Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsAlles in overweging nemend, is jouw 'drugscarrière' een net positive of net negative voor je geweest?

Alles in overweging nemend, is jouw 'drugscarrière' een net positive of net negative voor je geweest?

74 antwoorden
28 weergaven
18-5-2026
c
caninusLid
01-01-2024, 00:00
#1
@Kordie heb je toevallig die ptss opgelopen omdat je in het leger of bij de marechaussee zat opgelopen?
C

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
1234
Casrus
Lid
01-01-2024, 00:00
#2
caninus zei:
dit is toch wel de beste verwoording die ik ooit heb gehoord
Klik om te vergroten...
Of de flutste smoes...
S
Sally TessioLid
01-01-2024, 00:00
#3
De één gebruikt al twintig jaar dagelijks coke, de ander experimenteert sinds een jaar af en toe met een tripmiddel. Wie je ook bent; denk jij, terugkijkend op je drugsgebruik, dat jouw drugsgebruik uiteindelijk een net positive of een net negative voor je is geweest? Ter verheldering: wat ik met die vraag bedoel is of het je meer op heeft geleverd (in entertainment, unieke inzichten, bijzondere ervaringen, etc.) dan het je heeft gekost (in je afhankelijkheid van het middel, het wegnemen van tijd en focus voor betekenisvollere inspanningen, negatieve ervaringen, etc.).

Waar ik in het bijzonder nieuwsgierig naar ben is of DF leden die over de jaren heen veel psychedelica hebben gebruikt dit aan het einde van de dag als net positive hebben ervaren. Vrijwel iedereen die ik ken die fanatiek aan de psychedelica heeft gezeten zegt er geweldige inzichten uit te hebben gehaald en vrijwel geen één van hen heb ik over de jaren heen ook maar een steek zien veranderen. Dat betekent niet per definitie dat het gebruik ze niets heeft opgeleverd, maar ik vind het wel opvallend.

Om mijn eigen invulling dan meteen maar te geven: voor mij persoonlijk is mijn 'drugscarrière' een net positive geweest. Ik heb, op mijn eerste paar maanden MDMA gebruik na, nooit al te gek gedaan met middelengebruik en overwegend plezierige ervaringen opgedaan. De technofeesten die ik in mijn mid twintig af ben gegaan behoren tot de leukste events die ik in mijn leven heb bezocht en dat had, om eerlijk te zijn, ook een hoop te maken met het spul wat ik telkens met mijn vrienden achterover tikte. Het waren verbroederende momenten die ik eens in de zoveel tijd ophaal met diezelfde vrienden en bij het herleven van die herinneringen zie je bij iedereen nog steeds dezelfde glunderende ogen.
Er is jaren geleden wel één avond geweest waarop ik GHB had gebruikt met mijn toenmalige vriendin, waarvan ik achteraf vind dat ik dat niet in had moeten leiden. Ze ging out, of viel in ieder geval meerdere keren ongewild in slaap, en kon niet goed met de dosering omgaan, ondanks dat we alles zo veilig mogelijk hadden gedaan. Achteraf vind ik het gewoon een te riskant middel om te gebruiken.

Benieuwd naar jullie inzichten!
A
AlindeLid
01-01-2024, 00:00
#4
Leuk topic. Hier waren het alcohol en benzo´s, en ook alleen die. In mijn 20-er jaren is mijn door mijn psychiater met klem afgeraden ook aan andere middelen te beginnen wegens psychosegevoeligheid.

Ik heb dankzij de alcohol een studententijd gehad met alles er op en er aan. Ik studeerde in een kleine stad, ons kent ons, er kon nooit heel veel mis gaan.

Op een gegeven moment ben ik ook alleen gaan drinken en dat had ik nooit moeten doen. Ik zal 21 of 22 geweest zijn. Daar had ik al even iets van slaapmedicatie moeten hebben voordat ik naar de fles greep. Ik denk dat bij mijn alcoholisme wel eerder hulp had mogen komen maar ik heb het goed weten te verbloemen. Ben nu 41 en na twee opnames ben ik nu 3 weken clean. Ook van benzo's.
M
MoestuinierLid
01-01-2024, 00:00
#5
Het was een mes die aan 2 kanten snijd. Enerzijds hebben bepaalde middelen mijn sociale vaardigheden verbeterd en geholpen alsook wat drempels overschreden die nodig waren.

