#1
Waar heb jij die download vandaan?
Wie heeft een ego-death meegemaakt?
44 antwoorden
14 weergaven
18-5-2026
#2
azgaza zei:Ik heb wel eens een ego death meegemaakt op paddo's en ik vind het ook bijzonder onmogelijk dit fatsoenlijk te omschrijven, maar mijn quote van het moment was 'we zijn gewoon aan het zijn', en die paste er redelijk bij.
Wat het bij mij was was hoofdzakelijk het verliezen van zelf besef, ik was volledig bij bewust zijn en lag feitelijk gewoon gaar op de grond in mijn kamer, maar ik wist niet waar ik op hield en de wereld begon, of wat dag of nacht waren, wat het concept 'moeder' inhield. Eigenlijk wist ik alleen mijn voornaam nog duidelijk en helder en nog dat ik na de trip dingen weer zou weten. Dat waren de enige twee beseffen die me toen nog echt duidelijk waren. Ik wist ook niet hoeveel ledematen ik had of wat dat uberhaubt moesten voorstellen, of waar ze waren maar het was ook een hele comfortabele rustige ervaring.
Alleen een beetje idioot dat het mijn eerste paddo trip en daarmee eerste trip ooit was en dat het gelijk zo ver ging, maar achteraf ben ik er nog steeds ontzettend blij mee en ik zou er veel voor over hebben precies die dag nog een keertje mee te mogen maken.
Ik heb precies hetzelfde gehad op 3.8g paddo's, eerste trip toen ik 15 was. Was wel een vette trip eigenlijk.
#3
Heb eens een egodeath gehad op truffels+salvia (is geëindigd in een bad trip, herinner me eigelijk nauwelijks iets hiervan)
Op 200µg LSD+wiet+100mg ketamine en dan 2 capsules lachgas zakte ik zo ver weg in mijn eigen hoofd dat ik uiteengehaald en volledig ontleed leek te worden. Ik zag mijzelf sterven, ten hemel varen en terug levend worden. Tijdens de hele ervaring wist ik niets meer. Ik werd plots terug 'wakker' en herinnerde me langzaam wie ik was, wat ik was, waar ik was en dat ik drugs gebruikt had.
Op 200µg LSD+wiet+100mg ketamine en dan 2 capsules lachgas zakte ik zo ver weg in mijn eigen hoofd dat ik uiteengehaald en volledig ontleed leek te worden. Ik zag mijzelf sterven, ten hemel varen en terug levend worden. Tijdens de hele ervaring wist ik niets meer. Ik werd plots terug 'wakker' en herinnerde me langzaam wie ik was, wat ik was, waar ik was en dat ik drugs gebruikt had.
#4
Vooral de volgende dag na een ego-dood is chill. Mijn enige moment waarop ik voor een uurtje complete rust ervaar in mijn hoofd ![:hearteyes:]()
#5
Beste mede trippers, welkom bij mijn allereerste bericht op dit forum.
Ik ben 26 jaar oud en van jongs af aan heb ik drugs en geestverruimende middelen super interessant gevonden. Ik heb zo'n beetje alles wel gedaan op spuiten na en sommige RC's. De laatste tijd is DmT op mijn radar gekomen en dit is eigenlijk een van de allermooiste dingen die er bestaat in mijn optiek.
Sinds mijn laatste ervaring hiermee ben ik wat terughoudender geworden, omdat ik het niet kon plaatsen wat ik had beleefd, omdat het zo anders was vergeleken met mijn vorige Dmt trips. Ik was bij een maat van me waar ik weer een keer Dmt ging roken en ik keer er al lange tijd naar uit en was helemaal zenuwachtig.
Voordat ik op zijn bed ging liggen had ik een dopje GHB genomen om wat rustiger te worden. Dit had ik de keer ervoor ook gedaan en dit nam de drempel grotendeels weg, waardoor ik me helemaal kon overgeven aan de trip. Ik ging vervolgens op zijn bed liggen en zetten de led kleur lampen aan in wisselende kleuren en mijn zette muziek op via mijn Killburn. Mijn maat had mijn Tribe Quartzmaster tot de nok gevuld met zuivere Dmt en had hem dusdanig verhit dat deze al volledig verdampt was tot vloeistof.
Ik nam 1 gigantische teug die ik nauwelijks kon binnenhouden en heel langzaam weer uitblies vervolgens nam ik er nog 1 en gaf deze terug aan me maat, die er eigenlijk nog 1 aan me wou geven maar ik was echt klaar en gaf hem terug. Ik merkte al meteen dat dit een zeer hoge dosis was en tijdens het uitblazen voelde ik mijn keel kietelen en kon ik het hoesten nauwelijks onder controle houden op het zelfde moment leek het net alsof ik mijn broek vol zou schijten, wat achteraf gelukkig niet was gebeurd.
