Dit typisch uitstelgedrag herken ik heel erg. Soms lukt dat op jezelf inpraten goed maar meestal niet bij mij..Maar ondanks dit opvalt bij andere, hoor ik ook 1 van de vele stemmen in me hoofd zeggen.... Ja ze hebben gelijk! Stel je niet aan! Hup aan de slag!
Maar ja he! Paar uur later denk je ach het is nu al te laat dus is er zo een hele dag weer niks gedaan.
Zeker bij vrouwen🙈In de praktijk hebben AD(H)D en ASS ook veel meer overlap met elkaar dan mensen beseffen (en zijn bovendien ook vaker comorbide dan men over het algemeen denkt).
Ja wcht onbegrijpelijk. En dan al die suikers erin proppen. Begint al bij de babyvoeding of melk. En dan het raar vinden dat je kind druk is 🤣Eng idee dat ouders én medische specialisten dit toelaten.
Een jong kind dagelijks aan de stimulanten zetten en verwachten dat dit geen grote invloed op zijn/haar ontwikkeling zal hebben.
Maar de diagnose wordt in mijn ervaring nu juist veel beter begrepen en serieus genomen dan vroeger. “Oja haha dan ben je gewoon beetje druk toch” hoor je wel echt steeds minder, omdat mensen een véél beter beeld van de diagnose hebben.
Gvd😂Ja wcht onbegrijpelijk. En dan al die suikers erin proppen. Begint al bij de babyvoeding of melk. En dan het raar vinden dat je kind druk is 🤣
Dient het jouzelf of anderen?
Zeker bij vrouwen🙈
Te midden van het gedweep [edit: lol ik maakte deze zin niet af, stuur door naar iemand die dit ook altijd heeft!!!!!] zag ik dus een video van een vrouw die een “genderreveal” taart had laten bakken voor de uitslag van haar diagnose: bordeline of adhd. Heel hilarisch😂
Merken jullie echt dat er door het “gedweep” een minder zware lading aan de diagnose gegeven wordt?
Want idk… Ik vind het éígenlijk iets heel positiefs. Het deel dat ik voorbij zie komen dan, das natuurlijk ook maar een bepaald algoritme. Maar de diagnose wordt in mijn ervaring nu juist veel beter begrepen en serieus genomen dan vroeger. “Oja haha dan ben je gewoon beetje druk toch” hoor je wel echt steeds minder, omdat mensen een véél beter beeld van de diagnose hebben. Daarnaast vind ik het heel fijn en leuk om herkenbare dingen tegen te komen en die met bijvoorbeeld mijn nichtje te kunnen delen. Das sowieso fijn, want lotgenootjes, “je bent niet gek/alleen”, etc. Maar ook heel leerzaam: zijn er niet dingen waar ik onbewust tegenaanloop waar ik óók gewoon iets mee zou kunnen? En in Nederland moet uiteindelijk iemand toch gewoon gediagnosticeerd worden, dus volgens mij helpt het gedweep in die zin dan dat niet-gediagnosticeerde mensen inzien dat waar zij last van hebben er helemaal niet per se bij hoeft te horen. Het nodigt dus m.i. juist uit om dit bij jezelf te onderzoeken. Ik denk dat het dus ook enorm kan bijdragen aan dat vrouwen sneller gediagnosticeerd zullen worden, waar nu zo’n groot gapend gat in is.
En ik vind ook: diagnose of niet, die jongeren hebben het over hun mentale welzijn. Als we kijken naar het gemiddelde verzuim in NL, en uitval door overspanning en burn-out van de patatgeneratie en boomers… Dan kunnen we toch alleen maar stellen dat het heel goed is dat deze kinderen/ jongeren erover praten? Fd had er een goed stuk over: https://financieel.headliner.nl/ite...-kunnen-er-alleen-beter-over-praten-fd-236424
Ik ben van mening dat er echt wel een relatie is tussen suikers en gedragsproblematiek en/of concentratieproblemen/stoornissen. Ik zie het bij mijn eigen kinderen. Hele dag niks aan de hand. Geef ze een paar suikerbommen:rennen, vliegen en ruzies. Is wel een beetje kort door de bocht maar ik denk wel dat onnatuurlijke suikers van jongs af aan bepaalde problemen tot gevolg hebben.
