#1
Dat was bij mij ook ,het woord ggz viel en ik kon vertrekken voor afkick oxycodon ,ik kreeg de rommel van de dokter hoe krom is dat dan.
Afkicken van Lorazepam en Diazepam
562 antwoorden
163 weergaven
18-5-2026
#2
Ik heb lorazepam voor alcohol ontwenning gebruikt en daar werkte het goed tegen maar voor paniek en angst deed het niets voor mij, ik had een doosje van de HA, 30 stks 1mg. Alle 30 gebruikt, meestal 1-4 per dag afhankelijk van hoe ik me voelde. Diazepam aan de andere kant (ik krijg standaard 30x 10mg) werkt niet zo goed met ontwenning (in mijn geval) maar werkt prima tegen angst. Als ik me onrustig voel of angst heb slik ik 20mg gebaseerd op 0,25mg per KG.
Heb ze ook vaak met alcohol geslikt als alcohol me niet het gewenste effect gaf en ik geen drink meer kon kopen, een diazepam er bij en voelde me lekker, volgende dag natuurlijk helemaal ruk! In mijn depressieve tijd heb ik een keer een strip van 10x 5mg met een fles wodka erin gegooid. Nooit meer!
Maar die lorazepam, heb er niet maanden aangezeten en hoge doses genomen maar na die 30x 1mg kuur had ik ontwenning van die zooi, heb heel veel slechte verhalen gehoord over lorazepam ontwenning, zelfs iemand die zelfmoord heeft gepleegd door verward gedrag.
Heb ze ook vaak met alcohol geslikt als alcohol me niet het gewenste effect gaf en ik geen drink meer kon kopen, een diazepam er bij en voelde me lekker, volgende dag natuurlijk helemaal ruk! In mijn depressieve tijd heb ik een keer een strip van 10x 5mg met een fles wodka erin gegooid. Nooit meer!
Maar die lorazepam, heb er niet maanden aangezeten en hoge doses genomen maar na die 30x 1mg kuur had ik ontwenning van die zooi, heb heel veel slechte verhalen gehoord over lorazepam ontwenning, zelfs iemand die zelfmoord heeft gepleegd door verward gedrag.
#3
Dankjewel allebei, dieper kan echt niet meer nee. 24/7 knokken om uit de heftige gedachten te blijven zoveel mogelijk en krijg totaal geen rust. Voel me zo bang en diep dat ik me geen raad weet. De GGZ zegt, afleiding zoeken in hele kleine dingen en veiligheid bij je ouders zoeken.
Afgelopen nacht toch een paar uur goed geslapen, wel heel vroeg wakker en mezelf moed en kracht ingesproken. Bij het douchen echt een hele nare gedachte dat ik echt niet meer kon en geen uitweg zag en ben dat ik zou knappen.
Beneden met m’n ouders even 2 broodjes gegeten met tegenzin en toch ondanks hoe slecht en akelig ik me voel met m’n vader heel rustig 1,5 uur buiten geweest in het bos. Kost extreem veel energie en voel me helemaal vervreemd van mezelf en akelig als ik er rond loop. Maar dit zal toch nodig zijn om de zware depressie en klachten te doorbreken. Gelukkig staan ze echt voor me klaar om me te steunen en af te leiden, ondanks dat ze het er zelf ook mega zwaar aan hebben.
Bij terugkomst net raak ik meteen in paniek omdat ik me geen houding weet te geven en niet weet hoe ik de dag door moet komen. Voel me zwaar depressief (niet alleen door Benzo afbouw) en lichamelijk heel slecht. Zie geen lichtpuntje…
Heb een schrift gepakt om dingen in op te schrijven van wat ik doe en wat ik als positief ervaar nu. Al is dat erg weinig nu, kleine dingen. Verder probeer ik zo een boek erbij te pakken en wat te lezen. Niets boeit me nog en heb nergens rust voor. Het is echt van minuut tot minuut kijken en overleven onder heftig slechte gedachten en gevoelens, herkenbaar?
Ik probeer ondanks hoe extreem het is om zo min mogelijk uit te spreken hoe akelig en slecht ik me voel. Al zie ik geen uitweg, dat helpt niet.
Afgelopen nacht toch een paar uur goed geslapen, wel heel vroeg wakker en mezelf moed en kracht ingesproken. Bij het douchen echt een hele nare gedachte dat ik echt niet meer kon en geen uitweg zag en ben dat ik zou knappen.
