#1
Interessant! Heb je het wel eens laten testen op puurheid eigenlijk?
Pervitine (methamfetamine), voor iedereen een eigen hel
77 antwoorden
39 weergaven
18-5-2026
#2
Ik heb Pervetine en Crystal meth beide naast elkaar gezien. En in het uiterlijk zijn grote verschillen te zien. Pervetine lijkt erg veel op gewone pep. Ik heb kleuren gezien van wit, geel, roze, bruin en zelfs rood. En de structuur is vergelijkbaar met die van amfetamine.
Crystal meth is duidelijk een kristal. Zelfs wanneer je dit vermaalt dan zie je duidelijke verschillen met "gewone" meth. Het heeft dan het meeste weg van fijngemalen zeezout kristallen.
Verder heb ik geen idee hoe het chemisch zit. Maar ik heb toch sterk het vermoeden dat het 2 totaal verschillende stoffen zijn.
Crystal meth is duidelijk een kristal. Zelfs wanneer je dit vermaalt dan zie je duidelijke verschillen met "gewone" meth. Het heeft dan het meeste weg van fijngemalen zeezout kristallen.
Verder heb ik geen idee hoe het chemisch zit. Maar ik heb toch sterk het vermoeden dat het 2 totaal verschillende stoffen zijn.
#3
Ik heb het sterke vermoeden dat je kristallen kunt verpulveren tot poeder en dat je poeder kunt herkristalliseren, zoals met bijna alle stoffen die een kristalstructuur hebben. ![:wink:]()
Methamfetamine kan wel op verschillende manieren gesynthetiseerd worden, bepaalde manieren leveren enkel de levo-enantiomeer op en andere leveren een racematisch mengsel op. In hoeverre dit van invloed is op de kristalvorming durf ik niet te zeggen.
Methamfetamine kan wel op verschillende manieren gesynthetiseerd worden, bepaalde manieren leveren enkel de levo-enantiomeer op en andere leveren een racematisch mengsel op. In hoeverre dit van invloed is op de kristalvorming durf ik niet te zeggen.
#4
Daar is het helaas nog niet van gekomen. Het is jammer dat de tijden waarop je iets kunt laten testen zo beperkt zijn.Psychedelibee zei:Interessant! Heb je het wel eens laten testen op puurheid eigenlijk?
#5
In Enschede kun je bellen voor een afspraak, moet je wel naar Enschede. :P
#6
Deamon zei:Daar is het helaas nog niet van gekomen. Het is jammer dat de tijden waarop je iets kunt laten testen zo beperkt zijn.Psychedelibee zei:Interessant! Heb je het wel eens laten testen op puurheid eigenlijk?![:(]()
Is jammer inderdaad, ik moet ook altijd echt tijd maken om iets te laten testen. Kan me trouwens ook voorstellen dat het geen prio meer voor je heeft nu je niet meer gebruikt.
#7
Tsja helaas wordt het testen niet gedaan voor gebruikers, maar alleen om de overheid inzicht in de drugsmarkt te geven. Ze zien daarom ook geen prioriteit om bijvoorbeeld avondopening e.d. te gaan financieren. Waarschijnlijk zouden ze dan veel meer bezoekers krijgen, maar momenteel is het testlab al overvol dus dat zit er voorlopig niet in vrees ik...
#8
Fool zei:Ik heb het sterke vermoeden dat je kristallen kunt verpulveren tot poeder en dat je poeder kunt herkristalliseren, zoals met bijna alle stoffen die een kristalstructuur hebben.
Methamfetamine kan wel op verschillende manieren gesynthetiseerd worden, bepaalde manieren leveren enkel de levo-enantiomeer op en andere leveren een racematisch mengsel op. In hoeverre dit van invloed is op de kristalvorming durf ik niet te zeggen.
