#1
Veel succes @8️⃣6️⃣ 👍
Deel je inzicht!
735 antwoorden
105 weergaven
18-5-2026
#2
Buiten dat het ongezond is, is het meestal ook niet de manier die op de lange termijn het beste werkt. Want ga je straks weer normaal eten dan kom je snel weer aan en zit je mischien zelfs wel op nog meer overgewicht.autysd zei:ongezond minstens ja;Dunnetjess33 zei:autysd zei:ik ben nu al een paar weken slechts een maal vroeg in de dag aan het eten, met zeker genoeg eiwitten, calcium
daarna maak ik een plan voor mijn pretpillen avond
dit werkt want ik heb die hele dag geen honger en geloof het of niet, ik ben aan het afvallen sinds het eerst in jaren
Is wel een heel ongezonde manier van afvallen...
maar ik weeg 30 kg te zwaar en dit geef ik toch wel even voorrang
Maar je slikt ssris toch? Die staan wel bekend om gewichtstoename helaas.
#3
nieuw inzicht ![:grin:]()
nu, vroeger niet, zie ik er ongeveer even dom uit als ik ook ben
nu, vroeger niet, zie ik er ongeveer even dom uit als ik ook ben
#4
Benzoboss zei:Idd als alle amerikanen dat nou is hadden gedaan.Joopiejo zei:When nothing goes right, go left.
wat ik het meest bizarre vind van de 2e wereldoorlog(materieel gezien ofc): de Fransen moesten hun complete vloot (die vastzat in het zuiden) zelf vernietigen, als voorwaarde dat de amerikanen zouden meevechten, want Hitler was onderweg om die Franse vloot binnen te rijven, om voor altijd D-Day te verijdelen
#5
Doe wat je van plan bent te doen.
Je keuzes defineren wie je bent op dat moment in tijd.
Een gezond lichaam is de basis voor een gezonde geest.
Perspectief is veranderlijk van nature. Vast houden aan bestaande meningen of standpunten (eigen of sociaal opgelegde) kan persoonlijke groei serieus in de weg staan.
Sommige middelen gedocumenteerd op dit forum kunnen daar ook bij helpen
Vergeet niet om plezier te hebben![:wink:]()
Je keuzes defineren wie je bent op dat moment in tijd.
Een gezond lichaam is de basis voor een gezonde geest.
Perspectief is veranderlijk van nature. Vast houden aan bestaande meningen of standpunten (eigen of sociaal opgelegde) kan persoonlijke groei serieus in de weg staan.
Sommige middelen gedocumenteerd op dit forum kunnen daar ook bij helpen
Vergeet niet om plezier te hebben
#6
Als je altijd doet waar je jezelf goed bij voelt, dan blijf je dicht bij jezelf. Een aantal dingen waarbij ik me goed bij voel gaan tegen de normen in van deze maatschappij, zat ik zo te denken. Dat leidt tot weerstand, tot veel opmerkingen, tot heel vaak mezelf verweren. Dat maakt het best wel lastig soms.. Meedoen lijkt makkelijker maar daar word ik niet gelukkig van.
Dus een norm is wat in de maatschappij als normaal wordt gezien en alles wat daarbuiten valt is afwijkend, en raar, en daar moet iets mee gebeuren. Als je daar niemand mee pijn doet, inclusief jezelf niet, begrijp ik niet waarom.
Op zich vind ik voor mezelf opkomen niet heel erg, want ja, ik doe waar ik mezelf goed bij voel en wat jij doet moet jij weten, maar dat mensen anders naar je kijken of op je neerkijken, waarom hoort dat er zo nodig bij? Waarom is het niet gewoon oké als het bij jou anders gaat? Waarom moet daar een oordeel op komen?
Wel een beetje breed dit. Aan de ene kant heb ik iemand met een psychische ziekte die daar zelf geen last van heeft in mijn hoofd, aan de andere kant iemand die veganistisch eet, ik kan er echt van alles bij bedenken. Het is allemaal net een beetje anders maar waarom maakt dat zoveel uit? We bemoeien ons wel veel met anderen eigenlijk hè? En waarom moet alles wat anders is meteen een naam en een (negatief) label hebben?
Ik weet niet, mijn hoofd is maar een beetje aan het nadenken en ik moest het ergens opschrijven. Ik begon met nadenken over hoe je diagnostiek en behandeling kunt uitvoeren zonder DSM, en of er een manier te vinden zou zijn die dat in deze wereld mogelijk maakt. Uiteindelijk zullen we toch problemen moeten classificeren en benoemen om er ook gericht behandeling voor te geven. Zorgverzekeraars moeten een indicatie hebben van een probleem om zeker te weten dat ze hun geld niet verspillen. Uiteindelijk draait alles om geld..