Beneden met m’n ouders even 2 broodjes gegeten met tegenzin en toch ondanks hoe slecht en akelig ik me voel met m’n vader heel rustig 1,5 uur buiten geweest in het bos. Kost extreem veel energie en voel me helemaal vervreemd van mezelf en akelig als ik er rond loop. Maar dit zal toch nodig zijn om de zware depressie en klachten te doorbreken. Gelukkig staan ze echt voor me klaar om me te steunen en af te leiden, ondanks dat ze het er zelf ook mega zwaar aan hebben.
Bij terugkomst net raak ik meteen in paniek omdat ik me geen houding weet te geven en niet weet hoe ik de dag door moet komen. Voel me zwaar depressief (niet alleen door Benzo afbouw) en lichamelijk heel slecht. Zie geen lichtpuntje…
Heb een schrift gepakt om dingen in op te schrijven van wat ik doe en wat ik als positief ervaar nu. Al is dat erg weinig nu, kleine dingen. Verder probeer ik zo een boek erbij te pakken en wat te lezen. Niets boeit me nog en heb nergens rust voor. Het is echt van minuut tot minuut kijken en overleven onder heftig slechte gedachten en gevoelens, herkenbaar?
Ik probeer ondanks hoe extreem het is om zo min mogelijk uit te spreken hoe akelig en slecht ik me voel. Al zie ik geen uitweg, dat helpt niet.
#4
Dutchie, als ik zo lees dan doe je het zo 'goed' als mogelijk is binnen deze ontzettend nare omstandigheden. Je probeert afleiding te zoeken, te schrijven, je zoekt steun bij mensen die je dierbaar zijn en je probeert te blijven doen wat de gezonde versie van jou zou doen. Je gaat ontzettend diep nu, maar je doet dit goed, écht! ![:heartsuit:]()
Je hebt een paar uur geslapen, dat is een lichtpuntje! ✨
Je hebt gegeten, ook heel goed! ✨
Vervreemding en derealisatie horen bij paniek en heftige angsten. Het betekent níet dat je gek wordt, het zijn 'normale', zij het superheftige reacties van je lichaam, omdat je amygdala maar blijft afvuren.
Mijn beste tip: probeer (hoe onmogelijk dat ook lijkt) die afleiding te blijven zoeken. Wandel, schrijf, lees, kijk iets (een serie, een film), probeer iets fysieks te doen in de tuin of in de keuken. Ook al boeit het je niets en is het haast onmogelijk om je aandacht erop te vestigen, blijf het proberen. Blijf laten zien aan die amygdala dat er geen gevaar is, ook al schreeuwt die continu iets anders in je oor. De beste remedie tegen angst (als we het even niet over medicatie hebben) is het geen aandacht geven. Moeilijk, want het vraagt juist AL onze aandacht, slokt ons helemaal op. Maar al focus je je aandacht voor 51% op iets anders, dan werkt dat, echt!! Iedere minuut dat dat lukt is winst, en dus een lichtpuntje voor jou.
Veel sterkte!
![:heartsuit:]()
Je hebt een paar uur geslapen, dat is een lichtpuntje! ✨
Je hebt gegeten, ook heel goed! ✨
Vervreemding en derealisatie horen bij paniek en heftige angsten. Het betekent níet dat je gek wordt, het zijn 'normale', zij het superheftige reacties van je lichaam, omdat je amygdala maar blijft afvuren.
Mijn beste tip: probeer (hoe onmogelijk dat ook lijkt) die afleiding te blijven zoeken. Wandel, schrijf, lees, kijk iets (een serie, een film), probeer iets fysieks te doen in de tuin of in de keuken. Ook al boeit het je niets en is het haast onmogelijk om je aandacht erop te vestigen, blijf het proberen. Blijf laten zien aan die amygdala dat er geen gevaar is, ook al schreeuwt die continu iets anders in je oor. De beste remedie tegen angst (als we het even niet over medicatie hebben) is het geen aandacht geven. Moeilijk, want het vraagt juist AL onze aandacht, slokt ons helemaal op. Maar al focus je je aandacht voor 51% op iets anders, dan werkt dat, echt!! Iedere minuut dat dat lukt is winst, en dus een lichtpuntje voor jou.
Veel sterkte!
#5
Heel erg bedankt voor je steun en tips, heel fijn onder deze omstandigheden. Kan alle steun en tips keihard gebruiken.❤️Dutchie, als ik zo lees dan doe je het zo 'goed' als mogelijk is binnen deze ontzettend nare omstandigheden. Je probeert afleiding te zoeken, te schrijven, je zoekt steun bij mensen die je dierbaar zijn en je probeert te blijven doen wat de gezonde versie van jou zou doen. Je gaat ontzettend diep nu, maar je doet dit goed, écht!
