#1
Goedemorgen allemaal, nu een kopje koffie met 20mg 3-ho-pcp
En fijne paasdagen!đ
Peace âïž âźïž
En pure sativa
En fijne paasdagen!đ
Peace âïž âźïž
En pure sativa
Hoe heeft drugs jou negatief beĂŻnvloed?
79 antwoorden
12 weergaven
18-5-2026
#2
31mg O-PCE met 60mg oxy (snelwerkende) en isotonitazene
#3
Goede morgen ,volgens mij zit je in het verkeerde topicGoedemorgen allemaal, nu een kopje koffie met 20mg 3-ho-pcp
En fijne paasdagen!đ
Peace âïž âźïž
En pure sativa
#4
Haha shit đ€ŁGoede morgen ,volgens mij zit je in het verkeerde topic![:)]()
#5
Dat is de gevaarlijkste gedachte die er bestaat misschien. (Ik spreek over mijzelf dan). Want zolang ik verdoofd was, dacht ik tevreden te zijn. Ik nam dan laatste jaren 3 tot 5 gram wiet per dag oa.
En mij maakt het niet uit hoe je jezelf verdooft, kan alcohol zijn, wiet, simpel baantje aan het strand, harddrug ... maar het weerhoudt ons ervan echt doelgericht en positief te leven misschien.
Hoe is een simpel baantje aan het strand verdovend? Ik begrijp die niet echt in dit lijstje.
#6
Misschien houdt dat simpele baantje aan het strand je af van verdere ambities/groei en is het in die zin verslavend.Hoe is een simpel baantje aan het strand verdovend? Ik begrijp die niet echt in dit lijstje.
Spoiler
Al denk ik eerder dat het de wiet is
#7
31mg O-PCE met 60mg oxy (snelwerkende) en isotonitazene
Zo zie je maar weer wat drugs bij mensen (en topics) aanrichten.
#8
Als je het niet begrijpt, dan zul je wel goed bezig zijn. Wees er maar blij mee.Hoe is een simpel baantje aan het strand verdovend? Ik begrijp die niet echt in dit lijstje.
#9
Pffff gelukkig nooit een strand baantje gehad.Als je het niet begrijpt, dan zul je wel goed bezig zijn. Wees er maar blij mee.
Sounds rough...
#10
Probleem is niet de baan, maar dat je werk gebruikt om 15 jaar niet na te denken over het verwezenlijken van je dromen. Maar ook jij blijkt het niet te begrijpen, dus wees maar tevreden!Pffff gelukkig nooit een strand baantje gehad.
Sounds rough...
#11
Ik begrijp het wel, zit wat te dollen.Probleem is niet de baan, maar dat je werk gebruikt om 15 jaar niet na te denken over het verwezenlijken van je dromen. Maar ook jij blijkt het niet te begrijpen, dus wees maar tevreden!
Als zoiets echt in de weg staat van je dromen verwezenlijken, is het niet goed nee.
#12
Probleem is niet de baan, maar dat je werk gebruikt om 15 jaar niet na te denken over het verwezenlijken van je dromen. Maar ook jij blijkt het niet te begrijpen, dus wees maar tevreden!
Het natuurlijk niet de bedoeling dat je geen bloedhekel krijgt aan je baan en je 'leuke' collega's en dat naarstige gedoe om te zoeken naar iemand om op neer te kijken alleen maar omdat je zelf zo laf bent om een keuze te maken om b.v. geen kantoorbediende te worden.
'Detecten' jullie ook wat issues bij mij over werken?
#13
Dat weet ik niet. Ligt aan je perspectief. Ik heb na twee zwaar toxische WO-banen (eerst wetenschap, toen hoger onderwijs) en twee major burn-outs nu met een PhD-achtergrond een âsimpel baantjeâ - om mezelf weer enigszins op de rails te krijgen na jaren ellende, stress, angst, depressies, therapieĂ«n, pillen.
Genoot je niet juist van alle intriges?
Of was het desondanks nog ellendig?
Het UWV ziet dat liever anders en vindt dus niet dat ik goed bezig ben met dat simpele baantje.
In mijn ervaring is dat ze daar nog weleens achterlijk uit de hoek willen komen.