En ik heb mijn benen al ruim een half jaar niet geschoren, in eerste instantie omdat ik benieuwd was wat het met me zou doen (gevoelsmatig) en het werd toch winter, maar het blijft nog steeds een interessant project. Nu is het weer zomer en ik weet niet zo goed wat ik ermee aanmoet. Op een gemiddelde dag voel ik afwisselend enerzijds heel veel liefde en heel veel afkeuring tegen mijn eigen onderbenen. Terwijl mijn onderbenen exact dezelfde onderbenen zijn als die van een man. Gewoon. Normaal. Met haar. Waarom is het ene normaal en het andere vies? En waarom vind ik mijn eigen benen dan ook vies? Terwijl het gewoon mijn eigen benen zijn en ik mijn benen verder prima vind? Als ik wil leren oké te zijn met mezelf, echt met mezelf, waarom moet ik dan van deze maatschappij zoveel doen om niet mezelf te zijn en te voldoen aan een bepaald beeld?
En als we alle normen waarmee we zijn opgegroeid internaliseren, wat is dan echt van jou? Niet juist alles wat je anders maakt? Op deze manier is mijn persoonlijkheid gewoon een spiegel van de maatschappij en het enige wat ik ben is dat ik me daar bewust van ben. Pffff. Ik snap het niet meer.
Ik ben echt mijn kop aan het breken vanavond. :P Sorry maar ik moest het ergens kwijt.
Dus een norm is wat in de maatschappij als normaal wordt gezien en alles wat daarbuiten valt is afwijkend, en raar, en daar moet iets mee gebeuren. Als je daar niemand mee pijn doet, inclusief jezelf niet, begrijp ik niet waarom.
Op zich vind ik voor mezelf opkomen niet heel erg, want ja, ik doe waar ik mezelf goed bij voel en wat jij doet moet jij weten, maar dat mensen anders naar je kijken of op je neerkijken, waarom hoort dat er zo nodig bij? Waarom is het niet gewoon oké als het bij jou anders gaat? Waarom moet daar een oordeel op komen?
Wel een beetje breed dit. Aan de ene kant heb ik iemand met een psychische ziekte die daar zelf geen last van heeft in mijn hoofd, aan de andere kant iemand die veganistisch eet, ik kan er echt van alles bij bedenken. Het is allemaal net een beetje anders maar waarom maakt dat zoveel uit? We bemoeien ons wel veel met anderen eigenlijk hè? En waarom moet alles wat anders is meteen een naam en een (negatief) label hebben?
Ik weet niet, mijn hoofd is maar een beetje aan het nadenken en ik moest het ergens opschrijven. Ik begon met nadenken over hoe je diagnostiek en behandeling kunt uitvoeren zonder DSM, en of er een manier te vinden zou zijn die dat in deze wereld mogelijk maakt. Uiteindelijk zullen we toch problemen moeten classificeren en benoemen om er ook gericht behandeling voor te geven. Zorgverzekeraars moeten een indicatie hebben van een probleem om zeker te weten dat ze hun geld niet verspillen. Uiteindelijk draait alles om geld..
En ik heb mijn benen al ruim een half jaar niet geschoren, in eerste instantie omdat ik benieuwd was wat het met me zou doen (gevoelsmatig) en het werd toch winter, maar het blijft nog steeds een interessant project. Nu is het weer zomer en ik weet niet zo goed wat ik ermee aanmoet. Op een gemiddelde dag voel ik afwisselend enerzijds heel veel liefde en heel veel afkeuring tegen mijn eigen onderbenen. Terwijl mijn onderbenen exact dezelfde onderbenen zijn als die van een man. Gewoon. Normaal. Met haar. Waarom is het ene normaal en het andere vies? En waarom vind ik mijn eigen benen dan ook vies? Terwijl het gewoon mijn eigen benen zijn en ik mijn benen verder prima vind? Als ik wil leren oké te zijn met mezelf, echt met mezelf, waarom moet ik dan van deze maatschappij zoveel doen om niet mezelf te zijn en te voldoen aan een bepaald beeld?
En als we alle normen waarmee we zijn opgegroeid internaliseren, wat is dan echt van jou? Niet juist alles wat je anders maakt? Op deze manier is mijn persoonlijkheid gewoon een spiegel van de maatschappij en het enige wat ik ben is dat ik me daar bewust van ben. Pffff. Ik snap het niet meer.
Ik ben echt mijn kop aan het breken vanavond. :P Sorry maar ik moest het ergens kwijt.
#7
Jammer is dat he, dat mensen zo graag een oordeel hebben klaar staan over iets van een ander. Ik herken dat ook met een aantal dingen, maar merk dat ik gelukkig steeds meer schijt heb aan wat anderen van mij denken.Op zich vind ik voor mezelf opkomen niet heel erg, want ja, ik doe waar ik mezelf goed bij voel en wat jij doet moet jij weten, maar dat mensen anders naar je kijken of op je neerkijken, waarom hoort dat er zo nodig bij? Waarom is het niet gewoon oké als het bij jou anders gaat? Waarom moet daar een oordeel op komen?
