DrugsForum.nl

Ik ben dankbaar voor mijn babies die mij activeren en motiveren.

Ik ben dankbaar voor de lieve mensen om mij heen die me o.a. de afgelopen week op sleeptouw hebben genomen. Hierdoor al wat stappen kunnen nemen.

Ik ben dankbaar voor het forum van waar ik @Mevrouw Pløp en @Dirkjan persoonlijk heb mogen leren kennen (nog een aantal!) en ook regelmatig zie.
En als afsluiter ben ik dankbaar voor de fijne gesprekken met @Mezelf

Veel ellende en anderzijds veel om dankbaar voor te zijn.

Allemaal fijne mensen (also de rest van ‘t volk hier) ❤️

Druktemaker? zei:

Ik ben dankbaar voor mijn babies die mij activeren en motiveren.

Ik ben dankbaar voor de lieve mensen om mij heen die me o.a. de afgelopen week op sleeptouw hebben genomen. Hierdoor al wat stappen kunnen nemen.

Ik ben dankbaar voor het forum van waar ik @Mevrouw Pløp en @Dirkjan persoonlijk heb mogen leren kennen (nog een aantal!) en ook regelmatig zie.
En als afsluiter ben ik dankbaar voor de fijne gesprekken met @Mezelf

Veel ellende en anderzijds veel om dankbaar voor te zijn.

Allemaal fijne mensen (also de rest van ‘t volk hier) ❤️

Klik om te vergroten...

Bedankt voor je mooie woorden Druktemaker! Ik ben ook erg dankbaar voor onze gesprekken!!! Hele dikke knuffel!!!!

Ik ben dankbaar voor mijn verloofde die mij altijd steunt en nog steeds even veel van mij houdt na alles.

Dirkjan zei:

Jezus christus, die kwam even binnen, Gecondoleerd man, echt. Goed dat je hebt kunnen huilen. Huilen is moeilijk maar kan zo enorm veel goed doen. Heel veel sterkte met het verlies, hoop dat je genoeg steun hebt en mensen om je heen.

Klik om te vergroten...

Dankjewel!

Ja mits ik ze zelf opzoek en me niet afzonder, heb ik genoeg steun en mensen om me heen. Dat zit wel goed 🥰

Ik kon gister door omstandigheden niet aanwezig zijn bij de zoom les. Belde mijn leraar net op of ik vanmiddag ook een 1 op 1 zoom les wil. Zo even in zijn eigen tijd. Top kerel

Net therapiesessie gehad. Ik heb nog nooit zoveel gejankt. Alles kwam eruit. My god dat voelde goed. De pijn is er nog steeds. Maar dit was echt even een “good will hunting” momentje.

Thank you for acknowledging my feelings 😭😭😂 je bent een topwijf.

net weer een therapie sessie gehad en ze deelde een zeer persoonlijk verhaal, het was alsof ik een openbaring kreeg. Ik wil niet meer dood. Ik wil niet meer uit het leven stappen. 🥹 en het komt uit mezelf. Wat kan het leven soms onverwachte wendingen nemen. I DONT WANNA DIE ANYMORE! Thank you 😇❤️

There were times I thought I'd never get over it. I accepted my life as such, with a burden to carry forever. And now it's gone, I don't care, I don't feel sad, it's like it's just gone, No hate, no love, just acceptance. There were times I felt so indescribably hurt and damaged, I felt changed, Nothing has changed, I'm me. Life is a gift. Random, unfair, viscious and without anything to hold on to.

But it's still the best thing ever.

Dirkjan zei:

net weer een therapie sessie gehad en ze deelde een zeer persoonlijk verhaal, het was alsof ik een openbaring kreeg. Ik wil niet meer dood. Ik wil niet meer uit het leven stappen. 🥹 en het komt uit mezelf. Wat kan het leven soms onverwachte wendingen nemen. I DONT WANNA DIE ANYMORE! Thank you 😇❤️

Klik om te vergroten...

Ik ben dankbaar voor Dirks therapeute, en voor Dirk zelf ook. 🫶

TROTS OP JOU

Jane Margolis zei:

Ik ben dankbaar voor Dirks therapeute, en voor Dirk zelf ook. 🫶

TROTS OP JOU

Klik om te vergroten...

Helemaal mee eens!

Je bent een topper Dirk!🥰

Jane Margolis zei:

Ik ben dankbaar voor Dirks therapeute, en voor Dirk zelf ook. 🫶

TROTS OP JOU

Klik om te vergroten...

Torchic zei:

Helemaal mee eens!

Je bent een topper Dirk!🥰

Klik om te vergroten...

