebben. En wij allen hebben in zekere mate de helende werking van vergeving ervaren toen onze oprechte spijtbetuiging door anderen werd aanvaard.
We kunnen de drempel om te vergeven wat verlagen door er rekening mee te houden dat ieder mens er het beste van probeert te maken. Er komt ongetwijfeld een moment waarop ook wij naar vergeving uitzien.
*Alleen voor vandaag:* Ik zal mijn gevoelens van wrok loslaten. Als ik vandaag onheus word bejegend, zal ik vergevingsgezind zijn omdat ik zelf ook vergeving nodig heb.
Pffff wat een hoop onzin kan er uit iemand komen zeg, en je hebt nog wel zo je best gedaan.
Jouw ouders niet zo he?
De mijne zeiden altijd: als je niets aardig hebt te zeggen, zeg dan niets. Zoals je ziet verschillen meer mensen hier van mening. Daar kunnen we goed over van gedachten wisselen. Voeg wat inhoudelijks toe of blijf nog een extra jaar weg op t forum ofzo dios mio.
Ik denk dat het toch wel belangrijk is om je te realiseren dat het belang van emancipatie ook een waardeoordeel is. Gelijkheid wordt in principe voorgesteld als een universeel mensenrecht. Maar alsnog is het mogelijk om daar anders over te denken"Zodat ze nooit de rechten krijgen om kinderen te krijgen, leraar te worden of überhaupt in de buurt te mogen komen van kinderen"
(..)
Hier is je geaardheid een 'bijzonder persoonsgegeven' wat dus niet zomaar verzameld mag worden. En als het al verzameld wordt, moet het aan strengere eisen voldoen dan gewone persoonsgegevens als het gaat om het hanteren en opslaan ervan.
Soms vraag ik me af of ik niet té sceptisch ben. Té conspiracy denkend. Maar dan zie ik dit soort nieuwsartikelen en dan denk ik, nee... We zijn er nog lang niet met de emancipatie. Dit is gewoon een EU land hè.... 😔

Het valt me al langer op dat een hoofddoek of boerka hier (in Nederland) al snel gezien wordt als een symbool van onderdrukking terwijl de gemiddelde Moslim (man en vrouw) hier heel anders over denkt. Een conservatieve kledingstijl is binnen dit denken juist een manier om jezelf te bevrijden van ongewenste en respectloze seksuele aandacht die een mens reduceert tot een seksobject. Conservatieve kleding dwingt de man om verder te kijken dan zijn neus lang is en een vrouw te waarderen om haar inhoud, niet haar uiterlijk.Ik denk dat het toch wel belangrijk is om je te realiseren dat het belang van emancipatie ook een waardeoordeel is. Gelijkheid wordt in principe voorgesteld als een universeel mensenrecht. Maar alsnog is het mogelijk om daar anders over te denken
Het is lastig zeggen welke rolverdeling tussen mannen en vrouwen het best of het meest rechtvaardig is, omdat het afhangt van het waardensysteem wat je belangrijk vindt en vanaf welk oogpunt je naar de samenleving kijkt.
Deze opvatting wordt ook heel tastbaar in de definitie van het Engelse woord voor beschaving, civilization.Ik zou niet zeggen naïef hoor. Het is een heel gangbare gedachte (tegenwoordig) om te veronderstellen dat we door de geschiedenis heen een lineaire ontwikkeling doormaken, waarin we als samenleving steeds meer kennis op elkaar stapelen en daardoor een steeds hogere staat van ontwikkeling doormaken. Die denkwijze is ontstaan tijdens de Verlichting en ligt aan de basis van de wetenschap(sfilosofie).
Alleen het punt is dat moderniteit zelf constant uit de mode raakt door weer nieuwe inzichten. En eigenlijk ontkracht het daarmee ook in zekere zin het objectieve wetenschappelijke karakter waarmee de 'hoogste staat van ontwikkeling' is bereikt.
