#1
Wat vind je van de werking van citalopram?
Werkte het in het begin goed?
Ik kan sindsdien wel makkelijker dingen loslaten en relativeren. Maar verder merk ik niet echt voor of nadelen.
Terugval in benzo's, controleverlies.
1105 antwoorden
284 weergaven
18-5-2026
Ik kan sindsdien wel makkelijker dingen loslaten en relativeren. Maar verder merk ik niet echt voor of nadelen.
#2
In jouw geval vermoed ik van wel, maar brainfog kan door meerdere dingen ontstaan.Het is sowieso benzo gerelateerd toch! Zou anders niet weten door wat anders... Het voelt gewoon zo afgeschermd van de wereld om me heen. Soort dissociatie en inderdaad alsof er een aquarium op me hoofd zit. Wazig, ik kan er verder geen woorden aan hangen.
Had ook ff geen ruimte voor gezeik of emoties vandaag.
Mega grillig verloop is het zeker.
Je kunt bijvoorbeeld brainfog krijgen door verkeerde houding (langdurig naar beneden kijken op je mobiel), op het laatst worden je nekspieren dan chronisch verkrampt en 1 van de symptomen daarvan is brainfog. Een soort moderniteitsziekte.
#3
In jouw geval vermoed ik van wel, maar brainfog kan door meerdere dingen ontstaan.
Je kunt bijvoorbeeld brainfog krijgen door verkeerde houding (langdurig naar beneden kijken op je mobiel), op het laatst worden je nekspieren dan chronisch verkrampt en 1 van de symptomen daarvan is brainfog. Een soort moderniteitsziekte.
Ai ja dat heb ik ook wel eens gehoord. Ik vraag me alleen af of dat in dezelfde intensiteit is als dat mensen ervaren door benzo PAWS. Dit is eerder een herstelbare NAH.
Zo sprak ik laatst iemand die door een ingreep tijdelijke NAH had opgelopen. De symptomen die hij beschreef waren 1 op 1 met wat ik ervaar. Problemen met cognitieve taken, geheugen, emotie regulatie en prikkels.
Door alle benzo ontwenning van de afgelopen jaren zijn mijn neuronen gewoon aangetast geraakt. Voor me gevoel gaat dit nog jaren duren voordat het voorbij is. Al weet ik dat natuurlijk niet, maar het zijn nu op de spierspanning en angst na vooral neurologische klachten die over zijn gebleven.
Soms is de overprikkeling zo erg dat ik 2 uur lang moet ontprikkelen in het donker. Mijn hele lijf is dan op hol geslagen. Hartkloppingen, speldenprikken, spiertrekkingen en zo'n vol hoofd.
Logisch ook wel, ben nu net van alle andere demping af (quetiapine en wiet) en slaap nog super beroerd. Dus het is wel logisch te verklaren, alleen daarom niet minder zwaar.
#4
Kan ook medicatie zijn of herstel/ontwenning van je blowen. Ik heb al geen decennia een jonko aangeraakt dus vermoedelijk wel de Benzo's. Waarschijnlijk ook gewoon een combinatie van alles van de afgelopen jaren wat nu los komt.Het is sowieso benzo gerelateerd toch! Zou anders niet weten door wat anders... Het voelt gewoon zo afgeschermd van de wereld om me heen. Soort dissociatie en inderdaad alsof er een aquarium op me hoofd zit. Wazig, ik kan er verder geen woorden aan hangen.
Had ook ff geen ruimte voor gezeik of emoties vandaag.
Mega grillig verloop is het zeker.
Kijk of je ergens mee bezig kan zijn om te voorkomen dat je er de hele dag op gaat letten.
#5
Wat ben jij goed bezig Raver!
Je gebruik was behoorlijk, geen wonder dat je heftige afkick symptomen hebt.
