#1
Waar heb jij die download vandaan?
Wie heeft een ego-death meegemaakt?
44 antwoorden
29 weergaven
18-5-2026
#2
Mooi topic!
Persoonlijk heb ik veel groei gehaald uit ego oplossende middelen. Zelfs cannabis neemt een klein beetje m'n ego weg en laat mij anders naar situaties en gebeurtenissen kijken. Het is voor mij altijd een zelfreflectie moment als ik lichtelijk stoned ben. Psilo is hier nog beter toe in staat. Ik heb nooit een volledige egodeath ervaren op psilo. Ik denk persoonlijk dat je het meeste uit je ervaring haalt wanneer je nog wel weet wie je bent. En zelfs nog enigsinds bewust bent van je ego gedreven eigenschappen om nieuwe inzichten te creëren. Het verschil tussen egodeath en totaal verlies van eigen identiteit lijkt mij flinterdun. Maar wellicht kan @Mindless hier meer over vertellen.
De keren dat ik een egodeath heb ervaren ben ik namelijk ook mijn complete eigen identiteit verloren (breaktrough ervaringen). Die overigens wel heel leerzaam voor mij waren, maar niet aards en niet werkbaar tijdens de ervaring. Toch met de juiste integratie van zulke totaal realiteitsverliezende ervaringen heeft mij dit veel gebracht. Ik ben momenteel ook het meest geïnteresseerd in ervaringen van langwerkende stoffen waarbij je nog net bewust blijft van je ego en je eigen identiteit.
Persoonlijk heb ik veel groei gehaald uit ego oplossende middelen. Zelfs cannabis neemt een klein beetje m'n ego weg en laat mij anders naar situaties en gebeurtenissen kijken. Het is voor mij altijd een zelfreflectie moment als ik lichtelijk stoned ben. Psilo is hier nog beter toe in staat. Ik heb nooit een volledige egodeath ervaren op psilo. Ik denk persoonlijk dat je het meeste uit je ervaring haalt wanneer je nog wel weet wie je bent. En zelfs nog enigsinds bewust bent van je ego gedreven eigenschappen om nieuwe inzichten te creëren. Het verschil tussen egodeath en totaal verlies van eigen identiteit lijkt mij flinterdun. Maar wellicht kan @Mindless hier meer over vertellen.
De keren dat ik een egodeath heb ervaren ben ik namelijk ook mijn complete eigen identiteit verloren (breaktrough ervaringen). Die overigens wel heel leerzaam voor mij waren, maar niet aards en niet werkbaar tijdens de ervaring. Toch met de juiste integratie van zulke totaal realiteitsverliezende ervaringen heeft mij dit veel gebracht. Ik ben momenteel ook het meest geïnteresseerd in ervaringen van langwerkende stoffen waarbij je nog net bewust blijft van je ego en je eigen identiteit.
#3
Ik zag de haakjes.Ja, tussen haakjes ook hé, blijft wat lastig concreet uitleggen in woorden des te meer aan mensen zonder referentiekader. Ik zag ook GHB en MDMA voorbij komen, ik denk dat je het concept van ego dood ook niet teveel moet romantiseren aangezien het lang niet altijd een prettige ervaring is wat aan waarde van de ervaring echter niet hoeft te ontnemen. Ergens weten we wel dat mensen sterk overwegend instinctief zijn in hun handelen maar zodra je ego oplossing hebt mee gemaakt komt de realisatie wel goed binnen. De theorie van Freud sluit inderdaad niet 100% aan maar het is het best beschikbare referentiekader voor de meeste mensen denk ik. Ik krijg ook niet genoeg betaald om dergelijke begrippen uit te wijden.![:tongueout:]()
Teveel egodood romantiseren is niet goed nee, want realisatie is helemaal niets bijzonders. Maar ook al is de realisatie zelf niets bijzonders, zijn de implicaties van de realisatie wél enorm ingrijpend. Als je ineens helemaal niet blijkt te zijn wie je dacht die je was, dan ga je op zijn minst anders kijken naar dingen.