Als je dit soort reflecties nteressant vindt dan kan ik het boek van David Graeber en David Wengrow, The Dawn of Everything aanraden. Dat is een vrij recent boek wat vrij radicaal breekt met deze aanname van een lineaire geschiedenis met constant accumulerende culturele progressie. In plaats daarvan laten de schrijvers zien dat er in de oudheid (en prehistorie) al zo'n beetje alle denkbare samenlevingsvormen zijn uitgeprobeerd, alleen dat er steeds weer nieuwe trends zijn in hoe andere groepen mensen het aanpakken. En de meeste van die groepen mensen vinden van zichzelf dat hun samenlevingsvorm het best is, en alle andere samenlevingsvormen barbaars.

OKEEEHEEEWERK?!?!?!?! Ga eens snel terug naar huis!
Hehehe. Beetje wel he neo😜Wow @Neo-Shulginist, je zoekt wel de controverse op de laatste tijd, hè?
Het is ook belangrijk te realiseren dat emancipatie niet alleen over verhoudingen gaat tussen mannen en vrouwen en dat dat ook duidelijk niet is wat lucy ter discussie stelde. Nogsteeds verbaasd hoe de discussie deze kant is opgevallen maar ik ben nog aan het lezen hehehe.Ik denk dat het toch wel belangrijk is om je te realiseren dat het belang van emancipatie ook een waardeoordeel is. Gelijkheid wordt in principe voorgesteld als een universeel mensenrecht. Maar alsnog is het mogelijk om daar anders over te denken
Het is lastig zeggen welke rolverdeling tussen mannen en vrouwen het best of het meest rechtvaardig is, omdat het afhangt van het waardensysteem wat je belangrijk vindt en vanaf welk oogpunt je naar de samenleving kijkt.
Hier kan ik me wel degelijk erg in vinden, en ook dat wij veel westerse waarden erg projecteren op ander culturen (zoals een burkaverbod). Ik denk echter dat bepaalde waarden wel degelijk gewoon “menselijk” zijn, en daar hoort gelijke behandeling in gelijke gevallen volgens mij wel een beetje bij. De categorie mensenrechten, zegmaar.Ik denk daarom dat het niet echt draait om een soort culturele ontwikkeling die van laag-ontwikkeld naar hoog-ontwikkeld moet gaan dankzij het proces van emancipatie. Er spelen verschillende culturele achtergronden en waardesystemen. En daarnaast zijn er politici die heel gewiekst zulke verschillende opvatting weten te mobiliseren om zo meer macht te vergaren.
En in dat verlengde: hoezo kunnen deze religies en culturen niet bestaan terwijl ze ook de mensenrechten respecteren en geen vrijheden beperken… wat die culturen bestaan ook. En ja: natuurlijk met andere normen en waarden, maar dat mensen dezelfde rechten hebben lijkt me niet per se iets dat ter discussie zou moeten hoeven staan. Nergens waar mensen zijn.Het valt me al langer op dat een hoofddoek of boerka hier (in Nederland) al snel gezien wordt als een symbool van onderdrukking terwijl de gemiddelde Moslim (man en vrouw) hier heel anders overdenkt. Een conservatieve kledingstijl is binnen dit denken juist een manier om jezelf te bevrijden van ongewenste en respectloze seksuele aandacht die een mens reduceert tot een seksobject. Conservatieve kleding dwingt de man om verder te kijken dan zijn neus lang is en een vrouw te waarderen om haar inhoud, niet haar uiterlijk.
Maar goed, als het om homoseksualiteit gaat is Polen duidelijk op de verkeerde weg. Zelfs in de traditionele Islamitische samenleving (het Balkans-to-Bengal complex) werd homoseksualiteit in de privésfeer zelden vervolgd. Sterker nog, er werd expliciet gepleit voor een laissez faire attitude. Maar met de opkomst van het salafisme en wahabisme zijn (sommige) Moslims een radicalere weg ingeslagen. Conservatieve Katholieke Polen denken er blijkbaar hetzelfde over, ondanks de tolerante houding van de huidige bisschop van Rome.
Dit is wat ik persoonlijk ook van een paar moslima's heb gehoord: "Onderdrukkende kleding? Dit wil ik zelf. Ik wil dat een man mij waardeert om mijn innerlijk."
Uiteraard, er zijn ook mensen die zich er wél door onderdrukt voelen.