Honderd procent begrijpelijk! Het bagatelliserende is precies wat me er zo aan stoort. Niet de memes an sich, daar kan ik ook wel om lachen. Al vind ik ze vaak wel erg algemeen (resultaat: iedereen kan zich erin vinden, lang leve de zelfdiagnose). Plus: in mijn Instagramdoomscrolfase heb ik er zó veel voorbij zien komen, dat ik er onderhand wel klaar mee ben.Ikzelf vind veel van de voorbijkomende ADHD-memes grappig/herkenbaar, het geeft het gevoel niet alleen te zijn en ik vind de lotgenoot/supportgroepen (op Facebook bijvoorbeeld) ook echt súper fijn. Een warm bad vaak zelfs.
Maar ik heb wel last van het bagatelliserende stigma dat rust op AD(H)D, zo ervaar ik dat toch. In die mate dat ik er meestal niet open over ben/durf te zijn tegen mensen die geen directe naasten of goede vrienden zijn, waar ik dat bijvoorbeeld wel een stuk meer ben over mijn angststoornis, burn-outs en depressies - omdat die eerlijkheid bij me past maar ook extra bewust, omdat ik écht écht vind dat mentale gezondheid met minder awkwardness/zware lading besproken moet kunnen worden. Ik merk echter gewoon dat ik dat veel lastiger vind als het over de ADD-diagnose (tijdelijk ‘on hold’ 😂, maar er even vanuit gaand dat ik hem volgende week weer opnieuw ga krijgen) gaat.
Ik heb simpelweg geen zin in die ‘oh ja whatever, jij ook al, wie niet tegenwoordig’-houding en blik, ik “schaam” me er daardoor een beetje voor, ofzo?
Ik weet niet goed hoe ik dat uit moet leggen, maar het voelt dan alsof ik wanhopig ergens bij wil horen, bijzonder wil zijn. Omdat ánderen me dat veroordelende gevoel geven. En dat komt dus denk ik wel deels door de ‘populariteit’ van de diagnose (althans, dat beeld leeft onder de bevolking).
Ook een mooie manier om ernaar te kijken.Zeker bij vrouwen🙈
Te midden van het gedweep [edit: lol ik maakte deze zin niet af, stuur door naar iemand die dit ook altijd heeft!!!!!] zag ik dus een video van een vrouw die een “genderreveal” taart had laten bakken voor de uitslag van haar diagnose: bordeline of adhd. Heel hilarisch😂
Merken jullie echt dat er door het “gedweep” een minder zware lading aan de diagnose gegeven wordt?
Want idk… Ik vind het éígenlijk iets heel positiefs. Het deel dat ik voorbij zie komen dan, das natuurlijk ook maar een bepaald algoritme. Maar de diagnose wordt in mijn ervaring nu juist veel beter begrepen en serieus genomen dan vroeger. “Oja haha dan ben je gewoon beetje druk toch” hoor je wel echt steeds minder, omdat mensen een véél beter beeld van de diagnose hebben. Daarnaast vind ik het heel fijn en leuk om herkenbare dingen tegen te komen en die met bijvoorbeeld mijn nichtje te kunnen delen. Das sowieso fijn, want lotgenootjes, “je bent niet gek/alleen”, etc. Maar ook heel leerzaam: zijn er niet dingen waar ik onbewust tegenaanloop waar ik óók gewoon iets mee zou kunnen? En in Nederland moet uiteindelijk iemand toch gewoon gediagnosticeerd worden, dus volgens mij helpt het gedweep in die zin dan dat niet-gediagnosticeerde mensen inzien dat waar zij last van hebben er helemaal niet per se bij hoeft te horen. Het nodigt dus m.i. juist uit om dit bij jezelf te onderzoeken. Ik denk dat het dus ook enorm kan bijdragen aan dat vrouwen sneller gediagnosticeerd zullen worden, waar nu zo’n groot gapend gat in is.
En ik vind ook: diagnose of niet, die jongeren hebben het over hun mentale welzijn. Als we kijken naar het gemiddelde verzuim in NL, en uitval door overspanning en burn-out van de patatgeneratie en boomers… Dan kunnen we toch alleen maar stellen dat het heel goed is dat deze kinderen/ jongeren erover praten? Fd had er een goed stuk over: https://financieel.headliner.nl/ite...-kunnen-er-alleen-beter-over-praten-fd-236424
Ik zie hetzelfde bij mijn nichtjes als ze bij opa en oma (mijn ouders) zijn en daar "verwend" worden met veel dingen met veel suiker erin.Ik ben van mening dat er echt wel een relatie is tussen suikers en gedragsproblematiek en/of concentratieproblemen/stoornissen. Ik zie het bij mijn eigen kinderen. Hele dag niks aan de hand. Geef ze een paar suikerbommen:rennen, vliegen en ruzies. Is wel een beetje kort door de bocht maar ik denk wel dat onnatuurlijke suikers van jongs af aan bepaalde problemen tot gevolg hebben.