#4
Ik begin steeds meer te merken hoe weinig een dosis mij zegt als ik psychedelica gebruik. Ik heb onlangs op een extreem lage dosering door de setting een van de meest intense trips met een heel belangrijk inzicht gehad. Dit was de setting en zeker niet de 15mg BOH-2C-B.Ik denk dat je eerder in de richting van 400µg LSD moet denken, vrij extreme doseringen in ieder geval waarvoor je beter een middel kunt gebruiken dat sterk piekt zoals DMT. Je lichaam zal tijdens de opkomst instinctief in paniek raken door de intense stimulering. Als je jezelf al bedwelmd hebt met andere middelen kun je er wel vanuit gaan dat het loslaten van ego (op bewust niveau) niet meer mogelijk is.
Natuurlijk moet een ervaring intens genoeg zijn om zoiets te produceren, maar hoe hoog die dosis is verschilt enorm.
Ook is 200ug echt extreem voor mij. Op 80ug heb ik echt een sterke trip voor 12 uur.
Ik heb het idee dat wat @vode en @Mindless zeggen juist misschien wel suggereert dat het een “ego death” zou kunnen zijn geweest. Ook wat je uitlegde over een dier worden begreep ik, zo voelde het bijna alhoewel ik hier niet toen aan dacht.
Wel interessant geprek, zo zie je hoe onduidelijk sommige effecten zijn en gebruikt iedereen hetzelfde woord voor andere dingen.
#5
Die twee lijken hetzelfde ding te zijn ja.Het verschil tussen egodeath en totaal verlies van eigen identiteit lijkt mij flinterdun. Maar wellicht kan @Mindless hier meer over vertellen.
Maar zoals ik hierboven (post #36) al zei, denk ik dat er wel een groot verschil zit tussen dat en de realisatie "ik ben niet mijn lichaam/geest".
Ik denk dat wat vaak egodood genoemd wordt in psychonautische kringen, meer een mystieke ervaring is. En iets heel anders dan de realisatie dat je helemaal niet het ego bent, waardoor er dus ook geen ego meer "dood" hoeft te gaan. De twee kunnen wel hand in hand gaan, omdat wanneer dat verdwijnt wat je niet bent, het makkelijker is om dat te zien wat je wel bent. Maar de realisatie zelf, is geen mystieke of zelfs speciale ervaring. Het is alleen maar realiseren dat je essentie alreeds het ego "is ontstegen". Het is nooit neergedaald tot dat niveau. Het ego is een illusie en kan dus niet ontstegen worden.
#6
Ja dat is zeker zo. Tijdens zo'n mystieke ervaring of "egodood" dus, kun je je persoonlijkheid even compleet vergeten. Maar realiseren dat je niet je persoonlijkheid bént, kan te allen tijde.Ik snap de vergelijking wel. Een dier heeft niet echt meningen, meer instinct. Maar het voelt zeker aan als een kind zijn. Pure observatie en intresse. Je voelt dat je even niks te zeggen hebt. Het is zeker niet alleen fijn. Je kan flink met je neus op de feiten worden gedrukt, maar het voelt zeker achteraf goed als het dan geen traumatische ervaring was. Met de juiste intensies en een niet te overdreven dosis hoeft dit niet vaak te gebeuren.
#7
Ik snap de vergelijking wel. Een dier heeft niet echt meningen, meer instinct. Maar het voelt zeker aan als een kind zijn. Pure observatie en intresse. Je voelt dat je even niks te zeggen hebt. Het is zeker niet alleen fijn. Je kan flink met je neus op de feiten worden gedrukt, maar het voelt zeker achteraf goed als het dan geen traumatische ervaring was. Met de juiste intensies en een niet te overdreven dosis hoeft dit niet vaak te gebeuren.Maar ging er toch even op in, omdat het imo niet een teruggaan naar een soort dierlijk bewustzijn is, maar een ontstijging van het ego bewustzijn.
#8
Wat ik wel vaker tegen mensen zeg is dat de effecten uiteindelijk uit jezelf komen en niet uit de drug. Je geeft aan boven gemiddeld gevoelig te zijn voor psychedelica maar ik denk ook dat de meeste mensen onderschatten hoe potent LSD daadwerkelijk in gewicht is om welke reden dan ook.Natuurlijk moet een ervaring intens genoeg zijn om zoiets te produceren, maar hoe hoog die dosis is verschilt enorm.
Het EgoWel interessant geprek, zo zie je hoe onduidelijk sommige effecten zijn en gebruikt iedereen hetzelfde woord voor andere dingen.
