#1
“Thank you for acknowledging my feelings”.
#8
Dankbaar dat ik eindelijk de liefde van m´n leven heb gevonden![:blush:]()
“Thank you for acknowledging my feelings”.
Jij bedankt, want de zware en moeilijke periodes hebben elkaar beter leren kennen en vooral mijzelf. Dankbaar dat het samen met jou is geweest. ❤️Dankbaar voor @Blyatman
We hebben elkaar leren kennen in pure ellende, kregen een relatie door pure ellende heen, uit elkaar gegaan, elkaar de tijd gegeven en we begrijpen elkaar veel beter en helpen elkaar met alles. Beide gegroeid en sterker als individueel mens.
Bedankt voor alles ❤️ dit zijn de echte levens lessen.
Alsof het zo moest zijn.
Waarom is het voor jou belangrijk dat ze dit weet?Daarnet kwam mijn broer langs. Vier uurtjes lang een boswandeling gemaakt, broodje gegeten bij de subway, gepraat over van alles en nog wat. Zo dankbaar dat ik er niet alleen voor sta. Ik wil nog steeds zelfmoord plegen maar ik kan hem dit niet aandoen. Niet nadat hij zich zo inzet voor mij. Hij belt elke dag. Hij appt elke dag. Hij komt langs op vrije dagen. Hij leent mij zijn nintendo switch. Hij checkt elke dag hoe het gaat. Hij gaat volledig door het vuur voor mij.
Nadat ik de hele boel bij elkaar besodemieterd heb met mijn bromazolam gebruik. Maar dat maakt het extra pijnlijk. De pijn is er nog steeds. Ik wil ontsnappen maar ik kan niet. Ik voel me gevangen. Heb binnenkort gesprek met therapeute (die ja, de beste ter wereld) en een psychiater (waar ik niet zo'n goeie klik mee heb). En ik MOET huilen. Ik moet emoties kwijt. En dat kan alleen bij haar.I need a hug and a good cry. Maar ik weet helemaal niet of ze daarvoor open staat. Ik hoop het wel. Ik voel dat er een connectie is. Zonder haar was ik er niet meer geweest daar ben ik honderd procent zeker van. Maar ik vraag me af. Zou ze zich dit beseffen? Zou ze weten wat ze voor me betekent? Zou ze dit kunnen aanvaarden? Of is is dit te ongemakkelijk voor haar? Hoe kom ik hier achter? Ik ben zo bang dat die connectie die ik voel, die emotionele band (en let wel, er is absoluut geen sprake van een liefdesband) of die wederzijds is. Zou ze weten hoe ze mij uit de put heeft getrokken, en nog steeds ontzettend veel steun biedt?
Het is lastig. Ik ben autistisch en misschien voel ik die dingen gewoon niet goed aan. Maar ik wil dat ze het beseft. She saved me. Ik smeek dat ze me niet doorverwijst naar een andere therapeute nadat ik tegen haar gelogen heb. Please please please no. Of dat het haar te ongemakkelijk wordt. Dat ik teveel aan haar vastklamp. Ik moet het zelf doen, dat snap ik ook wel. Op een gegeven moment valt zij weg en is het aan mij zelf om mijn leven in te richten. Maar ze kan niet weg gaan. Niet nu.
Allen Carr: “AA’s fatal flaw is it puts the fault in the drinker rather than the drink, even though it helps create a community in which drinkers share their pain and misery, which can be of great help and benefit, it never truly sets them free, because there is always a minuscule fraction in the mind of the drinker that a drink is pleasureable, and no matter how long that illusion stays, the drinker remains trapped. Drinking is poison. And alcohol never changes”.Dankbaar dat ik inzie hoe gek dat Minnesota AA stappen gedoe eigenlijk is, dankbaar dat ik kan zien dat het een sekte is. En dankbaar dat ik weet dat ik dat niet nodig heb en dankbaar dat ik doorheb wat het is, je laten bekeren tot een beter mens. En wie bepaald dat?
Sorry, wat bedoel je? Dat ze weet wat voor impact ze heeft op mijn leven? Ik wil dat ze weet dat ze mijn leven heeft gered en dat ik zo enorm gegroeid ben in mijn strijd uit mijn depressie. Ik wil dat ze weet wat ze heeft gedaan en doet. Ik wil dat ze weet dat ik haar eeuwig dankbaar ben wat ze voor bijzonder persoon is in mijn leven en welke inzichten ze me heeft gegevenWaarom is het voor jou belangrijk dat ze dit weet?
