"vode zei:
Een egodeath is zoals gezegd dat je je ego kan loslaten en gewoon voelt. Je hoeft niet letterlijk out te gaan, of echt zwaar en ver heen zijn. Het is voornamelijk een gevoelskwestie. Je weet natuurlijk wel dat je Jantje bent of grietje en dat je ergens op een bank ligt te spacen, maar jij kan eindelijk het hele beeld van jezelf, je ego, loskoppelen van jezelf. Je identificeert je er niet meer mee maar voelt wie je echt bent, zonder alle bagage en zorgen en emoties.
Klik om te vergroten...
Heel interessant topic !
Mee eens , in boeddistische leringen wordt het ego , ( logos, gedachten , identificatie met je gedachten, afgescheidenheid) gezien als oorzaak voor het lijden in de wereld. Immers , het is niet de situatie die ons werkelijk pijn doet/bang maakt , het zijn onze gedachten erover, ofwel onze perceptie, de kijk op de 'buitenwereld'.
Tja, Los van je ego , wie zou je dan zijn ? Ben je een ziel die een lichaam heeft , of ben je een lichaam dat een ziel heeft ? Dat is een wereld van verschil . Ik heb zelf denk ik tijdens het trippen al een paar keer een glimp mogen opvangen , heb het als zeer verfrissend ervaren om mezelf eens vanuit 'een andere hoek' bij wijze van te kunnen waarnemen.
Mensen die 'verlicht'' zijn , schijnen ook totale loskoppeling van het ego te hebben . Observatie, verruimd bewustzijn zijn de eerste stappen daarnaartoe. Maar ja , eh , waarnemen , observeren is alleen mogelijk zolang je vanaf een 3e punt naar jezelf kunt kijken , want als je er nog middeninzit, is er geen sprake van observatie zonder oordeel .
Vele mensen hebben dit met of zonder drugs bereikt , of zijn er door een heftige ervaring zich bewust van geworden.
Het is niet zozeer het elimineren of uitschakelen van je hele denksysteem, denk ik , maar je mind als gereedschap te kunnen gebruiken , zonder dat 'mental noise' , malen , wat in feite energieverlies betekent. Samenwerken met je 'ziel' of 'wezen' in de richting van je oorspronkelijke eenheid met alles in plaats van afgescheidenheid.
poepoe, kwam nog heel wat in me op merk ik , grappig .
Ben zelf geregeld nog zwaar aan het klunen op dit gebied maar al doende leert men he , vind het zwaar interessant.
in de boeken van carlos castaneda komt ook veel terug over egodeath, perceptie enz.
Ik heb altijd gehoord/begrepen dat Bodyload een term is om aan te geven hoe heftig de belasting op het lichaam is , tijdens het gebruiken van een bepaalde stof.
Tuurlijk zijn dat soort dingen afhankelijk van dosering en persoonlijke ervaring , maar er zijn lichamelijk kenmerken (bv spanning op de kaken bij xtc/mdma, overvloedig zweten bij speed) die voor de meerderheid van de gebruikers merkbaar zijn. Mja nogmaals , het is ook echt een grensgebied , best lastig, waar begint en of eindigt persoonlijke ervaring en begint of eindigt collectieve?
Ik ben ook maar n beetje hier aan het brainstormen , zal het hierbij laten"
In: Wie heeft een ego-death meegemaakt?
1-1-2024