Anderzijds heeft het ook wel leed, verdriet angst en depressie gebracht.

Op alles terug kijkend kan ik wel zeggen dat ik er heel wat uit geleerd heb en het een bepaalde levenservaring bracht die ik kan meenemen in de toekomst om bepaalde signalen te herkennen.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#6
Sally Tessio zei:
Waar ik in het bijzonder nieuwsgierig naar ben is of DF leden die over de jaren heen veel psychedelica hebben gebruikt dit aan het einde van de dag als net positive hebben ervaren. Vrijwel iedereen die ik ken die fanatiek aan de psychedelica heeft gezeten zegt er geweldige inzichten uit te hebben gehaald en vrijwel geen één van hen heb ik over de jaren heen ook maar een steek zien veranderen. Dat betekent niet per definitie dat het gebruik ze niets heeft opgeleverd, maar ik vind het wel opvallend.
Klik om te vergroten...
Dit herken ik wel in mezelf. Heel veel psychedelische ervaringen gehad, waaronder ook op dat moment zelf levensveranderend lijkende ervaringen. Maar dan achteraf eigenlijk helemaal niet veranderen qua wat ik daadwerkelijk deed. Enkel inzichten op te hebben gedaan.

Echte verandering in gedrag kwam pas door op het punt te komen dat ik mezelf zo haatte en zo'n laag zelfbeeld had dat ik zag dat het of dieper wegzakken in die hel of eruit klimmen was. Ik kan zeggen: ik "koos" voor dat laatste, maar zo voelde het ook weer niet. Het voelde meer alsof ik wel moest want die hel was geen optie.

Volgens mij is het maar zelden dat iemand tript en op basis van die ervaring zijn/haar leven veranderd. Trippen heeft voor mij wel mijn nadenken over wat dit bestaan is (spiritualiteit zou je het kunnen noemen) in gang gezet. Zonder dat denk ik niet dat ik naar de wereld had gekeken (in existentiële zin) als ik nu doe.


Leuk trouwens je hier weer eens te zien! Hoelang ben je hier niet geweest? Jaren denk ik?
S
Sally TessioLid
01-01-2024, 00:00
#7
@Mindless Ja, dat klinkt dus heel bekend. Maar die inzichten opgedaan hebben is natuurlijk ook waardevol. Ik weet wel uit wat wetenschappelijke literatuur dat psychedelica een effectieve behandeling is om van nicotine af te komen en volgens mij ook effectief gebruikt wordt tegen andere verslavingen. Gedragsverandering is hoe dan ook gewoon erg moeilijk. Je moet echt een persoon(lijkheid) in jezelf vernietigen en daar een sterkere persoon(lijkheid) bovenop bouwen die je voedt en sterker maakt door continu de juiste dingen te doen. Not fucking easy, ik blijf in dat opzicht ook een work in progress.

Thanks, dat is aardig van je! Ik hop, denk ik, twee keer per jaar even langs, ben dan een paar dagen fanatiek aan het posten en daarna smeer ik hem weer. Er gaat gewoon te veel tijd in zitten als ik hier continu actief zou blijven. Leuk om nog steeds een deel van dezelfde bekende namen te zien. :)
S
Sally TessioLid
01-01-2024, 00:00
#8
@Mindless Ik ben al de hele dag uitstelgedrag aan het vertonen, dus ik kan niet uitgebreid reageren, maar bedankt voor je inzichten. De veeltallige en heftige ervaringen met psychedelicagebruik die jij hebt gehad heb ik nooit gehad, dus dat maakt het moeilijk om me helemaal in te kunnen leven in wat je bedoelt. Ik ben ook geen grootse abstracte denker en wanneer iemands opvattingen erg abstract blijven vind ik het soms moeilijk om de kern voldoende mee te krijgen. Hoe dan ook, ik krijg een sense van wat je bedoelt.