De huidige visie in de (geestelijke) zorg lijkt om zo min mogelijk medicatie voor te schrijven. Ook in mijn werkveld (complex verstandelijk gehandicapten zorg) zie ik dit gebeuren. Om een goed beeld van de problematiek en oplossingen daarvoor te krijgen moet de cliënt eerst zover mogelijk terug naar 0. Vanaf daar kan de cliënt geholpen worden. Met therapie, structuur en als dat niet genoeg is medicatie, voorgeschreven gereguleerde medicatie.
Andere kant van dat verhaal is dat de cliënt soms al zeer goed gedijt op bepaalde medicatie, zonder enige complicatie. Waarom zou je dat afnemen? Dat ontgaat mij soms wel...
Zelfmoord is de ultieme vlucht. Je weet zeker dat het lijden dan over is. Het probleem is echter nog niet opgelost. Eerst die problemen oplossen. Als je daarna nog steeds niet je draai kan vinden in het Aards bestaan kan het altijd nog. Maar dan weet jij in elk geval dat je alles hebt geprobeert. Dat lijkt me een stuk rustiger eeuwige vrede dan dat er nog losse eindjes achterblijven.
Keep on keeping on! Je hebt voor hetere vuren gestaan dan dit. Jij kan dit.
💪❤️
Je gebruik was behoorlijk, geen wonder dat je heftige afkick symptomen hebt.
De huidige visie in de (geestelijke) zorg lijkt om zo min mogelijk medicatie voor te schrijven. Ook in mijn werkveld (complex verstandelijk gehandicapten zorg) zie ik dit gebeuren. Om een goed beeld van de problematiek en oplossingen daarvoor te krijgen moet de cliënt eerst zover mogelijk terug naar 0. Vanaf daar kan de cliënt geholpen worden. Met therapie, structuur en als dat niet genoeg is medicatie, voorgeschreven gereguleerde medicatie.
Andere kant van dat verhaal is dat de cliënt soms al zeer goed gedijt op bepaalde medicatie, zonder enige complicatie. Waarom zou je dat afnemen? Dat ontgaat mij soms wel...
Zelfmoord is de ultieme vlucht. Je weet zeker dat het lijden dan over is. Het probleem is echter nog niet opgelost. Eerst die problemen oplossen. Als je daarna nog steeds niet je draai kan vinden in het Aards bestaan kan het altijd nog. Maar dan weet jij in elk geval dat je alles hebt geprobeert. Dat lijkt me een stuk rustiger eeuwige vrede dan dat er nog losse eindjes achterblijven.
Keep on keeping on! Je hebt voor hetere vuren gestaan dan dit. Jij kan dit.
💪❤️
#6
Succes Raver! Ik lees je verhalen en leef erg met je mee. Ik wens je veel sterkte toe de komende tijd weer in de buitenwereld, is ook weer een helse stap!
#7
Al weet ik dat natuurlijk niet, maar het zijn nu op de spierspanning en angst na vooral neurologische klachten die over zijn gebleven.
Daarom zou ik eens een NPO onderzoek aanvragen.
Dat hebben ze bij mij ook gedaan en daar komt dan precies uit waar je last van hebt. En daar kunnen ze dan weer wat mee qua behandel richting.
Ik was er niet op tijd bij.
Waardoor ik nu na jaren ook lichamelijke klachten gaan ontwikkelen. Ook dat kan weer (grotendeels) hersteld gaan worden met geluk, en met pech niet.
#8
Vandaag met ontslag. Na 2 weken detox en 8 weken klinische opname.
Spannend!
Spannend!
#9
Vandaag met ontslag. Na 2 weken detox en 8 weken klinische opname.
Spannend!
Succes Raver!
Ben je er klaar voor?
#10
You can do it. Breng in de praktijk wat je hebt geleerd 👍Vandaag met ontslag. Na 2 weken detox en 8 weken klinische opname.
Spannend!
#11
De 1 gaat er weer in en de ander komt eruit !Vandaag met ontslag. Na 2 weken detox en 8 weken klinische opname.
Spannend!
