#1
goed om dit eens gelezen te hebben, ik heb er veel aan gehad.
klinkt namelijk erg leuk om er in te rollen.
bedankt voor de post
klinkt namelijk erg leuk om er in te rollen.
bedankt voor de post
Positief verhaal kan hier wel eens tussen
178 antwoorden
104 weergaven
18-5-2026
#2
Dit noem jij positief?????????
#3
Dank je voor de fijne reactie's hierop. Ik weet niet vanwaar het ineens allemaal kwam. Heb alles in 1 ruk doorgeschreven. Men grote droom is om ooit men dagboek dat ik heb bijgehouden in die tijd helemaal uit te werken en uit te brengen. Maar momenteel is dat nog net een stapje te ver.
Over wat men moeder betrefd. Het grote schuldgevoel is weg, het is niet meer zoals toen. Op dat moment was ik er rads van overtuigd. Nu heb ik meer het gevoel van de grote schuld ligt niet bij mij. Het is haar keuze geweest, een keuze die ik respecteer maar die niet makkelijk is om te aanvaarden. Ik weet alleen dat ik het haar niet echt makkelijk maakte.
En inderdaad momenteel gaat het inderdaad de goede weg op met me.
Over wat men moeder betrefd. Het grote schuldgevoel is weg, het is niet meer zoals toen. Op dat moment was ik er rads van overtuigd. Nu heb ik meer het gevoel van de grote schuld ligt niet bij mij. Het is haar keuze geweest, een keuze die ik respecteer maar die niet makkelijk is om te aanvaarden. Ik weet alleen dat ik het haar niet echt makkelijk maakte.
En inderdaad momenteel gaat het inderdaad de goede weg op met me.
#4
cadou zei:Dit noem jij positief?????????
ja
negatief zou zijn
dat ze er nu nog aan vast geklampt zou zijn
en dat ze hiv hepatitus en heel het lijsje ziektes er aan over gehoude zou hebbe
#5
'T is wel een hij hé.
#6
cadou zei:En berbe: ik geloof dat ik er graag hepatitus voor over had gehad als ik daar mijn moeder voor terug kreeg.
Waarmee jij wil zeggen dat hij zijn moeder vermoord heeft?
#7
Ja, dit is zeer zeker positief. Het einde is positief, en dat is waar hij nu zit. Erg aangrijpend verhaal, constant kippenvel over m'n hele lichaam. Ik stuur je zo nog even een PB topicstarter!
#8
MetaalKonijn zei:cadou zei:En berbe: ik geloof dat ik er graag hepatitus voor over had gehad als ik daar mijn moeder voor terug kreeg.
Waarmee jij wil zeggen dat hij zijn moeder vermoord heeft?
Nee, natuurlijk niet, jij telt 1 en 1 bij elkaar op en maakt er 16 van.
Wat ik bedoel is dat ik daar denk ik niet mee zou kunnen leven.
Topicstarter verteld uitgebreid over hoeveel mensen er bij zijn bed stonden, en er voor hem waren, da's wel heel wrang voor moeders, nietwaar? Daar stond niemand voor klaar, maar ach die was toch al depressief, eigen schuld dus? Snap dat niet. Ik geloof niet dat ik er mee zou kunnen leven om te zeggen, ach het was de heroine. Misschien leg ik het krom uit(weet het wel zeker eigenlijk). Misschien ligt het aan mij, ik heb zo'n goede band met mijn moeder dat ik eerder dood zou gaan dan dat ik me'n moeder wat zie overkomen.
#9
Kan ik me natuurlijk alles bij voorstellen, maar desondanks kon de topicstarter er ook niet veel aan doen, hij kon niet weten waar z'n moeder op dat moment mee bezig was. Natuurlijk zeg ik 't wat overdreven, maar wie zal zeggen waarom z'n moeder precies zelfmoord pleegde? Niemand. De topicstarter maakt er het beste van, en dat vind ik al heel knap met al die ellende achter de rug.
#10
pff ik weet niet wat ik moet zeggen. ![:openmouth:]()
![:(]()
![:(]()
#11
Ik zou bijna niet geloven dat dit echt is zoveel als dat er gebeurd is.
Maar ik ga maar uit van wel en dan vind ik het inderdaad ook heel sterk van je dat je uit dat dal hebt kunnen kruipen.