Wat liefde betreft, is het uberhaupt meer dan duidelijk voor mij geworden dat de liefde die je voor jezelf hebt en de eigenwaarde die je voelt direct in verband staat met je bereidheid om te knokken voor een betere zelf. Als je jezelf toch niet waardig voelt, dan is het veel makkelijker om gewoon maar 'to hell with this' te denken wanneer je je inspant en iets doet wat op korte termijn zwaar is, maar op lange termijn karakter en een betere toekomst bouwt. Ergens vindt je toch dat je dat niet verdient, dus waarom lijden voor die betere zelf? Maar als je niet bereid bent te lijden om je potentieel te verwezenlijken, dan lijdt je ook omdat je moet leven met het feit dat je geen ruggengraat hebt en niet van je leven maakt wat het kan zijn. In zekere zin heb je twee soorten gif waar je uit kunt kiezen, waarvan eentje automatisch toe wordt gediend als je niets doet en je voor de ander actie moet ondernemen. Het is makkelijker om niets te doen en alles lijdzaam te blijven ondergaan dan actie te ondernemen, maar ondertussen kwijn je wel op vreselijke wijze weg. Ondanks dat het zwaar en uitdagend is om aan je karakter en potentieel te werken, is dat in mijn optiek uiteindelijk de enige weg naar een betekenisvol bestaan.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#9
Sally Tessio zei:
@Mindless Ik ben al de hele dag uitstelgedrag aan het vertonen, dus ik kan niet uitgebreid reageren, maar bedankt voor je inzichten. De veeltallige en heftige ervaringen met psychedelicagebruik die jij hebt gehad heb ik nooit gehad, dus dat maakt het moeilijk om me helemaal in te kunnen leven in wat je bedoelt. Ik ben ook geen grootse abstracte denker en wanneer iemands opvattingen erg abstract blijven vind ik het soms moeilijk om de kern voldoende mee te krijgen. Hoe dan ook, ik krijg een sense van wat je bedoelt.
Klik om te vergroten...
Het aparte is dat achteraf gezien mijn meest heftige ervaringen op psychedelica spiritueel gezien niet zo belangrijk waren. Je kunt op psychedelica echt enorm indrukwekkende dingen zien. Ongelofelijk spectaculaire lichtshows waarbij je geest de meest mooie, vreemde of misschien juist wel verschrikkelijke beelden aan je toont. Imo is dit allemaal wel mooi, vermakelijk en interessant. Maar tegelijkertijd heeft dit allemaal in principe niet betrekking op spiritualiteit. In spiritualiteit zoeken we spirit: dat wat te allen tijde aanwezig is. Dat wat onze essentie is. In lijden lijken we iets te missen: gevoelsmatig ontbreekt er iets. Een spectaculaire psychedelische ervaring is een mindstate: een staat die komt en gaat. Iets dat komt en gaat kan nooit een solide basis zijn.

Voor mij werken dergelijke metaforen wel goed, maar iedereen heeft zijn eigen manier van dingen begrijpen. Al vind ik die metafoor van het ijsblokje in het glas water heel erg veel gelijkenissen vertonen met onze concrete directe ervaring van bewustzijn:

Als je een ijsblokje in een glas water hebt, zal het ijsblokje (dat enkel bestaat uit datzelfde water waar het in zit) smelten en zo 1 "worden" met het omringende water. Zo is het ook met onze gevoelens: ze kunnen erg rigide, erg hard aanvoelen, maar het enige waar ze uit bestaan is bewustzijn. Houdt gevoelens (bewust) in bewustzijn en ze zullen ook terugkeren naar de "staat" van vormloos bewustzijn. Hoe warmer het water, hoe sneller het ijsblokje smelt. Hoe warmer en liefdevoller het bewustzijn, hoe sneller het ego opgaat in vormloos bewustzijn.