Ze liepen de kamer uit en voordat ik het wist kwam ik terecht in een pikzwarte ruimte waar helemaal niets was. Geen tijdsbesef, geen voorwerpen, geen kleuren, geen geluid, geen logica helemaal niets alleen maar donker en stilte. Op den duur kwam eruit de verte een soort van geluid en op gegeven moment realiseerde ik dat het mijn muziek was die compleet was verdraaid en eigenlijk nauwelijks ergens op leek ik begon mij toen te realiseren dat ik ergens was maar er niet uit kon komen.
Vervolgens hoorde ik iemand praten en het leek wel of zijn hele levensverhaal voorbij kwam en ineens dacht ik huh dat is mijn maat Jeroen. Ik snapt er geen ene klote meer van en wou gewoon ontwaken op een gegeven moment kwam er ineens een soort van stroomversnelling en kwam ik terug bij zinnen. Ik lag in de kamer en was blij dat ik weer terug was. Volgens mijn vrienden was ik een half uur weg.
Dit was mijn langste en meest rare trip ik ging in de woonkamer zitten en was nog helemaal aan het trippen ik wou ze uitleggen wat ik had meegemaakt maar ik kwam nauwelijks uit mijn woorden, 10min later vertelde ik het ze en zij hadden zoiets nog nooit meegemaakt. Ik kon wel weer een beetje lachen want mijn maat die kon nog steeds zijn smoel niet houden omdat hij voor het eerst in lange tijd weer aan de sos zat en daarom zulke levensverhalen aan het vertellen was tegen mijn andere maat.
Bij nader inzien denk ik dat dit een egodeath was. Wat denken jullie? Hopelijk was dit niet te langdradig en was het enigzins boeiend. Bedankt
Ik ben 26 jaar oud en van jongs af aan heb ik drugs en geestverruimende middelen super interessant gevonden. Ik heb zo'n beetje alles wel gedaan op spuiten na en sommige RC's. De laatste tijd is DmT op mijn radar gekomen en dit is eigenlijk een van de allermooiste dingen die er bestaat in mijn optiek.
Sinds mijn laatste ervaring hiermee ben ik wat terughoudender geworden, omdat ik het niet kon plaatsen wat ik had beleefd, omdat het zo anders was vergeleken met mijn vorige Dmt trips. Ik was bij een maat van me waar ik weer een keer Dmt ging roken en ik keer er al lange tijd naar uit en was helemaal zenuwachtig.
Voordat ik op zijn bed ging liggen had ik een dopje GHB genomen om wat rustiger te worden. Dit had ik de keer ervoor ook gedaan en dit nam de drempel grotendeels weg, waardoor ik me helemaal kon overgeven aan de trip. Ik ging vervolgens op zijn bed liggen en zetten de led kleur lampen aan in wisselende kleuren en mijn zette muziek op via mijn Killburn. Mijn maat had mijn Tribe Quartzmaster tot de nok gevuld met zuivere Dmt en had hem dusdanig verhit dat deze al volledig verdampt was tot vloeistof.
Ik nam 1 gigantische teug die ik nauwelijks kon binnenhouden en heel langzaam weer uitblies vervolgens nam ik er nog 1 en gaf deze terug aan me maat, die er eigenlijk nog 1 aan me wou geven maar ik was echt klaar en gaf hem terug. Ik merkte al meteen dat dit een zeer hoge dosis was en tijdens het uitblazen voelde ik mijn keel kietelen en kon ik het hoesten nauwelijks onder controle houden op het zelfde moment leek het net alsof ik mijn broek vol zou schijten, wat achteraf gelukkig niet was gebeurd.
Ze liepen de kamer uit en voordat ik het wist kwam ik terecht in een pikzwarte ruimte waar helemaal niets was. Geen tijdsbesef, geen voorwerpen, geen kleuren, geen geluid, geen logica helemaal niets alleen maar donker en stilte. Op den duur kwam eruit de verte een soort van geluid en op gegeven moment realiseerde ik dat het mijn muziek was die compleet was verdraaid en eigenlijk nauwelijks ergens op leek ik begon mij toen te realiseren dat ik ergens was maar er niet uit kon komen.
Vervolgens hoorde ik iemand praten en het leek wel of zijn hele levensverhaal voorbij kwam en ineens dacht ik huh dat is mijn maat Jeroen. Ik snapt er geen ene klote meer van en wou gewoon ontwaken op een gegeven moment kwam er ineens een soort van stroomversnelling en kwam ik terug bij zinnen. Ik lag in de kamer en was blij dat ik weer terug was. Volgens mijn vrienden was ik een half uur weg.
Dit was mijn langste en meest rare trip ik ging in de woonkamer zitten en was nog helemaal aan het trippen ik wou ze uitleggen wat ik had meegemaakt maar ik kwam nauwelijks uit mijn woorden, 10min later vertelde ik het ze en zij hadden zoiets nog nooit meegemaakt. Ik kon wel weer een beetje lachen want mijn maat die kon nog steeds zijn smoel niet houden omdat hij voor het eerst in lange tijd weer aan de sos zat en daarom zulke levensverhalen aan het vertellen was tegen mijn andere maat.
