#1
Ik denk dat als ik meer drugs had gebruikt mijn ptss en autonoom zenuwstelsel wat rustiger was gebleven, en juist minder schade veroorzaakt zou hebben .......
Hoe heeft drugs jou negatief beïnvloed?
79 antwoorden
26 weergaven
18-5-2026
#2
mij dus ook niet. het heeft me juist een beter mens fgemaaktNiet.
#3
Maar het geneest helemaal niets. Het is het tegenovergestelde: het houdt natuurlijke genezing tegen. Genezing komt door nuchtere heldere zelfreflectie, zelfontplooiing, openen naar jezelf en naar anderen toe, eerlijk voelen van gevoelens, uittreden van comfort zones.
Ben ik het niet (helemaal) mee eens. Ik maak wel eens een moordkuil van mijn hart en als ik dan ging blowen kon ik het probleem opeens van de andere kant bekijken en toen ontstond er begrip en kon ik het loslaten.
#4
Dat is super.Ben ik het niet (helemaal) mee eens. Ik maak wel eens een moordkuil van mijn hart en als ik dan ging blowen kon ik het probleem opeens van de andere kant bekijken en toen ontstond er begrip en kon ik het loslaten.
Voor mij heeft het altijd gevoeld alsof wiet me een soort "plafond" geeft: er is introspectie mogelijk, maar alleen maar tot zo ver. Is de high over, dan moet ik het alsnog nuchter ondergaan om er echt doorheen te werken.
#5
Ben ik het niet (helemaal) mee eens. Ik maak wel eens een moordkuil van mijn hart en als ik dan ging blowen kon ik het probleem opeens van de andere kant bekijken en toen ontstond er begrip en kon ik het loslaten.
Herkenbaar. Maar de kunst is om dan niet teveel te gebruiken of drinken.
Een paar goede glazen alcohol kan mij rustig maken en daardoor vaak een stuk helder nadenken.
Maar teveel, en ik denk dat dat met wiet ook was/is, laat mij juist piekeren. Denk dat hoeveelheid en de rem goed blijven bedienen de clou is.
En belangrijkste; niet te vaak, geen gewoonte van maken als oplossing
#6
Maar op een kater kan ik wel veel dieper filosoferen.
Ik niet haha. Moet ook niet gaan tot het punt dat ik een kater kan krijgen. Ik kan vaak pas goed nadenken als mijn brein in rust is. En met ptss lukt dat vaak niet zonder hulp ipv altijd volop aan staan
#7
Leuk topic, hele mooie onderbouwde reacties ook! Ik sluit me aan bij @Mindless zowel met wiet als psychedelica.
Ik heb er lang over gedaan om in te zien dat ik het werkelijke pad bewandelen uit de weg ging door die te gaan zoeken in de quick fix van een glimps van verlichting door psychedelica. Ik heb zeker een jaar of 3 echt in de mindset gezeten van ik leef om te kunnen trippen.
Verder rookte ik toen ook dagelijks wiet en besef in hindsight pas hoeveel invloed dat ook had op mijn negatieve gedachtestroom.
Uiteindelijk ben ik volledig met de wiet gestopt, mits occasioneel es een trekje van een joint die onder vrienden doorgaat. Heb zelf de drang alvast niet om er zelf weer in huis te hebben, daar ben ik erg blij mee.
Psychedelica zal sowieso altijd een passie blijven, maar nu ga ik zo'n ervaring in zonder een verwachting, zonder al op voorhand te gaan invullen hoe de ervaring hoort te zijn. En dat brengt me bij het laatste punt; drugs zijn zoals de meeste tools; de middelen op zich zijn het kwaad niet, maar hoe we er ons in verliezen weer wel. Als ik nu zin heb iets te nemen voel ik eerst goed af waar de trek vandaan komt en of ik ergens van wil weglopen of verdoven. Pas als het dat niet is en ik me puur wil overgeven aan het effect van het middel, dan zie ik er geen graten in.
