#1
Vandaag met ontslag. Na 2 weken detox en 8 weken klinische opname.
Spannend!
Succes Raver!
Ben je er klaar voor?
Terugval in benzo's, controleverlies.
1105 antwoorden
287 weergaven
18-5-2026
Succes Raver!
Ben je er klaar voor?
#2
You can do it. Breng in de praktijk wat je hebt geleerd 👍Vandaag met ontslag. Na 2 weken detox en 8 weken klinische opname.
Spannend!
#3
De 1 gaat er weer in en de ander komt eruit !Vandaag met ontslag. Na 2 weken detox en 8 weken klinische opname.
Spannend!
Maar dit heb je maar wel weer mooi volgehouden kerel en ik kan me nog goed de spanning herinneren van de eerste dag weer op vrije voet. Alsof ik andere en nieuwe wereld binnen stapte waar ik alles opnieuw moest gaan leren. Ergens eng maar ook zeer bevrijdend en avondtuurlijk.
De strijd is nog niet gestreden maar ben ervan overtuigd dat jij er gaat komen waar je wil zijn ! Misschien niet het moeilijkste maar zeker het ergste heb je goed achter de rug. Mag je zeker meer dan trots op zijn !
Wens je al het geluk toe en veel succes in de (nieuwe) buitenwereld 🙏
#4
Hoe is het je deze dagen vergaan?Vandaag met ontslag. Na 2 weken detox en 8 weken klinische opname.
Spannend!
#5
Succes Raver, het begint pas als je weer buiten bent hoop dat je weer wat stappen verder bent en blijf vooral van je af schrijven hier 💪🏽🙏🏽
#6
Top, kerel! Ik denk echt dat je de beste stap hebt gemaakt door helemaal nuchter te gaan. Complimenten en ga zo door!
#7
@Raver, heel veel sterkte en doorzettingsvermogen! Je kan het, maar alle verleidingen zijn weer gevaarlijk aanwezig, dus wees a.u.b. op je hoede. ❤️
#8
Wat knap van je! Diep respect. Dag voor dag is de enige manier. Zet 'm op vandaag! ![:kissingheart:]()
#9
Ik ben ook heel benieuwd. Ik denk vaker aan je, dan dat ik nog over je lees…
#10
Hoe gaat het lieve @Raver ?
#11
Fantastisch, en wat goed dat je even iets van je laat horen! Ga zo door, fijne zondag !
#12
Morgen ben ik alweer 2 weken thuis. Ik ben gelukkig nog steeds clean en ik realiseer me maar al te goed dat mijn nuchterheid momenteel m'n grootste rijkdom is.
Voor het eerst sinds het starten van dit topic ben ik écht bezig met herstellen. Hiervoor moest er altijd nog worden afgebouwd of lukte het me niet om clean te blijven. Vandaag de dag lukt het me goed om clean te blijven, maar daar ben ik hard voor aan het werk.
Ik ga elke week naar 4 of 5 NA meetings waar ik in de verbinding sta met mede verslaafden of fellows. Hier zie ik gelukkig weer fellows waar ik voor mijn terugval erg close mee was. 1 van deze fellows is nu ook mijn sponsor. Eerst liepen we gelijk qua cleantijd, hij is nu 7 jaar clean en ik bijna 90 dagen.
Ik probeer elke ochtend een stukje uit de Basis Tekst te lezen, en daarna een momentje om te bidden naar mijn hogere macht. Ik heb lang wrok gekend naar mijn HP omdat ik niet begreep hoe ik kon terugvallen terwijl ik er voor m'n gevoel alles aan had gedaan.
'S avonds pak ik een momentje voor reflectie dmv een korte stap 10 en ik probeer elke dag te bellen met fellows.
Zo pak ik dus het herstel aan.
Verder zorg ik dat ik thuis alles netjes houdt, en voor mezelf kook. Ik heb een whiteboard in mijn keuken gehangen om een klein beetje de week in te plannen. Zodat ik niet volledig in het duister tast hoe me dagen er verder uit gaan zien.
Tot slot over herstel, ik probeer erg in het moment te leven. Het klein te houden, zo maak ik de dagen overzichtelijk. Dat geeft me rust. Want ik heb ondanks dit alles gewoon nog steeds trek en soms beetje zoekende hoe ik het beste kan omgaan met de trek momenten. Trek komt en gaat, maar de momenten dat ik bijvoorbeeld thuis ben alleen kunnen best lang duren. Een soort nostalgisch lekkermakend gevoel van "het kan hé?". Terwijl ik helemaal niet wil gebruiken..
Waarom wil ik gebruiken, terwijl ik niet wil gebruiken?
Ach, daar ben ik een verslaafde voor.
Dan ga ik 's avonds weer naar een meeting, ik bel iemand of ik ga wat doen en het gaat weer weg. Dan heb ik er ook echt geen behoefte aan. Verslaving is dus soms gewoon nog erg actief en dat kan soms beangstigend zijn. Een uitdaging, best vermoeiend!