Ja brrr, alle reden om je kinderen uit de buurt van suiker te houden. Goed voor de ontwikkeling van een kind is het zeker niet. Maar er is geen bewijs dat er een direct verband is tussen suikers en adhd. Adhd is namelijk vooral erfelijk en prenataal bepaald (bv roken en drinken tijdens de zwangerschap), en een beetje door blootstelling in je vroege jeugd aan bepaalde omgevingsfactoren. In die laatste zin zou suiker iets te maken kunnen hebben met adhd, maar daar proberen ze al heul lang bewijs voor te vinden en da lukt nie. Maar ik snap wat je bedoelt hoor. Je kinderen wel medicatie geven maar vervolgens niets aan de leefstijl willen aanpassen is sowieso heel krom. Ik zou zelfs lui willen zeggen maar ik ben geen ouder dus kan/wil daar niet over oordelen haha.Ik ben van mening dat er echt wel een relatie is tussen suikers en gedragsproblematiek en/of concentratieproblemen/stoornissen. Ik zie het bij mijn eigen kinderen. Hele dag niks aan de hand. Geef ze een paar suikerbommen:rennen, vliegen en ruzies. Is wel een beetje kort door de bocht maar ik denk wel dat onnatuurlijke suikers van jongs af aan bepaalde problemen tot gevolg hebben.
Hmmm ja ik snap je, maar ik begrijp t niet😜 Heel kut en oneerlijk dat je dat gevoel eraan over houdt, ik heb dat totaal niet. Sta ook niet op elke hoek van de straat over mijn adhd te vertellen maar ik heb niet het idee gehad dat ik erop beoordeeld wordt en dat ik van alle kanten scheve gezichten krijg… Hoop op positievere ervaringen voor jou in de toekomst❤️ Dan zal je je vanzelf minder schamen.Snap je?
Hmm heheh ja misschien stoor ik me er gewoon minder aan omdat ik wat dichter tegen de digitale generatie aanzit😅 Idk. Ik heb er iig geen last van, kan me voorstellen dat je in de usa en landen waar de ggz ook zó slecht is, de gevolgen wel meer te merken zijn.Ook een mooie manier om ernaar te kijken.Wel een interessante shift in perspectief. Er is inderdaad meer erkenning en herkenning dan vroeger. Dat merk ik ook. Maar ik heb wel écht het gevoel dat veel mensen zich de diagnose 'toe-eigenen'. Paar vraagjes invullen, quizje op Insta, en klaar ben je. Overigens zijn sommige huisartsen ook nog wel te porren voor het uitschrijven van medicatie zonder officiële diagnose. Best een dingetje. Maar goed, misschien wordt het vooral tijd om eens een geheime uitgang te vinden uit dat kloterige algoritme van me....
![:thinking:]()
Ik heb als ASSer in principe dezelfde ervaring als jij — ik heb ook vaak het gevoel dat het niet serieus genomen wordt en dat het niet genoeg gewicht krijgt, vooral omdat ik overkom als een relatief functionele en sociaal vaardige volwassene. Niettemin lijdt ik er behoorlijk onder. Of ASS meer gewicht krijgt dan ADHD weet ik niet (ik heb het allebei). Ik vraag het me af. Ik denk dat geestesziekten over het algemeen te weinig gewicht krijgen. Laat ik het daar maar op houden.Ik zeg wel eens dat ik wat dat betreft liever een ASS-diagnose (autisme) had gehad, omdat dat doorgaans wél het gewicht krijgt - in hoe mensen erover denken/oordelen - dat het echt heeft, soms zelfs op een overdreven stigmatiserende manier de andere kant op.
Hahaha!Zeker bij vrouwen🙈
Te midden van het gedweep [edit: lol ik maakte deze zin niet af, stuur door naar iemand die dit ook altijd heeft!!!!!] zag ik dus een video van een vrouw die een “genderreveal” taart had laten bakken voor de uitslag van haar diagnose: bordeline of adhd. Heel hilarisch😂
Ik heb als ASSer in principe dezelfde ervaring als jij — ik heb ook vaak het gevoel dat het niet serieus genomen wordt en dat het niet genoeg gewicht krijgt, vooral omdat ik overkom als een relatief functionele en sociaal vaardige volwassene. Niettemin lijdt ik er behoorlijk onder. Of ASS meer gewicht krijgt dan ADHD weet ik niet (ik heb het allebei). Ik vraag het me af. Ik denk dat geestesziekten over het algemeen te weinig gewicht krijgen. Laat ik het daar maar op houden.