Spoiler
De interactie van de Id, Ego en Superego"Het ego is de component van persoonlijkheid die verantwoordelijk is voor het omgaan met de werkelijkheid. Volgens Freud ontwikkelt het ego zich vanuit de id en zorgt het ervoor dat de impulsen van de id op een in de echte wereld aanvaardbare manier tot uitdrukking kunnen worden gebracht. Het ego functioneert zowel in de bewuste, pre-bewuste en onbewuste geest.
Het ego werkt vanuit het realiteitsprincipe, dat ernaar streeft om op realistische en sociaal gepaste wijze aan de verlangens van het id te voldoen. Het realiteitsprincipe weegt de kosten en baten van een actie af voordat wordt besloten om te handelen op impulsen of deze te laten varen. In veel gevallen kunnen de impulsen van de id worden bevredigd door een proces van vertraagde bevrediging – het ego zal uiteindelijk het gedrag toelaten, maar alleen op de juiste tijd en plaats.
Freud vergeleek het id met een paard en het ego met de ruiter van het paard. Het paard zorgt voor kracht en beweging, maar de ruiter zorgt voor de richting en begeleiding. Zonder zijn ruiter kan het paard gewoon ronddwalen waar het maar wil en doen wat het maar wil. De ruiter geeft aanwijzingen en commando’s om het paard te begeleiden in de richting die hij of zij wil gaan.
Het ego ontlaadt ook spanning die ontstaat door onvervulde impulsen via het secundaire proces, waarbij het ego in de echte wereld een object probeert te vinden dat past bij het mentale beeld dat door het primaire proces van de id wordt gecreëerd.
Stel je voor dat je bijvoorbeeld in een lange vergadering op het werk zit. Je wordt steeds hongeriger naarmate de meeting voortsleept. Terwijl de id je zou dwingen om van je stoel omhoog te springen voor een hapje, zorgt het ego dat je stil blijft zitten en wacht tot de vergadering af is gelopen. In plaats van te handelen op de oerdriften van de id, besteedt je de rest van de bijeenkomst aan het je voorstellen een broodje kaas te eten. Zodra de vergadering voorbij is, kun je een broodje halen en op een realistische en gepaste manier voldoen aan de eisen van de id."
Het ego werkt vanuit het realiteitsprincipe, dat ernaar streeft om op realistische en sociaal gepaste wijze aan de verlangens van het id te voldoen. Het realiteitsprincipe weegt de kosten en baten van een actie af voordat wordt besloten om te handelen op impulsen of deze te laten varen. In veel gevallen kunnen de impulsen van de id worden bevredigd door een proces van vertraagde bevrediging – het ego zal uiteindelijk het gedrag toelaten, maar alleen op de juiste tijd en plaats.
Freud vergeleek het id met een paard en het ego met de ruiter van het paard. Het paard zorgt voor kracht en beweging, maar de ruiter zorgt voor de richting en begeleiding. Zonder zijn ruiter kan het paard gewoon ronddwalen waar het maar wil en doen wat het maar wil. De ruiter geeft aanwijzingen en commando’s om het paard te begeleiden in de richting die hij of zij wil gaan.
Het ego ontlaadt ook spanning die ontstaat door onvervulde impulsen via het secundaire proces, waarbij het ego in de echte wereld een object probeert te vinden dat past bij het mentale beeld dat door het primaire proces van de id wordt gecreëerd.
Stel je voor dat je bijvoorbeeld in een lange vergadering op het werk zit. Je wordt steeds hongeriger naarmate de meeting voortsleept. Terwijl de id je zou dwingen om van je stoel omhoog te springen voor een hapje, zorgt het ego dat je stil blijft zitten en wacht tot de vergadering af is gelopen. In plaats van te handelen op de oerdriften van de id, besteedt je de rest van de bijeenkomst aan het je voorstellen een broodje kaas te eten. Zodra de vergadering voorbij is, kun je een broodje halen en op een realistische en gepaste manier voldoen aan de eisen van de id."
Spoiler
- https://dsmmeisjes.nl/kennisbank/sigmund-freud-id-ego-en-superego/"Wanneer we het hebben over de id, het ego en het superego, is het belangrijk om te onthouden dat dit niet drie totaal gescheiden entiteiten zijn met duidelijk afgebakende grenzen. Deze aspecten van persoonlijkheid zijn dynamisch en altijd allemaal in interactie binnen een persoon om de algemene persoonlijkheid en het gedrag van een individu te beïnvloeden.