Voorbeeld, ik heb een hele oude auto en een zeer klein huisje. Beiden vind ik zelf helemaal prima, heb gewoon niet meer nodig en ook niet echt behoefte aan meer. Toch krijg ik van verschillende mensen, waaronder goede vrienden, af en toe opmerkingen dat ik toch wel wat beters zou kunnen kopen met de baan die ik heb. In het begin ging ik dan nog helemaal uitleggen dat ik makkelijk meer zou kunnen betalen maar dat dit voor mij prima is. Nu reageer ik er niet meer op of zeg alleen nog maar: "Waar bemoei jij je mee". Wat ik eigenlijk nog het meest opvallend vind is dat sommige dit al vaker tegen me gezegd hebben, alsof zij zich er echt aan ergeren ofzo...
#8
Als je altijd doet waar je jezelf goed bij voelt, dan blijf je dicht bij jezelf. Een aantal dingen waarbij ik me goed bij voel gaan tegen de normen in van deze maatschappij, zat ik zo te denken. Dat leidt tot weerstand, tot veel opmerkingen, tot heel vaak mezelf verweren. Dat maakt het best wel lastig soms.. Meedoen lijkt makkelijker maar daar word ik niet gelukkig van.
Dus een norm is wat in de maatschappij als normaal wordt gezien en alles wat daarbuiten valt is afwijkend, en raar, en daar moet iets mee gebeuren. Als je daar niemand mee pijn doet, inclusief jezelf niet, begrijp ik niet waarom.
Op zich vind ik voor mezelf opkomen niet heel erg, want ja, ik doe waar ik mezelf goed bij voel en wat jij doet moet jij weten, maar dat mensen anders naar je kijken of op je neerkijken, waarom hoort dat er zo nodig bij? Waarom is het niet gewoon oké als het bij jou anders gaat? Waarom moet daar een oordeel op komen?
Wel een beetje breed dit. Aan de ene kant heb ik iemand met een psychische ziekte die daar zelf geen last van heeft in mijn hoofd, aan de andere kant iemand die veganistisch eet, ik kan er echt van alles bij bedenken. Het is allemaal net een beetje anders maar waarom maakt dat zoveel uit? We bemoeien ons wel veel met anderen eigenlijk hè? En waarom moet alles wat anders is meteen een naam en een (negatief) label hebben?
Ik weet niet, mijn hoofd is maar een beetje aan het nadenken en ik moest het ergens opschrijven. Ik begon met nadenken over hoe je diagnostiek en behandeling kunt uitvoeren zonder DSM, en of er een manier te vinden zou zijn die dat in deze wereld mogelijk maakt. Uiteindelijk zullen we toch problemen moeten classificeren en benoemen om er ook gericht behandeling voor te geven. Zorgverzekeraars moeten een indicatie hebben van een probleem om zeker te weten dat ze hun geld niet verspillen. Uiteindelijk draait alles om geld..
En ik heb mijn benen al ruim een half jaar niet geschoren, in eerste instantie omdat ik benieuwd was wat het met me zou doen (gevoelsmatig) en het werd toch winter, maar het blijft nog steeds een interessant project. Nu is het weer zomer en ik weet niet zo goed wat ik ermee aanmoet. Op een gemiddelde dag voel ik afwisselend enerzijds heel veel liefde en heel veel afkeuring tegen mijn eigen onderbenen. Terwijl mijn onderbenen exact dezelfde onderbenen zijn als die van een man. Gewoon. Normaal. Met haar. Waarom is het ene normaal en het andere vies? En waarom vind ik mijn eigen benen dan ook vies? Terwijl het gewoon mijn eigen benen zijn en ik mijn benen verder prima vind? Als ik wil leren oké te zijn met mezelf, echt met mezelf, waarom moet ik dan van deze maatschappij zoveel doen om niet mezelf te zijn en te voldoen aan een bepaald beeld?
En als we alle normen waarmee we zijn opgegroeid internaliseren, wat is dan echt van jou? Niet juist alles wat je anders maakt? Op deze manier is mijn persoonlijkheid gewoon een spiegel van de maatschappij en het enige wat ik ben is dat ik me daar bewust van ben. Pffff. Ik snap het niet meer.
Ik ben echt mijn kop aan het breken vanavond. :P Sorry maar ik moest het ergens kwijt.
Dat eerste is precies wat ik net probeerde te beschrijven in de mijn reactie op het topic zen, kon het alleen niet goed verwoorden haha.