Ja, ik denk ik ook zo over. Bedankt, ik kende deze stelling niet, maar hij ziet het goed. Het is een 'white man's burden', zoals Jack Torrance in The Shining zei. Het zit in onze maatschappij verweven, we groeien er mee op. We worden geprogrammeerd als kind, dat het ons gelukkig maakt.Allen Carr: “AA’s fatal flaw is it puts the fault in the drinker rather than the drink, even though it helps create a community in which drinkers share their pain and misery, which can be of great help and benefit, it never truly sets them free, because there is always a minuscule fraction in the mind of the drinker that a drink is pleasureable, and no matter how long that illusion stays, the drinker remains trapped. Drinking is poison. And alcohol never changes”.
Heeft ie nooit gezegd maar dat is de kern van zijn boek zo ongeveer. Please bijt mijn hoofd niet van mijn romp het is mijn filosofie en je hoeft het niet met me eens te zijn maar zo ben ik gestopt. Ik vermijd drinkers niet en besef dat ik er ook naast kan zitten.
Exact. En daarmee vat je het gewoon in Ă©Ă©n keer samen.Ja, ik denk ik ook zo over. Bedankt, ik kende deze stelling niet, maar hij ziet het goed. Het is een 'white man's burden', zoals Jack Torrance in The Shining zei. Het zit in onze maatschappij verweven, we groeien er mee op. We worden geprogrammeerd als kind, dat het ons gelukkig maakt.
Ik zag laatst, dat nonnentjes in een klooster geld nodig hadden. Ze gingen harddrugs verkopen! Wijn. En God zag dat het goed was, ja me hoelala.Exact. En daarmee vat je het gewoon in Ă©Ă©n keer samen.
Maar waarom wil je dat ze dat weet?Sorry, wat bedoel je? Dat ze weet wat voor impact ze heeft op mijn leven? Ik wil dat ze weet dat ze mijn leven heeft gered en dat ik zo enorm gegroeid ben in mijn strijd uit mijn depressie. Ik wil dat ze weet wat ze heeft gedaan en doet. Ik wil dat ze weet dat ik haar eeuwig dankbaar ben wat ze voor bijzonder persoon is in mijn leven en welke inzichten ze me heeft gegeven
Uiteindelijk denk ik namelijk een beetje dat ze dit wel beseft, zeker door wat je vorige week schreef over hoe ze over de situatie dacht dat je zelfmoord zou plegen. Ze weet als geen ander hoe zwaar je het hebt en hoe moeilijk je dit kwijt kan in je omgeving. Maahaarrrrr... Uiteindelijk is ze je psycholoog, en is dit haar werk. Daarom zou ik het persoonlijk niet op de manier uitspreken zoals je nu hier doet... Wat heeft zij daar aan? Wat heb jij daar aan? Zijn die redenen niet vooral vanuit jezelf, en niet vanuit was voor haar prettig is?Maar ik vraag me af. Zou ze zich dit beseffen? Zou ze weten wat ze voor me betekent? Zou ze dit kunnen aanvaarden? Of is is dit te ongemakkelijk voor haar? Hoe kom ik hier achter? Ik ben zo bang dat die connectie die ik voel, die emotionele band (en let wel, er is absoluut geen sprake van een liefdesband) of die wederzijds is. Zou ze weten hoe ze mij uit de put heeft getrokken, en nog steeds ontzettend veel steun biedt?
God zag, het is wel goed zo!En God zag dat het goed was
Sorry, kunnen wij dit gesprek voortzetten in PB? Dit komt namelijk nogal binnen bij mij.Maar waarom wil je dat ze dat weet?
Ik vraag het omdat ik dan een beter antwoord kan geven op je dilemma hier
Uiteindelijk denk ik namelijk een beetje dat ze dit wel beseft, zeker door wat je vorige week schreef over hoe ze over de situatie dacht dat je zelfmoord zou plegen. Ze weet als geen ander hoe zwaar je het hebt en hoe moeilijk je dit kwijt kan in je omgeving. Maahaarrrrr... Uiteindelijk is ze je psycholoog, en is dit haar werk. Daarom zou ik het persoonlijk niet op de manier uitspreken zoals je nu hier doet... Wat heeft zij daar aan? Wat heb jij daar aan? Zijn die redenen niet vooral vanuit jezelf, en niet vanuit was voor haar prettig is?
Is goed lieverd, telegram me maar❤️Sorry, kunnen wij dit gesprek voortzetten in PB? Dit komt namelijk nogal binnen bij mij.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."