Ik ben dus ook redelijk vaak super moe! Slapen doe ik momenteel echt super goed, ik droom alleen mega intens. Merk dat ik flink aan het verwerken ben.
Tot slot, bijna 11 maanden clean van de Diazepam en Lorazepam. En ik kan eindelijk (zo fcking dankbaar!!) zeggen dat ik me zoveel beter voel. Ik word bijna emotioneel steeds als ik erbij stil sta, hoe fijn het voelt dat de rust is teruggekeerd in mijn lichaam. De vele THC had ook gewoon een mega slechte invloed op het herstel van deze klote benzo's.
Al met al, het gaat best goed hoor!!
Voor het eerst sinds het starten van dit topic ben ik écht bezig met herstellen. Hiervoor moest er altijd nog worden afgebouwd of lukte het me niet om clean te blijven. Vandaag de dag lukt het me goed om clean te blijven, maar daar ben ik hard voor aan het werk.
Ik ga elke week naar 4 of 5 NA meetings waar ik in de verbinding sta met mede verslaafden of fellows. Hier zie ik gelukkig weer fellows waar ik voor mijn terugval erg close mee was. 1 van deze fellows is nu ook mijn sponsor. Eerst liepen we gelijk qua cleantijd, hij is nu 7 jaar clean en ik bijna 90 dagen.
Ik probeer elke ochtend een stukje uit de Basis Tekst te lezen, en daarna een momentje om te bidden naar mijn hogere macht. Ik heb lang wrok gekend naar mijn HP omdat ik niet begreep hoe ik kon terugvallen terwijl ik er voor m'n gevoel alles aan had gedaan.
'S avonds pak ik een momentje voor reflectie dmv een korte stap 10 en ik probeer elke dag te bellen met fellows.
Zo pak ik dus het herstel aan.
Verder zorg ik dat ik thuis alles netjes houdt, en voor mezelf kook. Ik heb een whiteboard in mijn keuken gehangen om een klein beetje de week in te plannen. Zodat ik niet volledig in het duister tast hoe me dagen er verder uit gaan zien.
Tot slot over herstel, ik probeer erg in het moment te leven. Het klein te houden, zo maak ik de dagen overzichtelijk. Dat geeft me rust. Want ik heb ondanks dit alles gewoon nog steeds trek en soms beetje zoekende hoe ik het beste kan omgaan met de trek momenten. Trek komt en gaat, maar de momenten dat ik bijvoorbeeld thuis ben alleen kunnen best lang duren. Een soort nostalgisch lekkermakend gevoel van "het kan hé?". Terwijl ik helemaal niet wil gebruiken..
Waarom wil ik gebruiken, terwijl ik niet wil gebruiken?
Ach, daar ben ik een verslaafde voor.
Dan ga ik 's avonds weer naar een meeting, ik bel iemand of ik ga wat doen en het gaat weer weg. Dan heb ik er ook echt geen behoefte aan. Verslaving is dus soms gewoon nog erg actief en dat kan soms beangstigend zijn. Een uitdaging, best vermoeiend!
Ik ben dus ook redelijk vaak super moe! Slapen doe ik momenteel echt super goed, ik droom alleen mega intens. Merk dat ik flink aan het verwerken ben.
Tot slot, bijna 11 maanden clean van de Diazepam en Lorazepam. En ik kan eindelijk (zo fcking dankbaar!!) zeggen dat ik me zoveel beter voel. Ik word bijna emotioneel steeds als ik erbij stil sta, hoe fijn het voelt dat de rust is teruggekeerd in mijn lichaam. De vele THC had ook gewoon een mega slechte invloed op het herstel van deze klote benzo's.
Al met al, het gaat best goed hoor!!
#13
Wow, wat vind ik dít fijn om te lezen, lieve @Raver ! Wat heb je ongelofelijk veel doorzettingsvermogen en veerkracht getoond. Wat waren de dalen diep, de paden ruig en kronkelig en wat vind ik het bewonderenswaardig dat je hebt doorgezet, óók toen het zo donker was dat je eigenlijk geen uitweg meer zag. Er zullen vast nog pieken en dalen komen. Maar één ding staat voor mij als een paal boven water: jij bent zó sterk! Je gaat je vast nog heel veel beter voelen de komende tijd. Man, wat gun ik je dat! ♥️♥️♥️
#14
1 JAAR.
En ik kan echt zeggen dat ik van 95% van de paws klachten ben hersteld. Wat een reis was het.
Dankbaar as fuck!
#15
Bekijk bijlage 67661
1 JAAR.
En ik kan echt zeggen dat ik van 95% van de paws klachten ben hersteld. Wat een reis was het.
Dankbaar as fuck!