En tja "controverse". Ik denk dat het goed is dat dit soort dingen besproken worden.
Dit is natuurlijk omgekeerde wereld. Een vrouw zou zich nooit moeten hoeven bevrijden van ongewenste seksuele aandacht of het gereduceerd worden tot seksobject. Dat probleem ligt namelijk niet bij de vrouw, maar bij degene die haar objectiveert of ongewenst bejegend. Beetje victim blaming dit.
Dit zou een man altijd moeten doen. Of hij nou tegenover een naakte vrouw staat of tegenover een vrouw in een boerka. Als je dit als man niet kan, ben je onderdeel van het probleem.
Een boerka als “oplossing” zien geeft maar weer aan hoe scheef dit is. Heel kort door de bocht komt het neer op: man kan zich niet als een fatsoenlijk mens gedragen, vrouw bedekt zichzelf maar om van gezeik af te zijn. Los van waar een vrouw voor kiest (ik ben helemaal voor vrije keuze), zou de onderliggende reden voor die keuze nooit het gedrag van anderen (of gebrek daaraan) moeten zijn.
Is het ooit bij jullie opgekomen dat de traditie van hoofddoeken dragen helemaal niet met onderdrukking of bescherming van vrouwen voor mannen te maken heeft…? Hebben jullie dit ooit opgezocht voor er een mening over gevormd werd?Dus binnen de Moslim wereld wordt daar meer rekening mee gehouden. Het wordt de mannen een beetje makkelijker gemaakt om niet meteen aan seks te denken en veel vrouwen zien dat ook als iets waardevols. Dus daar is iets voor te zeggen denk ik.
Ik denk dat het belangrijk is om een onderscheid te maken tussen gedrag (in principe helemaal beheersbaar) en gedachtes (niet helemaal beheersbaar). Een ‘onreine’ gedachte kun je niet altijd voorkomen, maar grensoverschrijdend gedrag wel.
Het gaat natuurlijk ook helemaal niet alleen om de fysieke gevolgen van dit fenomeen. Ik vind ditHet "moeten leren beheersen" ding heb ik echter nooit begrepen. Je blijft gewoon met je handen van iemand af en zit verder ook niemand lastig.
best pijnlijk om te lezen. Het zegt eigenlijk dat je niet ziet wat een vrouw meer is dan haar uiterlijk. Dat ze een gelijkwaardig iemand is met een verhaal, met talenten, met dromen. Iemand met wie je een goed gesprek kan hebben of je rot kan lachen. Nee, is een mooie vrouw.Maar als iemand te koop loopt met haar "waren"... Tja sorry mijn ogen hebben het al gezien voordat ik weg kan kijken.
Is dat zo? Dit is toch ook echt super persoonlijk… Misschien verwachten vrouwen waar jij op valt dat, maar ik heb een hele rits vriendinnen die toch echt meer voelen voor het nerdy type. Among them: me.Maar tegelijkertijd verwachten veel (uiteraard niet alle) vrouwen dat ik als man:
1) weet wat ik wil
2) zelfverzekerd ben (of overkom)
3) initiatief neem
Het is inmiddels wel gezegd en je hebt zelf een vergelijkbare anekdotes gedeeld, maar er gewoon naar vragen kan he. Dat dat op een eerste date too much is geloof ik, maar gewoon vragen of je iemand je benadering fijn vindt of niet kan gewoon (want we zijn dus mensen met wie je gesprekken kunt voeren🤪🤪🤪). Of “hey ik weet dat veel vrouwen vervelende ervaringen hebben met mannen, wat heeft jouw voorkeur hoe mannen toenadering zoeken? Vind je heeft fijn als ik het vraag of killed dat de mood?”Maar hoe neem ik dan op zelfverzekerde manier initiatief op een seksueel/romantisch verlangen, maar dan uitsluitend op een gewenste manier, zonder dat ik twijfel of het wel gewenst is, want dan is het niet meer zelfverzekerd?
Oprechte vraag dit he. Want ik snap het niet.
👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻Niks sexiers (en zelfverzekerders) dan een man (of vrouw) die duidelijk maar respectvol communiceert.
👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻Overigens ligt het probleem veel dieper natuurlijk en is het voornamelijk een probleem met seksualisering in onze samenleving (van zowel vrouwen als mannen). Als we naakt/bloot leren loskoppelen van seks, zijn we al een heel eind. Inmiddels ben ik zoveel naakt gewend (door sauna, naaktstranden, feestjes, etc.) dat een naakt lichaam, hoe mooi ook, mij eigenlijk niks meer doet. Ik vind het vanuit esthetisch oogpunt mooi, maar ik word er niet opgewonden van. Ik word pas opgewonden als de context ook daadwerkelijk seksueel is. Mijns inziens veel gezonder voor mij (en fijner voor degene die naakt is).
Waarom probeer je het niet eens…Misschien werkt dit voor jou maar ik kan me niet voorstellen dat dit een hele hoop vrouwen niet direct <_o-fip-hl id="_o-fip-hl-focus">kurkdroog maakt.
Nogmaals: probeer het eens. Want zoals je het nu illustreert hoeft het echt niet te gaan (en kan op een bepaalde manier trouwens t e r i n g sexy zijn, maar okay). Je kan ook gewoon op “bepaalde” punten vragen: “Ben je hier okay mee? Wil je dit ook?”"Mag ik dit knoopje losmaken? Mag ik je nu in je nek zoenen? Krijg ik toestemming om bij je naar binnen te gaan?"
Lekker spontaan en in the moment zo...
Volgens mij heeft het niet zo zeer met sneaky te maken, maar met de intentie erachter. Ik zie vaak genoeg mannen naar me kijken waar ik geen aanstoot aangeef. Maar ik voel hun ogen branden als ik weet dat ze er eigenlijk iets mee zouden willen en hierin ook niet zien wie ik verder ben. Ze voelt iemand intentie echt wel… zoals je dat in een sollicitatiegesprek ook kan hebben zegmaar. Dat gevoel kan best eens fout zitten, maar wordt heel vaak wel bevestigd.Volgens mij kijken vrouwen ook, maar zijn ze gewoon beter in het sneaky doen zodat het niet zo opvalt.
Hoezo zou iemand alleen kleding kunnen dragen om iets te benadrukken voor anderen? En niet omdat iemand zichzelf dan mooier voelt, vrolijker voelt, zelfverzekerder voelt. Ik vind kleding best belangrijk. Ik vind het een heel leuke uitdaging mezelf te verrassen met combinaties en vintage parels te scoren. En als ik eruit zie als een zonnetje voel ik me ook een zonnetje! Maar ik draag het niet om iets wel of niet te benadrukken bij anderen…“Wil ik met mijn kleding mijn mooie lichaam benadrukken of mijn mooie geest?”
Is dit ook niet iets wat in het algemeen (generaliserend, dus niet voor iedereen tellend) een verschil tussen mannen en vrouwen is? Mannen zien (mooi) bloot en koppelen dat automatisch aan seks.
Ik denk dat de grondslag hierin toch wel echt meer ligt in hoe “mannen” (not all men) “vrouwen” zien (maar ook niet alle, daarop heb jij persoonlijk het ook niet altijd zoals je zegt). Als je gewoon leert eerst naar de mens en wat iemand is te kijken, in plaats van 1. Is het een man of vrouwe 2. Is het mooi en 3. Is het naakt, dan koppel je er ook niet meteen iets seksueels aan.Zo wordt ook wel gezegd dat mannen makkelijker seks als iets puur fysieks kunnen zien dan vrouwen. Durf dat echter ook niet stellig te beweren. Het is gewoon iets dat je wel vaker hoort.
Jouw ouders niet zo he?en je hebt nog wel zo je best gedaan.
Haha ik heb me tot noch toe even afzijdig gehouden. Maar ik had hetzelfde idee 😂Het is ook belangrijk te realiseren dat emancipatie niet alleen over verhoudingen gaat tussen mannen en vrouwen en dat dat ook duidelijk niet is wat lucy ter discussie stelde. Nogsteeds verbaasd hoe de discussie deze kant is opgevallen maar ik ben nog aan het lezen hehehe.