Sally Tessio zei:
Wat liefde betreft, is het uberhaupt meer dan duidelijk voor mij geworden dat de liefde die je voor jezelf hebt en de eigenwaarde die je voelt direct in verband staat met je bereidheid om te knokken voor een betere zelf. Als je jezelf toch niet waardig voelt, dan is het veel makkelijker om gewoon maar 'to hell with this' te denken wanneer je je inspant en iets doet wat op korte termijn zwaar is, maar op lange termijn karakter en een betere toekomst bouwt. Ergens vindt je toch dat je dat niet verdient, dus waarom lijden voor die betere zelf? Maar als je niet bereid bent te lijden om je potentieel te verwezenlijken, dan lijdt je ook omdat je moet leven met het feit dat je geen ruggengraat hebt en niet van je leven maakt wat het kan zijn. In zekere zin heb je twee soorten gif waar je uit kunt kiezen, waarvan eentje automatisch toe wordt gediend als je niets doet en je voor de ander actie moet ondernemen. Het is makkelijker om niets te doen en alles lijdzaam te blijven ondergaan dan actie te ondernemen, maar ondertussen kwijn je wel op vreselijke wijze weg. Ondanks dat het zwaar en uitdagend is om aan je karakter en potentieel te werken, is dat in mijn optiek uiteindelijk de enige weg naar een betekenisvol bestaan.
Klik om te vergroten...
Ik ken dat moeten lijken te kiezen uit twee soorten gif goed en vind dat ook een goede metafoor, want zo kan het daadwerkelijk voelen. Het gevoel jezelf niet waardig te voelen, oftewel het niet in staat lijken te kunnen zijn om van jezelf te houden, laat ook alleen die twee soorten gif toe. En inderdaad, in dat geval kun je denken: waarom mijn best doen me in te zetten? Want voor wie? Voor deze persoon waar ik toch al niet van hou? Daarbovenop dan nog het schuldgevoel van toch vaak de easy way te hebben gekozen: nog een extra laag haat voor jezelf eroverheen. Verschrikkelijk.

Maar ik geloof dus wel dat dat niet de enige twee keuzes zijn. Of eigenlijk: het zijn wel de enige twee keuzes, maar liefde is hier daadwerkelijk aanwezig/beschikbaar. Of misschien beter gezegd: de potentie voor liefde is hier, nu in dit moment aanwezig. Je bent nooit het ijsblokje geweest. Altijd alleen maar het water. Maar dat is een omschakeling in perspectief. Wat het zo moeilijk maakt. Want in plaats van ergens te komen middels een stap, is dit een realisatie die je kunt hebben: ik bén al het "water". Ik bén al het liefdevolle bewustzijn dat absoluut de capaciteit heeft om deze gevoelens van afgescheidenheid (het ijsblokje) te doen smelten.

"Heaven is all the way to heaven"

Het is niet dat liefde het einddoel is. Liefde is hier nu al. Liefde is dat wat het gif transmuteert (in liefde, in zichzelf).

Maar dat gezegd hebbende weet ik ook maar al te goed dat ondanks dat het echt zo simpel is, het toch onmogelijk moeilijk kan lijken. En dat wanneer het niet lijkt alsof er liefde is, het hel op aarde kan lijken te zijn. Dat er geen uitweg is. Dus ik denk hier zeker niet licht over. Ik ben vaak genoeg van die toren gevallen, de zwarte afgrond weer in.
N
Neo-ShulginistLid
01-01-2024, 00:00
#10
Sally Tessio zei:
De één gebruikt al twintig jaar dagelijks coke, de ander experimenteert sinds een jaar af en toe met een tripmiddel. Wie je ook bent; denk jij, terugkijkend op je drugsgebruik, dat jouw drugsgebruik uiteindelijk een net positive of een net negative voor je is geweest? Ter verheldering: wat ik met die vraag bedoel is of het je meer op heeft geleverd (in entertainment, unieke inzichten, bijzondere ervaringen, etc.) dan het je heeft gekost (in je afhankelijkheid van het middel, het wegnemen van tijd en focus voor betekenisvollere inspanningen, negatieve ervaringen, etc.).

