#1
Respect voor jou en je verhaal.Dankjewel Tijdloos!
29september ging ineens de knop om: stoppen met alle middelen die ik tot me nam (recreatief, maar hoe recreatief is het nog als jouw brein al 20 jaar elk weekend denkt: hé, we mogen weer!?)
Ik heb deze dag dus besloten alcohol, drugs , psychedelic, vitamines waarvan ik niet eens weet of ik ze nodig heb, energydrank(mijn grootste verslaving) te skippen. Ik heb geen einddoel, maar elke dag dat ik nuchter door het leven ga, brengt mij steeds verder van de gedachte: ik sta het mezelf over een tijdje echt wel weer toe.
Ik heb een alles of niets mentaliteit, dit is niet altijd handig, maar voor dit werkt het zeer positief.
Ook is mijn partner al sinds we samen zijn (6 jaar) verslaafd aan 3mmc. Hij zit momenteel in een traject in Portugal. Wij hebben een zoontje van 3,5 en dit is dan ook mijn drijfveer geweest. Hij verdient ten minste 1 stabiele ouder die ook in het weekend in staat is om een aanwezige ouder voor hem te zijn.
alcohol en drugs zijn nooit echt een probleem geweest voor mij, maar ik word ouder en heb langer nodig om bij te komen van deze avondjes. Ook heeft mijn leven met een verslaafde partner, mij mentaal niet goed gedaan. Nu kan ik dat mentale stukje niet van de 1 op de andere dag oplossen, maar dat waar mijn lichaam en geest last van hebben, iig skippen om het de ruimte te geven om te herstellen.
sorry voor dit lange bericht, haha. Maar ik vind het fijn om te delen en van mij af te schrijven, dit helpt mij enorm in mijn proces naar herstel. Want ondanks ik een weekendgebruiker was, heb ik mij toch flink verkeken op het rouw en herstelproces. Waar is die sociale Mell op feestjes? Mijn chemische identiteit zoals ChatGpt dat noemt. Wie is mijn partner zonder zijn verslaving, maar misschien nog belangrijker: wie ben IK zonder zijn verslaving?
Dit was wel weer even genoeg denk ik, haha.
Fijne zondag 💋
Echt heel goed van je.
Wilde ik graag tegen je zeggen 🤩