Natuurlijk kun je Crystal Meth kristallen verpulveren tot poeder. Maar dit geeft een poeder dat totaal verschilt met de uiterlijke kenmerken van Pervetine. Het uiterlijk van Pervetine lijkt veel op die van gewone Amfetamine. En vermalen Crystal Meth lijkt het meest op vermalen zeezout. Een best verschil dus
En Pervetine is echt geen vermalen Crystal Meth. Mocht je daar op doelen :P
#9
Nieuw jaar, nieuwe kansen. Ben benieuwd of je weer af en toe Meth gaat nemen, Deamon? :P
#10
Enschede is een beetje ver weg voor mij.Fool zei:In Enschede kun je bellen voor een afspraak, moet je wel naar Enschede. :P
Uiteindelijk heb ik het net niet volgehouden om de rest van 2014 geen perv meer te nemen. "Het jaar is nu toch bijna voorbij, je hebt jezelf genoeg bewezen, het kan dus geen kwaad om weer even wat te nemen, gewoon één keertje." Gelukkig liep het niet zo uit de hand als eerst. Tijdens mijn vakantie heb ik wel wat vaker perv genomen dan mijn bedoeling was, maar gelukkig lang niet iedere dag, zoals tijdens mijn vakantie een halfjaar geleden. Naast perv had ik weinig anders gebruikt, alleen een paar keer gecombineerd met gewone pep en/of ket. Om een of andere reden weet meth andere drugs oninteressant te maken en trippen doe ik nog steeds liever niet, vanwege mijn avonturen met de schaduwmensen en alles, en omdat de trips en het hele meth-avontuur mij erop gewezen hebben dat er wat dingen in mijn leven zijn die ik op orde moet krijgen. Dat laatste is ook de reden waarom ik hier een tijdje niet meer ben geweest, ik wilde niet meer zoveel aan drugs denken. Alleen denken aan methamfetamine zorgt al voor sterke cravings en dat kan zelfs het gevoel een beetje opwekken. Toen ik na mijn pauze voor de eerste keer weer perf nam, voelde ik me al high toen ik het envelopje openvouwde en een lijntje bouwde.Atropa zei:Nieuw jaar, nieuwe kansen. Ben benieuwd of je weer af en toe Meth gaat nemen, Deamon? :P
Toen mijn vakantie bijna voorbij was ben ik weer gestopt en sindsdien heb ik geen perv meer genomen. Het eerste weekend na mijn vakantie was dat best wel lastig, ik zat me weer eens te druk te maken om niets en had zoiets van: "Laat maar zitten, meth is de enige die altijd klaar staat voor mij en die ik kan vertrouwen." Ik haalde wat perv tevoorschijn en legde een lijntje, maar net voordat ik het opsnoof kwam ik gelukkig weer bij zinnen. Ik mikte de perv die ik voor me had liggen in de wc en had de rest weer opgeborgen.
Ik kan dus concluderen dat er niet zoiets is als één keer methamfetamine gebruiken en dat de enige manier om het (enigszins) verantwoord te kunnen gebruiken is om het heel af en toe te nemen. Het kan niet zoveel kwaad om je even uit te leven, zolang je maar een lange pauze houdt. Intussen heb ik alweer bijna 3 weken geen meth meer op en dat wil ik nog minstens een paar maanden volhouden.
#11
Gelukkig is het dit keer niet weer enorm uit de hand gelopen. Maar je hebt inmiddels niet het punt bereikt dat je het maar beter niet meer in huis kan hebben en de intentie het nooit meer aan te raken?
#12
Nee, dat punt heb ik idd niet bereikt. Zolang alles normaal doorgaat zie ik het probleem niet zo. En daarnaast voel ik de behoefte ook niet meer als ik gewoon met andere dingen bezig ben.
#13
Hoe gaat het nu met je?
#14
In dit topic had ik al wat verteld over mijn ervaringen met pervitine, oftewel methamfetamine. Het is een speciale drug die nogal heftige bijwerkingen heeft, zoals veel mensen waarschijnlijk al wel hebben gezien bij documentaires en dergelijke, omdat het report te lang zou worden als ik ook gelijk de bijwerkingen zou beschrijven, besloot ik om daar een apart topic over te maken. Eigenlijk is het report veel te lang geworden, een soort van bad trip van enkele maanden kun je nou eenmaal niet kort beschrijven. Ik wil graag voorkomen dat mensen gelijk afhaken door een muur van tekst en heb daarom het report over meerdere posts uitgespreid.
Meth is een bijzondere drug, zoals bijvoorbeeld Charles Manson, Pol Pot en Albert Fish bijzondere mensen waren. Ik gebruik niet graag termen als 'goed' en 'slecht', maar toen ik de ware aard van meth doorkreeg was het alsof ik in de ogen keek van de personificatie van alle narigheid op de wereld. Een negativiteit zo puur dat het bij veel gebruikers de geest verwoest. Het gebruikt je zwaktes tegen je, kan je hele waarneming subtiel verdraaien, je intuïtie omzeilen en uiteindelijk bezit van je nemen. Door je zwaktes tegen je te gebruiken weet het voor iedereen een eigen, persoonlijke hel te creëren. Zo zag ik een keer toen ik 's ochtends wakker werd een aantal paniekerige berichten van een vriend van mij, dat mensen bij hem probeerden in te breken en hem wat aan wilden doen, wat later allemaal niet echt bleek te zijn. Iemand anders die ik ken zei dat de stemmen een keer tegen hem bleven herhalen dat mij een mislukkeling was en alles wat hij deed zou falen, wat uiteindelijk dus ook gebeurde. Ik heb niet het idee dat je per definitie verdoemd bent als je een keer meth probeert, maar het is wel moeilijk om het onder controle te krijgen. Mijn leven is nog steeds op de rails en ik denk dat alles wel goed gaat komen, maar ik leef intussen al wel een paar maanden in een soort van bad trip. Gelukkig is het weer wat afgezakt, maar ik ben nog niet de oude.
