#1
Iedereen keert zich tegen mij
J betaalde mij terug, maar niet veel later kregen we weer ergens onenigheid over. Vervolgens dacht ik dat hij achter mijn rug om leugens vertelde over mij tegen anderen en ik betrok de rest van onze vriendenkring weer bij de discussie tussen mij en J. Ze gaven aan dat ze dat vervelend vonden. "Hoe kunnen ze nou niet zien hoe J is?" Dacht ik en ik raakte ervan overtuigd dat ze samenspanden tegen mij. Gelukkig drong het op tijd tot me door dat ik zelf de problemen voor mezelf groter maakte en dat ik beter even rustig aan kon doen. De stemmen bleven maar doorpraten tegen mij: "Ze verraden je allemaal. Ze blijven J steunen ondanks dat ze weten dat hij niet te vertrouwen is. Ze laten je vallen. Ze zijn onwaardig, je kunt betere vrienden krijgen, mensen die niet zo hard falen in het leven." Ik voelde me wat eenzaam door dat alles en nam weer wat pervitine. Ik vond het verwonderlijk dat het toch weer iedere keer geweldig blijft voelen, maar het gaf mij ook een inzicht in het gemene karakter van meth: Methamfetamine maakt van de wereld een hele nare plek met maar één lichtpuntje.
Alles is een leugen
Niet alleen mijn vrienden leken tegen mij samen te spannen, ik ging overal complotten zien. Op een of andere manier zorgt meth ervoor dat je overal verbanden gaat leggen, ook tussen zaken die totaal niet met elkaar te maken hebben. Ik dacht onder andere dat we gehersenspoeld worden via radio en tv, dat ons opgelegd wordt hoe we ons moeten gedragen en kleden en alles. Dat in de top40 liedjes komen waarvan de mensen achter de muziekindustrie vinden dat we die muziek leuk moeten vinden. Ik kan een heel boek schrijven over alle complottheorieën, maar dat is verder niet allemaal zo relevant voor het report. Welk relevant is dat ik zo overtuigd raakte van de complottheorieën dat ik mensen met een andere mening zag als onwetende schapen. Het grappige is dat die complottheorieën een soort gevoel van verbondenheid vormen met andere mensen die methamfetamine gebruiken. Samen met een kennis van mij die ook af en toe pervitine gebruikt hadden we het wel eens over alle theorieën. Gezellig elkaars waandenkbeelden versterken. Het voelde alsof ik bij een soort van geheim genootschap hoorde die immuun is voor de desinformatie en het hersenspoelen. Later veranderde dit in het idee dat ik voorbestemd was om bij "het verzet" te horen en dat onder andere Timothy McVeigh en Anders Breivik helden van het verzet zijn.
Toch net zo stiekem als heroïne
Een paar dagen later vroeg J of ik langs kon komen om alles uit te praten. Ik vertrouwde hem totaal niet, mede dankzij de stemmen: "Hij is niet te vertrouwen! Het is een val! GA NIET!" Dat meth zo snel voor allerlei geestelijke problemen zorgt heeft nog wel een voordeel, ik kon aanvoelen dat er iets niet klopte aan hoe alles op mij over kwam. Ik ging naar J en hij bood zijn excuses aan over een paar dingen die niet helemaal goed waren gelopen. Zelfs daarvan wist de meth nog iets negatiefs te maken, maar ondertussen had ik door dat alles anders was dan ik dacht. Een deel van de psychoses is makkelijk te herkennen als niet echt, bijvoorbeeld de stemmen en de schaduwmensen, maar ik kwam er toen achter dat het je ook op een hele stiekeme manier manipuleert. Alles wat je binnenkrijgt via je zintuigen wordt subtiel verdraaid, zo subtiel dat ik het gewoon niet merkte. Ik dacht eerst dat methamfetamine minder gevaarlijk zou zijn dan heroïne, omdat meth zich niet onschuldig voordoet en je al gelijk kunt aanvoelen dat je ermee uit moet kijken, maar het heeft dus ook een kant die net zo stiekem is als heroïne. Ik besloot om enige tijd te gaan stoppen met pervitine. Een vast doel maakt dat makkelijker om vol te houden en toevallig had ik een paar weken later een week vakantie, dus ik besloot om tot mijn vakantie geen pervitine meer te nemen.
De mist klaart op
Het lukte me om tot aan mijn vakantie geen pervitine meer te nemen. Het was alsof een dikke laag mist wegtrok en de zon weer scheen. Nu pas kreeg ik door hoe ver ik echt heen was. Ik merkte dat mijn vermoeden dat meth andere mensen vijandelijk over laat komen klopte en dat anderen helemaal niet zo vervelend tegen mij waren en dat ik soms toch wel wat te lomp was naar anderen toe. Ook merkte ik dat meth niet alleen andere mensen vijandelijk over laat komen, maar ook alles wat ik lees, zie en hoor via het nieuws zo gefilterd wordt dat het lijkt alsof de wereld een troosteloze plek met alleen maar ellende. De schaduwmensen en stemmen verdwenen vrij snel nadat ik stopte en goed had bijgeslapen.