Met zoveel concurrerende krachten is het gemakkelijk om te zien hoe conflicten kunnen ontstaan tussen id, ego en superego. Freud gebruikte de term egokracht om te verwijzen naar het vermogen van het ego om ondanks deze worsteling te functioneren. Een persoon met een goede egokracht is in staat om de druk effectief te beheersen, terwijl iemand met te veel of te weinig egokracht te onwrikbaar of te ontwrichtend kan worden."
Met zoveel concurrerende krachten is het gemakkelijk om te zien hoe conflicten kunnen ontstaan tussen id, ego en superego. Freud gebruikte de term egokracht om te verwijzen naar het vermogen van het ego om ondanks deze worsteling te functioneren. Een persoon met een goede egokracht is in staat om de druk effectief te beheersen, terwijl iemand met te veel of te weinig egokracht te onwrikbaar of te ontwrichtend kan worden."
Puur gekeken naar terminologie vanuit specifiek perspectief kan dit wellicht een indruk geven wat ego dood inhoudt.
Ik ga dit onderwerp nog even een poosje herkauwen en kom hier later nog op terug. In de praktijk denk ik dat ego en ID vrij diep verweven zijn en beiden onderdeel uitmaken van iemands identiteit. Tijdens een psychedelische ervaring zet je ook niet selectief je ego uit, je veroorzaakt dermate veel chaos dat het voor het ego niet meer mogelijk is om de impulsen van het ID te beteugelen. Als de ervaring dermate intens en overweldigend is zal het instinctieve ego geen intern conflict meer kunnen veroorzaken waardoor er op paradoxale wijze rust plaats vindt wanneer de psychedelische ervaring een extreme chaos en intensiteit bereikt.
#9
Fucking interessant, dank voor de quotes.Wat ik wel vaker tegen mensen zeg is dat de effecten uiteindelijk uit jezelf komen en niet uit de drug. Je geeft aan boven gemiddeld gevoelig te zijn voor psychedelica maar ik denk ook dat de meeste mensen onderschatten hoe potent LSD daadwerkelijk in gewicht is om welke reden dan ook.
Het Ego
SpoilerDe interactie van de Id, Ego en Superego"Het ego is de component van persoonlijkheid die verantwoordelijk is voor het omgaan met de werkelijkheid. Volgens Freud ontwikkelt het ego zich vanuit de id en zorgt het ervoor dat de impulsen van de id op een in de echte wereld aanvaardbare manier tot uitdrukking kunnen worden gebracht. Het ego functioneert zowel in de bewuste, pre-bewuste en onbewuste geest.
Het ego werkt vanuit het realiteitsprincipe, dat ernaar streeft om op realistische en sociaal gepaste wijze aan de verlangens van het id te voldoen. Het realiteitsprincipe weegt de kosten en baten van een actie af voordat wordt besloten om te handelen op impulsen of deze te laten varen. In veel gevallen kunnen de impulsen van de id worden bevredigd door een proces van vertraagde bevrediging – het ego zal uiteindelijk het gedrag toelaten, maar alleen op de juiste tijd en plaats.
Freud vergeleek het id met een paard en het ego met de ruiter van het paard. Het paard zorgt voor kracht en beweging, maar de ruiter zorgt voor de richting en begeleiding. Zonder zijn ruiter kan het paard gewoon ronddwalen waar het maar wil en doen wat het maar wil. De ruiter geeft aanwijzingen en commando’s om het paard te begeleiden in de richting die hij of zij wil gaan.
Het ego ontlaadt ook spanning die ontstaat door onvervulde impulsen via het secundaire proces, waarbij het ego in de echte wereld een object probeert te vinden dat past bij het mentale beeld dat door het primaire proces van de id wordt gecreëerd.
Stel je voor dat je bijvoorbeeld in een lange vergadering op het werk zit. Je wordt steeds hongeriger naarmate de meeting voortsleept. Terwijl de id je zou dwingen om van je stoel omhoog te springen voor een hapje, zorgt het ego dat je stil blijft zitten en wacht tot de vergadering af is gelopen. In plaats van te handelen op de oerdriften van de id, besteedt je de rest van de bijeenkomst aan het je voorstellen een broodje kaas te eten. Zodra de vergadering voorbij is, kun je een broodje halen en op een realistische en gepaste manier voldoen aan de eisen van de id."
