#1
Schoot gisterenavond toch nog wel het e.e.a. door m'n hoofd wat betreft deze. Ik ben toch weleens benieuwd waar die verschillen dan precies in zitten en of dat echt persoonlijk is of 'gemiddeld genomen' ook een man/vrouw verschil.
Als je eigenlijk nooit een onderscheid maakt in geslacht, maakt dat je dan niet automatisch panseksueel?
Als je altijd eerst uitgaat van de persoon en daarmee een band ontwikkeld, ben je in principe genderblind.
Nu hoeft natuurlijk niet elk contact te gaan over romantische of seksuele relaties 😂
Maar toch, als je altijd genderblind bent, en dus nooit onderscheid maakt tussen gender, zou dit bewust of onderbewust ook doorwerken op het vlak van romantische en seksuele relaties. Want dan zou je geen enkel waardeoordeel plaatsen op geslacht.
In bijvoorbeeld professioneel contact heb ik hier minder moeite mee om geen waardeoordeel te zetten op geslacht of andere uiterlijke kenmerken. Dan ga ik liever uit van iemands kracht om een waardeoordeel te plaatsen.
Binnen NA oefen ik er ook mee om waardeoordeel compleet los te laten. Dus ook als iemand fouten maakt, dat ik diegene altijd oneindig meerdere kansen geef. De kans om te groeien, om de volgende keer te laten zien dat ie van hun fout heeft geleerd. Eigenlijk probeer ik dus op een zenvolle manier te kijken naar die persoon. Wèl met de voorkennis die ik heb, maar met de onbevangen blik van een kind die alles voor de eerste keer meemaakt.
Als dat verduidelijkt wat ik bedoel haha
Maar buiten deze omgevingen hecht ik vaak nog wel waardeoordeel aan uiterlijke kenmerken. Of ik hier nou bewust van ben of dat er een aantal in mijn onderbewuste spelen, ik ben er zeker van dat ze er zijn.
Ik moet ook terugdenken aan de basisschooltijd waar ik andere kinderen regelmatig de vraag hoorde stellen: "ben jij nou een jongen of een meisje" aan kinderen waar het niet in een oogopslag duidelijk was.
Verder ben ik ook wel opgegroeid met de ideeën dat er twee geslachten zijn. Èn ook dat er verschillen zijn tussen die twee geslachten. Dat begint al heel jong en men zou zeggen relatief onschuldig (jongens doen aan voetbal, meisjes spelen met poppen, etc.) Dit vertelt een kind eigenlijk al heel duidelijk dat er duidelijke kaders zijn, en dat er dus wezenlijke verschillen zijn tussen de geslachten.
Het voed daarmee dan ook het waardeoordeel wat we plakken aan geslacht als je het mij vraagt.
Zelf ben ik o.a. best veel bezig met dit thema van een waardeoordeel plakken door de Zen levenswijze waar ik mee bezig ben.
Maar ook omdat ik in het laatste jaar aan mezelf toch echt wel heb mogen toegeven dat ik niet 100% homo ben.
Dat is opzich nog best een zoektocht geweest. In welke mate is er dan romantische, emotionele en/of seksuele aantrekkingskracht naar een geslacht en is die er dan?
Voor mij is wel duidelijk dat ik voornamelijk aangetrokken wordt naar mannen; seksueel, romantisch en emotioneel. Het zwaartepunt ligt bij dat geslacht zou je kunnen zeggen.
Maar gaandeweg ben ik er wel achter gekomen dat ik bij sommige vrouwen ook alle drie die vormen van aantrekkingskracht kan ervaren.
En daarmee wil ik liever ook dat waardeoordeel helemaal loslaten. Dat zou het een stuk eenvoudiger maken voor mezelf haha
Die waardeoordelen zitten mezelf alleen maar in de weg om open te kijken naar mijn gevoelens in het moment.
Het voelt een beetje als opnieuw een eerste keer uit de kast komen. De onzekerheid over hoe het nou precies werkt bij mezelf enzo. En dat ik daar ook graag zekerheid in wil hebben. Wat op het gebied van emoties en gevoelens volslagen onzin is natuurlijk. Want daarover zekerheid en controle hebben is onmogelijk. Gevoelens komen en gaan en liegen nooit, in tegenstelling tot gedachten.