Ik had laatst een inzicht gekregen bij een filmpje van Allan Watts, weet niet meer precies welke maar het ging over reïncarnatie en de dood.
"Waarom is een baby blind en herinner jij je niks van je geboorte? Je wordt geboren zonder herinneringen en alles is nieuw. Wat gebeurd er als je doodgaat? je herinnert je niks om je nog steeds "ik zonder herinneringen, your spirit" bent. Zodra je weer begint te leven bouwen de herinneringen weer op en krijg je telkens meer een definitie van "wie ik ben, als een persoon". ~Life is an illusion
Dit inzicht kwam trouwens gewoon nuchter in me op. Alweer een aardig tijdje geleden.
#9
Lekker aan het chillen vandaag met een microdosis 1p. Beetje gamen, muziek luisteren. Schiet me zonet te binnen:
Zorgen maken is compleet en absoluut overbodig en nutteloos. In elke situatie en om wat voor reden dan ook. En bij het zien van dat feit sluit je de mogelijkheid van je zorgen maken compleet uit. Het is gewoon niet meer mogelijk op dat moment. Totdat je het vergeet en je weer zorgen gaat maken. Maar je kunt er een gewoonte van maken om dit feit te herinneren, wat theoretisch in houdt dat je je nooit meer zorgen hoeft te maken, ooit.![:sunglasses:]()
Zorgen maken is compleet en absoluut overbodig en nutteloos. In elke situatie en om wat voor reden dan ook. En bij het zien van dat feit sluit je de mogelijkheid van je zorgen maken compleet uit. Het is gewoon niet meer mogelijk op dat moment. Totdat je het vergeet en je weer zorgen gaat maken. Maar je kunt er een gewoonte van maken om dit feit te herinneren, wat theoretisch in houdt dat je je nooit meer zorgen hoeft te maken, ooit.
#10
Meerdere
Na de zoveelste wakker worden op de vloer.
Toch maar is een gesprek met mezelf gehad,
Nee niet iedereen is je vriend.
Ja sommige proberen gebruik van je te maken.( tegenwoordig zeg ik btw vaker nee als ja )
Nu zal je denken huh waar gaat dit over,
Sinds een tijdje probeer aan de hand van de vraag tijdstip dag en persoon(en) vooruit te denken.
En stel mezelf de vraag hardop :
Wil je dit wel ?
Wat stel je als eindtijd in?
Na de zoveelste uren bezig te zijn geweest om geld te krijgen van mensen wat ik te goed heb.
verschrikkelijk boos/ agressief ben geweest.
Bedacht ik me:
Geld is niet het belangrijkste.
Rust regelmaat en vooral gewoon tijd gunnen te eten douchen en vooral slapen is veel belangrijker.
En toch wel tot het besef gekomen dat het leven wat ik leid 1 van de tofste/spannendste is wat er te leven leid.
Enkel denk niet dat ik dit nog heel lang volhou
Zowel lichamelijk als geestelijk
Na de zoveelste wakker worden op de vloer.
Toch maar is een gesprek met mezelf gehad,
Nee niet iedereen is je vriend.
Ja sommige proberen gebruik van je te maken.( tegenwoordig zeg ik btw vaker nee als ja )
Nu zal je denken huh waar gaat dit over,
Sinds een tijdje probeer aan de hand van de vraag tijdstip dag en persoon(en) vooruit te denken.
En stel mezelf de vraag hardop :
Wil je dit wel ?
Wat stel je als eindtijd in?
Na de zoveelste uren bezig te zijn geweest om geld te krijgen van mensen wat ik te goed heb.
verschrikkelijk boos/ agressief ben geweest.
Bedacht ik me:
Geld is niet het belangrijkste.
Rust regelmaat en vooral gewoon tijd gunnen te eten douchen en vooral slapen is veel belangrijker.
En toch wel tot het besef gekomen dat het leven wat ik leid 1 van de tofste/spannendste is wat er te leven leid.
Enkel denk niet dat ik dit nog heel lang volhou
Zowel lichamelijk als geestelijk
#11
Wij horen hier wel maar we moeten onze denkwijze en houding dringend veranderen. En zo een uitspraken vind ik persoonlijk niet echt gepast op een forum maar goed maakt mij niet veel uit, vind wel dat mensen moeten stoppen met hun kop in het zand te steken en het materialisme achterlaten en gewoonweg het hele economische concept capitalismeDe mensheid is een plaag.
Wij vervuilen deze planeet
We roeien dierensoorten uit
We maken elkaar af
Wij horen hier niet.
Als het aan mij lach zouden we massaal zelfmoord plegen om deze bijzondere planeet te redden.
#12
Kennen jullie de film "The forgotten". Deze geeft de situatie weer dat we in een experiment leven, gemaakt door een buitenaardse macht. Bepaalde veiligheids instanties en personen werken daaraan (gedwongen) mee. De hoofdpersonage voelt dat er dingen niet kloppen en gaandeweg komt ze achter de waarheid.