Bij nader inzien denk ik dat dit een egodeath was. Wat denken jullie? Hopelijk was dit niet te langdradig en was het enigzins boeiend. Bedankt
#6
Holy shit als dat zo is heb ik het ook meegemaakt. Toen ik dat vroeg in mijn report zeiden mensen dat dat geen ego death was.Dat je niet meer weet wie je naam is enzo, dat is imho geen egodeath, dan ben je gewoon VER heen of heb je een psychose als je denkt dat je Napoleon bent ofzo.
Een egodeath is zoals gezegd dat je je ego kan loslaten en gewoon voelt. Je hoeft niet letterlijk out te gaan, of echt zwaar en ver heen zijn. Het is voornamelijk een gevoelskwestie. Je weet natuurlijk wel dat je Jantje bent of grietje en dat je ergens op een bank ligt te spacen, maar jij kan eindelijk het hele beeld van jezelf, je ego, loskoppelen van jezelf. Je identificeert je er niet meer mee maar voelt wie je echt bent, zonder alle bagage en zorgen en emoties.
Ik heb het zelf 1 keer meegemaakt, alleen was ik heel erg in paniek. Ik had een epileptische aanval in een paddotrip en toen ik bijkwam wist ik wel wie het concept vode was, maar kon ik me daar niet meer aan linken. Ik wist wie mijn familie en vrienden waren, wat ik in het dagelijkse leven deed, maar de link was er niet. Heel raar uit te leggen maar het is vooral een gevoelskwestie. Ik was toen voornamelijk in paniek ipv dat ik ervan kon genieten en ervaren hoe het is om zonder bagage van je ego en verleden te zitten.
Ik ervaarde niet meer een eigen mening. Er werd mij verteld wie er van mij hield en dat ik ook lief voor hun moest zijn. Ik was met vrienden waardoor de setting erg vreemd was, maar ik voelde dit komen en liet het over mij heenkomen. Ik begon met huilen maar zei de heletijd “ik snap het”, “ik moet huilen maar het is goed”. LSD vertelde mij en ik kon niets anders dan accepteren en geloven. Het ging verder dan empathy, het voelde als het pad naar het juiste. Alsof je het opeens snapt. Ik kon het er ook niet mee oneens zijn ofzo..
Is dit een ego death geweest? Het was 200ug en ik ben extreem gevoelg voor psychedelica. 15ug heeft al visuals voor mij.
#7
Deze post is natuurlijk 10 jaar oud, maar ik ben het hier helemaal mee eens.Dat je niet meer weet wie je naam is enzo, dat is imho geen egodeath, dan ben je gewoon VER heen of heb je een psychose als je denkt dat je Napoleon bent ofzo.
Een egodeath is zoals gezegd dat je je ego kan loslaten en gewoon voelt. Je hoeft niet letterlijk out te gaan, of echt zwaar en ver heen zijn. Het is voornamelijk een gevoelskwestie. Je weet natuurlijk wel dat je Jantje bent of grietje en dat je ergens op een bank ligt te spacen, maar jij kan eindelijk het hele beeld van jezelf, je ego, loskoppelen van jezelf. Je identificeert je er niet meer mee maar voelt wie je echt bent, zonder alle bagage en zorgen en emoties.
Ik heb het zelf 1 keer meegemaakt, alleen was ik heel erg in paniek. Ik had een epileptische aanval in een paddotrip en toen ik bijkwam wist ik wel wie het concept vode was, maar kon ik me daar niet meer aan linken. Ik wist wie mijn familie en vrienden waren, wat ik in het dagelijkse leven deed, maar de link was er niet. Heel raar uit te leggen maar het is vooral een gevoelskwestie. Ik was toen voornamelijk in paniek ipv dat ik ervan kon genieten en ervaren hoe het is om zonder bagage van je ego en verleden te zitten.
Egodood is niet dat je vergeet wie je als persoon bent en ook niet één of andere mystieke ervaring. Het is niet eens zozeer een ervaring, maar eerder een realisatie van wat alreeds zo is. Namelijk, dat je niet de persoon: het lichaam + de geest bent, maar daar in essentie compleet los van staat. Hoewel het zo klinkt misschien, is dit niet een uitzonderlijke ervaring. Je ziet simpelweg dat "o ja, ik ben helemaal niet dit lichaam, ik héb dit lichaam".
"Egodood" is daarom denk ik ook geen goede benaming. Er is geen ego om dood te gaan, enkel de realisatie dat wat ik ben nooit het ego is geweest. Ego ontstijging is een betere naam ervoor denk ik. Al klopt zelfs dat niet, want er is niet echt een ego om te ontstijgen. Slechts de realisatie om te hebben dat wat je bent alreeds en altijd transcendentaal is aan het lichaam, de geest, de wereld. Zelf-realisatie is de beste term denk ik.