Waar ik in het bijzonder nieuwsgierig naar ben is of DF leden die over de jaren heen veel psychedelica hebben gebruikt dit aan het einde van de dag als net positive hebben ervaren. Vrijwel iedereen die ik ken die fanatiek aan de psychedelica heeft gezeten zegt er geweldige inzichten uit te hebben gehaald en vrijwel geen één van hen heb ik over de jaren heen ook maar een steek zien veranderen. Dat betekent niet per definitie dat het gebruik ze niets heeft opgeleverd, maar ik vind het wel opvallend.

Om mijn eigen invulling dan meteen maar te geven: voor mij persoonlijk is mijn 'drugscarrière' een net positive geweest. Ik heb, op mijn eerste paar maanden MDMA gebruik na, nooit al te gek gedaan met middelengebruik en overwegend plezierige ervaringen opgedaan. De technofeesten die ik in mijn mid twintig af ben gegaan behoren tot de leukste events die ik in mijn leven heb bezocht en dat had, om eerlijk te zijn, ook een hoop te maken met het spul wat ik telkens met mijn vrienden achterover tikte. Het waren verbroederende momenten die ik eens in de zoveel tijd ophaal met diezelfde vrienden en bij het herleven van die herinneringen zie je bij iedereen nog steeds dezelfde glunderende ogen.
Er is jaren geleden wel één avond geweest waarop ik GHB had gebruikt met mijn toenmalige vriendin, waarvan ik achteraf vind dat ik dat niet in had moeten leiden. Ze ging out, of viel in ieder geval meerdere keren ongewild in slaap, en kon niet goed met de dosering omgaan, ondanks dat we alles zo veilig mogelijk hadden gedaan. Achteraf vind ik het gewoon een te riskant middel om te gebruiken.

Benieuwd naar jullie inzichten!
Klik om te vergroten...
Ik vind niet dat netto positief de juiste statistiek is om het te meten. Ik zou namelijk zeggen dat de pieken hoger en de dalen dieper zijn geworden. Maar geen idee hoe mijn leven eruit had gezien zonder drugs.
N
Neo-ShulginistLid
01-01-2024, 00:00
#11
Relmuis zei:
Zonder MDMA was ik er niet meer geweest.
Zullen we dat als net positive beschouwen?
Klik om te vergroten...
Vooruit dan maar :sweatsmile:
D
De ZandmanLid
01-01-2024, 00:00
#12
Negative.
De drugsperiode van top tot teen bezien heeft mij mijn relatie gekost, een heleboel geld gekost, en de psyche heeft ook zwaar geleden. Ik zou willen dat ik er nooit aan begonnen was......
J
Jazz35Lid
01-01-2024, 00:00
#13
Interesting question! Inderdaad een mes dat aan twee kanten snijdt. Mijn vroege ervaringen met drank, wiet, m, x en speed (zéker die met x en/of m in combinatie met speed) waren life changing en die had ik nooit willen missen. Zó veel mooie, bizarre avonturen meegemaakt met/dankzij drugs vroeger. Na een jarenlange verslaving aan het blowen (dagelijks gebruik) begon de paranoia echter toe te slaan en ben ik daar uiteindelijk in de loop van een aantal jaar met moeite maar wel zelfstandig mee gestopt. Ook van xtc en andere drugs werd ik steeds vaker paranoia. Tóch is het me altijd blijven trekken. X, m en speed doe ik niet meer (speed al heeeeeel lang niet meer i.v.m. heftige insomnia waar ik al jaren mee kamp), maar ja, toen kwamen de research chemicals in beeld. Óók veel goede (en minder goede) tijden mee gehad. Inmiddels kan ik alleen nog 3mmc, ghb en (incidenteel) coke gebruiken. En dat alles met mate. De rest maakt me bang en paranoia. En zelfs bij 3m en c voel ik dat soms. Kortom: drugs zijn een aflopende zaak. Als ik daar mijn benzoverslaving bij optel (ooit geboren doordat de huisarts me Oxa voorschreef voor mijn paniekaanvallen) is het een lastige vraag om te beantwoorden. Drugs hebben me gemaakt wie ik nu ben, dus ik kan er geen spijt van hebben. Maar ze hebben me mentaal ook stevige klappen gegeven, waar ik nu nog steeds mee worstel. Had ik het willen missen? Voor geen goud. Had ik gewild dat ik sommige dingen had gelaten of meer gedoseerd had gedaan vroeger? Absoluut. Ik zou mijn achttienjarige zelf wel even willen influisteren in wat voor hel je terecht kunt komen na jaren lang intensief gebruik. Die overmoedige meid had ik wel willen waarschuwen. Dat had me een shitload aan negatieve bijverschijnselen kunnen besparen.

