Is dan het enige, wat je kunt doen een second opinion aanvragen?
Nee.
Mijn ervaring is dat het begint met heel concreet maken waar je precies last van hebt. Dat dient een medisch specialist vat te leggen in zijn dossier.
Op basis daarvan maakt hij een behandelplan en je hebt recht om te weten hoe een behandeling eruit gaat zien en hoe dat uitgevoerd gaat worden.
Of waarom het op on hold wordt gezet. Een medisch specialist zal nooit de intentie hebben: "Zo deze man of vrouw gaan we niet helpen".
Bijvoorbeeld:
Depressief kun je zijn of depressief kun je voelen.
Twee woorden verschil maar twee heel belangrijke woorden.
Het is onder andere hier een taak van de GGZ om uit te vogelen wat het nu precies is.
Een diagnose moet voldoen aan de voorwaarden hoe ze staan omschreven in DSM IV.
Zie hier:
https://www.mijnkwartier.nl/depressie-vrij/depressie-volgens-de-dsm-iv
Daar zie je staan dat als er medicatie, alcohol of drugs een rol speelt je niet volgens DSM kan spreken van depressie.
Vandaar dat ik eerder in dit topic aan gaf dat Dutchie niet zelf moet gaan experimenteren met valium of RC's om zich beter te gaan voelen.
Mogelijk is er reeds eerder drugs gebruikt en is dat bekend in de medische wereld, maar dat kan ik er even niet uithalen.
Hoe dan ook .... bij zelfmedicatie kun je sowieso fluiten naar een diagnose depressie en krijg je niet de juiste hulp.
In het behandelplan zal dan wel moeten staan hoe verder: bv doorverwijzing verslavingszorg of voorkomen dat iemand in een gat valt.
Dan komt de dagbesteding om de hoek.
Als je op een dag niks zinnigs te doen hebt kun je depressie gevoelens krijgen.
Deze kun je met een dagbesteding deels weghalen maar op zijn minst kijken waar het probleem zit.
Als ik het goed begrijp ziet Dutchie weinig motivatie om naar een daginvulling programma te gaan wat wordt aangeboden.
Eigenlijk is dat een vorm van therapie ontrouw in de medische wereld (Let op: niet mijn woorden).
Maar werk je niet mee dan zal een medisch specialist zich ook in minder bochten wringen en hoeven wringen.
Het doel van zo'n dag invulling is nl niet alleen om bezig te zijn, maar ook om te kijken wat gaat goed en waar gaat het mis.
Een second opinion is meestal als je niet gehoord of gezien wordt.
Maar dat is niet; "Ik denk ik ziekte X heb maar de arts denkt ziekte Y of helpt mij niet"
Uitgangspunt is altijd om goed te kijken, samen met de professioneel betrokken:
Waarom vaart de boot niet. Waarom blijft het anker hangen. Wat is het behandeldoel en wanneer wordt dat geevalueerd.