Ik zou me zoiets kunnen voorstellen. Dat we een soort proefkonijnen zijn. Misschien zijn er meerdere werelden in meerdere universums met op elk een ander experiment of simulatie.
Wat me opvalt bij deze denkbeelden is de aanname dat er een andere 'partij' bij betrokken is. Misschien zelfs vanuit een andere dimensie of universum. Dan kunnen we net zo goed aan een god idee gaan denken, wie of wat dat ook mag zijn. Dan zijn we terug bij af. Wat zou het nog meer kunnen zijn?
Het is moeilijk voor ons om voor te kunnen stellen en te accepteren dat er niks achter alles zit en/of er bijv. geen (hoger) doel is, maar dat zou een bijkomstigheid kunnen zijn wat uniek aan ons als mensen is hier op aarde en verder nergens anders bestaat of heeft bestaan.
Als ik op de lijn doorga van een experiment of simulatie dan zouden ze dat juist interessant kunnen vinden. Kijken wat er gebeurt. Bij een god idee zit het al gelijk ingebouwd denk ik, maar ook daarbij kan de uitkomst interessant zijn.
Maar goed ik kan aannemen dat we niet weten wat alles is, wie of wat we zijn, wat we zien, etc. Zijn we dan wel allemaal hetzelfde in ons brein? Bij de eerste aanname in de video van Bee leek het onwaarschijnlijk dat te kunnen beinvloeden, maar dat kan over 20 jaar of 50 jaar heel anders zijn. Dan wordt een verdere gedachtengang hierover denk ik wel erg moeilijk. Natuurlijk is iedereen anders. Dat merken we elke dag. Stel dat dat ook door iets (ver weg) wordt bepaald? Een soort afstandsbediening via energiegolven oid.
Is moeilijke materie.
Ik zou me zoiets kunnen voorstellen. Dat we een soort proefkonijnen zijn. Misschien zijn er meerdere werelden in meerdere universums met op elk een ander experiment of simulatie.
Wat me opvalt bij deze denkbeelden is de aanname dat er een andere 'partij' bij betrokken is. Misschien zelfs vanuit een andere dimensie of universum. Dan kunnen we net zo goed aan een god idee gaan denken, wie of wat dat ook mag zijn. Dan zijn we terug bij af. Wat zou het nog meer kunnen zijn?
Het is moeilijk voor ons om voor te kunnen stellen en te accepteren dat er niks achter alles zit en/of er bijv. geen (hoger) doel is, maar dat zou een bijkomstigheid kunnen zijn wat uniek aan ons als mensen is hier op aarde en verder nergens anders bestaat of heeft bestaan.
Als ik op de lijn doorga van een experiment of simulatie dan zouden ze dat juist interessant kunnen vinden. Kijken wat er gebeurt. Bij een god idee zit het al gelijk ingebouwd denk ik, maar ook daarbij kan de uitkomst interessant zijn.
Maar goed ik kan aannemen dat we niet weten wat alles is, wie of wat we zijn, wat we zien, etc. Zijn we dan wel allemaal hetzelfde in ons brein? Bij de eerste aanname in de video van Bee leek het onwaarschijnlijk dat te kunnen beinvloeden, maar dat kan over 20 jaar of 50 jaar heel anders zijn. Dan wordt een verdere gedachtengang hierover denk ik wel erg moeilijk. Natuurlijk is iedereen anders. Dat merken we elke dag. Stel dat dat ook door iets (ver weg) wordt bepaald? Een soort afstandsbediening via energiegolven oid.
Is moeilijke materie.
#13
Interessante discussie, leuke materie.
Zou best kunnen dat we in een simulatie leven. Veel religies gaan daar eigenlijk ook vanuit als je een beetje ruim denkt, God is dan de programmeur die de (spel)wereld heeft ontworpen/geprogrammeerd en jij bent dan de bestuurder in 'First person' die in deze RPG probeert te ontdekken hoe/wat/waarom, en als je karakter dan sterft wordt je weer herboren in een nieuwe simulatie.![:tongueout:]()
Zou best kunnen dat we in een simulatie leven. Veel religies gaan daar eigenlijk ook vanuit als je een beetje ruim denkt, God is dan de programmeur die de (spel)wereld heeft ontworpen/geprogrammeerd en jij bent dan de bestuurder in 'First person' die in deze RPG probeert te ontdekken hoe/wat/waarom, en als je karakter dan sterft wordt je weer herboren in een nieuwe simulatie.
#14
Daarom probeer ik er ook altijd voor te zorgen dat ik stroom. Als ik niet stroom zit ik in mijn hoofd, komen er geen leuke dingen op mijn pad. Als het stroomt is er ook synchroniteit.