Je hebt een paar uur geslapen, dat is een lichtpuntje! ✨
Je hebt gegeten, ook heel goed! ✨
Vervreemding en derealisatie horen bij paniek en heftige angsten. Het betekent níet dat je gek wordt, het zijn 'normale', zij het superheftige reacties van je lichaam, omdat je amygdala maar blijft afvuren.
Mijn beste tip: probeer (hoe onmogelijk dat ook lijkt) die afleiding te blijven zoeken. Wandel, schrijf, lees, kijk iets (een serie, een film), probeer iets fysieks te doen in de tuin of in de keuken. Ook al boeit het je niets en is het haast onmogelijk om je aandacht erop te vestigen, blijf het proberen. Blijf laten zien aan die amygdala dat er geen gevaar is, ook al schreeuwt die continu iets anders in je oor. De beste remedie tegen angst (als we het even niet over medicatie hebben) is het geen aandacht geven. Moeilijk, want het vraagt juist AL onze aandacht, slokt ons helemaal op. Maar al focus je je aandacht voor 51% op iets anders, dan werkt dat, echt!! Iedere minuut dat dat lukt is winst, en dus een lichtpuntje voor jou.
Veel sterkte!
![:heartsuit:]()
#6
Je komt er wel doorheen. Net zoals gisteren. Die nare afbouw laat het je allemaal een stuik duisterder zien dan het daadwerkelijk is.Dankjewel allebei, dieper kan echt niet meer nee. 24/7 knokken om uit de heftige gedachten te blijven zoveel mogelijk en krijg totaal geen rust. Voel me zo bang en diep dat ik me geen raad weet. De GGZ zegt, afleiding zoeken in hele kleine dingen en veiligheid bij je ouders zoeken.
Afgelopen nacht toch een paar uur goed geslapen, wel heel vroeg wakker en mezelf moed en kracht ingesproken. Bij het douchen echt een hele nare gedachte dat ik echt niet meer kon en geen uitweg zag en ben dat ik zou knappen.
Beneden met m’n ouders even 2 broodjes gegeten met tegenzin en toch ondanks hoe slecht en akelig ik me voel met m’n vader heel rustig 1,5 uur buiten geweest in het bos. Kost extreem veel energie en voel me helemaal vervreemd van mezelf en akelig als ik er rond loop. Maar dit zal toch nodig zijn om de zware depressie en klachten te doorbreken. Gelukkig staan ze echt voor me klaar om me te steunen en af te leiden, ondanks dat ze het er zelf ook mega zwaar aan hebben.
Bij terugkomst net raak ik meteen in paniek omdat ik me geen houding weet te geven en niet weet hoe ik de dag door moet komen. Voel me zwaar depressief (niet alleen door Benzo afbouw) en lichamelijk heel slecht. Zie geen lichtpuntje…
Heb een schrift gepakt om dingen in op te schrijven van wat ik doe en wat ik als positief ervaar nu. Al is dat erg weinig nu, kleine dingen. Verder probeer ik zo een boek erbij te pakken en wat te lezen. Niets boeit me nog en heb nergens rust voor. Het is echt van minuut tot minuut kijken en overleven onder heftig slechte gedachten en gevoelens, herkenbaar?
Ik probeer ondanks hoe extreem het is om zo min mogelijk uit te spreken hoe akelig en slecht ik me voel. Al zie ik geen uitweg, dat helpt niet.
Het duurt lang en het is niet leuk, maar het gaat over. En je weet nu wat de prijs is die je betaalt voor het ophogen van je dosis tijdens de afbouw. Dat is leren, hoe pijnlijk de les ook mag aanvoelen.
Probeer het los te laten. Afleiding is je grootste vriend op dit moment.
#7
Dít. Klinkt als een onmogelijke opgave, ik wéét het. Maar ieder uur, wat zeg ik, iedere minuut dat het je lukt je aandacht te verleggen, is winst, een overwinning en een lichtpuntje voor jou.Afleiding is je grootste vriend op dit moment.
Probeer iets te doen wat je óók zou doen als je je goed zou voelen. Ook al slaat dat voor je gevoel nu nergens op.
♥️
#8
Beneden met m’n ouders even 2 broodjes gegeten
met m’n vader heel rustig 1,5 uur buiten geweest
Wat heb jij een mooi vangnet om je heen uit de eerste bloedlijn. Dit is niet vanzelfsprekend.