Dank jullie beiden ❤️🥹

Dankbaar voor de zeer grote en sterke herstel community in Nederland. Het is eigenlijk ongekend hoeveel meetings wij hebben en ik sta daar niet altijd bij stil.

Ik was zojuist bij een NA meeting in Wenen. Oostenrijk heeft meer meetings in het Perzisch dan in hun eigen taal. AA is al ietsje groter, maar ook dat valt nog mee.

Toen ik ze vertelde dat wij in Nederland per week 250 meetings hebben, keken ze me echt met grote ogen aan. "Ja, dat is inclusief AA zeker?"

"Nope... Alleen NA, en dan hebben we nog CA, AA, GA, SLAA, OA en etceterA."

Wat ik wel tof vond is dat ze hier blijkbaar ook een meeting hebben voor omgaan met emoties. Of in elk geval voor wat bredere mentale issues. Ook met het 12-stappen programma.

Daarnet kwam mijn broer langs. Vier uurtjes lang een boswandeling gemaakt, broodje gegeten bij de subway, gepraat over van alles en nog wat. Zo dankbaar dat ik er niet alleen voor sta. Ik wil nog steeds zelfmoord plegen maar ik kan hem dit niet aandoen. Niet nadat hij zich zo inzet voor mij. Hij belt elke dag. Hij appt elke dag. Hij komt langs op vrije dagen. Hij leent mij zijn nintendo switch. Hij checkt elke dag hoe het gaat. Hij gaat volledig door het vuur voor mij.

Nadat ik de hele boel bij elkaar besodemieterd heb met mijn bromazolam gebruik. Maar dat maakt het extra pijnlijk. De pijn is er nog steeds. Ik wil ontsnappen maar ik kan niet. Ik voel me gevangen. Heb binnenkort gesprek met therapeute (die ja, de beste ter wereld) en een psychiater (waar ik niet zo'n goeie klik mee heb). En ik MOET huilen. Ik moet emoties kwijt. En dat kan alleen bij haar.

I need a hug and a good cry. Maar ik weet helemaal niet of ze daarvoor open staat. Ik hoop het wel. Ik voel dat er een connectie is. Zonder haar was ik er niet meer geweest daar ben ik honderd procent zeker van. Maar ik vraag me af. Zou ze zich dit beseffen? Zou ze weten wat ze voor me betekent? Zou ze dit kunnen aanvaarden? Of is is dit te ongemakkelijk voor haar? Hoe kom ik hier achter? Ik ben zo bang dat die connectie die ik voel, die emotionele band (en let wel, er is absoluut geen sprake van een liefdesband) of die wederzijds is. Zou ze weten hoe ze mij uit de put heeft getrokken, en nog steeds ontzettend veel steun biedt?

Het is lastig. Ik ben autistisch en misschien voel ik die dingen gewoon niet goed aan. Maar ik wil dat ze het beseft. She saved me. Ik smeek dat ze me niet doorverwijst naar een andere therapeute nadat ik tegen haar gelogen heb. Please please please no. Of dat het haar te ongemakkelijk wordt. Dat ik teveel aan haar vastklamp. Ik moet het zelf doen, dat snap ik ook wel. Op een gegeven moment valt zij weg en is het aan mij zelf om mijn leven in te richten. Maar ze kan niet weg gaan. Niet nu.

Dankbaar dat ik inzie hoe gek dat Minnesota AA stappen gedoe eigenlijk is, dankbaar dat ik kan zien dat het een sekte is. En dankbaar dat ik weet dat ik dat niet nodig heb en dankbaar dat ik doorheb wat het is, je laten bekeren tot een beter mens. En wie bepaald dat?

Dirkjan zei:

Daarnet kwam mijn broer langs. Vier uurtjes lang een boswandeling gemaakt, broodje gegeten bij de subway, gepraat over van alles en nog wat. Zo dankbaar dat ik er niet alleen voor sta. Ik wil nog steeds zelfmoord plegen maar ik kan hem dit niet aandoen. Niet nadat hij zich zo inzet voor mij. Hij belt elke dag. Hij appt elke dag. Hij komt langs op vrije dagen. Hij leent mij zijn nintendo switch. Hij checkt elke dag hoe het gaat. Hij gaat volledig door het vuur voor mij.