Golven, water, stroming..
Golven, water, stroming..
#15
Ik ben het met je eens dat ik zelf bewustzijn ook als mijn ware ik aanwijs, maar dat is nog geen bewijs dat bewustzijn niet gewoon enkel uit neurologische signalen zou kunnen voort komen. Of in het geval van een simulatie, zou bewustzijn dan gewoon iets programmeerbaars zijn. Ik zie niet in je waarom je zo stellig blijft hangen in dat bewustzijn niet gesimuleerd zou kunnen zijn en dat dit gesimuleerde bewustzijn vervolgens niet bewust van zichzelf zou kunnen worden.Wie/wat is zich dan bewust van dat gesimuleerde bewustzijn? Als er niet 1 aspect van onszelf aanwezig is "in" de simulatie, dan zaten we toch niet in de simulatie?
Het is maar een gedachtenexperiment heJa heb je ook wel gelijk in dat ik hierin wat in een cirkel blijf hangen. Ik kan blijkbaar sommige dingen moeilijk over het hoofd zien als het gaat over dergelijke dingen.
Ik denk heel eerlijk gezegd dat dit net zoveel limiteert als dat jij aan het niet materiele vast houdt en het idee dat bewustzijn per definitie niet in het materiele kan bestaan. Net zoals velen ervan overtuigd zijn dat het materiele de enige echte realiteit is, ben jij ervan overtuigd dat het materiele niet echt kan zijn. Is natuurlijk niet erg om een afwijkende mening te hebben, maar het zijn beide overtuigingen die net zo waar of onwaar zijn en wat we niet kunnen bewijzen. Als jij het ander vind limiteren, zou je zelf eigenlijk ook meer richting een middenweg moeten gaan, anders doe je namelijk precies hetzelfde als waar je bij de andere kritiek op hebt.En ik heb vaak het idee dat als er gespeculeerd wordt op deze manier en dat dan weer teruggegrepen wordt naar het materiële model, dat dit limiteert op een bepaalde manier.
Ik was zelf vroeger overtuigd materialist, maar door trippen en meditatie ben ik hieraan gaan twijfelen. Dat neemt niet weg dat ik het niet kan weten, dus vind het materialisme volledig over boord gooien persoonlijk te extreem en eigenlijk hetzelfde als overtuigd materialist zijn. Daarbij kan ik niet ontkennen dat nog steeds het grootste deel van mijn ervaring zich gewoon in een materialistische wereld afspeelt, dus om die nou als onecht te bestempelen vind ik persoonlijk eigenlijk ook gewoon gek. Dan zou ik dus een groot deel van mijn ervaringen pakken en zeggen dat dit onzin is omdat ik daarnaast een klein deel ervaringen buiten het materialisme om heb en omdat die veel echter aanvoelen? Hoe iets aanvoelt kan net zo goed door je hersenen gefabriceerd zijn of door een simulatie.
Om dezelfde reden ben ik trouwens van overtuigd atheist veranderd naar agnosticistisch atheist, waarmee ik eigenlijk zeg dat ik niet in een god geloof maar ook niet stellig het bestaan van een god kan/wil ontkennen.
Ik andersom ook niet hoor. Ik vind je gedachtengangen interessant, maar ben af en toe een beetje verbaasd over het feit dat je voor jezelf zo overtuigd bent van je eigen gedachtengangen. Maargoed, de redenen waarom ik persoonlijk denk dat je ook altijd kritisch op je eigen gedachtengangen zou moeten zijn heb ik hierboven al beschreven dus zal niet weer in herhaling vallen.Ik probeer je niet over te halen hoor, enkel mijn opvatting erover duidelijk maken.
#16
Een week geleden heb ik 175 ug 1p-LSD gebruikt met wat vrienden en heel fijn getript. We dachten allemaal dat het al wel grotendeels uitgewerkt was en dat we wel zouden kunnen gaan slapen. Niet dus.
Ik heb toen zeker nog 5 uur lang liggen trippen met mijn ogen dicht en heb veel liggen denken. Ik ben toen ook tot conclusie gekomen dat ik echt wat dingen moet veranderen in mijn leven. Gezonder eten, meer sporten/bewegen, stoppen met roken & niet meer drinken! Ik heb mezelf inmiddels ingeschreven bij een sportschool, ben al een hele week gezond en gevarieerd aan het eten en rook en drink niet meer.
Alles lijkt uit het niets op zijn plek te komen. Gisteren kwam ik toevallig wat tegen over spiritueel ontwaken. Ik herken mezelf in vrijwel alle kenmerken van het spiritueel ontwaken.
