Mooi om te lezen, Mezelf!
Precies dit is waar ik het afgelopen half jaar doorheen ga en nog steeds heel veel mee bezig ben. Zo'n onuitputtelijke drang naar kennis, groei, inzicht. Voor mij voelt het nog lang niet als te veel, want voor elk antwoord komen weer tientallen nieuwe vragen en eigenlijk weet ik nog steeds niks, al lijkt het soms wel alsof het leven makkelijker was toen ik nog met mijn ogen gesloten leefde.
De combinatie van lezen, meditatie en psychedelica zijn voor mij een gouden manier hiervoor, al moet zeker iedereen zijn eigen unieke weg hierin vinden. Ik haal kennis uit boeken en artikelen over psychologie en spiritualiteit, ga dan vervolgens zelf nadenken wat ik ervan vind en hoe ik er zelf tegen aan kijk, en met behulp van mediteren komt de integratie en het vinden van de balans tussen nieuwe kennis en wat ik zelf voel en ervaar en in hoeverre dit met elkaar overeenkomt. Vervolgens komen tijdens psychedelicagebruik in sneltreinvaart de lessen voorbij die vaak al voortborduren op het resultaat van die integratie van kennis en gevoel/ervaringen, waardoor ik na het gebruik van psychedelica direct de lessen in de praktijk kan brengen. (Op dit moment is DPT mijn favoriete middel hiervoor, omdat ik hiermee véél verder kom dan met andere psychedelica.)
Het gaat ook maar door; elke keer als ik denk dat ik nu wel op een plateau zit kom ik ineens nóg verder. Damn, wat mooi om die kracht in jezelf te vinden en direct te kunnen gebruiken.
Enkele inzichten waar ik graag over nadenk:
- onvoorwaardelijke liefde betekent soms loslaten en niet willen bezitten. ("If you love a flower, don't pick it up. Because if you pick it up it dies and it ceases to be what you love. So if you love a flower, let it be. Love is not about posession. Love is about appreciation.")
- niets op deze aarde is ons bezit. Materialisme is zinloos. Ik ben heel veel spullen aan het wegdoen en het voelt bevrijdend.
- in essentie is alles liefde (cliche).
- verandering is de enige constante.
- uit alle ervaringen zijn lessen te leren.
- ik moet voelen om te ervaren, en zonder angst/haat geen liefde. Daarom zijn ook de meest pijnlijke ervaringen zinvol.
- ik ben de maker van mijn eigen realiteit. Ik ben geen zielig slachtoffer van het leven.
- als ik stil ben en goed naar mezelf luister ben ik prima in staat mijn eigen beslissingen te maken. Wat anderen doen is geen afspiegeling van hoe iets zou moeten. Naar mezelf luisteren is altijd beter, ook als het ingaat tegen wat de maatschappij als 'normaal' beschouwd.
- lichaam en geest gaan hand in hand. Fysieke pijn kan voortkomen uit onbewuste mentale processen.
- water is leven. (dank acht.zes)
- tv is evil.Weg ermee.
Ik wil zo veel mogelijk loskomen van indoctrinatie, manipulatie en ik wil veel meer zelf denken, zonder afleiding en op zoek gaan naar mijn waarheden.
- de werkelijkheid zoals ik die nu waarneem is slechts één zender die ik ontvang van de vele zenders die er zijn; ik kan mezelf afstellen op andere zenders maar er zijn er nog veel en veel meer die ik niet kan waarnemen.
Als ik weer eens teveel wordt meegenomen door alle shit die over me heen komt probeer ik er vanaf een afstandje naar te kijken en me te beseffen dat het allemaal een grote theatershow is en ik het niet zo serieus moet nemen.
- wij zijn evenveel onderdeel van de natuur als al het andere. Er zijn zo veel dingen scheef gelopen. Ik kan hierin meer doen om mijn steentje bij te dragen.
- we moeten meer in contact komen met ons collectief bewustzijn.
Beetje kort door de bocht allemaal, maar anders worden het hele boekwerken. En zo kan ik nog wel even doorgaan ook.Ik voel me een zeer ijverige leerling die nog maar aan het begin staat en alleen maar meer, meer en meer wil leren.
''Hoe dat zo?'', vraag ik me nu af als de persoon zijnde die de serotonineslurper tot zich heeft genomen.Dat een serotonineslurper gewoon niet meer werkt voor mij. Punt.
Heel typisch is dan weer dat ik tot dit inzicht ben gekomen terwijl ik niet eens zelf die serotonineslurper tot me heb genomen.
Veel sterkte! Vergeet niet dat december voor veel mensen een zware maand is. Je komt er weer overheenNou,
Na een heel drukke week die overigens echt perfect is gelopen ben ik zaterdagnacht wezen stappen en heb ongelooflijk genoten. Maar gisteren werd ik dus niet lekker en ben er zelfs mee naar de eerste hulp geweest. Daar bleek er lichamelijk niks aan de hand te zijn, het was emotie die er niet uit kon en dat bouwde een enorme spanning op die dus lichamelijk zijn uitwerking had en daar ben ik van in paniek geraakt en heb ik de paniekaanval dus niet als zodanog herkend. Gelukkig zag de dokter wel wat er aan de hand was en die heeft me wat gerust kunnen stellen en de emotie er uit kunnen krijgen. Ik heb heel erg veel gehuild, en ben thuis gelukkig opgevangen door vrienden.
