Ik ging, ik denk alweer meer dan een jaar terug, een keer hawaiiaanse paddestoelen eten met een vriend in het Julianapark in Utrecht. Niet echt de mooiste locatie maar we hadden geen zin om ver te reizen, en we waren met de fiets en ze hebben daar tenminste nog hertjes en dat soort dingen. We hadden tot dan toe alleen met mexicaanse getript. We hadden grote verwachtingen, want we hadden leuke dingen over hawaiiaanse gehoord!
Maar er gebeurde niks. Een hele lange tijd gebeurde er niks. Het werd zelfs zo gek dat we besloten naar het centrum te gaan om maar een beetje rond te hangen om er nog maar een leuke dag van te maken. Twee uur rondgehangen, en er gebeurde nog steeds niks. We besloten maar wat te gaan blowen, kijken of dat zou helpen. We werden alleen maar heel erg stoned, daardoor kregen we natuurlijk honger dus we besloten naar de v&d te gaan om een broodje te eten.
En BOEM. Midden in de v&d. Heftigste trip ooit.
Het rare was, het voelde niet echt als paddestoelen normaal bij ons voelden. We zaten daar in het restaurant aan een tafel. We zaten in een soort bel die onze wereld vormde. Vriend was bezig met zijn ademhaling en zijn lichaam die de tafel aanraakte. Ik werd gek van een Japanse vrouw achter me die in het Japans en vooral supersnel tegen haar gezelschap zat te praten. In mijn hoofd hoorde ik iets als : tjaawowowkawoooorowokakaowo. En het hield niet op.
Toen gingen we door het winkelcentrum lopen. Vriend had een soort van tunnelvisies en het idee dat hij zijn benen steeds achter liet, of dat zijn hoofd veel verder was dan zijn lichaam etc.
Ik liep er naast en was vooral bezig met het kijken of ik niet iemand tegen zou komen die ik ken en maar beter niet tegen komen (maar ik was niet in paniek, gelukkig, gewoon 'waakzaam')
We belanden in de albert heijn, waar een kok vlees aan het bakken was zodat hij die kon uitdelen ter promotie. Hij vroeg of we een stukje wilden. Die vriend van mij leek dat wel wat, dus moest ik er ook maar aan geloven..
Die kok was normaal waarschijnlijk erg lang en hij had een hele lange koksmuts op, maar in mijn beleving was hij zo'n 3 meter lang en keek hij heel blij naar me. Ik dacht even dat ik in een tv-show over eten zat met een 3 meter lange enthousiaste kok.
Daarna hebben we nog gratis gegamed in de mediamarkt.
Al met al niet een blunder maar wel vreemd, en ik ben vooral blij dat ik niet iemand was tegengekomen, aangezien ik best wel wat mensen daar makkelijk tegen zou kunnen komen.
Oja en nog een met xtc:
Zelfde vriend als van verhaal 1 en ik gingen uit in Amsterdam. We gingen naar de trut, zo'n homo gebeuren waar vooral veel gezopen wordt. Ik ben niet lesbisch maar ik ging er toch naar binnen, ook al stond er heel groot op de muur: Laat je heterovrienden thuis! We gingen al vroeg weg want we gingen iets anders doen ofzo. Bij die plek is er altijd een wachtrij: als er mensen naar buiten gaan, mogen de mensen in de rij naar binnen.
We deden vooral eigenlijk heel raar.
Binnen zagen we iemand die we herkenden van een site op internet en we riepen iets te hard: HIJ LIJKT OP EEN HERTJE! KIJK! Maar hij leek in het echt opeens ook op een hert
![:confused:]()
.
Daarna gingen we dus weg, en er mochten dus 2 andere mensen naar binnen.
Toen zeiden we:
OHH! We doen jullie echt een GUNST! En we waren heel trots dat we zoiets aardigs deden: zo vroeg alweer weggaan enzo, ruimte maken voor anderen..
Toen liepen we dus zo door die mensen heen, heel blij voor die mensen.. Maar toen aan het eind van de straat bedachten we dat we verkeerd liepen, dus moesten we erweer doorheen om naar de andere kant van de straat te lopen..
Die vriend had een enorme lachkick, ik had geen idee waarom, ik heb hem nooit meer zo horen lachen. En hij liep dus veel te hard lachend door die mensen heen terwijl ik er met mijn pillenkop achteraan liep: watiser?-watiser?-watiser?.
Ik denk echt dat we overkwamen als een stel freaks, tussen al die mensen die alleen maar voor het bier kwamen
![:(]()
.
Normaal doen we eigenlijk best normaal op drugs.