#1
Tien dagen zonder benzo's vandaag! Man man man, dit voelt als voor het eerst fietsen zonder zijwieltjes, als koorddansen zonder net! Bromazolam al een stuk langer, maar nu dus óók tien dagen zonder Oxazepam bij spanning. Ik durf nog niet te zeggen dat ik echt ben gestopt, want ik weet niet of het me gaat lukken bij al die spannende dingen die nog komen gaan. Maar ik heb toch maar weer een stop-app aangezwengeld nadat ik afgelopen week twee dingen zonder 'hulp' deed waar ik eerder écht nog een benzo voor had genomen. Dat lukte zowaar gewoon. Ik voelde me haast euforisch van trots en op een bepaalde manier blakend van zelfvertrouwen. Ik hoop alleen niet dat het een hypomanie is (want het slapen gaat ook wat achteruit en de onrust neemt toe). Vinger aan de pols dus, maar ik voel voor het eerst écht dat het me misschien wel eens zou kunnen lukken. Alsof er plots een hele trits kwartjes is gevallen in mij, na twee jaar lang leren, vallen, opstaan, worstelen, vechten, knokken om het los te laten en beter te worden. Zou het harde werk zijn vruchten hebben afgeworpen? Ik durf het bijna niet te geloven joh. En ook nog niet te beloven aan mezelf dus dat ik officieel gestopt ben. Maar! Het feit dat het zwart op wit staat maakt het een klein beetje echter. Misschien, heel misschien durf ik er straks zelf in te gaan geloven! Fake it Till you make-it. Zoiets? Hoe dan ook: een beginnetje van trots hier. ![:blueheart:]()