Meth is een bijzondere drug, zoals bijvoorbeeld Charles Manson, Pol Pot en Albert Fish bijzondere mensen waren. Ik gebruik niet graag termen als 'goed' en 'slecht', maar toen ik de ware aard van meth doorkreeg was het alsof ik in de ogen keek van de personificatie van alle narigheid op de wereld. Een negativiteit zo puur dat het bij veel gebruikers de geest verwoest. Het gebruikt je zwaktes tegen je, kan je hele waarneming subtiel verdraaien, je intuïtie omzeilen en uiteindelijk bezit van je nemen. Door je zwaktes tegen je te gebruiken weet het voor iedereen een eigen, persoonlijke hel te creëren. Zo zag ik een keer toen ik 's ochtends wakker werd een aantal paniekerige berichten van een vriend van mij, dat mensen bij hem probeerden in te breken en hem wat aan wilden doen, wat later allemaal niet echt bleek te zijn. Iemand anders die ik ken zei dat de stemmen een keer tegen hem bleven herhalen dat mij een mislukkeling was en alles wat hij deed zou falen, wat uiteindelijk dus ook gebeurde. Ik heb niet het idee dat je per definitie verdoemd bent als je een keer meth probeert, maar het is wel moeilijk om het onder controle te krijgen. Mijn leven is nog steeds op de rails en ik denk dat alles wel goed gaat komen, maar ik leef intussen al wel een paar maanden in een soort van bad trip. Gelukkig is het weer wat afgezakt, maar ik ben nog niet de oude.
#15
Gestalkt door de schaduwmensen
Op avond deed ik de voordeur op slot en wilde weer naar boven lopen. Ik stond voor de trap en kreeg het gevoel dat er iets niet klopte. Bovenaan de trap zag ik een gestalte boos naar me kijken. Eerder als ik schaduwmensen zag waren het donkere silhouetten die in mijn ooghoeken verschenen en verdwenen als ik recht naar ze keek, maar dit schaduwmens zag er meer als een gewoon persoon uit en bleef zichtbaar als ik er recht naar keek. Ik dacht bij mezelf: "Ik laat me niet bang maken, die persoon is toch niet echt." Ik liep gewoon de trap op en het gestalte verdween. Eenmaal boven keer ik richting de woonkamer en zag daar een soort van donkere wolken samenkomen tot een monster. Ik herhaalde in mezelf: "Is niet echt! Is niet echt! Is niet echt!" En vrij snel verdween het monster weer. Plotseling viel het mij op dat een van de lampjes in de spot in de woonkamer het niet meer deed, waardoor de lichtinval anders was. Ik was blij dat ik de verklaring had gevonden voor het gevoel dat er iets niet klopte. Maar ondanks dat bleven de schaduwmensen wat nadrukkelijker aanwezig.
Ik zag op de bank tv te kijken en voelde plotseling iets aan mijn been. Ik zag een schaduwmens half verscholen op de grond zitten die tegen mijn been zat te porren. Deze zag er ook meer uit als een gewoon mens en was vrij hardnekkig om te laten verdwijnen, maar echt vervelend was die gelukkig niet. Later die avond maakte ik me klaar om naar bed te gaan en terwijl ik mijn tanden poetste verschenen er een paar schaduwmensen om me heen die me gingen aaien over mij hoofd een ook mij rug aanraakten. Bij iedere aanraking gingen er koude rillingen door mijn hele lichaam, het voelde heel onnatuurlijk. Ik was me er gelukkig nog wel steeds van bewust dat het niet echt was en ik gewoon rustig moest blijven.
Even later wilde ik mijn pyama aandoen en voelde plotseling beestjes over mij rug en schouders kruipen. Ik wilde ze wegvegen met mijn handen en voelde dat er geen beestjes zaten. Ik besloot om de lamp aan te laten die nacht, daar voelde ik me wat fijner bij. Eenmaal in bed had ik gelukkig geen last meer van de beestjes en de schaduwmensen. Na deze avond waren de schaduwmensen wat nadrukkelijker aanwezig, maar gelukkig niet meer zo nadrukkelijk als deze ene keer. Door deze hele ervaring werd mij duidelijk dan een klein momentje van twijfel al een paniekaanval kan veroorzaken, door iets onbenulligs als een iets andere lichtinval kreeg ik allerlei hallucinaties.
De demon
Ik vind de langere termijneffecten van meth (die dus al wel heel snel op komen zetten) het meest overkomen alsof een onzichtbare demon constant rond mij heen zweeft en zich gedraagt als zo'n typische verraderlijke adviseur die je in sommige verhalen hebt die steeds de koning of een ander belangrijk persoon probeert te beïnvloeden om zo uiteindelijk zelf de macht te krijgen. De stemmen komen van die demon, hij doet alsof hij mij adviseert en alsof hij de enige is die ik kan vertrouwen. Maar hij verdraait alles om te proberen mij op te zetten tegen mijn vrienden en familie en de maatschappij in het algemeen, zodat hij mij kan isoleren. Met al zijn woorden zaait hij constant zaadjes van twijfel en iedere keer als ik ook maar enige aandacht aan wat voor gedachte dan ook geef, wordt iets simpels heel snel compleet uit z'n verband gerukt. Hij blijft maar doorhameren over mijn gebreken en doet alsof een paar onbenulligheden mijn hele leven tot een mislukking maken en alsof alles wat ik heb bereikt zinloos is en ik net zo goed zelfmoord kan plegen. Daarna blijft hij maar door ratelen dat mijn fouten niet zozeer mijn schuld zijn, maar dat anderen mij groot onrecht aandoen en ik wraak moet nemen en ze moet dwingen mij te respecteren.