Nadat ik de hele boel bij elkaar besodemieterd heb met mijn bromazolam gebruik. Maar dat maakt het extra pijnlijk. De pijn is er nog steeds. Ik wil ontsnappen maar ik kan niet. Ik voel me gevangen. Heb binnenkort gesprek met therapeute (die ja, de beste ter wereld) en een psychiater (waar ik niet zo'n goeie klik mee heb). En ik MOET huilen. Ik moet emoties kwijt. En dat kan alleen bij haar. I need a hug and a good cry. Maar ik weet helemaal niet of ze daarvoor open staat. Ik hoop het wel. Ik voel dat er een connectie is. Zonder haar was ik er niet meer geweest daar ben ik honderd procent zeker van. Maar ik vraag me af. Zou ze zich dit beseffen? Zou ze weten wat ze voor me betekent? Zou ze dit kunnen aanvaarden? Of is is dit te ongemakkelijk voor haar? Hoe kom ik hier achter? Ik ben zo bang dat die connectie die ik voel, die emotionele band (en let wel, er is absoluut geen sprake van een liefdesband) of die wederzijds is. Zou ze weten hoe ze mij uit de put heeft getrokken, en nog steeds ontzettend veel steun biedt?

Het is lastig. Ik ben autistisch en misschien voel ik die dingen gewoon niet goed aan. Maar ik wil dat ze het beseft. She saved me. Ik smeek dat ze me niet doorverwijst naar een andere therapeute nadat ik tegen haar gelogen heb. Please please please no. Of dat het haar te ongemakkelijk wordt. Dat ik teveel aan haar vastklamp. Ik moet het zelf doen, dat snap ik ook wel. Op een gegeven moment valt zij weg en is het aan mij zelf om mijn leven in te richten. Maar ze kan niet weg gaan. Niet nu.

Klik om te vergroten...

Waarom is het voor jou belangrijk dat ze dit weet?

reDStone zei:

Dankbaar dat ik inzie hoe gek dat Minnesota AA stappen gedoe eigenlijk is, dankbaar dat ik kan zien dat het een sekte is. En dankbaar dat ik weet dat ik dat niet nodig heb en dankbaar dat ik doorheb wat het is, je laten bekeren tot een beter mens. En wie bepaald dat?

Klik om te vergroten...

Allen Carr: “AA’s fatal flaw is it puts the fault in the drinker rather than the drink, even though it helps create a community in which drinkers share their pain and misery, which can be of great help and benefit, it never truly sets them free, because there is always a minuscule fraction in the mind of the drinker that a drink is pleasureable, and no matter how long that illusion stays, the drinker remains trapped. Drinking is poison. And alcohol never changes”.

Heeft ie nooit gezegd maar dat is de kern van zijn boek zo ongeveer. Please bijt mijn hoofd niet van mijn romp het is mijn filosofie en je hoeft het niet met me eens te zijn maar zo ben ik gestopt. Ik vermijd drinkers niet en besef dat ik er ook naast kan zitten.

ljuv zei:

Waarom is het voor jou belangrijk dat ze dit weet?

Klik om te vergroten...

Sorry, wat bedoel je? Dat ze weet wat voor impact ze heeft op mijn leven? Ik wil dat ze weet dat ze mijn leven heeft gered en dat ik zo enorm gegroeid ben in mijn strijd uit mijn depressie. Ik wil dat ze weet wat ze heeft gedaan en doet. Ik wil dat ze weet dat ik haar eeuwig dankbaar ben wat ze voor bijzonder persoon is in mijn leven en welke inzichten ze me heeft gegeven

Dirkjan zei:

Allen Carr: “AA’s fatal flaw is it puts the fault in the drinker rather than the drink, even though it helps create a community in which drinkers share their pain and misery, which can be of great help and benefit, it never truly sets them free, because there is always a minuscule fraction in the mind of the drinker that a drink is pleasureable, and no matter how long that illusion stays, the drinker remains trapped. Drinking is poison. And alcohol never changes”.

Heeft ie nooit gezegd maar dat is de kern van zijn boek zo ongeveer. Please bijt mijn hoofd niet van mijn romp het is mijn filosofie en je hoeft het niet met me eens te zijn maar zo ben ik gestopt. Ik vermijd drinkers niet en besef dat ik er ook naast kan zitten.

Klik om te vergroten...

Ja, ik denk ik ook zo over. Bedankt, ik kende deze stelling niet, maar hij ziet het goed. Het is een 'white man's burden', zoals Jack Torrance in The Shining zei. Het zit in onze maatschappij verweven, we groeien er mee op. We worden geprogrammeerd als kind, dat het ons gelukkig maakt.

reDStone zei:

Ja, ik denk ik ook zo over. Bedankt, ik kende deze stelling niet, maar hij ziet het goed. Het is een 'white man's burden', zoals Jack Torrance in The Shining zei. Het zit in onze maatschappij verweven, we groeien er mee op. We worden geprogrammeerd als kind, dat het ons gelukkig maakt.

Klik om te vergroten...

Exact. En daarmee vat je het gewoon in één keer samen.

Er is al een topic, met waar ben je blij om? Maar ik ben ook erg benieuwd waar jullie dankbaar voor zijn. ❤️

Een reactie plaatsen