Complimenten, wederom,
@ljuv
Hoe jij ons hier voor ziet van antwoorden is niet onder woorden te brengen, dat doe je zo ontzettend goed.
Thanks ik doe m’n best!
Echt een beetje flauw om mij zo weg te zetten hierover.
Ik zet je helemaal niet weg als iets, sorry als je dat gevoel hebt gekregen. Ik wilde alleen het proces en waarom dat zo is ingericht uitleggen, omdat er ook heel veel mensen (ook hier op t forum) niet zo goed weten hoe dat zit. Dan is “er zijn geen echte discussies” en “er wordt alleen voor de bühne gestemd” wel heel kort door de bocht. Als je de processen niet kent kan dat, mijn inziens, een verkeerde indruk wekken.
Ik kan me zeker voorstellen dat jij dat wel zo interpreteert als je de verschillende vergaderingen volgt, maar de processen zijn dus eigenlijk heel bewust zo ingericht. Juist om de democratie te dienen (en dat kan altijd beter, de processen worden ook heel regelmatig aangescherpt).
Iedereen weet bij verreweg de meeste plenaire debatten al wat de andere partijen gaan zeggen en hoe ze daarop zelf gaan reageren.
Dit is dus ook een bewussie!
Het is natuurlijk heel kut als je alleen maar van de minister hoort “weet ik niet, moet ik m’n ambtenaren vragen.” Daarom worden vragen en discussiepunten grotendeels al aangegeven in de commissies, zodat de beantwoording voorbereid kan worden. Maar ook zodat discussiepunten meegenomen kunnen worden naar de fracties, bijvoorbeeld: “Wat vinden wij van de SP van dit en dit punt van de VVD”. Anders is een debat ook niet echt mogelijk: Er is over het algemeen 1 woordvoerder per onderwerp, maar die kan niet in zn eentje de partijkoers bepalen. Als je dan pas iets hoort in de plenaire vergadering, is het dus vaak lastig reageren.
Maw: de standpunten en vragen worden vaak al duidelijk in de commissies. De reacties, antwoord en vooral de conclusie is vaak pas plenair.
Inventarisatie over hoe partijen denken te stemmen is net zo belangrijk: als een voorstel het echt niet gaat halen, heeft de minister of indiener nog de kans deze aan te passen.
En die uitzonderingen zijn in de Tweede Kamer minder schaars dan in de Senaat.
Dit komt dus denk ik ook omdat de TK voorstellen echt politiek behandelt, en de EK dus pragmatisch (op die uitvoerbaarheid, rechtmatigheid en handhaafbaarheid). Dat laatste is vaak veel feitelijker en minder spannend, en daardoor kan veel meer afgehamerd worden. Precies daarom vind ik het zo sappig dat dit voorstel waarschijnlijk een bespreekpunt wordt… dat betekent dat er echt grotere praktische bezwaren zijn.
Die laatste (plenair dus) worden van alle kanten gefilmd en vaak gebruikt door partijen om knip- en plakfilmpjes te maken, dus let iedereen daar erg op welke woorden diegene gebruikt. En hoe je overkomt is hier erg belangrijk, vandaar dat ik het over 'de bĂĽhne' heb.
Dit klopt helemaal. Persoonlijk denk ik dat dat ook een heel belangrijk onderdeel is van de democratie, overigens. En het neemt ook niet weg dat er wel degelijk belangrijke dingen besproken worden. En debat duurt vaak uren, de clips die partijen gebruiken zijn maar een paar seconden tot minuten.
Maar het stemmen… das wel écht niet voor de bühne. Dat kan bijna niet echter haha.
Ik kijk zelf ook liever naar de commissies door de sfeer en de inhoud. Maar ik vind het plenaire debat wel minstens zo belangrijk.