Maar dit heb je maar wel weer mooi volgehouden kerel en ik kan me nog goed de spanning herinneren van de eerste dag weer op vrije voet. Alsof ik andere en nieuwe wereld binnen stapte waar ik alles opnieuw moest gaan leren. Ergens eng maar ook zeer bevrijdend en avondtuurlijk.
De strijd is nog niet gestreden maar ben ervan overtuigd dat jij er gaat komen waar je wil zijn ! Misschien niet het moeilijkste maar zeker het ergste heb je goed achter de rug. Mag je zeker meer dan trots op zijn !
Wens je al het geluk toe en veel succes in de (nieuwe) buitenwereld 🙏
#12
Hoe is het je deze dagen vergaan?Vandaag met ontslag. Na 2 weken detox en 8 weken klinische opname.
Spannend!
#13
Succes Raver, het begint pas als je weer buiten bent hoop dat je weer wat stappen verder bent en blijf vooral van je af schrijven hier 💪🏽🙏🏽
#14
Top, kerel! Ik denk echt dat je de beste stap hebt gemaakt door helemaal nuchter te gaan. Complimenten en ga zo door!
#15
@Raver, heel veel sterkte en doorzettingsvermogen! Je kan het, maar alle verleidingen zijn weer gevaarlijk aanwezig, dus wees a.u.b. op je hoede. ❤️
#16
Wat knap van je! Diep respect. Dag voor dag is de enige manier. Zet 'm op vandaag! ![:kissingheart:]()
#17
Ik ben ook heel benieuwd. Ik denk vaker aan je, dan dat ik nog over je lees…
#18
Hoe gaat het lieve @Raver ?
#19
Fantastisch, en wat goed dat je even iets van je laat horen! Ga zo door, fijne zondag !
#20
Morgen ben ik alweer 2 weken thuis. Ik ben gelukkig nog steeds clean en ik realiseer me maar al te goed dat mijn nuchterheid momenteel m'n grootste rijkdom is.
Voor het eerst sinds het starten van dit topic ben ik écht bezig met herstellen. Hiervoor moest er altijd nog worden afgebouwd of lukte het me niet om clean te blijven. Vandaag de dag lukt het me goed om clean te blijven, maar daar ben ik hard voor aan het werk.
Ik ga elke week naar 4 of 5 NA meetings waar ik in de verbinding sta met mede verslaafden of fellows. Hier zie ik gelukkig weer fellows waar ik voor mijn terugval erg close mee was. 1 van deze fellows is nu ook mijn sponsor. Eerst liepen we gelijk qua cleantijd, hij is nu 7 jaar clean en ik bijna 90 dagen.
Ik probeer elke ochtend een stukje uit de Basis Tekst te lezen, en daarna een momentje om te bidden naar mijn hogere macht. Ik heb lang wrok gekend naar mijn HP omdat ik niet begreep hoe ik kon terugvallen terwijl ik er voor m'n gevoel alles aan had gedaan.
'S avonds pak ik een momentje voor reflectie dmv een korte stap 10 en ik probeer elke dag te bellen met fellows.
Zo pak ik dus het herstel aan.
Verder zorg ik dat ik thuis alles netjes houdt, en voor mezelf kook. Ik heb een whiteboard in mijn keuken gehangen om een klein beetje de week in te plannen. Zodat ik niet volledig in het duister tast hoe me dagen er verder uit gaan zien.
Tot slot over herstel, ik probeer erg in het moment te leven. Het klein te houden, zo maak ik de dagen overzichtelijk. Dat geeft me rust. Want ik heb ondanks dit alles gewoon nog steeds trek en soms beetje zoekende hoe ik het beste kan omgaan met de trek momenten. Trek komt en gaat, maar de momenten dat ik bijvoorbeeld thuis ben alleen kunnen best lang duren. Een soort nostalgisch lekkermakend gevoel van "het kan hé?". Terwijl ik helemaal niet wil gebruiken..
Waarom wil ik gebruiken, terwijl ik niet wil gebruiken?
Ach, daar ben ik een verslaafde voor.
