Hoe heeft drugs jou negatief beïnvloed?

Roze Olifant zei:

Ik zie niet in hoe dit níet ellendig zou moeten zijn. Waarom zou ik ervan genoten hebben? Ik heb mezelf helemaal kapot gemaakt. Mijn idee van genieten is toch anders.

Klik om te vergroten...

Als ik naar mijn eigen situatie kijk, heb ik daar op bepaalde momenten wel degelijk van genoten. Ik heb met periodes 70-80 uur per week gewerkt. Ik werd daar niet voor betaald. Er was ook niemand die dat van me vroeg. Dat deed ik zelf, om zoveel mogelijk gedaan te krijgen.

Enerzijds misschien als compensatie tegenover mijn angsten en onzekerheden. Zodat ik aan de wereld kon laten zien hoe goed ik wel niet was. Anderzijds ging ik er denk ik gewoon heel erg goed op. Ook werk was op dat punt gewoon verdoving om niet bezig te hoeven zijn met het aanpakken van de oorzaak van die angsten en onzekerheden.

Het was m'n comfort zone geworden. Daaruit stappen was misschien nog wel oncomfortabeler dan erin zitten. En die rush van dat harde werken, ik ging daar best goed op en dus genoot ik ervan. Ook met alle bijwerkingen van dien.

Voor m'n drugsgebruik gold dat niet anders. Ik genoot ervan. Maar iedereen die mijn achtergrond een beetje kent, weet dat mijn gebruik eigenlijk diep triest was.

The shit stinks, but it's warm zullen we maar zeggen 😅

Tegenwoordig kan ik mijn grenzen veel beter aanvoelen en aangeven. Terwijl er nu juist meer van me gevraagd wordt dan toen, blijf ik veel meer rond die 40 uur. Als ik daar overheen ga, zijn het uitzonderingen, is het niet structureel en gaat het om hooguit 8 uur meer.

Drugs hebben mij zwaar depressief gemaakt. ( Cannabis)
Dit kostte mij mijn relatie van 5 en een half jaar. Het was de enige vrouw, waarvan ik echt diep en zeeeer veel van gehouden heb.
Aangezien ik niets meer te verliezen had, tekende ik voor 5 jaren bij het Legion Étranger. De meest zware tijd van mijn leven.
Na selectie en de eerste 4 maanden opleiding werd ik in het Deuxiéme Régiment Parachutists geplaatst. (2 REP)
Daar heb ik kort gezegd soldatenwerk gedaan. Na die 5 jaren tekende ik bij, waar moest ik anders naartoe? Mijn ex wilde niets meer met mij te maken hebben....dus koos ik voor deze nieuwe start.
Totdat ik geblesseerd raakte en niet meer kon functioneren. Sortie la Légion Étranger was het gevolg.
Terug naar Nederland, waar ik stomme klusjes ben gaan doen want dat was mijn erfenis uit Frankrijk. En toen begon het druggebruik en zuiperij pas echt.....
Aan vanalles verslaafd geweest.
jarenlang.
Nu bijna helemaal clean.

Dat heeft het eerste negatieve druggebruik opgeleverd.
Waarvan akte!

Niet. Ben alleen maar beter op geworden. Allemaal aan de drugs jongens

Xtc bleu punisher, deze keer met water ipv bier smaakt toch niet 🙃 Aja, en 3 x achter elkaar sigarer rollen en ze niet meer terugvinden 😅

Oeps ik het net kan dit nig verwijdert worden?🤐🙈

Allesofniets zei:

Oeps ik het net kan dit nig verwijdert worden?🤐🙈

Klik om te vergroten...

Gaat het wel goed met je?

De Zandman zei:

Gaat het wel goed met je?

Klik om te vergroten...

Ja hoor, maar deze nacht was ik wat wazig 🤦 toch bedankt voor jou bezorgdheid 🤗

Kordie zei:

Herkenbaar. Maar de kunst is om dan niet teveel te gebruiken of drinken.
Een paar goede glazen alcohol kan mij rustig maken en daardoor vaak een stuk helder nadenken.

Maar teveel, en ik denk dat dat met wiet ook was/is, laat mij juist piekeren. Denk dat hoeveelheid en de rem goed blijven bedienen de clou is.

En belangrijkste; niet te vaak, geen gewoonte van maken als oplossing

Klik om te vergroten...