Ik heb toen zeker nog 5 uur lang liggen trippen met mijn ogen dicht en heb veel liggen denken. Ik ben toen ook tot conclusie gekomen dat ik echt wat dingen moet veranderen in mijn leven. Gezonder eten, meer sporten/bewegen, stoppen met roken & niet meer drinken! Ik heb mezelf inmiddels ingeschreven bij een sportschool, ben al een hele week gezond en gevarieerd aan het eten en rook en drink niet meer.
Alles lijkt uit het niets op zijn plek te komen. Gisteren kwam ik toevallig wat tegen over spiritueel ontwaken. Ik herken mezelf in vrijwel alle kenmerken van het spiritueel ontwaken.
#17
Mijn laatste trip heb ik de definitie van "je best doen" nog eens grondig doorlopen, gezien het feit dat ik al mijn hele leven hoor dat ik "beter mijn best moet doen" terwijl ik alle tijd al op mijn tenen loop. Nu is er een verklaring voor, daar ben ik heel blij mee, en blijkt inderdaad dat ik gewoon al die tijd al meer dan "mijn best" deed. Ieders best is anders, als ik 100 meter ga sprinten tegen Usain Bolt en ik doe mijn best, eindig ik waarschijnlijk met een ruim tijdsverschil met meneer Bolt die zijn best doet. Betekent dat dat ik niet mijn best heb gedaan? Nee.
Zoiets als beter je best doen bestaat mijn inziens enkel als je er bewust voor kiest dingen erbij te laten. Sommige mensen hebben gewoon andere paden, andere manieren en andere processen en dat heeft niet per se met attitude te maken.
Vond het wel een mooie.![:)]()
Zoiets als beter je best doen bestaat mijn inziens enkel als je er bewust voor kiest dingen erbij te laten. Sommige mensen hebben gewoon andere paden, andere manieren en andere processen en dat heeft niet per se met attitude te maken.
Vond het wel een mooie.
#18
Bijna alles komt in golven.
Een psilocybine trip, koorts, de verwerking van een sterfgeval, de weeën tijdens een bevalling, spannende momenten tijdens een sportwedstrijd, seks, de zee, een diarree fase op het toilet, verliefdheid, gelukzaligheid.
We bestaan voor tachtig procent uit water. De maan en de zee, de maan en de vrouw, de maan en de natuur. De maan en een banaan?
Dit is niet zozeer een inzicht. Het is meer een gedachten.
Ik dacht laat ik het delen hierin dit topic.
Een psilocybine trip, koorts, de verwerking van een sterfgeval, de weeën tijdens een bevalling, spannende momenten tijdens een sportwedstrijd, seks, de zee, een diarree fase op het toilet, verliefdheid, gelukzaligheid.
We bestaan voor tachtig procent uit water. De maan en de zee, de maan en de vrouw, de maan en de natuur. De maan en een banaan?
Dit is niet zozeer een inzicht. Het is meer een gedachten.
Ik dacht laat ik het delen hierin dit topic.
#19
Toen ik laatst op bicycle day mijn ald-52 innam, dreigde de trip tijdens de come-up de duistere kant op te gaan. Er schoten gedachten door mijn hoofd over verhalen van mensen die op lsd en dergelijke gek zijn geworden, permanent zijn doorgeslagen. Ik ben toen even rustig buiten gaan zitten in de zon, wat me kalmeerde. Er kwam wat meer afstand tussen mij en de gekte. Hierdoor kon ik mijn hart beter waarnemen. Ik zag toen hoe liefde begint als een heel klein iets. Als een zaadje dat ontkiemt en dan langzaam begint te groeien. Het is heel stil aanwezig op de achtergrond. Het was toen alsof ik een erg breed perspectief kreeg en zag hoe liefde van het allerkleinste naar het allergrootste ging. Van diep in mij, door mij, naar de uithoeken van de kosmos en terug. Als water dat zijn weg vindt via scheuren en gaten naar de meest afgelegen en verborgen plekken in het universum. Zacht water, dat uiteindelijk de hardste steen weg slijt tot er niets van over is.
Uiteindelijk, aan het eind der tijden overwint het zachte het harde en blijft alleen over. Ik zag dat het daarom is, dat het hart alreeds en altijd gewonnen heeft. En dat we daarom kunnen ontspannen. Omdat zelfs de hardste steen het uiteindelijk af moet leggen tegen water. Alsook kan altijd het perspectief van het water worden aangenomen, in plaats van de steen. Dit is de keuze die we elk moment moeten maken uit onze vrije wil.
Dit is me steeds bij gebleven. Het blijft iets dat elk moment van toepassing is.
Uiteindelijk, aan het eind der tijden overwint het zachte het harde en blijft alleen over. Ik zag dat het daarom is, dat het hart alreeds en altijd gewonnen heeft. En dat we daarom kunnen ontspannen. Omdat zelfs de hardste steen het uiteindelijk af moet leggen tegen water. Alsook kan altijd het perspectief van het water worden aangenomen, in plaats van de steen. Dit is de keuze die we elk moment moeten maken uit onze vrije wil.