Hoeveel ik me er ook van bewust was dat de demon mij probeerde te manipuleren, hij bleef maar doorgaan en ik ging hem steeds meer geloven, vooral omdat hij steeds gelijk leek te hebben. Ik merkte dat ik nogal eens de neiging kreeg om heftig te reageren om kleine dingetjes en op die momenten toonde demon zijn ware aard, als bijvoorbeeld iets niet helemaal wilde lukken kreeg ik al snel de neiging om te slaan of met spullen te gooien, een hele zuivere haat verblinde me, ik voelde dat de demon bezit van mij probeerde te nemen. Gelukkig bleef ik de controle houden, maar het werd me duidelijk dat ik zo positief mogelijk moest proberen te blijven, omdat negatieve emoties verlies van controle kunnen veroorzaken.
Op avond deed ik de voordeur op slot en wilde weer naar boven lopen. Ik stond voor de trap en kreeg het gevoel dat er iets niet klopte. Bovenaan de trap zag ik een gestalte boos naar me kijken. Eerder als ik schaduwmensen zag waren het donkere silhouetten die in mijn ooghoeken verschenen en verdwenen als ik recht naar ze keek, maar dit schaduwmens zag er meer als een gewoon persoon uit en bleef zichtbaar als ik er recht naar keek. Ik dacht bij mezelf: "Ik laat me niet bang maken, die persoon is toch niet echt." Ik liep gewoon de trap op en het gestalte verdween. Eenmaal boven keer ik richting de woonkamer en zag daar een soort van donkere wolken samenkomen tot een monster. Ik herhaalde in mezelf: "Is niet echt! Is niet echt! Is niet echt!" En vrij snel verdween het monster weer. Plotseling viel het mij op dat een van de lampjes in de spot in de woonkamer het niet meer deed, waardoor de lichtinval anders was. Ik was blij dat ik de verklaring had gevonden voor het gevoel dat er iets niet klopte. Maar ondanks dat bleven de schaduwmensen wat nadrukkelijker aanwezig.
Ik zag op de bank tv te kijken en voelde plotseling iets aan mijn been. Ik zag een schaduwmens half verscholen op de grond zitten die tegen mijn been zat te porren. Deze zag er ook meer uit als een gewoon mens en was vrij hardnekkig om te laten verdwijnen, maar echt vervelend was die gelukkig niet. Later die avond maakte ik me klaar om naar bed te gaan en terwijl ik mijn tanden poetste verschenen er een paar schaduwmensen om me heen die me gingen aaien over mij hoofd een ook mij rug aanraakten. Bij iedere aanraking gingen er koude rillingen door mijn hele lichaam, het voelde heel onnatuurlijk. Ik was me er gelukkig nog wel steeds van bewust dat het niet echt was en ik gewoon rustig moest blijven.
Even later wilde ik mijn pyama aandoen en voelde plotseling beestjes over mij rug en schouders kruipen. Ik wilde ze wegvegen met mijn handen en voelde dat er geen beestjes zaten. Ik besloot om de lamp aan te laten die nacht, daar voelde ik me wat fijner bij. Eenmaal in bed had ik gelukkig geen last meer van de beestjes en de schaduwmensen. Na deze avond waren de schaduwmensen wat nadrukkelijker aanwezig, maar gelukkig niet meer zo nadrukkelijk als deze ene keer. Door deze hele ervaring werd mij duidelijk dan een klein momentje van twijfel al een paniekaanval kan veroorzaken, door iets onbenulligs als een iets andere lichtinval kreeg ik allerlei hallucinaties.
De demon
Ik vind de langere termijneffecten van meth (die dus al wel heel snel op komen zetten) het meest overkomen alsof een onzichtbare demon constant rond mij heen zweeft en zich gedraagt als zo'n typische verraderlijke adviseur die je in sommige verhalen hebt die steeds de koning of een ander belangrijk persoon probeert te beïnvloeden om zo uiteindelijk zelf de macht te krijgen. De stemmen komen van die demon, hij doet alsof hij mij adviseert en alsof hij de enige is die ik kan vertrouwen. Maar hij verdraait alles om te proberen mij op te zetten tegen mijn vrienden en familie en de maatschappij in het algemeen, zodat hij mij kan isoleren. Met al zijn woorden zaait hij constant zaadjes van twijfel en iedere keer als ik ook maar enige aandacht aan wat voor gedachte dan ook geef, wordt iets simpels heel snel compleet uit z'n verband gerukt. Hij blijft maar doorhameren over mijn gebreken en doet alsof een paar onbenulligheden mijn hele leven tot een mislukking maken en alsof alles wat ik heb bereikt zinloos is en ik net zo goed zelfmoord kan plegen. Daarna blijft hij maar door ratelen dat mijn fouten niet zozeer mijn schuld zijn, maar dat anderen mij groot onrecht aandoen en ik wraak moet nemen en ze moet dwingen mij te respecteren.