Het schemerde eigenlijk al een beetje door in mijn lap tekst hierboven. Maar aseksualiteit gaat enkel over het niet hebben van seksuele aantrekkingskracht.
Nu worden uiterlijke kenmerken en de aantrekking daartoe vaak geschaard onder seksuele aantrekking.
Nu vraag ik mezelf dat ook wel af, want zou iemand die ace is dan ook niemand knap vinden? 🤔
Ik bedoel, ik vind ook heel veel mensen heel knap. Maar mijn eerste gedachte is dan niet: 'zo, die zou ik weleens alle hoeken van de -vul willekeurige kamer in- willen laten zien.'
Eerder: 'oh, die zou ik weleens beter willen leren kennen'
Maar eigenlijk nog vaker: 'zo dan, die is knap' om vervolgens gewoon verder te gaan met de dagelijkse gang van zaken.
Dus hoe seksueel is het dan om iemand knap te vinden.
Al kan het best zijn dat deze thema's voor mij gewoon verwarrend zijn. Ik moest in de kliniek dan ook een soort onderzoekje doen en dan een 'spreekbeurt' geven over intimiteit.
Voor mij betekende intimiteit toen vooral iets dat bij seksuele en romantische relaties gebeurt en niet in platonische relaties. Haha daar zat ik dus goed naast.
(Was overigens best leuk om te doen. Je mocht uiteraard geen internet raadplegen, want je mag geen elektrische apparaten in bezit hebben. Dus je moest het doen door de mensen om je heen als bron te raadplegen. Heb toen iedereen, van cliënt tot counseler, uit zitten horen over intimiteit en hoe dat dan voorkomt in relaties met vrienden, geliefden, fwb's en wat intimiteit voor hun betekende. Ja dat was best leuk, om eens de leiding te hebben in gesprekken die over dat soort thema's gaan en dan de ander awkward zich terug zien trekken. Toen ik in de kast zat, was dat dus compleet andersom.
Leukste antwoord die ik heb gehad. Op de vraag over wat lust dan precies is: 'ja lust is gewoon pure neukdwang. Al is het met 6 bizons weet je, dat maakt niet uit.')
Anyway, ik dwaal een beetje af.
Maar je zou zeggen dat, juist door er zoveel mee bezig te zijn, heb ik er ook heel veel over geleerd.
Maar ik ben weleens benieuwd hoe dit soort dingen dan werken bij anderen. Want een waardeoordeel op geslacht hoef je niet enkel te plaatsen op seksueel vlak (iemand knap vinden dan dus blijkbaar i guess).
Maar kan ook op romantische of emotioneel vlak zijn.
Als ik met bepaalde zaken ergens tegenaan loop, bel ik eigenlijk altijd een mannelijke fellow om advies en even de boel uit te spreken. (Nu is dit bij NA en nog meer bij CA ook een beetje de sociaal geaccepteerde norm. Mannen helpen mannen, vrouwen helpen vrouwen. Ook om te voorkomen dat er ongewenste dingen gebeuren)
Maargoed, ook voor mezelf voelt dat makkelijker ofzo. Om problemen met een man te bespreken. Dus zou je zeggen dat ik ook op emotioneel gebied een waardeoordeel hecht aan geslacht.
Niet dat ik niets van een vrouw zou aannemen. Ik heb het nu vooral over hoe het gevoelsmatig aanvoelt waarbij het makkelijker is om over lastige emotionele zaken te spreken.
Zo... Tijd om weer te gaan werken 😂
Als je gewoon leert eerst naar de mens en wat iemand is te kijken, in plaats van 1. Is het een man of vrouwe 2.