En over je moeder en vriend die zelfmoord pleegden.. Iedereen maakt zelf keuzes in het leven. En die maak je op basis van wat je op dat moment weet. Je probeert de juiste keuze voor dat moment te maken. Zoals jij met je heroïne het op dat moment een tamelijk onschuldige keuze vond anders had je het vast niet gedaan.
En je kan niet de keuzes van een ander bepalen. Alleen die van jezelf. Jouw gedrag kan dan wel één van de beweegredenen zijn geweest maar je moeder heeft er uiteindelijk zelf voor gekozen om haar leven te beëindigen en niet jij.
En zo is het hele leven. We verwijten anderen onze ellende. Maar de enige waar je iets aan kan veranderen ben jezelf. En dan veranderd de wereld om ons heen vanzelf mee.
Goed geschreven ook, dat dagboek idee moet je zeker oppakken als je de tijd en zin kan vinden.
Maar ik ga maar uit van wel en dan vind ik het inderdaad ook heel sterk van je dat je uit dat dal hebt kunnen kruipen.
En over je moeder en vriend die zelfmoord pleegden.. Iedereen maakt zelf keuzes in het leven. En die maak je op basis van wat je op dat moment weet. Je probeert de juiste keuze voor dat moment te maken. Zoals jij met je heroïne het op dat moment een tamelijk onschuldige keuze vond anders had je het vast niet gedaan.
En je kan niet de keuzes van een ander bepalen. Alleen die van jezelf. Jouw gedrag kan dan wel één van de beweegredenen zijn geweest maar je moeder heeft er uiteindelijk zelf voor gekozen om haar leven te beëindigen en niet jij.
En zo is het hele leven. We verwijten anderen onze ellende. Maar de enige waar je iets aan kan veranderen ben jezelf. En dan veranderd de wereld om ons heen vanzelf mee.
Goed geschreven ook, dat dagboek idee moet je zeker oppakken als je de tijd en zin kan vinden.
#12
Ik had kippenvel bij het lezen van dit verhaal en op bepaalde momenten tranen in mijn ogen. Sommige delen van je verhaal zijn voor mij erg herkenbaar, andere (gelukkig) dan weer niet.
Door een ouder vriendje raakte ik op mijn 14e in contact met hero. Mijn gebruik heeft 2 jaar geduurd. Nu zit ik in mijn 3e bachelor geschiedenis.
Ik ben jaren hoofdleidster geweest in de plaatselijke jeugdbeweging. Ik moet wel zeggen dat mijn vroeger gebruik niet bekend is in het dorp.
Je zegt niets over hoe je nu omgaat met de drang naar heroine (of heb je die niet?) Ik zou daar graag meer over horen, ook van anderen trouwens, want ik worstel daar zelf regelmatig mee.
Swat![:)]()
Je kan je niet je hele leven schuldig blijven voelen over wat is misgegaan, dan geraak je zelf niet vooruit. Ik wens je het allerbeste.
Door een ouder vriendje raakte ik op mijn 14e in contact met hero. Mijn gebruik heeft 2 jaar geduurd. Nu zit ik in mijn 3e bachelor geschiedenis.
Ik ben jaren hoofdleidster geweest in de plaatselijke jeugdbeweging. Ik moet wel zeggen dat mijn vroeger gebruik niet bekend is in het dorp.
Je zegt niets over hoe je nu omgaat met de drang naar heroine (of heb je die niet?) Ik zou daar graag meer over horen, ook van anderen trouwens, want ik worstel daar zelf regelmatig mee.
Swat
Je kan je niet je hele leven schuldig blijven voelen over wat is misgegaan, dan geraak je zelf niet vooruit. Ik wens je het allerbeste.
#13
nutsss zei:We verwijten anderen onze ellende. Maar de enige waar je iets aan kan veranderen ben jezelf.
ben het hier compleet mee eens..
#14
Een zogenaamde 'top-junk'..
#15
Iemand had de vraag gesteld hoe ik nu met die drang naar hero omga.
Basicly kan je er amper iets aan doen. Ik heb die drang soms ontzettend hard. Vooral op momenten waar ff alles me tegenzit.
Het enigste wat helpt is proberen het uit je gedachten te bannen, fysiek hunker ik er niet meer naar. Het is puur iets mentaal.