Hoeveel ik me er ook van bewust was dat de demon mij probeerde te manipuleren, hij bleef maar doorgaan en ik ging hem steeds meer geloven, vooral omdat hij steeds gelijk leek te hebben. Ik merkte dat ik nogal eens de neiging kreeg om heftig te reageren om kleine dingetjes en op die momenten toonde demon zijn ware aard, als bijvoorbeeld iets niet helemaal wilde lukken kreeg ik al snel de neiging om te slaan of met spullen te gooien, een hele zuivere haat verblinde me, ik voelde dat de demon bezit van mij probeerde te nemen. Gelukkig bleef ik de controle houden, maar het werd me duidelijk dat ik zo positief mogelijk moest proberen te blijven, omdat negatieve emoties verlies van controle kunnen veroorzaken.
#16
Nog verraderlijker dan ik dacht
Ik was van plan om tijdens de vakantie 1 of 2 keer methamfetamine te nemen en een paar keer iets anders, maar alleen 's avonds en de meeste dagen nuchter. Aan het begin van de vakantie ging alles nog wel goed en was ik ook gewoon met andere dingen bezig. Op de eerste dag van de vakantie was ik langer in bed blijven liggen dan mijn bedoeling was en het leek een luie dag te worden. Aan het einde van de middag nam ik wat pervitine en ik voelde me gelijk energiek en gemotiveerd en besloot om wat klussen in huis te doen. "Eigenlijk is het best wel handig spul."
De paar dagen daarna na ik niks, maar op dinsdag kreeg ik weer zin. Ik was de hele nacht aan het gamen en keek een film en zag uiteindelijk dat het alweer licht begon te worden. Ik heb de vaste gewoonte om te slapen na een avond amfetamines, omdat dat nogal scheelt met de kater, een paar uur licht slapen is beter dan niks. In slaap komen was natuurlijk wat lastig, maar schijnbaar viel ik uiteindelijk toch in slaap en werd aan het einde van de middag wakker. "Ik heb toch niets meer aan de dag, ik neem wel weer wat pervitine en ga deze keer wat beter op tijd naar bed en word de rest van de vakantie wel wat actiever." Dit herhaalde zich iedere dag van de vakantie. Ik weet niet hoe, na een paar keer binnen een week is het niet eens zo geweldig meer en werd ik vooral wat wazig, maar op een of andere manier kreeg het me toch iedere dag weer zo ver dat ik in mijn eentje de hele nacht doorhaalde aan de meth. Ik voelde me dom en schuldig, ik had veel willen doen in plaats van de hele vakantie mezelf in m'n eentje opsluiten in huis.
Ik kreeg door dat het me obsessief maakt, urenlang blijven gamen, terwijl ik al lang wilde stoppen. Ik denk dat het zo probeert andere verslavingen op te wekken om het eigen verslavende effect te verbloemen. Ik heb die week geen last gehad van hallucinaties en alle andere pret, ik denk doordat ik genoeg rustte. Het was een wijze les dat je nooit moet denken dat je methamfetamine onder controle hebt.
Toch weer die smoesjes
Aan het einde van mijn vakantie nam ik me voor om een tijdje te stoppen met pervitine, maar dat was niet zo makkelijk. "Ik heb vorige week zoveel genomen dat ik het beter rustig kan afbouwen." Van mijn eerdere ervaringen had ik geleerd dat het belangrijk is om niet steeds smoesjes te verzinnen, waardoor ik van plan was om die week maar één keer meth te gebruiken en de week daarna minstens een maand te stoppen. Ik was van plan om gewone pep te gebruiken om het wat makkelijker te maken. Gewone pep maakte de depressies die op kwamen zetten niet echt veel lichter en halverwege de week raakte ik van streek door iets onbenulligs, waardoor ik toch weer meth nam. "Laat allemaal maar zitten! Niemand gunt mij iets! Alleen mijn bleke vriend maakt mij gelukkig." Dat weekend wilde ik 4FA gebruiken, om een vergelijkbaar gevoel te krijgen, zonder daar pervitine voor te nemen. Maar toen het eenmaal zover was sprak de demon weer tot mij: "Waarom 4FA gebruiken? Pervitine is veel beter, het komt sneller aan en stelt nooit teleur." "Op zich klopt dat wel, daarnaast heb ik me deze week prima in kunnen houden. Deze week 2 keer meth, volgende week 1 keer en ik ben gewoon goed bezig." De weken daarna bleef ik 1 keer per week methamfetamine gebruiken en ook nog eens meerdere keren per week pep. Na enkele weken begon het door te dringen dat ik dan toch weer smoesjes zat te verzinnen, waarop ik besloot om doordeweeks geen pep meer te gebruiken, aangezien dat natuurlijk ook onverstandig was.
Ik was van plan om tijdens de vakantie 1 of 2 keer methamfetamine te nemen en een paar keer iets anders, maar alleen 's avonds en de meeste dagen nuchter. Aan het begin van de vakantie ging alles nog wel goed en was ik ook gewoon met andere dingen bezig. Op de eerste dag van de vakantie was ik langer in bed blijven liggen dan mijn bedoeling was en het leek een luie dag te worden. Aan het einde van de middag nam ik wat pervitine en ik voelde me gelijk energiek en gemotiveerd en besloot om wat klussen in huis te doen. "Eigenlijk is het best wel handig spul."
