Mijn zoon heeft veel baat gehad (en nog steeds) bij zijn ADHD-medicatie. We vermoedden eigenlijk al heel lang dat hij ADHD had, maar omdat hij prima functioneerde (gewoon een lekker chaotisch, impulsief, breedsprakig en vrolijk kind), nooit iets mee gedaan, totdat het halverwege het vwo stagneerde, omdat hij zo veel chaos in zijn hoofd had, dat plannen niet meer lukte, laat staan het afkrijgen van zijn toetsen Om extra tijd te krijgen bij proefwerken, moest hij toen dat hele traject doorlopen bij de kinderpsychiater om medicatie te krijgen. Ging echt niet over één nacht ijs. Het helpt hem momenteel enorm goed bij zijn school/studie, maar zodra hij vrij is en niets hoeft dat zijn focus nodig heeft, laat hij het lekker staan. Voelt-ie zich toch gewoon meer
zichzelf.
Zelf heb ik vaak zat van de aanwezige ADHD-medicatie
gebruik misbruik gemaakt (ik heb ook (gediagnosticeerde) ADHD, maar daar bovenop een bipolaire stoornis en die telt zwaarder, volgens de psychiater, dus nee, geen ADHD-medicatie voor dit dametje). Het was sowieso voor mij geen oplossing. Zeker niet een voor op de lange termijn. Inmiddels zoek ook ik mijn heil meer in middelen als meditatie, AppBlock (je schermtijd beperken), sporten en andere tools om rust te creëren en beter te leren plannen en focussen (want dat is echt huilen met de pet op hier: totale chaos of hyperfocus).
Ik wil maar zeggen: er zijn vele wegen die naar Rome leiden, en medicatie is er slechts eentje van.
O, en wat ik ook nog even wil zeggen is dat ik echt kotsziek word van die fokking ADHD-fuik op social media zoals Instagram, waar iedereen met ook maar een tikkeltje gebrek aan focus op de ADHD-berg geflikkerd wordtt. Je reinste onzin. Leg je phone eens een paar dagen weg zou ik zeggen, eens kijken of je dan nog steeds tien miljoen keer per dag afgeleid wordt. Deze is niet persoonlijk voor TS hoor, maar meer in het algemeen, dat gedweep met ADHD, ik word er doodmoe van.
![:upsidedown:]()