Manieren die ik ontzettend vaak gebruik is om mijn gedachten op die momenten te verzetten.
Sporten, gwn me fysiek zo uitputten dat ik amper nog iets kan, en meestal als een brok in slaap val achteraf. Dan sta ik meestal op en is die drang weg.
Muziek: Ben zelf amateur dj en als ik draai krijg ik een rush te vergelijken met de 1ste 2 sec na shot hero. Gwn alles vergeten rondom me, 1 with the music. Dat heb ik ook vooral als ik goth electro of industrial opzet
Sex: klinkt heel cliché maar helpt gwn, tijdens sex zitten je gedachten meestal niet bij drugs![:)]()
Eten: Altijd als ik gegeten heb is het laatste waar ik zin in heb een shot, gwn heb vroeger dikwijls genoeg moeten overgeven na een shot en dan herinner ik me gwn de bad stuff ontzettend en dan is de goesting erin snel over.
Praten: M'n nu ff ex-vriendin weet m'n hele geschiedenis, zelfs heeft ze nooit gebruikt, maar het helpt me op die momenten met haar te praten. Gwn eerlijke babbel door erover te praten gaat de drang niet weg, maar het zorgt wel dat zij me eraan doet herinneren how wrecked I was toen. En dat zorgt ervoor dat die drang niet buiten proportie komt.
Maar zoals ik al zei: Die drang blijft in je, zal altijd blijven, dat is iets dat je niet vergeet, de rush van een shot, het gevoel erna, dat is iets waar je altijd naar zal blijven hunkeren. Iedereen hier weet wel dat er geen wondermiddel bestaat. Enigste dat je kan doen is het facen en er mee proberen te leven.
Basicly kan je er amper iets aan doen. Ik heb die drang soms ontzettend hard. Vooral op momenten waar ff alles me tegenzit.
Het enigste wat helpt is proberen het uit je gedachten te bannen, fysiek hunker ik er niet meer naar. Het is puur iets mentaal.
Manieren die ik ontzettend vaak gebruik is om mijn gedachten op die momenten te verzetten.
Sporten, gwn me fysiek zo uitputten dat ik amper nog iets kan, en meestal als een brok in slaap val achteraf. Dan sta ik meestal op en is die drang weg.
Muziek: Ben zelf amateur dj en als ik draai krijg ik een rush te vergelijken met de 1ste 2 sec na shot hero. Gwn alles vergeten rondom me, 1 with the music. Dat heb ik ook vooral als ik goth electro of industrial opzet
Sex: klinkt heel cliché maar helpt gwn, tijdens sex zitten je gedachten meestal niet bij drugs
Eten: Altijd als ik gegeten heb is het laatste waar ik zin in heb een shot, gwn heb vroeger dikwijls genoeg moeten overgeven na een shot en dan herinner ik me gwn de bad stuff ontzettend en dan is de goesting erin snel over.
Praten: M'n nu ff ex-vriendin weet m'n hele geschiedenis, zelfs heeft ze nooit gebruikt, maar het helpt me op die momenten met haar te praten. Gwn eerlijke babbel door erover te praten gaat de drang niet weg, maar het zorgt wel dat zij me eraan doet herinneren how wrecked I was toen. En dat zorgt ervoor dat die drang niet buiten proportie komt.
Maar zoals ik al zei: Die drang blijft in je, zal altijd blijven, dat is iets dat je niet vergeet, de rush van een shot, het gevoel erna, dat is iets waar je altijd naar zal blijven hunkeren. Iedereen hier weet wel dat er geen wondermiddel bestaat. Enigste dat je kan doen is het facen en er mee proberen te leven.
#16
Marklar zei:Ik wil reageren, maar heb geen woorden. Je verhaal raakt me heel erg. Blijf schrijven, ben je erg goed in!![:)]()
Inderdaad
#17
Heb niks anders hierop te zeggen. o_O""" Heel mooi geschreven, zou er echt een boek van uitgeven..
#18
Wat 'n indrukwekkend levensverhaal Lenin.
Het gevolg van een drugsverleden is imo vaak dat je daarna zelfbewuster door het leven gaat en de "gewone" dingen meer leert te waarderen.