De paar dagen daarna na ik niks, maar op dinsdag kreeg ik weer zin. Ik was de hele nacht aan het gamen en keek een film en zag uiteindelijk dat het alweer licht begon te worden. Ik heb de vaste gewoonte om te slapen na een avond amfetamines, omdat dat nogal scheelt met de kater, een paar uur licht slapen is beter dan niks. In slaap komen was natuurlijk wat lastig, maar schijnbaar viel ik uiteindelijk toch in slaap en werd aan het einde van de middag wakker. "Ik heb toch niets meer aan de dag, ik neem wel weer wat pervitine en ga deze keer wat beter op tijd naar bed en word de rest van de vakantie wel wat actiever." Dit herhaalde zich iedere dag van de vakantie. Ik weet niet hoe, na een paar keer binnen een week is het niet eens zo geweldig meer en werd ik vooral wat wazig, maar op een of andere manier kreeg het me toch iedere dag weer zo ver dat ik in mijn eentje de hele nacht doorhaalde aan de meth. Ik voelde me dom en schuldig, ik had veel willen doen in plaats van de hele vakantie mezelf in m'n eentje opsluiten in huis.
Ik kreeg door dat het me obsessief maakt, urenlang blijven gamen, terwijl ik al lang wilde stoppen. Ik denk dat het zo probeert andere verslavingen op te wekken om het eigen verslavende effect te verbloemen. Ik heb die week geen last gehad van hallucinaties en alle andere pret, ik denk doordat ik genoeg rustte. Het was een wijze les dat je nooit moet denken dat je methamfetamine onder controle hebt.
Toch weer die smoesjes
Aan het einde van mijn vakantie nam ik me voor om een tijdje te stoppen met pervitine, maar dat was niet zo makkelijk. "Ik heb vorige week zoveel genomen dat ik het beter rustig kan afbouwen." Van mijn eerdere ervaringen had ik geleerd dat het belangrijk is om niet steeds smoesjes te verzinnen, waardoor ik van plan was om die week maar één keer meth te gebruiken en de week daarna minstens een maand te stoppen. Ik was van plan om gewone pep te gebruiken om het wat makkelijker te maken. Gewone pep maakte de depressies die op kwamen zetten niet echt veel lichter en halverwege de week raakte ik van streek door iets onbenulligs, waardoor ik toch weer meth nam. "Laat allemaal maar zitten! Niemand gunt mij iets! Alleen mijn bleke vriend maakt mij gelukkig." Dat weekend wilde ik 4FA gebruiken, om een vergelijkbaar gevoel te krijgen, zonder daar pervitine voor te nemen. Maar toen het eenmaal zover was sprak de demon weer tot mij: "Waarom 4FA gebruiken? Pervitine is veel beter, het komt sneller aan en stelt nooit teleur." "Op zich klopt dat wel, daarnaast heb ik me deze week prima in kunnen houden. Deze week 2 keer meth, volgende week 1 keer en ik ben gewoon goed bezig." De weken daarna bleef ik 1 keer per week methamfetamine gebruiken en ook nog eens meerdere keren per week pep. Na enkele weken begon het door te dringen dat ik dan toch weer smoesjes zat te verzinnen, waarop ik besloot om doordeweeks geen pep meer te gebruiken, aangezien dat natuurlijk ook onverstandig was.
#17
Het constante gevecht
Na mijn vakantie had ik niet meer de rust die ik tijdens de vakantie had, waardoor de geestelijke problemen terugkwamen. Wat me op viel was dat ik van andere problemen last kreeg dan voor mijn methpauze. De schaduwmensen kwamen niet meer terug, net als de andere hallucinaties en wanen die redelijk eenvoudig als niet echt konden worden herkend. Ik kreeg vooral last van de stemmen, die constant op mij in bleven praten. Daarnaast kreeg ik last van gedachtecirkels die bij iedere herhaling verder uit balans raakten. Kennen jullie het soort van spelletje waarbij je met een groep in een cirkel zit en 1 persoon iets moet doorfluisteren aan degene ernaast en die fluistert het weer door aan degene daarnaast, waarbij de laatste persoon meestal iets heel anders zei dan de eerste persoon? Zo werden sommige gedachten keer op keer herhaald en bij iedere herhaling verder uit balans gerukt. De gedachten werden heel snel achterelkaar herhaald, waardoor onbenulligheden in korte tijd een grote ramp leken. Zo kwam bijvoorbeeld een vergissing van iemand in het verkeer uiteindelijk op mij over als een doelbewuste aanslag op mijn leven. Opnieuw probeerde de demon mij te breken en bezit van mij te nemen. Het was een constant gevecht, eigenlijk was het niet eens een gevecht te noemen, het was de hele dag door incasseren en maar proberen overeind te blijven. Ik voelde me depressief, op een of andere manier kan methamfetamine alle positieve energie uit je zuigen en je de wil om te leven ontnemen. Vanwege de depressies lukte het me niet om mezelf ertoe aan te zetten helemaal te stoppen.