Mee, eens. De beste ervaring op wiet waren meestal als ik weer voor het eerst blowde want ik ben heel vaak 2 weekjes gestopt omdat ik er weer eens flauw van was. Als je het elke dag doet dan word het vaak een hele saaie sleur. Ik weet nog dat ik het eerste half uur altijd leuk vond en daarna werd ik een bankhangende baksteen.

Kordie zei:

Een paar goede glazen alcohol kan mij rustig maken en daardoor vaak een stuk helder nadenken.

Klik om te vergroten...

Interessant dat dat voor iedereen anders werkt want alcohol opzich doet bij mij weinig qua nadenken.
Maar op een kater kan ik wel veel dieper filosoferen.

Los van de korte termijn negatieve effecten en mijn langer durende wiet verslaving (inmiddels 4 jaar compleet vanaf), besef ik me dat drugs mij vooral tegen hielden in mijn ontwikkeling door me in comfort zones te houden (een drugs high is een comfort zone) en me ook middels psychedelica een soort vals gevoel van groei/vooruitgang gaven.

Dat laatste bedoel ik mee dat ik mezelf wijs maakte dat psychedelische ervaringen me dichterbij bevrijding/verlichting zouden brengen. Terwijl dat eigenlijk juist ook een vluchten in comfort zones was. Ik gebruikte het zodat ik echte groei (middels beroep, veel contact met mensen, reizen, niet van mezelf hoefde te doen.

Mindless zei:

Los van de korte termijn negatieve effecten en mijn langer durende wiet verslaving (inmiddels 4 jaar compleet vanaf), besef ik me dat drugs mij vooral tegen hielden in mijn ontwikkeling door me in comfort zones te houden

Klik om te vergroten...

Dagelijks gebruik? Ik was zelf 3 jaar verslaafd, maar nu heb ik een kind en wil ik elke dag het beste er van maken, sober. Wiet maakte mij een zombie die elke dag de uren aftelde tot het weer avond was zodat ik kon roken gepaard met ongezond eten, gamen, fappen, onzinfilmpjes kijken, etc. Echt rotzooi, beste keuze van mijn leven.

JanDeBrandweerman zei:

Dagelijks gebruik? Ik was zelf 3 jaar verslaafd, maar nu heb ik een kind en wil ik elke dag het beste er van maken, sober. Wiet maakte mij een zombie die elke dag de uren aftelde tot het weer avond was zodat ik kon roken gepaard met ongezond eten, gamen, fappen, onzinfilmpjes kijken, etc. Echt rotzooi, beste keuze van mijn leven.

Klik om te vergroten...

Niet dagelijks.

Vaak 2, 3, 4 dagen achter elkaar en dan een paar dagen, weken of heel soms maanden niet. Ik gebruikte alleen 's avonds.

Maar met wiet is het zo dat het je subtiel nog lang wazig en ongemotiveerd achterlaat, lang na gebruik.

Het lijkt allemaal zo onschuldig tijdens en zelfs kort na gebruik, maar als je langere tijd bent gestopt zie je hoe het je hele leven heeft gesaboteerd. Het houdt je compleet tegen in je groei en het is heel makkelijk te gaan geloven dat het een soort medicijn is dat je geneest.

Het is echt geen medicijn in de zin van een geneesmiddel dat je beter maakt. Het maakt niets beter, maar geeft je alleen even tijdelijk dat gevoel en kan je heel sneaky middels je eigen gedachten overtuigen dat het je beter maakt. Het is simpelweg jezelf even verdoven zodat je je problemen niet écht hoeft te voelen en aan te pakken. Wiet gebruiken = terug in je comfortzone. Terwijl uit je comfortzone gaan de sleutel is tot persoonlijke groei. Helder al die gevoelens en pijn ondergaan is de weg.

Insidious spul.

Voor mensen die een chronische kwaal hebben en even verlichting krijgen middels wiet, denk ik dat gebruik ervan een relatief goed iets kan zijn.

Voor de mensen die niet echt een chronische kwaal hebben: je fucked je leven hiermee. Het lijkt (relatief) onschuldig, maar het belemmert je in je ontwikkeling. Je stagneert in je groei. Ik heb alle excuses wel gehoord (en gemaakt) maar ken de subtiele zelf-manipulatie heel goed.

Het is vooral treurig te zien gebeuren bij jeugd: "alles is wel best zo, het minimale doen is goed genoeg. Eind van de dag een dikke toeter om even lekker "verlost" te zijn van die vervelende gevoelens die ik niet wil voelen" Maar op die manier er nooit echt vanaf kunnen komen. Half verdoofd door het leven gaan en echt geloven dat dat allemaal wel oké is. En hierdoor het echte leven mislopen wat je had kunnen ervaren.