Waarlijk niet meer geven om wat anderen denken, om wat de maatschappij zegt.Ego dood refereert grotendeels naar de theorie van Freud rond ego, ID en superego.
In de praktijk betekent het grofweg dat je 'degradeert' naar een dier die geen waarde hecht aan de regelgeving van de gemiddelde mens.
Volgens mij zijn dat eerder mystieke ervaringen. Wellicht maken die het wel makkelijker om tot de realisatie te komen omdat je even tijdelijk niet in je constante identificatie met gedachten zit.Ik denk dat je eerder in de richting van 400µg LSD moet denken, vrij extreme doseringen in ieder geval waarvoor je beter een middel kunt gebruiken dat sterk piekt zoals DMT. Je lichaam zal tijdens de opkomst instinctief in paniek raken door de intense stimulering. Als je jezelf al bedwelmd hebt met andere middelen kun je er wel vanuit gaan dat het loslaten van ego (op bewust niveau) niet meer mogelijk is.
#8
Geen ego death maar ik heb wel 1x met keta gehad dat ik soort van uit m'n lichaam stapte en mezelf zag liggen.
#9
Na een flinke sessie met speed, mdma, 2-cb en lachgas lag ik de avond er na in bed zonder geslapen te hebben en opeens wist ik niks meer. Niet meer wie ik was, hoe ik heette, wat ik deed, waar ik was. Duurde zo'n 15 minuten ofzo. Nog nooit zo veel rust ervaren als toen.
Maar of het een ego death was? Geen idee, heb daarna nooit weer zo ervaren.
Maar of het een ego death was? Geen idee, heb daarna nooit weer zo ervaren.
#10
Ego dood refereert grotendeels naar de theorie van Freud rond ego, ID en superego.
In de praktijk betekent het grofweg dat je 'degradeert' naar een dier die geen waarde hecht aan de regelgeving van de gemiddelde mens.
In soortgelijk straatje al iets minder intens qua ervaring. Holen op dissociatieven refereert naar het gevoel dat je door de grond heen valt het moment dat je bewustzijn van je lichaam verliest. Tijdens een hole ervaring lig je vlak tegen de grond en zul je je niet kunnen bewegen.
In de praktijk betekent het grofweg dat je 'degradeert' naar een dier die geen waarde hecht aan de regelgeving van de gemiddelde mens.
Ik denk dat je eerder in de richting van 400µg LSD moet denken, vrij extreme doseringen in ieder geval waarvoor je beter een middel kunt gebruiken dat sterk piekt zoals DMT. Je lichaam zal tijdens de opkomst instinctief in paniek raken door de intense stimulering. Als je jezelf al bedwelmd hebt met andere middelen kun je er wel vanuit gaan dat het loslaten van ego (op bewust niveau) niet meer mogelijk is.Is dit een ego death geweest? Het was 200ug en ik ben extreem gevoelg voor psychedelica.
In soortgelijk straatje al iets minder intens qua ervaring. Holen op dissociatieven refereert naar het gevoel dat je door de grond heen valt het moment dat je bewustzijn van je lichaam verliest. Tijdens een hole ervaring lig je vlak tegen de grond en zul je je niet kunnen bewegen.
#11
Er is mij in een ziekenhuis eens gevraagd of ik ooit eens een uit lichaam treding heb mee gemaakt. Is vrij veel wetenschappelijk onderzoek over te vinden.Geen ego death maar ik heb wel 1x met keta gehad dat ik soort van uit m'n lichaam stapte en mezelf zag liggen.
#12
Ja, tussen haakjes ook hé, blijft wat lastig concreet uitleggen in woorden des te meer aan mensen zonder referentiekader. Ik zag ook GHB en MDMA voorbij komen, ik denk dat je het concept van ego dood ook niet teveel moet romantiseren aangezien het lang niet altijd een prettige ervaring is wat aan waarde van de ervaring echter niet hoeft te ontnemen. Ergens weten we wel dat mensen sterk overwegend instinctief zijn in hun handelen maar zodra je ego oplossing hebt mee gemaakt komt de realisatie wel goed binnen. De theorie van Freud sluit inderdaad niet 100% aan maar het is het best beschikbare referentiekader voor de meeste mensen denk ik. Ik krijg ook niet genoeg betaald om dergelijke begrippen uit te wijden.Een degradatie zou ik het niet noemen, eerder echte vrijheid.![:)]()
#13
Mooi topic!
Persoonlijk heb ik veel groei gehaald uit ego oplossende middelen. Zelfs cannabis neemt een klein beetje m'n ego weg en laat mij anders naar situaties en gebeurtenissen kijken. Het is voor mij altijd een zelfreflectie moment als ik lichtelijk stoned ben. Psilo is hier nog beter toe in staat. Ik heb nooit een volledige egodeath ervaren op psilo. Ik denk persoonlijk dat je het meeste uit je ervaring haalt wanneer je nog wel weet wie je bent. En zelfs nog enigsinds bewust bent van je ego gedreven eigenschappen om nieuwe inzichten te creëren. Het verschil tussen egodeath en totaal verlies van eigen identiteit lijkt mij flinterdun. Maar wellicht kan @Mindless hier meer over vertellen.