Hopelijk geeft dat je ook kracht om door te blijven knokken en de juiste keuzes te maken (bv ook qua hulptraject).
#9
Hou vol man. Het wordt echt beter!!!
Ik leef enorm met je mee.
Ik leef enorm met je mee.
#10
Hoe gaat het vandaag met je @Dutchie85 ?
#11
Ach wat vreselijk voor je! Ja, is opname geen optie??
Ik wens je heel veel kracht en sterkte toe in deze helse toestand, en vooral dat het LICHT is straks aan het einde van deze tunnel. 💫✨
Ik wens je heel veel kracht en sterkte toe in deze helse toestand, en vooral dat het LICHT is straks aan het einde van deze tunnel. 💫✨
#12
Echt ondenkbaar drama….echt niet meer te doen gewoon!😢
Midden in nacht weer mega akelig wakker rond half 4 en niet meer geslapen. Enorme onrust, zeer heftige gedachten of je compleet overgenomen wordt, echt gek wordt en niet meer kan en veel activiteit in lichaam.
Helemaal hysterisch beneden dat ik niet meer kan en echt doordraai. M’n vader heeft me mee naar buiten gesleept om toch te wandelen. Heel veel boeren en gevoel van niet meer kunnen.
Gisteren was het echt nog rustiger, vandaag naast de enorm heftige gedachten en paniek ook veel meer pijn, steken, krioelend gevoel door hele lijf, hoofdpijn en mega beroerd.
Gisteren heb ik nog een beetje afleiding gevonden in stukje schrijven en lezen, vandaag ondenkbaar. Weet me echt geen raad meer, is echt voorbij de hel dit. Ben extreem sterk maar geen idee hoe ik dit volhou!🤯😔
Midden in nacht weer mega akelig wakker rond half 4 en niet meer geslapen. Enorme onrust, zeer heftige gedachten of je compleet overgenomen wordt, echt gek wordt en niet meer kan en veel activiteit in lichaam.
Helemaal hysterisch beneden dat ik niet meer kan en echt doordraai. M’n vader heeft me mee naar buiten gesleept om toch te wandelen. Heel veel boeren en gevoel van niet meer kunnen.
Gisteren was het echt nog rustiger, vandaag naast de enorm heftige gedachten en paniek ook veel meer pijn, steken, krioelend gevoel door hele lijf, hoofdpijn en mega beroerd.
Gisteren heb ik nog een beetje afleiding gevonden in stukje schrijven en lezen, vandaag ondenkbaar. Weet me echt geen raad meer, is echt voorbij de hel dit. Ben extreem sterk maar geen idee hoe ik dit volhou!🤯😔
#13
Ben extreem sterk maar geen idee hoe ik dit volhou
Klinische opname?
Om te stabiliseren in lichaam en geest onder professionele begeleiding.
Erg om te lezen hoe je je voelt.
#14
Dankjewel, maar opname bij de GGZ gaat me niets brengen. Ze zetten je letterlijk in een kamer en dan zit je daar…alleen. Ben blij dat m’n gezin me nog steunt onder deze omstandigheden. Als dat weg zou vallen ben ik echt m’n veiligheid kwijt.
#15
Houd moed!!! ♥️✨
#16
Het klinkt toch wel als PAWS, zeker nu je ook de lichamelijke sensaties hebt zoals je die beschrijft. Het duurde bij mij 3 maanden en na 4 maanden voelde ik me echt weer een heel stuk beter. Kortom, volhouden dus. Je gaat niet dood, ondanks dat het wel zo voelt. En er komt een einde aan, alleen herstelt het GABA systeem helaas heel langzaam (maar uiteindelijk wel helemaal). Opnieuw benzo's pakken betekent dat je weer weken of maanden terug in de tijd wordt geslingerd.
#17
Goeiemorgen @Dutchie85 , sterkte vandaag !
#18
@Dutchie85 ,
Het is erg zwaar nu lees ik. Alle sterkte toegewenst
Ik blijf aan een opname denken.
Het is niet zo dat je alleen op een kamer komt te zitten, je krijgt therapie. Wellicht ook medicijnen en de verpleging kun je altijd aan spreken als je het erg moeilijk hebt.
Ik ben er iig goed geholpen!
Dit kan zo toch niet doorgaan......
Gesteld dat je opgenomen kunt worden! Dat
Gaat tegenwoordig niet makkelijk...