Dit is me steeds bij gebleven. Het blijft iets dat elk moment van toepassing is.
#20
Dit is absoluut niet waar, als je al vroeger start met een goede voeding ga je als je ouder bent veel minder klachten hebben en je lichaam zal zich ook veel beter voelen, laat je ook niet misleiden door wat grote organisaties ofzo aanbevelen maar ga zelf op zoek naar welke voedingstoffen je precies nodig hebt en waar je deze uit kan halen zonder veel vlees (er is bewezen dat er een verband is met vlees eten en de kanker epidemie maar waarschijnlijk nog andere ziektes) en /of zuivelproducten. Dit moet je wel zelf uitzoekenHoe ouder je word hoe belangrijker het is om gezond te eten. Nu is het altijd belangrijk maar ik merk bij mezelf dat mijn lichaam daar beter op functioneert. Zo kon ik vroeger ook makkelijk een nacht overslaan waar me dat nu opbreekt. Vroeger 3 dagen ongezond eten was geen probleem, nu merk ik het dezelfde dag al dat ik wat gezonds moet hebben.
Tijdens blowen heb ik veel na kunnen denken en heb ik vooral inzichten gekregen of mijn communicatie met andere mensen en waarom mensen bepaalde dingen doen en zeggen en waarom dat niet negatief is. Ik vind het lastig om uit te leggen wat ik precies bedoel maar ik zal een poging wagen.
(Jonge) mensen hebben vaak/snel het idee dat de mening van andere een aanval op hun persoon is. In deze wereld is het nu ook weer meer aan de orde dat men door alles beledigd is.
Men hoort niet wat mensen zeggen maar men hoort wat men graag wil horen. Op het moment dat ik me dit realiseerde en in mijn leven kon toe passen werd mijn leven makkelijker. Ik zocht vaak iets achter de woorden van een ander, ik dacht te horen wat ze zeiden zonder dat ze het zeiden.
Nu is dit iets wat ik nog steeds niet altijd goed toe kan passen, mijn gemoedstoestand van dat moment zal daar de grootste rol in spelen, plus het onderwerp waar het over gaat. Als het emotioneel geladen is dan is het vaak al moeilijker om rationeel na te blijven denken.
Ik kan wel zeggen dat ik me vanaf dat moment bijna nooit meer beledigd heb gevoeld. (de voor de hand liggende daar gelaten natuurlijk) Een opmerking die als beledigend opgepakt kan worden is vaak puur een mening van iemand die een andere kijk op iets heeft dan jij. Een andere kijk is niet goed of slecht, het is een middel om je eigen denken te verruimen, en een middel om je eigen mening anders vorm te kunnen geven. Het is een leermoment. Het leven is 1 groot leermoment, je houd nooit op met leren. Het is niet erg om je mening aan te passen, je mening zal je hele leven aan blijven passen aan de dingen die je mee maakt. Zo als het hier staat klinkt het allemaal wel logisch enzo, maar voor mij om dit te weten, en te begrijpen zat een groot verschil en maakte voor mij op psychologisch gebied een grote doorbraak. Sinds dit is de psyche van de mens ook een heel erg interessant onderwerp geworden. Ik vind het heerlijk om mensen te observeren en te zien hoe ze op situaties reageren. Hoe gedrag eigenlijk heel voorspelbaar is. Deels omdat het vast staat in de chemie van je hersenen, je bent geprogrammeerd om bepaald gedrag te laten zien op bepaalde situaties. En deels omdat je een bepaalde persoonlijkheid hebt (iemand die niet met zich laat spotten, iemand die heel naïef is etc) De persoonlijkheid van de persoon tegen wie je praat maakt dat je hetzelfde heel anders moet bewoorden om je woorden op de goede manier aan te laten komen bij die persoon.
Mensen proberen erachter te komen wie hun 'ik' is. Maar je 'ik' is iedere maand weer een beetje anders. je 'ik' verandert mee met de tijd en je ervaringen. Naar jezelf op zoek gaan is een mooi iets maar ik ben ervan overtuigd dat je die nooit 100% kan vinden omdat je 'ik' blijft veranderen. Ik zie dat ook als iets positiefs, verandering is belangrijk en stil staan is funest. Er is geen utopie wereld beeld, het is niet zo dat als de wereld zo doet en zo blijft doen dat we dan eeuwige vrede hebben. We moeten ons blijven aanpassen, er zullen nieuwe problemen komen en oude oplossingen werken lang niet altijd.
Nou ja, om een lang verhaal kort te maken, ik heb een hoop inzichten gehad op het menselijke gedrag.