De keren dat ik een egodeath heb ervaren ben ik namelijk ook mijn complete eigen identiteit verloren (breaktrough ervaringen). Die overigens wel heel leerzaam voor mij waren, maar niet aards en niet werkbaar tijdens de ervaring. Toch met de juiste integratie van zulke totaal realiteitsverliezende ervaringen heeft mij dit veel gebracht. Ik ben momenteel ook het meest geïnteresseerd in ervaringen van langwerkende stoffen waarbij je nog net bewust blijft van je ego en je eigen identiteit.
Persoonlijk heb ik veel groei gehaald uit ego oplossende middelen. Zelfs cannabis neemt een klein beetje m'n ego weg en laat mij anders naar situaties en gebeurtenissen kijken. Het is voor mij altijd een zelfreflectie moment als ik lichtelijk stoned ben. Psilo is hier nog beter toe in staat. Ik heb nooit een volledige egodeath ervaren op psilo. Ik denk persoonlijk dat je het meeste uit je ervaring haalt wanneer je nog wel weet wie je bent. En zelfs nog enigsinds bewust bent van je ego gedreven eigenschappen om nieuwe inzichten te creëren. Het verschil tussen egodeath en totaal verlies van eigen identiteit lijkt mij flinterdun. Maar wellicht kan @Mindless hier meer over vertellen.
De keren dat ik een egodeath heb ervaren ben ik namelijk ook mijn complete eigen identiteit verloren (breaktrough ervaringen). Die overigens wel heel leerzaam voor mij waren, maar niet aards en niet werkbaar tijdens de ervaring. Toch met de juiste integratie van zulke totaal realiteitsverliezende ervaringen heeft mij dit veel gebracht. Ik ben momenteel ook het meest geïnteresseerd in ervaringen van langwerkende stoffen waarbij je nog net bewust blijft van je ego en je eigen identiteit.
#14
Ik zag de haakjes.Ja, tussen haakjes ook hé, blijft wat lastig concreet uitleggen in woorden des te meer aan mensen zonder referentiekader. Ik zag ook GHB en MDMA voorbij komen, ik denk dat je het concept van ego dood ook niet teveel moet romantiseren aangezien het lang niet altijd een prettige ervaring is wat aan waarde van de ervaring echter niet hoeft te ontnemen. Ergens weten we wel dat mensen sterk overwegend instinctief zijn in hun handelen maar zodra je ego oplossing hebt mee gemaakt komt de realisatie wel goed binnen. De theorie van Freud sluit inderdaad niet 100% aan maar het is het best beschikbare referentiekader voor de meeste mensen denk ik. Ik krijg ook niet genoeg betaald om dergelijke begrippen uit te wijden.![:tongueout:]()
Teveel egodood romantiseren is niet goed nee, want realisatie is helemaal niets bijzonders. Maar ook al is de realisatie zelf niets bijzonders, zijn de implicaties van de realisatie wél enorm ingrijpend. Als je ineens helemaal niet blijkt te zijn wie je dacht die je was, dan ga je op zijn minst anders kijken naar dingen.
#15
Ik begin steeds meer te merken hoe weinig een dosis mij zegt als ik psychedelica gebruik. Ik heb onlangs op een extreem lage dosering door de setting een van de meest intense trips met een heel belangrijk inzicht gehad. Dit was de setting en zeker niet de 15mg BOH-2C-B.Ik denk dat je eerder in de richting van 400µg LSD moet denken, vrij extreme doseringen in ieder geval waarvoor je beter een middel kunt gebruiken dat sterk piekt zoals DMT. Je lichaam zal tijdens de opkomst instinctief in paniek raken door de intense stimulering. Als je jezelf al bedwelmd hebt met andere middelen kun je er wel vanuit gaan dat het loslaten van ego (op bewust niveau) niet meer mogelijk is.
Natuurlijk moet een ervaring intens genoeg zijn om zoiets te produceren, maar hoe hoog die dosis is verschilt enorm.
Ook is 200ug echt extreem voor mij. Op 80ug heb ik echt een sterke trip voor 12 uur.
Ik heb het idee dat wat @vode en @Mindless zeggen juist misschien wel suggereert dat het een “ego death” zou kunnen zijn geweest. Ook wat je uitlegde over een dier worden begreep ik, zo voelde het bijna alhoewel ik hier niet toen aan dacht.
Wel interessant geprek, zo zie je hoe onduidelijk sommige effecten zijn en gebruikt iedereen hetzelfde woord voor andere dingen.
#16
Die twee lijken hetzelfde ding te zijn ja.Het verschil tussen egodeath en totaal verlies van eigen identiteit lijkt mij flinterdun. Maar wellicht kan @Mindless hier meer over vertellen.