Hoewel, ze zou vermoedelijk gezegd hebben: 'Ach man, flikker toch op!' om er gewoon nog een pil in te mikken. 🤐😂

I guess life just had to be like it is.
H
HappyMindLid
01-01-2024, 00:00
#14
Ik kan hier een heel verhaal typen over alle leuke avonturen die ik heb beleefd tijdens het gebruiken van drugs. Maar onderaan de streep ervaar ik het toch echt wel als negatief en ik vind dat fijn om hier nu uit te kunnen spreken. En vooral toe te kunnen geven richting mezelf maar ook contronterend. Impulsief, om een leegte in mezelf of verveling mee in te vullen of mezelf het gevoel te geven dat ik leef. Maar eigenlijk breek ik mezelf ermee af. Zo, het uitspreken hiervan lucht op.
P
PapaverManLid
01-01-2024, 00:00
#15
_shikantaza zei:
Van zeer leuk naar zeer naar in ongeveer 10 jaar. Vooral toen het stimfappen er bij kwam ging het hard bergafwaarts. Uiteindelijk door herstel op #1 te zetten een veel fijner hoofd gekregen, en ik betwijfel of ik mezelf zo hard had aangepakt als ik niet zó diep in de put had gezeten. De balans staat ver in het positieve maar daar as wel een paar rondjes Hel voor nodig 🤗.
Klik om te vergroten...
Stimfappen? Ze hebben een woord voor rukken onder de pep? Jezus wat een geweldige subcultuur..
P
PollewopLid
01-01-2024, 00:00
#16
Interessante materie, ook om te lezen hoe iedereen een andere drug beleefd heeft en tot hoe je dit gevormd heeft.

Mijn “first moment” was zeker 12 jaar geleden, echtscheiding en daarna als single op boevenpad. Mijn eerste keer was XTC pil, een halve. Man wat voelde dat geweldig, met m’n nieuwe liefde naast me was ik helemaal in fantasyland! Die eerste keer krijg je nooit meer..

Daarna herhaaldelijk met tussenpozen van soms 3 maanden soms wat korter hetzelfde gebruikt. Gevarieerd met MDMA kristallen.

Positief;
Altijd in een thuissetting, chill, met fijne gesprekken met veel diepgang, lachen, huilen, lief doen, volledig in een bubbel, hard gaan, soms te hard en over m’n nek, maar al met al heeft me dat inzichten gegeven. Mijn relatie verbeterd en misschien door de vele open en vooral eerlijke gesprekken (soms op 4F) ook behouden.

negatief:
ik heb geen craving maar wel weken naderhand nog heftige dromen, depressies en ik sta altijd aan. Dat laatste waardoor ik ‘s nachts niet slaap en hierdoor medicatie gebruik. Of dat door de drug komt? Geen idee. Houdt dat me tegen te gebruiken? Nee, het heeft geen invloed op mijn dagelijks leven.