Je opmerking over hoe de drang/zin naar 'n shot te onderdrukken kan ik onderschrijven; sex is daarbij idd vaak een goede remedie; mijn vriendin, die zelf overigens nooit gebruikt heeft, vind dat ook 'n prettige bijkomstigheid.
Groeten, en blijf schrijven!
Het gevolg van een drugsverleden is imo vaak dat je daarna zelfbewuster door het leven gaat en de "gewone" dingen meer leert te waarderen.
Je opmerking over hoe de drang/zin naar 'n shot te onderdrukken kan ik onderschrijven; sex is daarbij idd vaak een goede remedie; mijn vriendin, die zelf overigens nooit gebruikt heeft, vind dat ook 'n prettige bijkomstigheid.
Groeten, en blijf schrijven!
#19
Shit man, gek verhaal zit nu nog steed met kippenvel ![:openmouth:]()
Zelfmoord is iets eng, daar kan ik spijtig genoeg over meepraten, ken persoonlijk nu al 3 mensen die dat heben gedaan, ieders maakt zen eigen keuze, daar kun je niets aan doen, geef de schuld niet helemaal aan jezelf, dat maakt je kapot...
Shit man echt ingrijpend verhaal, hou je goed, je bent echt goed bezig zo te lezen.
Nog veel sterkte gast en een goed 2007...
Zelfmoord is iets eng, daar kan ik spijtig genoeg over meepraten, ken persoonlijk nu al 3 mensen die dat heben gedaan, ieders maakt zen eigen keuze, daar kun je niets aan doen, geef de schuld niet helemaal aan jezelf, dat maakt je kapot...
Shit man echt ingrijpend verhaal, hou je goed, je bent echt goed bezig zo te lezen.
Nog veel sterkte gast en een goed 2007...
#20
prachtig geschreven, kippevel...
ik denk iedereen die een aantal jaren verslaafd geweest is aan heroïne ( zoals ikzelf) zotte dingen doet.
ik ben nu een jaar clean. de periode dat ik verslaafd was, was ik mezelf niet. Ik was ziek. serieus ziek. Je geeft om niemand meer. Niet meer om je vrienden , om je familie, Ook niet meer om jezelf. heroïne is je god. Voor de rest telt er niets meer.
Je staat op, denkt eraan, hoe geraak ik aan geld, hoe ga ik erachter, gebruik, ga slapen en de volgende dag terug hetzelfde.
het is niet het stoppen dat het moeilijkst is, maar het clean blijven. Daarom wens ik je heel veel succes toe, want een heroïneverslaving is een deur die je open gedaan hebt en nooit meer toe krijgt. Je kan er wel leren mee omgaan en leren hoe je de verleiding kan weerstaan. En voor jou lukt dit.
ik bewonder je. Waar je nu staat. Echt waar. Proficiat.
ik ben al een jaartje ver. en van plan om nog hééél veel jaartjes verder clean te blijven.
En ik hoop dat als mensen jou verhaal lezen, het ze ontmoedigd eraan te beginnen, of ermee te stoppen... een boek...geen mis gedacht...ik zou het alvast lezen...
M, 25jaar
ik denk iedereen die een aantal jaren verslaafd geweest is aan heroïne ( zoals ikzelf) zotte dingen doet.
ik ben nu een jaar clean. de periode dat ik verslaafd was, was ik mezelf niet. Ik was ziek. serieus ziek. Je geeft om niemand meer. Niet meer om je vrienden , om je familie, Ook niet meer om jezelf. heroïne is je god. Voor de rest telt er niets meer.
Je staat op, denkt eraan, hoe geraak ik aan geld, hoe ga ik erachter, gebruik, ga slapen en de volgende dag terug hetzelfde.
het is niet het stoppen dat het moeilijkst is, maar het clean blijven. Daarom wens ik je heel veel succes toe, want een heroïneverslaving is een deur die je open gedaan hebt en nooit meer toe krijgt. Je kan er wel leren mee omgaan en leren hoe je de verleiding kan weerstaan. En voor jou lukt dit.
ik bewonder je. Waar je nu staat. Echt waar. Proficiat.
ik ben al een jaartje ver. en van plan om nog hééél veel jaartjes verder clean te blijven.
En ik hoop dat als mensen jou verhaal lezen, het ze ontmoedigd eraan te beginnen, of ermee te stoppen... een boek...geen mis gedacht...ik zou het alvast lezen...
M, 25jaar