Dat van de diagnose toe-eigenen is volgens mij een goed punt. Een tijdje geleden gewoon uit nieuwsgierigheid eens een aantal vragen ingevuld bij zo’n zogenaamde adhd test. De vragen leken me zo algemeen dat volgens mij bijna iedereen zeker vier of vijf vragen waarschijnlijk met ja zullen antwoorden..En ik vermoed dat aardig wat mensen na het doen van zo’n test onmiddellijk zoiets denken van “ zie je wel, ik heb het altijd wel geweten. Wat een opluchting!” . Zelfde geldt voor autisme testen, enz,enz..Ook een mooie manier om ernaar te kijken.Wel een interessante shift in perspectief. Er is inderdaad meer erkenning en herkenning dan vroeger. Dat merk ik ook. Maar ik heb wel écht het gevoel dat veel mensen zich de diagnose 'toe-eigenen'. Paar vraagjes invullen, quizje op Insta, en klaar ben je. Overigens zijn sommige huisartsen ook nog wel te porren voor het uitschrijven van medicatie zonder officiële diagnose. Best een dingetje. Maar goed, misschien wordt het vooral tijd om eens een geheime uitgang te vinden uit dat kloterige algoritme van me....
![:thinking:]()
Goeie, suikers zouden prenataal ook invloed kunnen hebben, dus er moet maar eens een einde komen aan dat oneindig volproppen met chocolade en snoep tijdens de zwangerschap. Tijd voor campagnes 😜Ja brrr, alle reden om je kinderen uit de buurt van suiker te houden. Goed voor de ontwikkeling van een kind is het zeker niet. Maar er is geen bewijs dat er een direct verband is tussen suikers en adhd. Adhd is namelijk vooral erfelijk en prenataal bepaald (bv roken en drinken tijdens de zwangerschap), en een beetje door blootstelling in je vroege jeugd aan bepaalde omgevingsfactoren. In die laatste zin zou suiker iets te maken kunnen hebben met adhd, maar daar proberen ze al heul lang bewijs voor te vinden en da lukt nie. Maar ik snap wat je bedoelt hoor. Je kinderen wel medicatie geven maar vervolgens niets aan de leefstijl willen aanpassen is sowieso heel krom. Ik zou zelfs lui willen zeggen maar ik ben geen ouder dus kan/wil daar niet over oordelen haha.
Hmmm ja ik snap je, maar ik begrijp t niet😜 Heel kut en oneerlijk dat je dat gevoel eraan over houdt, ik heb dat totaal niet. Sta ook niet op elke hoek van de straat over mijn adhd te vertellen maar ik heb niet het idee gehad dat ik erop beoordeeld wordt en dat ik van alle kanten scheve gezichten krijg… Hoop op positievere ervaringen voor jou in de toekomst❤️ Dan zal je je vanzelf minder schamen.
Hmm heheh ja misschien stoor ik me er gewoon minder aan omdat ik wat dichter tegen de digitale generatie aanzit😅 Idk. Ik heb er iig geen last van, kan me voorstellen dat je in de usa en landen waar de ggz ook zó slecht is, de gevolgen wel meer te merken zijn.
Als je de uitgang gevonden hebt hmu want ik leef al jaren in de doomscrolldagen😂
Ik las yusu champagne. Vond het al gek.campagnes
Mijn ouders en zus nemen het gelukkig wel heel serieus, want voor hen verklaart het gewoon heel veel. Hoewel tevens een van de eerste reacties van mijn pa was: “Als ze het nu maar niet als excuus overal voor gaat gebruiken.” 🤦♀️ Ik heb mezelf juist héél duidelijk voorgenomen om dat níet te doen, direct toen ik buiten stapte na de diagnose. Een bestaande oorzaak (voor een neiging tot bepaalde dingen/gedragingen) is iets anders dan een excuus.
Haha, ik heb sinds een week AppBlock geïnstalleerd op mijn telefoon. Ik schrok me KAPOT van het aantal uren dat ik achter dat scherm doorbracht. Nu probeer ik dat met heel wat tijd te reduceren en ik moet zeggen: niet meer gedoomscrold sindsdien. Ja, soms vijf minuutjes, maar zeker niet langer! Aanrader!Als je de uitgang gevonden hebt hmu want ik leef al jaren in de doomscrolldagen😂
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."