Ik tegen de wereld
Ik raakte er weer steeds meer van overtuigd dat al mijn problemen veroorzaakt werden door andere mensen en het voelde volkomen terecht om me af te reageren op anderen. "Waarom zouden andere mensen wel gelukkig mogen zijn als niemand mij gunt dat ik gelukkig kan zijn?" De pervitine spoorde mij aan om anderen te kwetsen en het voelde goed. "Ik verkeerd bezig? Ik werk de hele week hard om aan jouw uitkering bij te dragen." "Als anderen mijn leven niet zo verpesten zou ik zo kunnen stoppen met meth." Ik voelde mij bijna de hele tijd opgefokt, maar had nog wel het besef dat ik me beter in kon houden. Ik voelde niet alleen veel woede, maar ook angst. Doordat ik me steeds meer afzonderde vond ik het steeds moeilijk om buiten te komen. Het werd zo erg dat ik een keer een halve week geen fatsoenlijk diner meer op had, omdat ik niet naar de supermarkt durfde. De koelkast raakte steeds leger, waardoor ik mezelf uiteindelijk toch kon motiveren boodschappen te halen, omdat het anders helemaal karig werd. Na een tijdje begon ik me ergens een beetje schuldig te voelen en langzaamaan kwam het besef dat ik alleen positieve energie van de demon zou kunnen winnen.
De zon komt langzaamaan tevoorschijn
Ik had al vaker gemerkt dat ik minder last had van de geestelijke problemen als ik actief bezig was met iets en de meeste last op de momenten dat ik alleen was. Ik zocht meer contact met mijn vrienden, in het begin voelde het wat ongemakkelijk, zeker als er meerdere mensen waren, maar ik voelde mij er wel een stuk beter door. Methamfetamine is nogal hardnekkig, waardoor het mij veel moeite kostte om genoeg positieve energie te vinden, maar langzaamaan nam ik steeds minder, totdat ik het bij één keer per week ~100mg kon laten. Langer dan een week geen pervitine meer nemen lukte mij helaas nog niet, totdat ik een week lang ziek was en dus ook totaal geen behoefte had aan drugs. Dit maakte mijn hoofd leeg, zodat ik voorbij een week geen meth kon komen en tot nu toe lukt dat nog steeds. In eerste instantie nam ik me voor om minstens een week geen meth te nemen, maar ik snapte dat dat gewoon weer een smoesje was en nam me voor om minstens voor de rest van dit jaar geen pervitine meer te nemen. Wat ik daarna doe zie ik dan wel, maar op dit moment vind ik het belangrijk om een vast punt te hebben. Nu voel ik geen enkele behoefte meer om meth te gebruiken en het voelt alsof ik weer helemaal vrij ben, maar ik heb meerdere keren geleerd dat de demon nog lange tijd sluimerend aanwezig kan zijn en het laat lijken alsof alles weer goed is, zodat ik sneller geneigd ben om weer te gebruiken. Dat is dus ook waarom ik een vast punt wil hebben om me op te concentreren, zodat ik makkelijk voor mezelf kan zeggen dat ik gewoon nog niet moet nemen.
Na mijn vakantie had ik niet meer de rust die ik tijdens de vakantie had, waardoor de geestelijke problemen terugkwamen. Wat me op viel was dat ik van andere problemen last kreeg dan voor mijn methpauze. De schaduwmensen kwamen niet meer terug, net als de andere hallucinaties en wanen die redelijk eenvoudig als niet echt konden worden herkend. Ik kreeg vooral last van de stemmen, die constant op mij in bleven praten. Daarnaast kreeg ik last van gedachtecirkels die bij iedere herhaling verder uit balans raakten. Kennen jullie het soort van spelletje waarbij je met een groep in een cirkel zit en 1 persoon iets moet doorfluisteren aan degene ernaast en die fluistert het weer door aan degene daarnaast, waarbij de laatste persoon meestal iets heel anders zei dan de eerste persoon? Zo werden sommige gedachten keer op keer herhaald en bij iedere herhaling verder uit balans gerukt. De gedachten werden heel snel achterelkaar herhaald, waardoor onbenulligheden in korte tijd een grote ramp leken. Zo kwam bijvoorbeeld een vergissing van iemand in het verkeer uiteindelijk op mij over als een doelbewuste aanslag op mijn leven. Opnieuw probeerde de demon mij te breken en bezit van mij te nemen. Het was een constant gevecht, eigenlijk was het niet eens een gevecht te noemen, het was de hele dag door incasseren en maar proberen overeind te blijven. Ik voelde me depressief, op een of andere manier kan methamfetamine alle positieve energie uit je zuigen en je de wil om te leven ontnemen. Vanwege de depressies lukte het me niet om mezelf ertoe aan te zetten helemaal te stoppen.