Ik ben hiermee bezig de laatste tijd. En ik moet zeggen, dat vind ik best wel lastig. Het zit echt héél erg diep ingesleten merk ik. Maar er zit een soort vooruitgang in dat ik dit meer los kan laten.
kan ik me gewoon n i e t een voorstelling maken… van dat dit lastig is. Ik vind het vaak echt heel moeilijk om andersom voor te stellen en soms zie ik pas hoe mensen kijken naar anderen als ze dit uitspreken… Echt heel cringe, uitspraken als ‘ik zie geen kleur’ of blabla, maar vooral in gesprekken met @Σανσα word ik daar vaak mee geconfronteerd. Ik zie gewoon iemand en wil alleen maar vragen stellen en dingen weten en ik ben ZO niet bezig met wat iemand is of hoe deze eruit ziet.
Als je eigenlijk nooit een onderscheid maakt in geslacht, maakt dat je dan niet automatisch panseksueel?
Als je altijd eerst uitgaat van de persoon en daarmee een band ontwikkeld, ben je in principe genderblind.
Nu hoeft natuurlijk niet elk contact te gaan over romantische of seksuele relaties 😂
Maar toch, als je altijd genderblind bent, en dus nooit onderscheid maakt tussen gender, zou dit bewust of onderbewust ook doorwerken op het vlak van romantische en seksuele relaties. Want dan zou je geen enkel waardeoordeel plaatsen op geslacht.
In bijvoorbeeld professioneel contact heb ik hier minder moeite mee om geen waardeoordeel te zetten op geslacht of andere uiterlijke kenmerken. Dan ga ik liever uit van iemands kracht om een waardeoordeel te plaatsen.
Binnen NA oefen ik er ook mee om waardeoordeel compleet los te laten. Dus ook als iemand fouten maakt, dat ik diegene altijd oneindig meerdere kansen geef. De kans om te groeien, om de volgende keer te laten zien dat ie van hun fout heeft geleerd. Eigenlijk probeer ik dus op een zenvolle manier te kijken naar die persoon. Wèl met de voorkennis die ik heb, maar met de onbevangen blik van een kind die alles voor de eerste keer meemaakt.
Als dat verduidelijkt wat ik bedoel haha
Maar buiten deze omgevingen hecht ik vaak nog wel waardeoordeel aan uiterlijke kenmerken. Of ik hier nou bewust van ben of dat er een aantal in mijn onderbewuste spelen, ik ben er zeker van dat ze er zijn.
Ik moet ook terugdenken aan de basisschooltijd waar ik andere kinderen regelmatig de vraag hoorde stellen: "ben jij nou een jongen of een meisje" aan kinderen waar het niet in een oogopslag duidelijk was.
Verder ben ik ook wel opgegroeid met de ideeën dat er twee geslachten zijn. Èn ook dat er verschillen zijn tussen die twee geslachten. Dat begint al heel jong en men zou zeggen relatief onschuldig (jongens doen aan voetbal, meisjes spelen met poppen, etc.) Dit vertelt een kind eigenlijk al heel duidelijk dat er duidelijke kaders zijn, en dat er dus wezenlijke verschillen zijn tussen de geslachten.
Het voed daarmee dan ook het waardeoordeel wat we plakken aan geslacht als je het mij vraagt.
Zelf ben ik o.a. best veel bezig met dit thema van een waardeoordeel plakken door de Zen levenswijze waar ik mee bezig ben.
Maar ook omdat ik in het laatste jaar aan mezelf toch echt wel heb mogen toegeven dat ik niet 100% homo ben.
Dat is opzich nog best een zoektocht geweest. In welke mate is er dan romantische, emotionele en/of seksuele aantrekkingskracht naar een geslacht en is die er dan?
Voor mij is wel duidelijk dat ik voornamelijk aangetrokken wordt naar mannen; seksueel, romantisch en emotioneel. Het zwaartepunt ligt bij dat geslacht zou je kunnen zeggen.
Maar gaandeweg ben ik er wel achter gekomen dat ik bij sommige vrouwen ook alle drie die vormen van aantrekkingskracht kan ervaren.
En daarmee wil ik liever ook dat waardeoordeel helemaal loslaten. Dat zou het een stuk eenvoudiger maken voor mezelf haha
Die waardeoordelen zitten mezelf alleen maar in de weg om open te kijken naar mijn gevoelens in het moment.