Dan ga ik 's avonds weer naar een meeting, ik bel iemand of ik ga wat doen en het gaat weer weg. Dan heb ik er ook echt geen behoefte aan. Verslaving is dus soms gewoon nog erg actief en dat kan soms beangstigend zijn. Een uitdaging, best vermoeiend!
Ik ben dus ook redelijk vaak super moe! Slapen doe ik momenteel echt super goed, ik droom alleen mega intens. Merk dat ik flink aan het verwerken ben.
Tot slot, bijna 11 maanden clean van de Diazepam en Lorazepam. En ik kan eindelijk (zo fcking dankbaar!!) zeggen dat ik me zoveel beter voel. Ik word bijna emotioneel steeds als ik erbij stil sta, hoe fijn het voelt dat de rust is teruggekeerd in mijn lichaam. De vele THC had ook gewoon een mega slechte invloed op het herstel van deze klote benzo's.
Al met al, het gaat best goed hoor!!
Voor het eerst sinds het starten van dit topic ben ik écht bezig met herstellen. Hiervoor moest er altijd nog worden afgebouwd of lukte het me niet om clean te blijven. Vandaag de dag lukt het me goed om clean te blijven, maar daar ben ik hard voor aan het werk.
Ik ga elke week naar 4 of 5 NA meetings waar ik in de verbinding sta met mede verslaafden of fellows. Hier zie ik gelukkig weer fellows waar ik voor mijn terugval erg close mee was. 1 van deze fellows is nu ook mijn sponsor. Eerst liepen we gelijk qua cleantijd, hij is nu 7 jaar clean en ik bijna 90 dagen.
Ik probeer elke ochtend een stukje uit de Basis Tekst te lezen, en daarna een momentje om te bidden naar mijn hogere macht. Ik heb lang wrok gekend naar mijn HP omdat ik niet begreep hoe ik kon terugvallen terwijl ik er voor m'n gevoel alles aan had gedaan.
'S avonds pak ik een momentje voor reflectie dmv een korte stap 10 en ik probeer elke dag te bellen met fellows.
Zo pak ik dus het herstel aan.
Verder zorg ik dat ik thuis alles netjes houdt, en voor mezelf kook. Ik heb een whiteboard in mijn keuken gehangen om een klein beetje de week in te plannen. Zodat ik niet volledig in het duister tast hoe me dagen er verder uit gaan zien.
Tot slot over herstel, ik probeer erg in het moment te leven. Het klein te houden, zo maak ik de dagen overzichtelijk. Dat geeft me rust. Want ik heb ondanks dit alles gewoon nog steeds trek en soms beetje zoekende hoe ik het beste kan omgaan met de trek momenten. Trek komt en gaat, maar de momenten dat ik bijvoorbeeld thuis ben alleen kunnen best lang duren. Een soort nostalgisch lekkermakend gevoel van "het kan hé?". Terwijl ik helemaal niet wil gebruiken..
Waarom wil ik gebruiken, terwijl ik niet wil gebruiken?
Ach, daar ben ik een verslaafde voor.
Dan ga ik 's avonds weer naar een meeting, ik bel iemand of ik ga wat doen en het gaat weer weg. Dan heb ik er ook echt geen behoefte aan. Verslaving is dus soms gewoon nog erg actief en dat kan soms beangstigend zijn. Een uitdaging, best vermoeiend!
Ik ben dus ook redelijk vaak super moe! Slapen doe ik momenteel echt super goed, ik droom alleen mega intens. Merk dat ik flink aan het verwerken ben.
Tot slot, bijna 11 maanden clean van de Diazepam en Lorazepam. En ik kan eindelijk (zo fcking dankbaar!!) zeggen dat ik me zoveel beter voel. Ik word bijna emotioneel steeds als ik erbij stil sta, hoe fijn het voelt dat de rust is teruggekeerd in mijn lichaam. De vele THC had ook gewoon een mega slechte invloed op het herstel van deze klote benzo's.
Al met al, het gaat best goed hoor!!