Ik zie ook in hoe mijn destijds te vaak gebruiken van psychedelica mijn geest verslapte en hoe ik erdoor nog meer vatbaar was om alles erg negatief te gaan bekijken, zonder er echt iets aan te doen. Wanneer ik uiteindelijk "manned up" en beslissingen nam die mijn leven een andere richting gaven, wel toen waren de drugs plots niet meer in het vizier, omdat ik de smaak van het alledaagse weer te pakken had. En dat is nu waar ik me volledig op richt!
Ik heb er lang over gedaan om in te zien dat ik het werkelijke pad bewandelen uit de weg ging door die te gaan zoeken in de quick fix van een glimps van verlichting door psychedelica. Ik heb zeker een jaar of 3 echt in de mindset gezeten van ik leef om te kunnen trippen.
Verder rookte ik toen ook dagelijks wiet en besef in hindsight pas hoeveel invloed dat ook had op mijn negatieve gedachtestroom.
Uiteindelijk ben ik volledig met de wiet gestopt, mits occasioneel es een trekje van een joint die onder vrienden doorgaat. Heb zelf de drang alvast niet om er zelf weer in huis te hebben, daar ben ik erg blij mee.
Psychedelica zal sowieso altijd een passie blijven, maar nu ga ik zo'n ervaring in zonder een verwachting, zonder al op voorhand te gaan invullen hoe de ervaring hoort te zijn. En dat brengt me bij het laatste punt; drugs zijn zoals de meeste tools; de middelen op zich zijn het kwaad niet, maar hoe we er ons in verliezen weer wel. Als ik nu zin heb iets te nemen voel ik eerst goed af waar de trek vandaan komt en of ik ergens van wil weglopen of verdoven. Pas als het dat niet is en ik me puur wil overgeven aan het effect van het middel, dan zie ik er geen graten in.
Ik zie ook in hoe mijn destijds te vaak gebruiken van psychedelica mijn geest verslapte en hoe ik erdoor nog meer vatbaar was om alles erg negatief te gaan bekijken, zonder er echt iets aan te doen. Wanneer ik uiteindelijk "manned up" en beslissingen nam die mijn leven een andere richting gaven, wel toen waren de drugs plots niet meer in het vizier, omdat ik de smaak van het alledaagse weer te pakken had. En dat is nu waar ik me volledig op richt!
#8
Yes... Dit.Drugs zijn zoals de meeste tools; de middelen op zich zijn het kwaad niet, maar hoe we er ons in verliezen weer wel.
Dit is precies mijn ervaring.Ik zie ook in hoe mijn destijds te vaak gebruiken van psychedelica mijn geest verslapte en hoe ik erdoor nog meer vatbaar was om alles erg negatief te gaan bekijken, zonder er echt iets aan te doen. Wanneer ik uiteindelijk "manned up" en beslissingen nam die mijn leven een andere richting gaven, wel toen waren de drugs plots niet meer in het vizier, omdat ik de smaak van het alledaagse weer te pakken had. En dat is nu waar ik me volledig op richt!
In mijn drugs escapisme tijd zweefde ik té veel weg (al blijf ik een zweefkees, check mijn label maar, die staat er nog steeds)
Het was absoluut noodzakelijk om me meer in het gewone dagelijkse leven te storten en idd: to man the f* up: Concrete doelen stellen, een nieuwe missie in het leven roepen en die daadwerkelijk realiseren. Helaas moest ik om op dat punt te komen eerst door de verschrikkelijkste periode van mijn leven gaan, maar achteraf zie ik dat dat (voor mij) nodig was. Het leven heeft me precies dat gegeven wat ik nodig had om weer stappen vooruit te gaan maken.
#9
Erg herkenbaar dit, doet me ook denken aan iets wat je es schreef, ik dacht van Carl Jung; "beware of unearned truths". Informatie wordt pas werkelijk geïntegreerd wanneer we eraan toe zijn, en dat proces verloopt voor iedereen op een ander tempo. Da's deel van de tragi-comedie van ons leventjeHet was absoluut noodzakelijk om me meer in het gewone dagelijkse leven te storten en idd: to man the f* up: Concrete doelen stellen, een nieuwe missie in het leven roepen en die daadwerkelijk realiseren. Helaas moest ik om op dat punt te komen eerst door de verschrikkelijkste periode van mijn leven gaan, maar achteraf zie ik dat dat (voor mij) nodig was. Het leven heeft me precies dat gegeven wat ik nodig had om weer stappen vooruit te gaan maken.
