SmartieAndMe zei:
Zou je hem ook willen posten? Ben wel benieuwd
![:)]()
Alstublieft!!!
Ik zou je nog wat van mijn Methamfetamine ervaringen vertellen. Heb er lang over nagedacht. En aangezien het al 10 jaar geleden is, het nogal een verwarrende ervaring was en het in mijn hoofd ook niet echt goed opgeslagen is. Kan ik er eigenlijk niet echt een goed verhaal van maken. Er zal wel het een en ander missen en chronisch zal het wel niet helemaal 100% zijn. Maar goed ik zal me best doen.... Heb je vragen ofzo of gewoon je reactie dan zie ik graag een berichtje terug
![:grin:]()
Mijn gebruik liep nogal uit de hand. Van alleen op Zaterdag tot een 3 daags snuiffestijn. Flink harken van Vrijdag middag tot ergens diep in de Zondag avond. Doordeweeks had ik gewoon een baan. Maar die leidde nogal onder het gebruik. Maandag kwam ik nog wel aardig goed door. Maar de dip kwam altijd ergens Dinsdag, soms op de dag en soms in de avond. De come down kickte hard in. Begon met extreme vermoeidheid, futloos en energieloos gevoel. Gevolgd door een val in een put van depressieve gevoelens. Zonder bodem leek het. Dus er kwam geen eind aan. Dan kreeg ik extreme angsten om nuchter te worden. Gedachten dat ik dood zou gaan of zelfmoord wilde plegen. Best heftig. Maar na genoeg slaap en eten en drinken kwam dit best wel goed. Helemaal hersteld was ik nooit op vrijdag. Maar toch stortte ik me weer vol op het gebruik.
Dit resulteerde in het steeds brakker zijn gedurende de week. Tot een dag dat ik het echt niet meer trok. En toen besloot om in de ochtend puntjes te snuiven tegen brakheid. Dit werkte natuurlijk erg goed. En liep al snel uit de hand zodat ik ook overdag bijpuntte.
Ik voelde me super geweldig, goed, de beste, uitmuntend, onoverwinnelijk en als de meest knappe superheld. Dit was hoe ik me altijd had moeten voelen.
De hele wereld begon een beetje vreemd te lijken. Alles voelde aan alsof er iets niet klopte en ik begon erg argwanend te worden. Net of overal iets achter zat. Dit in negatieve zin.
Paranoia begon zich te ontaarden. Ik dacht dat mensen me aankeken. En dat ze slecht over me dachten. Dus ik sloot me langzaam steeds verder af.
Mijn vrienden waren tegelijk mijn collega's. Op en dag kwam het gesprek over mijn heftige gebruik en de negatieve gevolgen ervan. Ze konden mij natuurlijk niet overtuigen. Er was niets mis met mezelf, vond ik. En dit gesprek bevestigde mijn vermoeden dat ze wat op mij tegen hadden. Alsof ze samenspanden tegen mij. Ze konden het niet hebben dat ik was veranderd in een super geweldig en onoverwinnelijke persoon. Ze voelden zich vast bedreigd en nu werkten ze samen om mij dit af te nemen. Dus niet meer mogen gebruiken. Ik was het er niet mee eens. En heb ze hardhandig de deur uitgezet. Ik wilde niets meer met ze te maken hebben. Ik kon ze niet meer vertrouwen en dacht zelfs dat ze me wat aan wilden doen.
Op mijn werk liep ik rond met nogal afwijkende gedachten. Overal zat volgens mij een diepere betekenis achter, een boodschap voor mij en dit weerhield mij om mijn werk uit te voeren. Ik praatte de hele dag door zonder dat er iemand in mijn omgeving was. En ik communiceerde met niemand meer. Want ik wantrouwde mijn collega's. Overal zat wat achter en ik zag in alles een complot tegen mij. Uiteindelijk ben ik toen ontslagen. Dit bevestigde dat ze allemaal samenwerkte om mij kapot te maken. Al mijn wantrouwen werd bevestigd. Vanaf toen heb ik alle contact met ze verbroken.
Toen zat ik dus nutteloos thuis. Ik had een onsje van dit geweldige spul in voorraad. En natuurlijk liep mijn gebruik flink uit de hand. Puntjes werden lijnen. Iedere gelegenheid werd aangegrepen om te snuiven. Mijn geest zag overal wel een reden in om te gebruiken. Alles wat ik deed werd beloond met gebruik. Ik zag op de een of andere manier hier geen gevaar in. Nogal vreemd aangezien voorheen doordeweeks snuiven een no go was. Vreemd dat mijn gevoel niet hiertegen in is gegaan.
Doordat ik iedere dag snoof was ik dus nooit brak. Op een gegeven moment was ik door weinig eten en gebruik er slecht aan toe. Ik werd enorm ziek en ben toen gestopt met het gebruik. Ik ging door een hel heen. De afkick was enorm. En na een tijdje ziek te zijn geweest en nuchter te zijn, zag ik in dat Meth erg slecht was. Ik nam me voor om niet meer te gebruiken.