Mindless zei:

Maar met wiet is het zo dat het je subtiel nog lang wazig en ongemotiveerd achterlaat, lang na gebruik.

Het lijkt allemaal zo onschuldig tijdens en zelfs kort na gebruik, maar als je langere tijd bent gestopt zie je hoe het je hele leven heeft gesaboteerd. Het houdt je compleet tegen in je groei en het is heel makkelijk te gaan geloven dat het een soort medicijn is dat je geneest.

Het is echt geen medicijn in de zin van een geneesmiddel dat je beter maakt. Het maakt niets beter, maar geeft je alleen even tijdelijk dat gevoel en kan je heel sneaky middels je eigen gedachten overtuigen dat het je beter maakt. Het is simpelweg jezelf even verdoven zodat je je problemen niet écht hoeft te voelen en aan te pakken. Wiet gebruiken = terug in je comfortzone. Terwijl uit je comfortzone gaan de sleutel is tot persoonlijke groei. Helder al die gevoelens en pijn ondergaan is de weg.

Klik om te vergroten...

Precies dit kan ik ook beamen. Toen ik nog blowde vond ik het allemaal super onschuldig. Ik had ook allerlei redenen om die onschuld te onderbouwen.
Van dat het slechts een plant is tot aan sommige wetenschappelijke onderzoeken die iets onderbouwden die mijn eigen motieven ondersteunden. Van onderzoeken die weerwoord gaven, hoefde ik niets te weten 🤣
Ik heb periodes heilig geloofd dat wiet niet verslavend was en dat ik prima kon stoppen. Ik heb periodes heilig geloofd dat ik vele malen beter auto reed wanneer ik stoned was, dan nuchter. Wanneer ik nuchter was, was ik gejaagder, haastiger en dus ging ik asocialer rijden. Dat was de gedachtegang. Dat laatste was misschien ook wel waar, maar om nu te zeggen dat ik er beter van ging rijden 😅

En ondertussen had ik het gevoel dat ik begon achterlopen op het leven. Qua ontwikkeling in emotionele connecties. Qua liefdesrelaties. Qua verantwoordelijkheden thuis of met geldzaken. Anderen leken dit veel beter te doen dan ik.

Pas achteraf kon ik zien dat ik geen vooruitgang boekte omdat ik altijd in die comfortzone bleef. Wiet knoopte een soort van touwtjes aan me vast die me telkens terugtrokken in diezelfde plek. En destijds vond ik dat prima en was ik er compleet blind voor. Maar ik voelde wel dat ik achter ging lopen. Ik begreep alleen niet waarom.

Emotioneel heb ik gewoon stil gestaan vanaf m'n 15/16e levensjaar.

LucidLucy zei:

Precies dit kan ik ook beamen. Toen ik nog blowde vond ik het allemaal super onschuldig. Ik had ook allerlei redenen om die onschuld te onderbouwen.
Van dat het slechts een plant is tot aan sommige wetenschappelijke onderzoeken die iets onderbouwden die mijn eigen motieven ondersteunden. Van onderzoeken die weerwoord gaven, hoefde ik niets te weten 🤣
Ik heb periodes heilig geloofd dat wiet niet verslavend was en dat ik prima kon stoppen. Ik heb periodes heilig geloofd dat ik vele malen beter auto reed wanneer ik stoned was, dan nuchter. Wanneer ik nuchter was, was ik gejaagder, haastiger en dus ging ik asocialer rijden. Dat was de gedachtegang. Dat laatste was misschien ook wel waar, maar om nu te zeggen dat ik er beter van ging rijden 😅

En ondertussen had ik het gevoel dat ik begon achterlopen op het leven. Qua ontwikkeling in emotionele connecties. Qua liefdesrelaties. Qua verantwoordelijkheden thuis of met geldzaken. Anderen leken dit veel beter te doen dan ik.

Pas achteraf kon ik zien dat ik geen vooruitgang boekte omdat ik altijd in die comfortzone bleef. Wiet knoopte een soort van touwtjes aan me vast die me telkens terugtrokken in diezelfde plek. En destijds vond ik dat prima en was ik er compleet blind voor. Maar ik voelde wel dat ik achter ging lopen. Ik begreep alleen niet waarom.

Emotioneel heb ik gewoon stil gestaan vanaf m'n 15/16e levensjaar.

Klik om te vergroten...

Ja, het enge eraan is dat het je gedachten veranderd en dat je denkt dat dit jouw gedachten zijn.