#10
Ja, hoevaak ik wel niet na een trip dacht hét gevonden te hebben maar gewoon in de afterglow van een trip te zitten.Erg herkenbaar dit, doet me ook denken aan iets wat je es schreef, ik dacht van Carl Jung; "beware of unearned truths". Informatie wordt pas werkelijk geïntegreerd wanneer we eraan toe zijn, en dat proces verloopt voor iedereen op een ander tempo. Da's deel van de tragi-comedie van ons leventje![:)]()
Zo werkt het niet.
Je kunt hét door psychedelica imo wel echt zien imo, maar:
I'm just a vagabond, vagabond
I've seen the summit
But it's the goal to climb the mountain or to become it
Dat gedeelte van de berg beklimmen (na eerder de piek tijdens trips en dergelijke gezien te hebben) probeerde ik te skippen.
Maar je moet klimmen. And guess what: de klim zelf (en zelfs het zo nu en dan vallen) geeft het nog zoveel meer betekenis.
#11
I'm just a vagabond, vagabond
I've seen the summit
But it's the goal to climb the mountain or to become it
Dat gedeelte van de berg beklimmen (na eerder de piek tijdens trips en dergelijke gezien te hebben) probeerde ik te skippen.
Maar je moet klimmen. And guess what: de klim zelf (en zelfs het zo nu en dan vallen) geeft het nog zoveel meer betekenis.
Is die 'berg' niet gewoon net zoiets als de horizon?
Ergens waar je -als zodanig- nooit aankomt, omdat het in werkelijkheid een voortzetting van het bekende is, maar van ver waargenomen?
#12
Ik zie dit hetzelfde als deze metafoor:Is die 'berg' niet gewoon net zoiets als de horizon?
Ergens waar je -als zodanig- nooit aankomt, omdat het in werkelijkheid een voortzetting van het bekende is, maar van ver waargenomen?
Trippen is als springen op een trampoline: op de hoogste punten zie je over de schutting heen. Daar zie je wat je leven kán zijn. Dat zou je gelijk kunnen stellen aan de top van de berg (tijdelijk( zien.
Maar het slechts zien in een visie is niet genoeg. Het moet gerealiseerd worden, door over de schutting heen te klimmen, of: de berg te beklimmen, of: de berg te wórden.
Je dagelijkse leven is imo dat beklimmen van de berg. Soms val je een stuk naar beneden, maar dan herpak je je en ga je door. Zéker als je een visie hebt gehad van de top. Is dat eenmaal gezien dan kun je niet terug. Je kunt sowieso niet terug, maar dan ben je onophoudelijk in daar dichterbij te komen.
#13
Het heb mij zo negatief beïnvloed dat ik zelf flink ging dealen.
Met de nodige ellende erbij ,geweld ,verslaving en afrekeningen.
Met de nodige ellende erbij ,geweld ,verslaving en afrekeningen.
#14
Shit lol , Was beetje dronken excuses zal beter opletten. 😉10mg 3-ho-pcp met 6mg bromazolam
#15
Het heb mij zo negatief beïnvloed dat ik zelf flink ging dealen.
Met de nodige ellende erbij ,geweld ,verslaving en afrekeningen.
Zo erg is het bij mij niet. Wel zijn er chem-seksers in mijn omgeving, die eraan dreigen te overlijden.
Ook heb ik mijn vriend over-gedoseerd met 3-MMC in sekssauna Finland.
Dan de medische 'heren'-complicaties die drank- en druggebruik in de hand werkten.
Shit lol , Was beetje dronken excuses zal beter opletten. 😉
Je post op dit forum gemakkelijk iets in het verkeerde topic.
#16
Vooral wiet en hasj hebben mij heel negatief beinvloed waardoor ik nu al 9 jaar lang last heb van disociatie en ik ben er een jaartje ongeveer flink psychotisch van geweest. Ik ga NOOIT meer blowen.