Ik herstelde het contact met vrienden en heb ze echt 1000x spijt betuigd. Alleen ik voelde me niet echt lekker. Ik zat niet goed in mijn vel. Ik was enorm depressief. Ik voelde me een beetje een loser en miste het gevoel wat Meth me gaf. Van rondvliegen op Meth naar apatisch op de bank zitten is nogal een verschil. Ik miste gewoon mijn geweldige Meth ego. Na enkele dagen beter te zijn gaf me dit zo'n goed gevoel. Ik vond dat ik een beloning had verdiend. Ik wilde nog 1 keer dat geweldige gevoel van Meth ervaren. Nog 1 keer die overweldigende ego boost. Stemmen haalden me over om nog 1 keer te gebruiken. Wat kon dit nu kwaad? Ik was zo zelfverzekerd dat ik niet meer verslaafd zou raken. Ik was sterker en wist nu hoe ik verantwoord kon gebruiken. Erg dom, maar goed, 1 keer gebruiken kon geen kwaad.
Die ene keer ging geweldig. Enkele dagen erna beloonde ik mezelf weer met wat gebruik. Stemmen in mijn hoofd haalde ieder moment aan om te gebruiken. Ik gaf daar steeds vaker aan toe. En zo startte de cyclus opnieuw.. Ik had het zelf niet eens door, ik dacht nog steeds dat ik het gebruik in de hand had, ik had de controle en was er nog trots op ook. Eigenlijk trok de Meth verslaving aan de touwtjes. Alles draaide weer om Meth. Iedere beslissing, uitvoering, gedachte of wat dan ook was positief richting mijn gebruik. Mijn gebruik liep zeer snel enorm uit de hand. Ik had dit zelf niet door en bleef mezelf vertellen hoe goed ik het onder controle had. De hele dagen door lijnen snuiven getuigd nu eenmaal niet van de controle hebben hahaaha.
Mijn high werd vergezeld door psychotische symptomen. Ik werd s'nachts gewekt door een hogere macht of god. Die scheen een licht op mij en communiceerde met me. Ik was de uitverkorene op aarde om hem te dienen. Ik had een geheime missie en moest dit geheim houden. Niemand mocht ik meer vertrouwen. En verdere info kreeg ik overdag.
Overdag had ik stemmen die tegen me spraken. Die leidde me de hele dag naar de Meth. Die haalden me over te gebruiken, kwamen met redenen om te gebruiken, dwongen me om mijzelf af te sluiten van de wereld en nog meer kwade bedoelingen.
Via de tv kreeg ik geheime berichten van de hogere macht of god. In ieder bericht zaten signalen voor mij verwerkt. Die signalen samen waren een geheim bericht van god. Ik kreeg zo opdrachten om uit te voeren. Ik had een missie om de wereld te redden.
Ik sloot me helemaal van de wereld af. Nam geen telefoon meer op. En at vrijwel niets meer. Alleen water dronk ik nog nadat het door straling van boven was gereinigd van gevaar. Ik was er dus best heftig aan toe. Echt mega high. Het gekke is dat ik me die weken echt nooit brak heb gevoeld. Op die ene keer na dat ik echt enorm ziek was. Ik kon maar blijven doorgaan. En zo dieper in mijn psychose wereld geraken.
Op een gegeven moment was de drugs op. En ik kon geen nieuwe meer krijgen. Ik ben toen verplicht afgekickt. En kan je vertellen dat die come down wel even wat anders is dan na een louzy 3/4 dagen van gebruik.
Ik werd super angstig, dacht dat ik dood zou gaan, en depressief zijn heeft toen een hele nieuwe betekenis gekregen. Ik lag op de grond, totaal leeg, geen energie, depri en ik kon echt niet meer. Lastig uit te leggen, alsof je hart met je laatste restje energie nog een enkele keer pompt. Maar voor hoe lang? Ik hoorde stemmen die op me inpraatten. Ze schreeuwde om gebruik van Meth. Ze maakten me helemaal gek. Ik wist dat een puntje me weer beter zou doen voelen. En ze praatten me hele duistere dingen aan. Op een gegeven moment wilde ik dood. Ik wilde zelfmoord plegen. Ik kon het niet meer aan. De duisternis had me omarmd en dit was de enige optie die over was.
Toen hebben mijn vrienden en familie ingegrepen. En hebben ze me naar het ziekenhuis gebracht. Toen heb ik de hulp gekregen die ik nodig had. Vooral geestelijke hulp. Want geestelijk was ik echt helemaal afgebroken. Ben er toch best weer bovenop gekomen!!
Ik ben ook een tijd verslaafd geweest aan cocaïne. Ben ook daar van afgekickt. Maar ik moet zeggen dat Meth toch echt vele malen zwaarder was. Dat heeft me lichamelijk en geestelijk echt afgebroken. Stukje voor stukje tot je echt kapot bent. En geestelijk heeft het je in de tang. Het controleert je. Alsof je bezeten bent door de drug.