Maar zoals ik hierboven (post #36) al zei, denk ik dat er wel een groot verschil zit tussen dat en de realisatie "ik ben niet mijn lichaam/geest".
Ik denk dat wat vaak egodood genoemd wordt in psychonautische kringen, meer een mystieke ervaring is. En iets heel anders dan de realisatie dat je helemaal niet het ego bent, waardoor er dus ook geen ego meer "dood" hoeft te gaan. De twee kunnen wel hand in hand gaan, omdat wanneer dat verdwijnt wat je niet bent, het makkelijker is om dat te zien wat je wel bent. Maar de realisatie zelf, is geen mystieke of zelfs speciale ervaring. Het is alleen maar realiseren dat je essentie alreeds het ego "is ontstegen". Het is nooit neergedaald tot dat niveau. Het ego is een illusie en kan dus niet ontstegen worden.
#17
Ja dat is zeker zo. Tijdens zo'n mystieke ervaring of "egodood" dus, kun je je persoonlijkheid even compleet vergeten. Maar realiseren dat je niet je persoonlijkheid bént, kan te allen tijde.Ik snap de vergelijking wel. Een dier heeft niet echt meningen, meer instinct. Maar het voelt zeker aan als een kind zijn. Pure observatie en intresse. Je voelt dat je even niks te zeggen hebt. Het is zeker niet alleen fijn. Je kan flink met je neus op de feiten worden gedrukt, maar het voelt zeker achteraf goed als het dan geen traumatische ervaring was. Met de juiste intensies en een niet te overdreven dosis hoeft dit niet vaak te gebeuren.
#18
Ik snap de vergelijking wel. Een dier heeft niet echt meningen, meer instinct. Maar het voelt zeker aan als een kind zijn. Pure observatie en intresse. Je voelt dat je even niks te zeggen hebt. Het is zeker niet alleen fijn. Je kan flink met je neus op de feiten worden gedrukt, maar het voelt zeker achteraf goed als het dan geen traumatische ervaring was. Met de juiste intensies en een niet te overdreven dosis hoeft dit niet vaak te gebeuren.Maar ging er toch even op in, omdat het imo niet een teruggaan naar een soort dierlijk bewustzijn is, maar een ontstijging van het ego bewustzijn.
#19
Wat ik wel vaker tegen mensen zeg is dat de effecten uiteindelijk uit jezelf komen en niet uit de drug. Je geeft aan boven gemiddeld gevoelig te zijn voor psychedelica maar ik denk ook dat de meeste mensen onderschatten hoe potent LSD daadwerkelijk in gewicht is om welke reden dan ook.Natuurlijk moet een ervaring intens genoeg zijn om zoiets te produceren, maar hoe hoog die dosis is verschilt enorm.
Het EgoWel interessant geprek, zo zie je hoe onduidelijk sommige effecten zijn en gebruikt iedereen hetzelfde woord voor andere dingen.
Spoiler
De interactie van de Id, Ego en Superego"Het ego is de component van persoonlijkheid die verantwoordelijk is voor het omgaan met de werkelijkheid. Volgens Freud ontwikkelt het ego zich vanuit de id en zorgt het ervoor dat de impulsen van de id op een in de echte wereld aanvaardbare manier tot uitdrukking kunnen worden gebracht. Het ego functioneert zowel in de bewuste, pre-bewuste en onbewuste geest.
Het ego werkt vanuit het realiteitsprincipe, dat ernaar streeft om op realistische en sociaal gepaste wijze aan de verlangens van het id te voldoen. Het realiteitsprincipe weegt de kosten en baten van een actie af voordat wordt besloten om te handelen op impulsen of deze te laten varen. In veel gevallen kunnen de impulsen van de id worden bevredigd door een proces van vertraagde bevrediging – het ego zal uiteindelijk het gedrag toelaten, maar alleen op de juiste tijd en plaats.
Freud vergeleek het id met een paard en het ego met de ruiter van het paard. Het paard zorgt voor kracht en beweging, maar de ruiter zorgt voor de richting en begeleiding. Zonder zijn ruiter kan het paard gewoon ronddwalen waar het maar wil en doen wat het maar wil. De ruiter geeft aanwijzingen en commando’s om het paard te begeleiden in de richting die hij of zij wil gaan.
Het ego ontlaadt ook spanning die ontstaat door onvervulde impulsen via het secundaire proces, waarbij het ego in de echte wereld een object probeert te vinden dat past bij het mentale beeld dat door het primaire proces van de id wordt gecreëerd.
Stel je voor dat je bijvoorbeeld in een lange vergadering op het werk zit. Je wordt steeds hongeriger naarmate de meeting voortsleept. Terwijl de id je zou dwingen om van je stoel omhoog te springen voor een hapje, zorgt het ego dat je stil blijft zitten en wacht tot de vergadering af is gelopen. In plaats van te handelen op de oerdriften van de id, besteedt je de rest van de bijeenkomst aan het je voorstellen een broodje kaas te eten. Zodra de vergadering voorbij is, kun je een broodje halen en op een realistische en gepaste manier voldoen aan de eisen van de id."