Ikzelf? Blij? Ja, misschien een beetje âblijâ dat ik eindelijk mân gezondheid noodgedwongen voorop zet, al had/heb ik geen keuze. Maar mân droom? Ik weet inmiddels niet eens meer wat mân dromen zijn, of ik die ĂŒberhaupt nog heb, mân hele identiteit is weggevaagd door die tig grenzen die ik altijd maar over ben gegaan. En ik dacht destijds juist dat ik mijn âdroomâ (vind dat qua werk sowieso een groot woord tho) aan het najagen was op carriĂšrevlak.
Wauw! Dromen van een bijrolletje als bediende voor een ander!
#14
Nee totaal niet. Volgens mij ben jij iemand die dol is op keihard werken.....maar dan wel met, op en in mannen.Het natuurlijk niet de bedoeling dat je geen bloedhekel krijgt aan je baan en je 'leuke' collega's en dat naarstige gedoe om te zoeken naar iemand om op neer te kijken alleen maar omdat je zelf zo laf bent om een keuze te maken om b.v. geen kantoorbediende te worden.
'Detecten' jullie ook wat issues bij mij over werken?
#15
Als je het niet begrijpt, dan zul je wel goed bezig zijn. Wees er maar blij mee.
Dat weet ik niet. Ligt aan je perspectief. Ik heb na twee zwaar toxische WO-banen (eerst wetenschap, toen hoger onderwijs) en twee major burn-outs nu met een PhD-achtergrond een âsimpel baantjeâ - om mezelf weer enigszins op de rails te krijgen na jaren ellende, stress, angst, depressies, therapieĂ«n, pillen.
Het UWV ziet dat liever anders en vindt dus niet dat ik goed bezig ben met dat simpele baantje. Ikzelf? Blij? Ja, misschien een beetje âblijâ dat ik eindelijk mân gezondheid noodgedwongen voorop zet, al had/heb ik geen keuze. Maar mân droom? Ik weet inmiddels niet eens meer wat mân dromen zijn, of ik die ĂŒberhaupt nog heb, mân hele identiteit is weggevaagd door die tig grenzen die ik altijd maar over ben gegaan. En ik dacht destijds juist dat ik mijn âdroomâ (vind dat qua werk sowieso een groot woord tho) aan het najagen was op carriĂšrevlak.
Misschien begreep ik je gewoon verkeerd en kwam dat het daarom wat gevoeliger aan, ofzo. Ik denk dat ik best wel behoorlijk wat heb leren te begrijpen de afgelopen jaren, tot op het zeer pijnlijke af.
#16
Genoot je niet juist van alle intriges?
Of was het desondanks nog ellendig?
Ik zie niet in hoe dit nĂet ellendig zou moeten zijn. Waarom zou ik ervan genoten hebben? Ik heb mezelf helemaal kapot gemaakt. Mijn idee van genieten is toch anders.
In mijn ervaring is dat ze daar nog weleens achterlijk uit de hoek willen komen.
Jep, al heb ik het nog redelijk goed getroffen tot nu toe qua hoe ik benaderd word, maar het blijft een wantrouwige organisatie waar je voor je gevoel steeds tegen moet âstrijdenâ, niet fijn als dat strijden juist is waar je zo moe van bent geworden.
Wauw! Dromen van een bijrolletje als bediende voor een ander!
Bedoel je dit sarcastisch? Ik heb mijn proefschrift geschreven over het verbeteren van communicatie rond de zorg voor terminale kankerpatiĂ«nten, op zowel internationaal als nationaal niveau. Tuurlijk is het altijd maar een heel klein stukje van het grote geheel. Maar mijn âdroomâ - ik zou eerder zeggen: ambitie - was om de zorg te helpen verbeteren, om iets te doen voor kwetsbaren. Je kunt niet in je eentje de wereld verbeteren, wel iets bijdragen. Ik heb mân best gedaan dat te doen, en ik heb het ook afgemaakt. Weliswaar teveel ten koste van mân eigen gezondheid.
Ik begrijp niet precies wat je met je opmerking wil zeggen. Als jij âmet je werk graag willen bijdragen aan het verbeteren van de zorg voor kwetsbarenâ ziet als âeen bijrolletje als bediende voor een anderâ, tja. Dat kan, al vind ik dat wel een beetje een gek statement.