Amen! 🙇♂️Hier kan ik me wel degelijk erg in vinden, en ook dat wij veel westerse waarden erg projecteren op ander culturen (zoals een burkaverbod). Ik denk echter dat bepaalde waarden wel degelijk gewoon “menselijk” zijn, en daar hoort gelijke behandeling in gelijke gevallen volgens mij wel een beetje bij. De categorie mensenrechten, zegmaar.
En in dat verlengde: hoezo kunnen deze religies en culturen niet bestaan terwijl ze ook de mensenrechten respecteren en geen vrijheden beperken… wat die culturen bestaan ook. En ja: natuurlijk met andere normen en waarden, maar dat mensen dezelfde rechten hebben lijkt me niet per se iets dat ter discussie zou moeten hoeven staan. Nergens waar mensen zijn.
Weer wat geleerd!Is het ooit bij jullie opgekomen dat de traditie van hoofddoeken dragen helemaal niet met onderdrukking of bescherming van vrouwen voor mannen te maken heeft…? Hebben jullie dit ooit opgezocht voor er een mening over gevormd werd?
Als je puur naar de geschriften kijkt, is de hoofddoek een manier om te laten zien dat je bij de “clan”, de moslims, hoort en om nederigheid en bescheidenheid uit te stralen. Dit wordt ook verwacht van moslimmannen in hoe zij zich kleden en heeft dus niet per definitie met man-vrouw verhouding te maken. Daarnaast is het in de islam een belangrijk onderdeel om de focus minder op uiterlijk schoon te houden. Nogmaals: dit geldt ook voor mannen. Zo mogen zij bijvoorbeeld geen goud en zijden dragen.
Bedekking van je hoofd met doeken kent het jodendom ook nogsteeds en het christendom op heel veel plekken ook, tot voor kort ook heel lang in Europa.
Maar daarnaast is er ook een heel andere reden… want eerlijk: we weten natuurlijk best wel dat dit niet de woorden van Allah zijn geweest en dat het mensen zijn die deze woorden hebben bedacht. Het was in die tijd heel normaal om je haar als vrouw te bedekken. Men had namelijk niet de sanitaire voorzieningen van nu, en op deze manier konden vrouwen makkelijker hun haar netjes en verzorgd houden: in zanderige gebieden was dit al helemaal van groot belang. Denk ook maar aan de 1001-nacht “hoeren”: allemaal bedekte haren. Dat had weinig met reinheid te doen. En in Nederland zag je dit tot in de tweede helft van de vorige eeuw ook om die reden: hield de permanentjes netjes. Het is dus eigenlijk een praktisch cultureel fenomeen wat door veel religies is “ingezet”. Het helpt heel erg in groepsvorming, wat een opkomende religie HEEL hard nodig heeft.
Maar als iemand te koop loopt met haar "waren"... Tja sorry mijn ogen hebben het al gezien voordat ik weg kan kijken.
best pijnlijk om te lezen. Het zegt eigenlijk dat je niet ziet wat een vrouw meer is dan haar uiterlijk. Dat ze een gelijkwaardig iemand is met een verhaal, met talenten, met dromen. Iemand met wie je een goed gesprek kan hebben of je rot kan lachen. Nee, is een mooie vrouw.
Ik ben hiermee bezig de laatste tijd. En ik moet zeggen, dat vind ik best wel lastig. Het zit echt héél erg diep ingesleten merk ik. Maar er zit een soort vooruitgang in dat ik dit meer los kan laten.Als je gewoon leert eerst naar de mens en wat iemand is te kijken, in plaats van 1. Is het een man of vrouwe
Ik vind het vooral angstaanjagend dat zoiets een debat waardig zou zijn binnen het parlement. Teken dat er iets zinvols inzit om over te debateren. Terwijl het zo´n ongelofelijke onzin is. Mensen die vrijheden willen afnemen en/of restricties willen opleggen voor anders geaarden... die horen imo niet thuis op deze planeet, zeker niet in een machtspositie.
Zulke mensen verdienen geen respect, voor mij is het een kanker op de planeet zulke personen.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."