Het ego werkt vanuit het realiteitsprincipe, dat ernaar streeft om op realistische en sociaal gepaste wijze aan de verlangens van het id te voldoen. Het realiteitsprincipe weegt de kosten en baten van een actie af voordat wordt besloten om te handelen op impulsen of deze te laten varen. In veel gevallen kunnen de impulsen van de id worden bevredigd door een proces van vertraagde bevrediging – het ego zal uiteindelijk het gedrag toelaten, maar alleen op de juiste tijd en plaats.
Freud vergeleek het id met een paard en het ego met de ruiter van het paard. Het paard zorgt voor kracht en beweging, maar de ruiter zorgt voor de richting en begeleiding. Zonder zijn ruiter kan het paard gewoon ronddwalen waar het maar wil en doen wat het maar wil. De ruiter geeft aanwijzingen en commando’s om het paard te begeleiden in de richting die hij of zij wil gaan.
Het ego ontlaadt ook spanning die ontstaat door onvervulde impulsen via het secundaire proces, waarbij het ego in de echte wereld een object probeert te vinden dat past bij het mentale beeld dat door het primaire proces van de id wordt gecreëerd.
Stel je voor dat je bijvoorbeeld in een lange vergadering op het werk zit. Je wordt steeds hongeriger naarmate de meeting voortsleept. Terwijl de id je zou dwingen om van je stoel omhoog te springen voor een hapje, zorgt het ego dat je stil blijft zitten en wacht tot de vergadering af is gelopen. In plaats van te handelen op de oerdriften van de id, besteedt je de rest van de bijeenkomst aan het je voorstellen een broodje kaas te eten. Zodra de vergadering voorbij is, kun je een broodje halen en op een realistische en gepaste manier voldoen aan de eisen van de id."
Spoiler
- https://dsmmeisjes.nl/kennisbank/sigmund-freud-id-ego-en-superego/"Wanneer we het hebben over de id, het ego en het superego, is het belangrijk om te onthouden dat dit niet drie totaal gescheiden entiteiten zijn met duidelijk afgebakende grenzen. Deze aspecten van persoonlijkheid zijn dynamisch en altijd allemaal in interactie binnen een persoon om de algemene persoonlijkheid en het gedrag van een individu te beïnvloeden.
Met zoveel concurrerende krachten is het gemakkelijk om te zien hoe conflicten kunnen ontstaan tussen id, ego en superego. Freud gebruikte de term egokracht om te verwijzen naar het vermogen van het ego om ondanks deze worsteling te functioneren. Een persoon met een goede egokracht is in staat om de druk effectief te beheersen, terwijl iemand met te veel of te weinig egokracht te onwrikbaar of te ontwrichtend kan worden."
Met zoveel concurrerende krachten is het gemakkelijk om te zien hoe conflicten kunnen ontstaan tussen id, ego en superego. Freud gebruikte de term egokracht om te verwijzen naar het vermogen van het ego om ondanks deze worsteling te functioneren. Een persoon met een goede egokracht is in staat om de druk effectief te beheersen, terwijl iemand met te veel of te weinig egokracht te onwrikbaar of te ontwrichtend kan worden."
Puur gekeken naar terminologie vanuit specifiek perspectief kan dit wellicht een indruk geven wat ego dood inhoudt.
Ik ga dit onderwerp nog even een poosje herkauwen en kom hier later nog op terug. In de praktijk denk ik dat ego en ID vrij diep verweven zijn en beiden onderdeel uitmaken van iemands identiteit. Tijdens een psychedelische ervaring zet je ook niet selectief je ego uit, je veroorzaakt dermate veel chaos dat het voor het ego niet meer mogelijk is om de impulsen van het ID te beteugelen. Als de ervaring dermate intens en overweldigend is zal het instinctieve ego geen intern conflict meer kunnen veroorzaken waardoor er op paradoxale wijze rust plaats vindt wanneer de psychedelische ervaring een extreme chaos en intensiteit bereikt.
#20
Fucking interessant, dank voor de quotes.Wat ik wel vaker tegen mensen zeg is dat de effecten uiteindelijk uit jezelf komen en niet uit de drug. Je geeft aan boven gemiddeld gevoelig te zijn voor psychedelica maar ik denk ook dat de meeste mensen onderschatten hoe potent LSD daadwerkelijk in gewicht is om welke reden dan ook.
Het Ego
SpoilerDe interactie van de Id, Ego en Superego"Het ego is de component van persoonlijkheid die verantwoordelijk is voor het omgaan met de werkelijkheid. Volgens Freud ontwikkelt het ego zich vanuit de id en zorgt het ervoor dat de impulsen van de id op een in de echte wereld aanvaardbare manier tot uitdrukking kunnen worden gebracht. Het ego functioneert zowel in de bewuste, pre-bewuste en onbewuste geest.