Ik wordt al wat ouder en denk soms om ermee te kappen, troep wat je naar binnen schuift, maar die quality weekenden samen op empathy blijven toch heilig en goed voor mijn mindset en relatie. Het voelt als therapie!

laatste gebruik: oktober 2023

Het paasweekend staat voor de deur, als je me zoekt, ik vlieg op empathy. Dus mij niet bellen dan 🐰🐣
K
Koffieb00nLid
01-01-2024, 00:00
#17
PapaverMan zei:
Stimfappen? Ze hebben een woord voor rukken onder de pep? Jezus wat een geweldige subcultuur..
Klik om te vergroten...
Is wel serieus een ding hoor. Niet perse pep, maar gewoon drugs, hoofdzakelijk uppers.
K
Koffieb00nLid
01-01-2024, 00:00
#18
Goede topic, wel een lastige voor mij hoor. Jeetje. Drugs begon als een hobby en werd uiteindelijk een identiteit voor mij. Zeker het blowen. Maar ook m'n rave-fase, gekke drugsavonden ieder weekend weer. Het was gewoon wie ik was, in die tijd. Positief en negatief eigenlijk wel. Ik heb zeker veel leuke avonturen meegemaakt, maar mijn leven stond ook wel een beetje stil en vooral mijn ontwikkeling. Daar kom ik nu eigenlijk meer en meer achter, hoe veel emotionele ontwikkeling ik eigenlijk heb gemist, of beter gezegd weg heb gebruikt? Ook al gebruikte ik vaak met anderen, echt in verbinding stond ik niet. Samen zijn was toch wel een beetje om het gebruik als ik er heel eerlijk op terug kijk.

Laatste jaren van gebruik waren enkel nog maar negatief. Een hele eenzame periode. Meer en meer lichamelijke klachten, lange heftige katers, mentaal had ik het niet meer op een rijtje, laag zelfbeeld, en een haat naar het leven. En al die gevoelens en pijn maar blijven weggebruiken, jeetje wat een oogkleppen had ik op zeg. De oplossing was zo simpel: stoppen. Maar zo simpel was dat niet meer, toen ik er zo diep in zat.

Als ik dit zo teruglees, neigt het toch meer naar een negatieve carriere :confused:
C
Cath-R-EllaLid
01-01-2024, 00:00
#19
De begin tijden, zo mooi, je kan met 1/2 lijntjes een hele avond door. Ik wist niet eens wat craving was. Of ja ik wist het wel maar wou het toen nog niet weten.

Vanaf mijn 1ste nachtje door werd het snel erger.
Dus vroeger had ik er goede gedachten over maar die zijn allemaal veranderd naar een nachtmerrie.
D
DirtyhuismusLid
01-01-2024, 00:00
#20
Ik vind dit een lastige en confronterende vraag. En dat zegt eigenlijk al genoeg. Ik heb geweldige avonden gekent, vooral de beginperiode van mijn gebruik, met heel veel liefde en dansjes. De eerste keren waren fantastisch. Een halve pil erin en ik kon de hele avond los. Ook totaal niet te behoefte om daarna meer te gebruiken. Of om nog tot laat te afteren. Dit is goed gegaan een aantal jaren tot ik sos ging gebruiken. Toen werd het van af en toe op een festival steeds meer, naar bijna wekelijks in de coronatijd. De tolerantie werd steeds hoger, de cravings meer en ik kon niet stoppen. Zodra er wijn in ging, kreeg ik zin in sos. Met als dieptepunt dat ik soms restjes sos van de vloer afschraapte om maar niet te hoeven stoppen. Terwijl vrienden om je heen stappen maken op gebied van huizen kopen, kinderen krijgen etc, bracht ik hele weekenden door in bed. Nu gaat het gelukkig goed, af en toe een uitschieter daar gelaten. Mijn baan zorgt er ook voor dat ik beter voor mezelf zorg. En de behoefte om te stappen is naarmate ik ouder ben ook afgenomen. Ook ben ik erachter gekomen dat ik met drugs op een socialer mens probeerde te zijn, maar ik ben introvert en verlegen. En dat is prima, dat hoef ik niet te veranderen met middelen. Ik denk wel dat drugs ervoor heeft gezorgd dat ik jaren lang niet de stappen heb kunnen maken die ik had willen maken. Op allerlei vlakken. Al had ik de beginperiode ook niet willen missen.
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."