Als je dat wilt, kun je via je huisarts naar de crisis dienst worden verwezen. Deze dienst bepaalt dan of je opgenomen wordt.
Houd vol!
Ik leef met je mee!
Het is erg zwaar nu lees ik. Alle sterkte toegewenst
Ik blijf aan een opname denken.
Het is niet zo dat je alleen op een kamer komt te zitten, je krijgt therapie. Wellicht ook medicijnen en de verpleging kun je altijd aan spreken als je het erg moeilijk hebt.
Ik ben er iig goed geholpen!
Dit kan zo toch niet doorgaan......
Gesteld dat je opgenomen kunt worden! Dat
Gaat tegenwoordig niet makkelijk...
Als je dat wilt, kun je via je huisarts naar de crisis dienst worden verwezen. Deze dienst bepaalt dan of je opgenomen wordt.
Houd vol!
Ik leef met je mee!
#19
Dank allemaal!
De crisisdienst komt nu dagelijks even aan huis, opname doen ze niet. Ze zeggen dat ik thuis in een veilige omgeving hele kleine dingen moet doen voor wat afleiding. Dat is nu stukje verplicht wandelen (credits aan m’n vader die me s’morgens toch het bos mee in sleept), douchen 2x per dag en 3 x per dag toch proberen te eten ondanks geen honger, wat schrijven en lezen als het lukt en wat tv kijken. En die laatste 3 lukt me nu niet eens. Meer zit er niet in naast veel rust pakken, ben uitgeleefd kapot fysiek en mentaal. Kan de telefoon ook amper zien, weg met dat ding. Vraag me niet om na te denken over iets of verder in actie te moeten komen, onmogelijk….Echt overlevingsstand!
Gisteren van een half tabletje terug moeten gaan naar een kwart per dag. Dat is nog een halve mg Diazepam per dag nu.
Mijn hele lijf is vandaag echt heel sterk zeurderig stekend/krioelend “brandend”, rug doet in midden pijn, druk op m’n hoofd, gezicht/mond aangespannen, verkrampte zwakke benen, pijn/steken in heupen, ademhaling ietswat kort en beetje een ziek gevoel. Zweten in nacht. Het voelt echt alsof je er nooit meer uitkomt…
Slechter dan dit kan je je niet meer voelen, maar ik moet ermee dealen. Veiligheid en rust/kleine dingetjes als het lukt.
Dat kwart tabletje moet er over 4 dagen af. Twijfelde vanochtend echt om hem nu al weg te laten…Hoe kan het nog erger worden?!😤
De crisisdienst komt nu dagelijks even aan huis, opname doen ze niet. Ze zeggen dat ik thuis in een veilige omgeving hele kleine dingen moet doen voor wat afleiding. Dat is nu stukje verplicht wandelen (credits aan m’n vader die me s’morgens toch het bos mee in sleept), douchen 2x per dag en 3 x per dag toch proberen te eten ondanks geen honger, wat schrijven en lezen als het lukt en wat tv kijken. En die laatste 3 lukt me nu niet eens. Meer zit er niet in naast veel rust pakken, ben uitgeleefd kapot fysiek en mentaal. Kan de telefoon ook amper zien, weg met dat ding. Vraag me niet om na te denken over iets of verder in actie te moeten komen, onmogelijk….Echt overlevingsstand!
Gisteren van een half tabletje terug moeten gaan naar een kwart per dag. Dat is nog een halve mg Diazepam per dag nu.
Mijn hele lijf is vandaag echt heel sterk zeurderig stekend/krioelend “brandend”, rug doet in midden pijn, druk op m’n hoofd, gezicht/mond aangespannen, verkrampte zwakke benen, pijn/steken in heupen, ademhaling ietswat kort en beetje een ziek gevoel. Zweten in nacht. Het voelt echt alsof je er nooit meer uitkomt…
Slechter dan dit kan je je niet meer voelen, maar ik moet ermee dealen. Veiligheid en rust/kleine dingetjes als het lukt.
Dat kwart tabletje moet er over 4 dagen af. Twijfelde vanochtend echt om hem nu al weg te laten…Hoe kan het nog erger worden?!😤
#20
Hebben jullie tips voor de stekende ontwenningspijnen en fysieke ongemakken, word er helemaal gek van van alles wat er in m’n lijf gebeurt. Vraagt zoveel energie. Niet te doen…Daardoor mega onrustig en opgefokt.
Heb al magnesium gepakt maar doet niets tot nu toe.
Heb al magnesium gepakt maar doet niets tot nu toe.