#1
Poh, lastig is dat inderdaad. Eigenlijk zit je in hetzelfde schuitje, tegelijkertijd hebben jullie beiden je eigen proces te doorlopen. Het helpt denk ik wel goed om telkens bij een tegenvaller of negatieve emoties richting je partner (rondom zijn gebruik), voor jezelf scherp te houden waar die emotie vandaan komt. Wordt het veroorzaakt vanuit jouw liefde / betrokkenheid en daaruitvolgende bezorgdheid naar je partner? Of vanuit een gevoel van door jou ervaren 'disrespect' doordat jouw partner de door jou getrokken grens niet respecteert? Op basis daarvan kun je ook passend reageren. En ik zou dit ook elke keer expliciet uitspreken naar je partner. Dan loopt het niet onterecht door elkaar. Een bezorgde reactie kan ook een andere respons teweeg brengen (en toon hebben) dan je partner aanspreken omdat hij jouw grens niet respecteert.OT: En dan ben ík dus braaf sober deze periode, lukt het mijn man niet verdorie. Kom ik gisteren thuis, zit-ie weer te drinken. En niet voor het eerst deze weken. Terwijl thuis wat mij betreft echt een non alcohol zone is. Was het ook lange tijd. Ontzettend ergerlijk. Ik heb dit besproken hoor, en hij is er bijna geloof ik, bij het zelf omzetten van de knop. Maar ik vind het écht niet chill. Maakt het ook voor mijzelf niet makkelijker, los van de zorgen die ik voel als ik zie dat een stressvolle dag op het werk bij hem meteen leidt tot een tripje naar de AH voor bier. Verdoven verdoven verdoven. Ik ken het maar al te goed natuurlijk. Maar toch... ik zou willen dat we samen in dezelfde fase zaten.
Blijf wel vasthouden aan jouw grens. Als jij het nodig hebt dat jouw thuis een non-alcohol zone is omdat dat jou helpt bij jouw proces, dan zou ik hem daarop aanspreken. Als hij dan toch zo nodig wil drinken, dan kan hij dat beter uit jouw zicht buiten de deur doen. Dat verhoogt voor hem mogelijk ook de drempel (en kan hem helpen in zijn eigen proces). Tegelijkertijd wil je natuurlijk geen klimaat creeren waarin zaken geheimzinnig worden. Dat dilemma kun je hem natuurlijk ook meegeven. Of sterker nog: aan hem vragen wat hij denkt dat een handige oplossing is in deze, met respect voor jouw grens en minimum vereiste. Daarmee maak je 'm deelgenoot van jouw dilemma en mogelijk ook intrinsiek gemotiveerd om zelf z'n aangedragen oplossing ook op te volgen (jij legt het immers niet op, het wordt zijn eigen initiatief).
Enfin, dansen op een dun koord, maar wat ik uit jouw berichten opmaak is jullie relatie ongetwijfeld sterk genoeg voor zo'n type goed gesprek. Succes!