#17
Ach ja, waar zal ik beginnen? Mijn leven en alles wat daarin is gebeurd heeft grotendeels met drugs en alcohol te maken. Als dat er niet was, ook seks, platen scoren (Rushhour in de Spuistraat was mijn vaste 'dealer') zo nog wat. En vaak alles door elkaar. Vaak heel negatief en ook wel positieve ervaringen gelukkig. Mar om het samen te vatten in 1 woord: Verslaving. Een monster die je levend verslindt. Maar ik leef gelukkig nog, toch ook eemn soort van carriere gehad en 2 dochters redelijk goed heb kunnen opvoeden. En nu al een aantal jaren arbeidsongeschikt, volgend jaar pensioen. En het leven blijft sukkelen, vallen en weer opstaan. Kost me wel steeds meer moeite merk ik
#18
Die goeie ouwe tijd, toen drugs nog leuk en spannend was. Dat is het nu nog steeds natuurlijk, alleen in andere gebieden. Leuk om weer eens zorgeloos te zijn en spannend blijft het altijd als je nuchter wordt en je gaba nog schaarder is dan het toiletpapier in de 1e covid lockdown.Niet. Ben alleen maar beter op geworden. Allemaal aan de drugs jongens
GABA is eigenlijk ook gewoon een soort toiletpapier voor je hersenen. Stress is dan stront en van ghb ga je ineens heel royaal je billen afvegen. Als je weer nuchter bent is je brein schijt al een stuk vochter waardoor het meer remsporen achter laaf. Degene die hun brein op een vaste basis voeden met onzekerheid, angsten en minderwaardigheid. Hebben kans op diaree(psychose) na zo’n royaal drugs weekend. Gezonde hersenvoeding zoals zelf-waarderin/respect/obsessie resulteert in een zware pepdrol(vermoeidheid mentaal en fysiek).
De een vergt meer wc papier dan de ander, maar als je zonder zit is het altijd kut.
Conclusie: Altijd eerst goed poepen voor je aan de drugs gaat
#19
Dat is hoe drugs mij negatief heeft gebrandmerkt. Als 16 jarige blowende puber, omringt door alfa mannetjes waar ik het niet tegenop durfde te nemen, heeft me pa me aan de kant gezet omdat die zich misbruikt voelde door mij(financieel). Dat leek mij het perfect moment om eens xtc te proberen, onbewust van de depressie waar ik in zat. Dat beviel natuurlijk zo goed, ik had ineens levenslust, was super sociaal, zelfverzekerd en assettief echt de tijd van mn leven. Nu 15 jaar later lijkt de enige optie om met emotioneel zwaar beladen situaties te dealen nog steeds drugsgebruik. Ookal ben ik emotioneel in balans, ik schaam me niet voor mijn emoties en krop ze ook niet op. Toch blijf ik dan nog met een grote drang zitten om drugs te gebruiken waardoor ik die emoties nog intenser beleef daarna kan ik ze pas echt loslaten
#20
Er is nuchter niet écht een barrière in het doorvoelen van je gevoelens. Er is eerder de gewoonte om wanneer een gedachte zegt "dit is teveel, dit kan ik niet aan, ik heb iets nodig" te geloven en op te volgen.Dat is hoe drugs mij negatief heeft gebrandmerkt. Als 16 jarige blowende puber, omringt door alfa mannetjes waar ik het niet tegenop durfde te nemen, heeft me pa me aan de kant gezet omdat die zich misbruikt voelde door mij(financieel). Dat leek mij het perfect moment om eens xtc te proberen, onbewust van de depressie waar ik in zat. Dat beviel natuurlijk zo goed, ik had ineens levenslust, was super sociaal, zelfverzekerd en assettief echt de tijd van mn leven. Nu 15 jaar later lijkt de enige optie om met emotioneel zwaar beladen situaties te dealen nog steeds drugsgebruik. Ookal ben ik emotioneel in balans, ik schaam me niet voor mijn emoties en krop ze ook niet op. Toch blijf ik dan nog met een grote drang zitten om drugs te gebruiken waardoor ik die emoties nog intenser beleef daarna kan ik ze pas echt loslaten
Daarnaast programmeer je jezelf ook door elke keer daaraan toe te geven. Het gedrag slijt dieper in. Het duurt een aantal maanden om zo'n patroon te herschrijven met ander gedrag.