Wooow zijn we alweer een jaar verder?
Super knap Raver! ♥️
#16
Wauw 1 jaar alweer, goed bezig hoor! 💪
#17
Das toch wel leip he hoe je verlaagde brein het rooskleurige van drugs naar boven kan halen terwijl de realiteit het tegenovergestelde is vaak. Blowen is voor jou toch ook de gateway naar de rest dacht ik?Inderdaad mensen! Late reactie, maar het is geen terugval.
Toen ik dit las was ik eigenlijk alweer vergeten dat het gebeurd was.
Wilde gewoon even een update geven hoe het gaat. Het gaat goed, ben aan het werk. Ga naar mijn meetings, en spreek m'n sponsor regelmatig. Misschien heb ik meer meetings nodig, en meer contact met fellows. Want...
Ik word geteisterd door trek , was even weg maar de laatste tijd is het weer terug. Getriggerd door mijn hobby; karpervissen. Blowende vrienden gezien en vandaag tijdens een wandeling in de duinen iemand zien blowen. En dat vond ik zo fijn, stoned buiten zijn. Terwijl de realiteit is, dat ik nog maar amper buiten kwam..
De trek voelt alsof ik de acceptatie nog niet helemaal gemaakt heb met fases. Kan ik dan echt nooit meer wiet roken? Kan ik dan nooit meer het genot ervaren van wiet kweken etc. Zo irritant, waarom is dat zo'n ding voor mij. Terwijl het nuchtere leven zoveel te bieden heeft weet je wel.
Dan hoor ik soms andere fellows delen, hoe fijn ze het vinden dat ze clean zijn. En hoe dankbaar ze zijn dat ze niet meer hoeven te gebruiken. Voor mij is t soms andersom als ik dat hoor, als ik trek heb dan tenminste.
Ja tot zover. Wel 9 maanden clean.
Dat gevoel van anderen horen vertellen hoe fijn clean zijn was ken ik wel ja, dat heeft bij mij - mede door slaaplroblemafiek - echt heeeeel lang geduurd.
Toch is dat vaak een soort sober high en uiteindelijk gaat dat ook weer weg en raak je daar ook weer gewend aan en . Bij vroeg herstel hard ik altijd van die bipo episodes ook extreem goed voelen en dan weer extreem rot. Maar ook dat ging weer voorbij. Die extreem goed waren voor ook vaak weer triggers waarin ik soms terugviel.
#18
Ja bijzonder he dat je eigen hoofd je zo voor de gek kan houden he. Zeer herkenbaar joh. Als ik op dat soort momenten mn stap 1 er maar weer eens bijpak dan ben ik gauw genezen.
Haha ja die stap 1 is goed genezend ja !!
Mooi die laatste zin. Houd je herstel eens tegen het licht om te kijken of je nog wat extra kunt doen of misschien heb je iets laten vallen.
Trek is ook OK. Je hoeft er niks mee. Laat dat hoofd maar lullen 😅
Ja kan er veel meer aan doen. Ben te snel content met "het gaat toch goed?". Maar ik ontneem mezelf daarin verdere groei. De balans tussen werk, vriendin, hobby's en herstel is elke dag weer opnieuw een uitdaging.
Fijn om te horen.
En knap hoe je dankzij trek sterk in je schoen blijft staan
Bedankt !
Das toch wel leip he hoe je verlaagde brein het rooskleurige van drugs naar boven kan halen terwijl de realiteit het tegenovergestelde is vaak. Blowen is voor jou toch ook de gateway naar de rest dacht ik?
Een gateway naar een ellendig bestaan.
Het is ongekend hoe ver ik al ben gekomen. Als je kijkt naar van hoe ver ik kom. Die ellendige benzodiazepine ontwenning, dacht dat het nooit over ging. Maar wonderbaarlijk gaat het zo goed tegenwoordig. Het is vooral de trek en de romantische gedachtes over wiet die het me soms nog lastig maken. Verlangens naar anders drugs zijn er gelukkig niet. Ik mag blij zijn dat ik na alles überhaupt nog leef. Het voelt als de zoveelste kans die ik krijg op een beter leven. Heb meerdere verslavingen overwonnen; GHB, benzos, amfetamine en nu wiet. Ik kan het mezelf gewoon niet meer wijsmaken dat ik nog kan gebruiken. Soms denk ik wel eens kan ik dan niet gecontroleerd wiet gebruiken?
Het antwoord is gewoon nee, ik heb dat al talloze keren geprobeerd. Ik verlies die strijd in me hoofd al direct na de eerste keer gebruiken.
#19
Geeft me werkelijk een goed gevoel dit te lezen bij iemand die ook zo'n strijd heeft moeten leveren.Maar wonderbaarlijk gaat het zo goed tegenwoordig.
Ben werkelijk blij voor je ! Strijder !
#20
Wat is slaap toch waardevol hé @Alinde !