Spoiler- https://dsmmeisjes.nl/kennisbank/sigmund-freud-id-ego-en-superego/"Wanneer we het hebben over de id, het ego en het superego, is het belangrijk om te onthouden dat dit niet drie totaal gescheiden entiteiten zijn met duidelijk afgebakende grenzen. Deze aspecten van persoonlijkheid zijn dynamisch en altijd allemaal in interactie binnen een persoon om de algemene persoonlijkheid en het gedrag van een individu te beïnvloeden.
Met zoveel concurrerende krachten is het gemakkelijk om te zien hoe conflicten kunnen ontstaan tussen id, ego en superego. Freud gebruikte de term egokracht om te verwijzen naar het vermogen van het ego om ondanks deze worsteling te functioneren. Een persoon met een goede egokracht is in staat om de druk effectief te beheersen, terwijl iemand met te veel of te weinig egokracht te onwrikbaar of te ontwrichtend kan worden."
Puur gekeken naar terminologie vanuit specifiek perspectief kan dit wellicht een indruk geven wat ego dood inhoudt.
Ik ga dit onderwerp nog even een poosje herkauwen en kom hier later nog op terug. In de praktijk denk ik dat ego en ID vrij diep verweven zijn en beiden onderdeel uitmaken van iemands identiteit. Tijdens een psychedelische ervaring zet je ook niet selectief je ego uit, je veroorzaakt dermate veel chaos dat het voor het ego niet meer mogelijk is om de impulsen van het ID te beteugelen. Als de ervaring dermate intens en overweldigend is zal het instinctieve ego geen intern conflict meer kunnen veroorzaken waardoor er op paradoxale wijze rust plaats vindt wanneer de psychedelische ervaring een extreme chaos en intensiteit bereikt.
Snap hem nu nog beter.
Dit klinkt erg bekend. Toen ik die ervaring had was ik eerst bang, ik voelde dat ik moest huilen en dat er iets kwam, maar ik voelde mij ongemakkelijk omdat ik met vrienden en vriendin was. Ik had een overdosis prikkels, zeker met meerdere mensen pratend en binnen met let verlichting en posters.Tijdens een psychedelische ervaring zet je ook niet selectief je ego uit, je veroorzaakt dermate veel chaos dat het voor het ego niet meer mogelijk is om de impulsen van het ID te beteugelen. Als de ervaring dermate intens en overweldigend is zal het instinctieve ego geen intern conflict meer kunnen veroorzaken waardoor er op paradoxale wijze rust plaats vindt wanneer de psychedelische ervaring een extreme chaos en intensiteit bereikt.
Toen dacht ik nee, ik moet me laten gaan, onlangs de setting. En vanaf toen was het oke. Hoewel de LSD liet zien wat ik fout deed voelde het oke. Ik moest het begrijpen. Ik kon er niet op in gaan maar het moest gebeuren. Op een gekke manier werkt het ontspannend terwijl je door iets heftige heengaat.
In de nasleep na de piek was ik al helemaal gekalmeerd. Ik voelde mij heel puur en eerlijk. Lacherig en oprecht. Na deze ervaring had ik net als op truffels een heerlijk herboren gevoel. Ik doe daarnaast erg mijn best om iets te doen met de inzichten.
#10
Misschien niet geheel ontopic, maar ik vind het grappig dat een ieder die Tolle heeft gelezen hem bij elke mogelijke kans aanraadt aan anderen. Zelf heb ik me er nog niet in verdiept maar ik ben dat wel van plan.
#11
ja , i know , heb ook tolle gedownload in mp3 en hem een paar dagen liggen beluisteren , echt gweldig gwoon !! (the new earth )
#12
Ik weet niet of het een ego-death is geweest maar ik heb
wel een keer iets heel vaags meegemaakt.
Ik had veel te veel in combinatie geslikt met alchohol erbij.
Toen ben ik naar mijn kamer gegaan en daar op mijn bed gaan liggen, spacend muziek geluisterd
Toen werd ik opeens heel erg bang en had het gevoel dat ik dood zou gaan.
Lopen lukte eigenlijk niet meer, alles bewoog en sommig voorwerpen werden groter dan ze waren of juist kleiner (dat zag ik dan![:wink:]()
Ik heb toen een afscheidsbrief geschreven aan mijn ouders waarin ik sory zei dat ik dood ging, maar dat het allemaal goed zou komen.
Toen ben ik 'out' gegaan en zag ik mezelf op mijn bed liggen.
Het was zo eng!