Ik heb dus jeugdtraumas en ben van mijn 6de a 7de jaar van mijn gevoel afgesloten geweest. Ik dacht dat ik er was met het terugvinden van mijn gevoel, maar ik had niet in de gaten dat ik daar door nog heel heel erg veel te verwerken heb.
Bedankt dat jullie er voor me waren gisteren @NiandraLades @verwondering @AphexTwin @Psilocyloner
Ik moet de komende tijd zo min mogelijk drugs gebruiken. Want hoe minder drugs, hoe sneller ik mijn trauma's en alles wat ik nog verder onderdrukt heb kan verwerken.
Ik ga dan ook proberen een stuk minder op dit forum te zijn ook.
Ik had vandaag op therapie afgesproken dat ik daarna wel even terug naar bed mocht, maar niet de hele dag. Toch van 11 tot 17 uur in bed gelegen waar ik van baalde toen. En de neiging had om er dan maar gewoon helemaal in te blijven, niet te koken, want alles was toch al verpest voor mn gevoel en ik had het toch al fout gedaan.
Maar toen appte justme83 dat de dag nog niet voorbij was. Dus dat had ik net ff nodig om er toch uit te gaan, te douchen, aan te kleden, zelfs de afwas nog te doen voor ik eten ging koken. En nu ga ik er gewoon nog een fijn avondje voor mezelf van maken. Nu voel ik me toch een stuk beter dan wanneer ik wel in bed was blijven liggen. Dus de les is dat je meteen de draad kunt oppakken en niet tot de volgende dag hoeft te wachten. En dat het niet zo zwart-wit is dat meteen alles verpest en fout is..
Nou,
Na een heel drukke week die overigens echt perfect is gelopen ben ik zaterdagnacht wezen stappen en heb ongelooflijk genoten. Maar gisteren werd ik dus niet lekker en ben er zelfs mee naar de eerste hulp geweest. Daar bleek er lichamelijk niks aan de hand te zijn, het was emotie die er niet uit kon en dat bouwde een enorme spanning op die dus lichamelijk zijn uitwerking had en daar ben ik van in paniek geraakt en heb ik de paniekaanval dus niet als zodanog herkend. Gelukkig zag de dokter wel wat er aan de hand was en die heeft me wat gerust kunnen stellen en de emotie er uit kunnen krijgen. Ik heb heel erg veel gehuild, en ben thuis gelukkig opgevangen door vrienden.
Ik heb dus jeugdtraumas en ben van mijn 6de a 7de jaar van mijn gevoel afgesloten geweest. Ik dacht dat ik er was met het terugvinden van mijn gevoel, maar ik had niet in de gaten dat ik daar door nog heel heel erg veel te verwerken heb.
Bedankt dat jullie er voor me waren gisteren @NiandraLades @verwondering @AphexTwin @Psilocyloner
Ik moet de komende tijd zo min mogelijk drugs gebruiken. Want hoe minder drugs, hoe sneller ik mijn trauma's en alles wat ik nog verder onderdrukt heb kan verwerken.
Ik ga dan ook proberen een stuk minder op dit forum te zijn ook.
Hier heb je een leuk mini vlaggetje en wat glitters.Politiek is de kunst van stront verkopen.
En daar zit je dan met 1000 onschuldige mensen in de gevangenis met het idee dat het drugs probleem is opgelost terwijl er nogsteeds volop gebruikt word en er nogsteeds volop mensen dood gaan.Hier heb je een leuk mini vlaggetje en wat glitters.
Mooie stront is het niet?
Ja zeker doe mij die maar de concurrent heeft er alleen maar glitters op!
Nou,
Na een heel drukke week die overigens echt perfect is gelopen ben ik zaterdagnacht wezen stappen en heb ongelooflijk genoten. Maar gisteren werd ik dus niet lekker en ben er zelfs mee naar de eerste hulp geweest. Daar bleek er lichamelijk niks aan de hand te zijn, het was emotie die er niet uit kon en dat bouwde een enorme spanning op die dus lichamelijk zijn uitwerking had en daar ben ik van in paniek geraakt en heb ik de paniekaanval dus niet als zodanog herkend. Gelukkig zag de dokter wel wat er aan de hand was en die heeft me wat gerust kunnen stellen en de emotie er uit kunnen krijgen. Ik heb heel erg veel gehuild, en ben thuis gelukkig opgevangen door vrienden.
Ik heb dus jeugdtraumas en ben van mijn 6de a 7de jaar van mijn gevoel afgesloten geweest. Ik dacht dat ik er was met het terugvinden van mijn gevoel, maar ik had niet in de gaten dat ik daar door nog heel heel erg veel te verwerken heb.
Bedankt dat jullie er voor me waren gisteren @NiandraLades @verwondering @AphexTwin @Psilocyloner
Ik moet de komende tijd zo min mogelijk drugs gebruiken. Want hoe minder drugs, hoe sneller ik mijn trauma's en alles wat ik nog verder onderdrukt heb kan verwerken.
Ik ga dan ook proberen een stuk minder op dit forum te zijn ook.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."