#1
Deze post is natuurlijk 10 jaar oud, maar ik ben het hier helemaal mee eens.Dat je niet meer weet wie je naam is enzo, dat is imho geen egodeath, dan ben je gewoon VER heen of heb je een psychose als je denkt dat je Napoleon bent ofzo.
Een egodeath is zoals gezegd dat je je ego kan loslaten en gewoon voelt. Je hoeft niet letterlijk out te gaan, of echt zwaar en ver heen zijn. Het is voornamelijk een gevoelskwestie. Je weet natuurlijk wel dat je Jantje bent of grietje en dat je ergens op een bank ligt te spacen, maar jij kan eindelijk het hele beeld van jezelf, je ego, loskoppelen van jezelf. Je identificeert je er niet meer mee maar voelt wie je echt bent, zonder alle bagage en zorgen en emoties.
Ik heb het zelf 1 keer meegemaakt, alleen was ik heel erg in paniek. Ik had een epileptische aanval in een paddotrip en toen ik bijkwam wist ik wel wie het concept vode was, maar kon ik me daar niet meer aan linken. Ik wist wie mijn familie en vrienden waren, wat ik in het dagelijkse leven deed, maar de link was er niet. Heel raar uit te leggen maar het is vooral een gevoelskwestie. Ik was toen voornamelijk in paniek ipv dat ik ervan kon genieten en ervaren hoe het is om zonder bagage van je ego en verleden te zitten.
Egodood is niet dat je vergeet wie je als persoon bent en ook niet één of andere mystieke ervaring. Het is niet eens zozeer een ervaring, maar eerder een realisatie van wat alreeds zo is. Namelijk, dat je niet de persoon: het lichaam + de geest bent, maar daar in essentie compleet los van staat. Hoewel het zo klinkt misschien, is dit niet een uitzonderlijke ervaring. Je ziet simpelweg dat "o ja, ik ben helemaal niet dit lichaam, ik héb dit lichaam".
"Egodood" is daarom denk ik ook geen goede benaming. Er is geen ego om dood te gaan, enkel de realisatie dat wat ik ben nooit het ego is geweest. Ego ontstijging is een betere naam ervoor denk ik. Al klopt zelfs dat niet, want er is niet echt een ego om te ontstijgen. Slechts de realisatie om te hebben dat wat je bent alreeds en altijd transcendentaal is aan het lichaam, de geest, de wereld. Zelf-realisatie is de beste term denk ik.
Waarlijk niet meer geven om wat anderen denken, om wat de maatschappij zegt.Ego dood refereert grotendeels naar de theorie van Freud rond ego, ID en superego.
In de praktijk betekent het grofweg dat je 'degradeert' naar een dier die geen waarde hecht aan de regelgeving van de gemiddelde mens.
Volgens mij zijn dat eerder mystieke ervaringen. Wellicht maken die het wel makkelijker om tot de realisatie te komen omdat je even tijdelijk niet in je constante identificatie met gedachten zit.Ik denk dat je eerder in de richting van 400µg LSD moet denken, vrij extreme doseringen in ieder geval waarvoor je beter een middel kunt gebruiken dat sterk piekt zoals DMT. Je lichaam zal tijdens de opkomst instinctief in paniek raken door de intense stimulering. Als je jezelf al bedwelmd hebt met andere middelen kun je er wel vanuit gaan dat het loslaten van ego (op bewust niveau) niet meer mogelijk is.