2 stemmen waren aan het overleggen of ik zou mogen blijven leven of met hun mee moest gaan.
Toen kwam ik weer bij, nog steeds zo wazig als het maar kon.
Op de 1 of andere manier ben ik naar beneden gelopen en recht voor mijn moeder weer flauwgevallen. Toen opeens zag ik hoe ze mij naar de bank droeg, terwijl ik mezelf gewoon zag!
Later kwam de ambulance, maargoed, ik heb het overleeft.
En heel wat van geleerd! Die avond zal ik nooit meer vergeten![:wink:]()
wel een keer iets heel vaags meegemaakt.
Ik had veel te veel in combinatie geslikt met alchohol erbij.
Toen ben ik naar mijn kamer gegaan en daar op mijn bed gaan liggen, spacend muziek geluisterd
Toen werd ik opeens heel erg bang en had het gevoel dat ik dood zou gaan.
Lopen lukte eigenlijk niet meer, alles bewoog en sommig voorwerpen werden groter dan ze waren of juist kleiner (dat zag ik dan
Toen ben ik 'out' gegaan en zag ik mezelf op mijn bed liggen.
Het was zo eng!
2 stemmen waren aan het overleggen of ik zou mogen blijven leven of met hun mee moest gaan.
Toen kwam ik weer bij, nog steeds zo wazig als het maar kon.
Op de 1 of andere manier ben ik naar beneden gelopen en recht voor mijn moeder weer flauwgevallen. Toen opeens zag ik hoe ze mij naar de bank droeg, terwijl ik mezelf gewoon zag!
Later kwam de ambulance, maargoed, ik heb het overleeft.
En heel wat van geleerd! Die avond zal ik nooit meer vergeten
#13
Wat had je teveel geslikt? DXM zeker? ![:tearsofjoy:]()
Dit verhaal klinkt me te bekend in de oren..
Dit verhaal klinkt me te bekend in de oren..
#14
Haha, precies. Bier heeft een soort gelijk verhaal verteld.W.F.L. zei:Wat had je teveel geslikt? DXM zeker?![:tearsofjoy:]()
Dit verhaal klinkt me te bekend in de oren..
Welcome back..
#15
@Missnaomi6
Klinkt als een Out-Of-Body experience (OOBE), is volgens mij niet hetzelfde als een ego dood. Heb beide zelf nooit meegemaakt.
Klinkt als een Out-Of-Body experience (OOBE), is volgens mij niet hetzelfde als een ego dood. Heb beide zelf nooit meegemaakt.
#16
Na een dubbele portie Cubensis (op mijn eentje) wist ik ook even niet meer wie ik was, waar ik was, wat de bedoeling was van mijn bestaan etc.. Ik was gewoon, geen gedachtes alleen acties. Ik zag mijn eigen ook in mijn bed liggen, ik denk zelf dat ik voor een tijd niet meer ademde echt heel raar.
Ik heb ook hele conversaties zitten voeren met mijn eigen, zitten filosoferen met mijn eigen en van die dingen.
Wel een speciale ervaring, die ik zeker nooit zal vergeten. Maar het is niet iets waar ik nog op zoek naar ben, eenmaal is genoeg geweest. Ik moet wel zeggen dat het helemaal niet beangstigend was ofzo het voelde heel juist op dat moment.
Ik heb ook hele conversaties zitten voeren met mijn eigen, zitten filosoferen met mijn eigen en van die dingen.
Wel een speciale ervaring, die ik zeker nooit zal vergeten. Maar het is niet iets waar ik nog op zoek naar ben, eenmaal is genoeg geweest. Ik moet wel zeggen dat het helemaal niet beangstigend was ofzo het voelde heel juist op dat moment.
#17
definitie van ego death is nogal moeilijk, het is inderdaad vooral gevoelsmatig.
Ik heb vorig jaar tijdens een truffeltrip een balonnetje lachgas ingeademd en vlak daarna een hijs salvia X 15.
Wat er toen gebeurde weet ik niet goed meer. Ik herinner me dat de wereld volledig wegviel en ik in mezelf zakte, in mijn hoofd. Ik zag niets meer alles was zwart en zweefde ergens in een ruimte. Ik ervaarde het allemaal zonder emotie en wist niet wat, wie of waar ik was. Denken lukte ook al niet meer. Het enige wat ik wist, was dat dat iets dat ik ben, een naam had.