J betaalde mij terug, maar niet veel later kregen we weer ergens onenigheid over. Vervolgens dacht ik dat hij achter mijn rug om leugens vertelde over mij tegen anderen en ik betrok de rest van onze vriendenkring weer bij de discussie tussen mij en J. Ze gaven aan dat ze dat vervelend vonden. "Hoe kunnen ze nou niet zien hoe J is?" Dacht ik en ik raakte ervan overtuigd dat ze samenspanden tegen mij. Gelukkig drong het op tijd tot me door dat ik zelf de problemen voor mezelf groter maakte en dat ik beter even rustig aan kon doen. De stemmen bleven maar doorpraten tegen mij: "Ze verraden je allemaal. Ze blijven J steunen ondanks dat ze weten dat hij niet te vertrouwen is. Ze laten je vallen. Ze zijn onwaardig, je kunt betere vrienden krijgen, mensen die niet zo hard falen in het leven." Ik voelde me wat eenzaam door dat alles en nam weer wat pervitine. Ik vond het verwonderlijk dat het toch weer iedere keer geweldig blijft voelen, maar het gaf mij ook een inzicht in het gemene karakter van meth: Methamfetamine maakt van de wereld een hele nare plek met maar één lichtpuntje.
Alles is een leugen
Niet alleen mijn vrienden leken tegen mij samen te spannen, ik ging overal complotten zien. Op een of andere manier zorgt meth ervoor dat je overal verbanden gaat leggen, ook tussen zaken die totaal niet met elkaar te maken hebben. Ik dacht onder andere dat we gehersenspoeld worden via radio en tv, dat ons opgelegd wordt hoe we ons moeten gedragen en kleden en alles. Dat in de top40 liedjes komen waarvan de mensen achter de muziekindustrie vinden dat we die muziek leuk moeten vinden. Ik kan een heel boek schrijven over alle complottheorieën, maar dat is verder niet allemaal zo relevant voor het report. Welk relevant is dat ik zo overtuigd raakte van de complottheorieën dat ik mensen met een andere mening zag als onwetende schapen. Het grappige is dat die complottheorieën een soort gevoel van verbondenheid vormen met andere mensen die methamfetamine gebruiken. Samen met een kennis van mij die ook af en toe pervitine gebruikt hadden we het wel eens over alle theorieën. Gezellig elkaars waandenkbeelden versterken. Het voelde alsof ik bij een soort van geheim genootschap hoorde die immuun is voor de desinformatie en het hersenspoelen. Later veranderde dit in het idee dat ik voorbestemd was om bij "het verzet" te horen en dat onder andere Timothy McVeigh en Anders Breivik helden van het verzet zijn.
Toch net zo stiekem als heroïne
Een paar dagen later vroeg J of ik langs kon komen om alles uit te praten. Ik vertrouwde hem totaal niet, mede dankzij de stemmen: "Hij is niet te vertrouwen! Het is een val! GA NIET!" Dat meth zo snel voor allerlei geestelijke problemen zorgt heeft nog wel een voordeel, ik kon aanvoelen dat er iets niet klopte aan hoe alles op mij over kwam. Ik ging naar J en hij bood zijn excuses aan over een paar dingen die niet helemaal goed waren gelopen. Zelfs daarvan wist de meth nog iets negatiefs te maken, maar ondertussen had ik door dat alles anders was dan ik dacht. Een deel van de psychoses is makkelijk te herkennen als niet echt, bijvoorbeeld de stemmen en de schaduwmensen, maar ik kwam er toen achter dat het je ook op een hele stiekeme manier manipuleert. Alles wat je binnenkrijgt via je zintuigen wordt subtiel verdraaid, zo subtiel dat ik het gewoon niet merkte. Ik dacht eerst dat methamfetamine minder gevaarlijk zou zijn dan heroïne, omdat meth zich niet onschuldig voordoet en je al gelijk kunt aanvoelen dat je ermee uit moet kijken, maar het heeft dus ook een kant die net zo stiekem is als heroïne. Ik besloot om enige tijd te gaan stoppen met pervitine. Een vast doel maakt dat makkelijker om vol te houden en toevallig had ik een paar weken later een week vakantie, dus ik besloot om tot mijn vakantie geen pervitine meer te nemen.
De mist klaart op
Het lukte me om tot aan mijn vakantie geen pervitine meer te nemen. Het was alsof een dikke laag mist wegtrok en de zon weer scheen. Nu pas kreeg ik door hoe ver ik echt heen was. Ik merkte dat mijn vermoeden dat meth andere mensen vijandelijk over laat komen klopte en dat anderen helemaal niet zo vervelend tegen mij waren en dat ik soms toch wel wat te lomp was naar anderen toe. Ook merkte ik dat meth niet alleen andere mensen vijandelijk over laat komen, maar ook alles wat ik lees, zie en hoor via het nieuws zo gefilterd wordt dat het lijkt alsof de wereld een troosteloze plek met alleen maar ellende. De schaduwmensen en stemmen verdwenen vrij snel nadat ik stopte en goed had bijgeslapen.