Het voelt een beetje als opnieuw een eerste keer uit de kast komen. De onzekerheid over hoe het nou precies werkt bij mezelf enzo. En dat ik daar ook graag zekerheid in wil hebben. Wat op het gebied van emoties en gevoelens volslagen onzin is natuurlijk. Want daarover zekerheid en controle hebben is onmogelijk. Gevoelens komen en gaan en liegen nooit, in tegenstelling tot gedachten.
Niet dat ik aseksueel ben ofzo hoor… Ik vind HEEL veel mensen HEEL knap. Maar als ik daar niet mee bezig ben, ben ik er niet mee bezig ofzo? Naja kom er niet helemaal uit dit goed te beschrijven maar zou goed kunnen dat dit een van mijn blinde vlekken is.
Het schemerde eigenlijk al een beetje door in mijn lap tekst hierboven. Maar aseksualiteit gaat enkel over het niet hebben van seksuele aantrekkingskracht.
Nu worden uiterlijke kenmerken en de aantrekking daartoe vaak geschaard onder seksuele aantrekking.
Nu vraag ik mezelf dat ook wel af, want zou iemand die ace is dan ook niemand knap vinden? 🤔
Ik bedoel, ik vind ook heel veel mensen heel knap. Maar mijn eerste gedachte is dan niet: 'zo, die zou ik weleens alle hoeken van de -vul willekeurige kamer in- willen laten zien.'
Eerder: 'oh, die zou ik weleens beter willen leren kennen'
Maar eigenlijk nog vaker: 'zo dan, die is knap' om vervolgens gewoon verder te gaan met de dagelijkse gang van zaken.
Dus hoe seksueel is het dan om iemand knap te vinden.
Al kan het best zijn dat deze thema's voor mij gewoon verwarrend zijn. Ik moest in de kliniek dan ook een soort onderzoekje doen en dan een 'spreekbeurt' geven over intimiteit.
Voor mij betekende intimiteit toen vooral iets dat bij seksuele en romantische relaties gebeurt en niet in platonische relaties. Haha daar zat ik dus goed naast.
(Was overigens best leuk om te doen. Je mocht uiteraard geen internet raadplegen, want je mag geen elektrische apparaten in bezit hebben. Dus je moest het doen door de mensen om je heen als bron te raadplegen. Heb toen iedereen, van cliënt tot counseler, uit zitten horen over intimiteit en hoe dat dan voorkomt in relaties met vrienden, geliefden, fwb's en wat intimiteit voor hun betekende. Ja dat was best leuk, om eens de leiding te hebben in gesprekken die over dat soort thema's gaan en dan de ander awkward zich terug zien trekken. Toen ik in de kast zat, was dat dus compleet andersom.
Leukste antwoord die ik heb gehad. Op de vraag over wat lust dan precies is: 'ja lust is gewoon pure neukdwang. Al is het met 6 bizons weet je, dat maakt niet uit.')
Anyway, ik dwaal een beetje af.
Maar je zou zeggen dat, juist door er zoveel mee bezig te zijn, heb ik er ook heel veel over geleerd.
Maar ik ben weleens benieuwd hoe dit soort dingen dan werken bij anderen. Want een waardeoordeel op geslacht hoef je niet enkel te plaatsen op seksueel vlak (iemand knap vinden dan dus blijkbaar i guess).
Maar kan ook op romantische of emotioneel vlak zijn.
Als ik met bepaalde zaken ergens tegenaan loop, bel ik eigenlijk altijd een mannelijke fellow om advies en even de boel uit te spreken. (Nu is dit bij NA en nog meer bij CA ook een beetje de sociaal geaccepteerde norm. Mannen helpen mannen, vrouwen helpen vrouwen. Ook om te voorkomen dat er ongewenste dingen gebeuren)
Maargoed, ook voor mezelf voelt dat makkelijker ofzo. Om problemen met een man te bespreken. Dus zou je zeggen dat ik ook op emotioneel gebied een waardeoordeel hecht aan geslacht.
Niet dat ik niets van een vrouw zou aannemen. Ik heb het nu vooral over hoe het gevoelsmatig aanvoelt waarbij het makkelijker is om over lastige emotionele zaken te spreken.
Zo... Tijd om weer te gaan werken 😂