Volgens mijn vriendin heb ik 20 min heel kalm en diep geademd met soms een heel lange 'uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuh' ertussen![:tongueout:]()
Ik heb vorig jaar tijdens een truffeltrip een balonnetje lachgas ingeademd en vlak daarna een hijs salvia X 15.
Wat er toen gebeurde weet ik niet goed meer. Ik herinner me dat de wereld volledig wegviel en ik in mezelf zakte, in mijn hoofd. Ik zag niets meer alles was zwart en zweefde ergens in een ruimte. Ik ervaarde het allemaal zonder emotie en wist niet wat, wie of waar ik was. Denken lukte ook al niet meer. Het enige wat ik wist, was dat dat iets dat ik ben, een naam had.
Volgens mijn vriendin heb ik 20 min heel kalm en diep geademd met soms een heel lange 'uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuh' ertussen
#18
heroesss zei:Voordat ik las over dat depressiefe en borderline wou ik je al quoten omdat ik wou zeggen dat lijkt wel waar ik weleens last van hebt. Dat ik geen idee heb wie ik ben hoe ik ben enzo.
Excuse moi, maar dit heeft echt he-le-maal niks met een borderline persoonlijkheids stoornis te maken hoor...
#19
T-men zei:heroesss zei:Voordat ik las over dat depressiefe en borderline wou ik je al quoten omdat ik wou zeggen dat lijkt wel waar ik weleens last van hebt. Dat ik geen idee heb wie ik ben hoe ik ben enzo.
Excuse moi, maar dit heeft echt he-le-maal niks met een borderline persoonlijkheids stoornis te maken hoor...
Helemaal mee eens dit heeft echt niks met bordeline te maken , probleem in de samenleving is ook dat alle bordeliners over 1 kam geschoren worden .
Ik ken verschillende bordeliners en 1 is mijn vrouw en die heeft juist de goede therapie gehad en levenswijze opgepakt en ze heeft al een paar jaar geen aanval gehad maar verder is het wel elke dag vechten tegen de stemmen in hun hoofd en proberen je staande te houden.
Wil je je verdiepen in de bordeline lees dan de linehan therapie en vars therapie
#20
Ik heb wel eens een ego death meegemaakt op paddo's en ik vind het ook bijzonder onmogelijk dit fatsoenlijk te omschrijven, maar mijn quote van het moment was 'we zijn gewoon aan het zijn', en die paste er redelijk bij.
Wat het bij mij was was hoofdzakelijk het verliezen van zelf besef, ik was volledig bij bewust zijn en lag feitelijk gewoon gaar op de grond in mijn kamer, maar ik wist niet waar ik op hield en de wereld begon, of wat dag of nacht waren, wat het concept 'moeder' inhield. Eigenlijk wist ik alleen mijn voornaam nog duidelijk en helder en nog dat ik na de trip dingen weer zou weten. Dat waren de enige twee beseffen die me toen nog echt duidelijk waren. Ik wist ook niet hoeveel ledematen ik had of wat dat uberhaubt moesten voorstellen, of waar ze waren maar het was ook een hele comfortabele rustige ervaring.
Alleen een beetje idioot dat het mijn eerste paddo trip en daarmee eerste trip ooit was en dat het gelijk zo ver ging, maar achteraf ben ik er nog steeds ontzettend blij mee en ik zou er veel voor over hebben precies die dag nog een keertje mee te mogen maken.
Wat het bij mij was was hoofdzakelijk het verliezen van zelf besef, ik was volledig bij bewust zijn en lag feitelijk gewoon gaar op de grond in mijn kamer, maar ik wist niet waar ik op hield en de wereld begon, of wat dag of nacht waren, wat het concept 'moeder' inhield. Eigenlijk wist ik alleen mijn voornaam nog duidelijk en helder en nog dat ik na de trip dingen weer zou weten. Dat waren de enige twee beseffen die me toen nog echt duidelijk waren. Ik wist ook niet hoeveel ledematen ik had of wat dat uberhaubt moesten voorstellen, of waar ze waren maar het was ook een hele comfortabele rustige ervaring.
Alleen een beetje idioot dat het mijn eerste paddo trip en daarmee eerste trip ooit was en dat het gelijk zo ver ging, maar achteraf ben ik er nog steeds ontzettend blij mee en ik zou er veel voor over hebben precies die dag nog een keertje mee te mogen maken.