Het ego werkt vanuit het realiteitsprincipe, dat ernaar streeft om op realistische en sociaal gepaste wijze aan de verlangens van het id te voldoen. Het realiteitsprincipe weegt de kosten en baten van een actie af voordat wordt besloten om te handelen op impulsen of deze te laten varen. In veel gevallen kunnen de impulsen van de id worden bevredigd door een proces van vertraagde bevrediging – het ego zal uiteindelijk het gedrag toelaten, maar alleen op de juiste tijd en plaats.
Freud vergeleek het id met een paard en het ego met de ruiter van het paard. Het paard zorgt voor kracht en beweging, maar de ruiter zorgt voor de richting en begeleiding. Zonder zijn ruiter kan het paard gewoon ronddwalen waar het maar wil en doen wat het maar wil. De ruiter geeft aanwijzingen en commando’s om het paard te begeleiden in de richting die hij of zij wil gaan.
Het ego ontlaadt ook spanning die ontstaat door onvervulde impulsen via het secundaire proces, waarbij het ego in de echte wereld een object probeert te vinden dat past bij het mentale beeld dat door het primaire proces van de id wordt gecreëerd.
Stel je voor dat je bijvoorbeeld in een lange vergadering op het werk zit. Je wordt steeds hongeriger naarmate de meeting voortsleept. Terwijl de id je zou dwingen om van je stoel omhoog te springen voor een hapje, zorgt het ego dat je stil blijft zitten en wacht tot de vergadering af is gelopen. In plaats van te handelen op de oerdriften van de id, besteedt je de rest van de bijeenkomst aan het je voorstellen een broodje kaas te eten. Zodra de vergadering voorbij is, kun je een broodje halen en op een realistische en gepaste manier voldoen aan de eisen van de id."
Spoiler- https://dsmmeisjes.nl/kennisbank/sigmund-freud-id-ego-en-superego/"Wanneer we het hebben over de id, het ego en het superego, is het belangrijk om te onthouden dat dit niet drie totaal gescheiden entiteiten zijn met duidelijk afgebakende grenzen. Deze aspecten van persoonlijkheid zijn dynamisch en altijd allemaal in interactie binnen een persoon om de algemene persoonlijkheid en het gedrag van een individu te beïnvloeden.
Met zoveel concurrerende krachten is het gemakkelijk om te zien hoe conflicten kunnen ontstaan tussen id, ego en superego. Freud gebruikte de term egokracht om te verwijzen naar het vermogen van het ego om ondanks deze worsteling te functioneren. Een persoon met een goede egokracht is in staat om de druk effectief te beheersen, terwijl iemand met te veel of te weinig egokracht te onwrikbaar of te ontwrichtend kan worden."
Puur gekeken naar terminologie vanuit specifiek perspectief kan dit wellicht een indruk geven wat ego dood inhoudt.
Ik ga dit onderwerp nog even een poosje herkauwen en kom hier later nog op terug. In de praktijk denk ik dat ego en ID vrij diep verweven zijn en beiden onderdeel uitmaken van iemands identiteit. Tijdens een psychedelische ervaring zet je ook niet selectief je ego uit, je veroorzaakt dermate veel chaos dat het voor het ego niet meer mogelijk is om de impulsen van het ID te beteugelen. Als de ervaring dermate intens en overweldigend is zal het instinctieve ego geen intern conflict meer kunnen veroorzaken waardoor er op paradoxale wijze rust plaats vindt wanneer de psychedelische ervaring een extreme chaos en intensiteit bereikt.
Snap hem nu nog beter.
Dit klinkt erg bekend. Toen ik die ervaring had was ik eerst bang, ik voelde dat ik moest huilen en dat er iets kwam, maar ik voelde mij ongemakkelijk omdat ik met vrienden en vriendin was. Ik had een overdosis prikkels, zeker met meerdere mensen pratend en binnen met let verlichting en posters.Tijdens een psychedelische ervaring zet je ook niet selectief je ego uit, je veroorzaakt dermate veel chaos dat het voor het ego niet meer mogelijk is om de impulsen van het ID te beteugelen. Als de ervaring dermate intens en overweldigend is zal het instinctieve ego geen intern conflict meer kunnen veroorzaken waardoor er op paradoxale wijze rust plaats vindt wanneer de psychedelische ervaring een extreme chaos en intensiteit bereikt.
Toen dacht ik nee, ik moet me laten gaan, onlangs de setting. En vanaf toen was het oke. Hoewel de LSD liet zien wat ik fout deed voelde het oke. Ik moest het begrijpen. Ik kon er niet op in gaan maar het moest gebeuren. Op een gekke manier werkt het ontspannend terwijl je door iets heftige heengaat.
In de nasleep na de piek was ik al helemaal gekalmeerd. Ik voelde mij heel puur en eerlijk. Lacherig en oprecht. Na deze ervaring had ik net als op truffels een heerlijk herboren gevoel. Ik doe daarnaast erg mijn best om iets te doen met de inzichten.