Ik tegen de wereld
Ik raakte er weer steeds meer van overtuigd dat al mijn problemen veroorzaakt werden door andere mensen en het voelde volkomen terecht om me af te reageren op anderen. "Waarom zouden andere mensen wel gelukkig mogen zijn als niemand mij gunt dat ik gelukkig kan zijn?" De pervitine spoorde mij aan om anderen te kwetsen en het voelde goed. "Ik verkeerd bezig? Ik werk de hele week hard om aan jouw uitkering bij te dragen." "Als anderen mijn leven niet zo verpesten zou ik zo kunnen stoppen met meth." Ik voelde mij bijna de hele tijd opgefokt, maar had nog wel het besef dat ik me beter in kon houden. Ik voelde niet alleen veel woede, maar ook angst. Doordat ik me steeds meer afzonderde vond ik het steeds moeilijk om buiten te komen. Het werd zo erg dat ik een keer een halve week geen fatsoenlijk diner meer op had, omdat ik niet naar de supermarkt durfde. De koelkast raakte steeds leger, waardoor ik mezelf uiteindelijk toch kon motiveren boodschappen te halen, omdat het anders helemaal karig werd. Na een tijdje begon ik me ergens een beetje schuldig te voelen en langzaamaan kwam het besef dat ik alleen positieve energie van de demon zou kunnen winnen.
De zon komt langzaamaan tevoorschijn
Ik had al vaker gemerkt dat ik minder last had van de geestelijke problemen als ik actief bezig was met iets en de meeste last op de momenten dat ik alleen was. Ik zocht meer contact met mijn vrienden, in het begin voelde het wat ongemakkelijk, zeker als er meerdere mensen waren, maar ik voelde mij er wel een stuk beter door. Methamfetamine is nogal hardnekkig, waardoor het mij veel moeite kostte om genoeg positieve energie te vinden, maar langzaamaan nam ik steeds minder, totdat ik het bij één keer per week ~100mg kon laten. Langer dan een week geen pervitine meer nemen lukte mij helaas nog niet, totdat ik een week lang ziek was en dus ook totaal geen behoefte had aan drugs. Dit maakte mijn hoofd leeg, zodat ik voorbij een week geen meth kon komen en tot nu toe lukt dat nog steeds. In eerste instantie nam ik me voor om minstens een week geen meth te nemen, maar ik snapte dat dat gewoon weer een smoesje was en nam me voor om minstens voor de rest van dit jaar geen pervitine meer te nemen. Wat ik daarna doe zie ik dan wel, maar op dit moment vind ik het belangrijk om een vast punt te hebben. Nu voel ik geen enkele behoefte meer om meth te gebruiken en het voelt alsof ik weer helemaal vrij ben, maar ik heb meerdere keren geleerd dat de demon nog lange tijd sluimerend aanwezig kan zijn en het laat lijken alsof alles weer goed is, zodat ik sneller geneigd ben om weer te gebruiken. Dat is dus ook waarom ik een vast punt wil hebben om me op te concentreren, zodat ik makkelijk voor mezelf kan zeggen dat ik gewoon nog niet moet nemen.
#18
Al met al kan ik concluderen dat de beruchte reputatie van methamfetamine terecht is. Ik heb een stabiel leven, ben niet te jong meer en heb nooit enig probleem met andere soorten drugs gehad, maar meth had mij al heel snel in z'n greep. Doordat alles zo snel ging was het dan wel makkelijker om in te zien dat er iets moest veranderen, maar daadwerkelijk iets veranderen was heel erg moeilijk. Steeds bleek het me op een andere manier voor de gek te houden. Het is alsof het zich in iedere cel van het lichaam gaat nestelen en je zo niet alleen volledig kan controleren, maar ook een lange tijd sluimerend aanwezig kan blijven. Mijn leven is gelukkig op geen enkel moment echt ontwricht geraakt, het voordeel van meth is dat het met een normaal actief leven niet zo snel een dagelijkse gewoonte wordt en dat je relatief normaal blijft functioneren. Tenminste, dat is hoe ik het ervoer. Zelf denk ik dat de extreem hoge verslavingsfactor niet het grootste risico is van meth, maar de psychoses. Ik ervoer het als een soort van demon die bezit van mij probeerde te nemen.
Ik heb geen spijt dat ik het heb geprobeerd en zie het ook zeker niet als iets dat alleen maar ellende veroorzaakt. Het is een geweldige drug, die helaas moeilijk onder controle te houden is. Zolang je zorgt dat je je prioriteiten op orde blijft houden valt het naar mijn idee redelijk onder controle te houden, als je maar niet vergeet dat de demon altijd klaar staat om een klein moment van zwakte genadeloos af te straffen. Ik heb het gevoel dat er niet zoiets is als een keer methamfetamine proberen, behalve als je geen voorraad meer hebt en er niet meer aan kunt komen. Het is een venijnig goedje dat in de gedachten rond blijft zweven.
Ik heb geen spijt dat ik het heb geprobeerd en zie het ook zeker niet als iets dat alleen maar ellende veroorzaakt. Het is een geweldige drug, die helaas moeilijk onder controle te houden is. Zolang je zorgt dat je je prioriteiten op orde blijft houden valt het naar mijn idee redelijk onder controle te houden, als je maar niet vergeet dat de demon altijd klaar staat om een klein moment van zwakte genadeloos af te straffen. Ik heb het gevoel dat er niet zoiets is als een keer methamfetamine proberen, behalve als je geen voorraad meer hebt en er niet meer aan kunt komen. Het is een venijnig goedje dat in de gedachten rond blijft zweven.