Natuurlijk, op een dieper niveau zijn we onze gedachten sowieso niet, maar nuchter worden je gedachten door minder filters gehaald. Onder invloed van wiet kijk je door een waas van filters heen.

Dat idee dat wiet een soort plant medicijn is, klopt volgens mij helemaal niet. Het helpt mensen met chronische (bijvoorbeeld pijn-) klachten om daarmee te copen: sure. Dat lijkt me logisch.

Maar het geneest helemaal niets. Het is het tegenovergestelde: het houdt natuurlijke genezing tegen. Genezing komt door nuchtere heldere zelfreflectie, zelfontplooiing, openen naar jezelf en naar anderen toe, eerlijk voelen van gevoelens, uittreden van comfort zones.

Ik ga bij het begin beginnen.

Drugs hebben me op vele vlakken negatief beïnvloed. Omdat het op zoveel gebieden is geweest zal ik klein beginnen en vanaf het begin.

Drugs hebben me geleerd dat er een Quick! Fix! te krijgen was, die ook nog een lekker voelde.

Tja, absoluut! Maar het heeft me ook veel gebracht… Kon écht genieten van op stap zijn, of een leuke avond hebben en even alles loslaten. Dat vond/vind ik het fijne eraan. Je leeft echt in het moment en je laat alles wat gaande is in je leven even los. Dat lukte me anders niet zo goed als met drugs op. Nu als moeder met een gezin, baan en allerlei verantwoordelijkheden helpt af en toe gebruiken mij echt om weer op te laden. Daardoor minder de stuiterbal die ik anders ben.

Maarrrr… het heeft ook geleid tot acties die ik nuchter niet had gedaan en waar ik niet trots op ben. En inmiddels, na jaren alleen recreatief gebruik met vrienden samen, is mijn gebruik langzamerhand steeds meer geworden ga ik steeds een grens over (bv alleen gebruiken, door de week nog opmaken wat over is en bij elke gelegenheid).

Goeie reacties en mooi verwoord @LucidLucy en @Mindless . Tegelijkertijd zorgde wiet nog voor een ander probleem bij mij en dat is dat het mijn identiteit werd, waar ik op dat moment wel vond dat het bij me paste. 'want het had wel iets stoers, alternatiefs, anders' dan de rest van de mensen om me heen. Kwam ermee in aanraking met nieuwe mensen en nieuwe plekken waardoor er wel een wereld voor me openging. Dat was met harddrugs en festivals nog wel een stapje erger, maar dat terzijde. Op den duur creeerde ik ook voor mezelf een bepaald beeld/overtuiging dat alles wat ik maar kon doen leuker was als ik geblowed had. Waardoor ik dus steeds vaker ging blowen en bij steeds meer activiteiten 'want dan zou het nog leuker zijn dan normaal' yeah right.. Kon er altijd goed op slapen en geen kater. Uiteindelijk nam het daardoor steeds meer een plek in mn leven, want het was wie ik was, vond ik toen... Maar na jarenlang gebruik begon het meer en meer tegen me te werken. Deed het eigenlijk al die tijd al wel, maar toen kon ik er nog positieve ervaringen tegenover zetten dat gebruik in mijn ogen nog rechtvaardigde. Op een bepaald punt werd ik er niet eens meer prettig high van, maar de obsessie om te blowen bleef waardoor ik het toch bleef doen en dan telkens weer teleurgesteld als ik me dan weer onprettig, para/angstig en ongemotiveerd voelde en een halfuur later nog eens een paar trekjes probeerde om dit keer wel de positieve effecten te ervaren... Jaja wie hield ik voor de gek 🤦. Plus het hielp me niet meer met slapen, wat het in het begin jarenlang wel heeft gedaan. En ja de ontelbare eenzame avonden die er zo uitzagen zijn mij niet onbekend nee:

JanDeBrandweerman zei:

Wiet maakte mij een zombie die elke dag de uren aftelde tot het weer avond was zodat ik kon roken gepaard met ongezond eten, gamen, fappen, onzinfilmpjes kijken, etc. Echt rotzooi, beste keuze van mijn leven.

Klik om te vergroten...

Niet.

Drugs heeft mij niet negatief beïnvloed 🥰

Het heeft het geketende 'EVIL' ontketend...

Ik denk dat als ik meer drugs had gebruikt mijn ptss en autonoom zenuwstelsel wat rustiger was gebleven, en juist minder schade veroorzaakt zou hebben .......