#17
Herkenbaar dit.Dat weet ik niet. Ligt aan je perspectief. Ik heb na twee zwaar toxische WO-banen (eerst wetenschap, toen hoger onderwijs) en twee major burn-outs nu met een PhD-achtergrond een âsimpel baantjeâ - om mezelf weer enigszins op de rails te krijgen na jaren ellende, stress, angst, depressies, therapieĂ«n, pillen.
Het UWV ziet dat liever anders en vindt dus niet dat ik goed bezig ben met dat simpele baantje. Ikzelf? Blij? Ja, misschien een beetje âblijâ dat ik eindelijk mân gezondheid noodgedwongen voorop zet, al had/heb ik geen keuze. Maar mân droom? Ik weet inmiddels niet eens meer wat mân dromen zijn, of ik die ĂŒberhaupt nog heb, mân hele identiteit is weggevaagd door die tig grenzen die ik altijd maar over ben gegaan. En ik dacht destijds juist dat ik mijn âdroomâ (vind dat qua werk sowieso een groot woord tho) aan het najagen was op carriĂšrevlak.
Misschien begreep ik je gewoon verkeerd en kwam dat het daarom wat gevoeliger aan, ofzo. Ik denk dat ik best wel behoorlijk wat heb leren te begrijpen de afgelopen jaren, tot op het zeer pijnlijke af.
Ik denk dat het ook niet altijd tijd is om dromen na te jagen. Nadat mijn identiteit was weggevaagd door de vele grenzen die ik was overgegaan (door gaslighting, maar ook door het niet luisteren naar mezelf), was het eerst zaak om mezelf enigszins weer bijeen te rapen. Toen ik daar de tijd voor had genomen kwam het moment waarop ik klaar was te beginnen dromen na te jagen. En dat proces is nog gaande en stopt hopelijk nooit.
Uiteraard is wanneer en of dat moment komt voor eenieder persoonlijk.
#18
10mg 3-ho-pcp met 6mg bromazolam
#19
Ik zie niet in hoe dit nĂet ellendig zou moeten zijn. Waarom zou ik ervan genoten hebben? Ik heb mezelf helemaal kapot gemaakt. Mijn idee van genieten is toch anders.
Heb je er niet iets van geleerd?
Mijn werdegang aan Bouwkunde TUDELFT (en die andere twee universiteiten) was achteraf hilarisch.
Jep, al heb ik het nog redelijk goed getroffen tot nu toe qua hoe ik benaderd word, maar het blijft een wantrouwige organisatie waar je voor je gevoel steeds tegen moet âstrijdenâ, niet fijn als dat strijden juist is waar je zo moe van bent geworden.
Naar het UWV gaan is ook hilarisch.. als je niet blijft hangen in verbijstering rond de manier waarop sommige dingen uitgevoerd worden.
Bedoel je dit sarcastisch? Ik heb mijn proefschrift geschreven over het verbeteren van communicatie rond de zorg voor terminale kankerpatiĂ«nten, op zowel internationaal als lokaal niveau. Tuurlijk is het altijd maar een heel klein stukje van het grote geheel. Maar mijn âdroomâ - ik zou eerder zeggen: ambitie - was om de zorg te helpen verbeteren, om iets te doen voor kwetsbaren. Je kunt niet in je eentje de wereld verbeteren, wel iets bijdragen. Ik heb mân best gedaan dat te doen, en ik heb het ook afgemaakt. Weliswaar teveel ten koste van mân eigen gezondheid.
Ja, maar ik keek niet verder dan mijn eigen neus lang was en mijn eigen -af en toe jammerlijke- belevenissen in mijn mini-hoekjes van de economie.
Ik begrijp niet precies wat je met je opmerking wil zeggen. Als jij âmet je werk graag willen bijdragen aan het verbeteren van de zorg voor kwetsbarenâ ziet als âeen bijrolletje als bediende voor een anderâ, tja. Dat kan, al vind ik dat wel een beetje een gek statement.
Sorry. Ik dacht aan mijn situatie en jij hebt het natuurlijk over de jouwe. Natuurlijk is er ook Ă©cht zinvol werk.
#20
Heb zoveel xtc pillen op toen ik jong was, dat ik al jaren niet meer 'goed' waus word. Had beter moeten doseren, dan kon ik er misschien nog steeds echt van genieten. Alcohol is evil, maar kan toch niet zonder biertje. Verder geen regrets ![:sunglasses:]()