Hallo allemaal,
Vanwege veel onrust, me slecht voelen en daardoor depressieve klachten heb ik ca 3,5 maand geleden op aanvraag van mezelf Lorazepam voorgeschreven gekregen.
Bij aanvang alleen 1 mg wanneer nodig, maar dat deed helemaal niets voor mij. Ook niet als ik er 2 of 3 per dag nam verspreid over de dag.
Daarom heel snel op 4 x 1 mg gekomen omdat ik beter een spiegel op kon bouwen, maar zelfs daar merkte ik zeer weinig van. Omdat mijn klachten heftig waren mocht ik ophogen en zat ik al snel op 4 x 2 mg per dag. In het begin werkte dit wel en kreeg ik hierdoor meer rust en kon ik eindelijk een beetje ontspannen op de bank liggen en wat slapen. Dat voelde wel goed, maar was van vrij korte duur. De gewenning trad echter heel snel op en voor ik het wist zat ik eind december ca een week lang op een bizar hoge dosis van 12 tot soms wel 14 mg per dag. Heel eerlijk, ik kreeg deze laatste dosis via 2 artsen en heb het zelf zover laten komen. Heel stom natuurlijk achteraf, maar ik had hiervoor geen enkele ervaring met medicijnen en het ging mij erom dat ik eindelijk rust kon ervaren. Nooit gedacht dat je zo makkelijk je grenzen verlegd om je beter te voelen en dat het zo verslavend werkt die troep.
Door een fout met een recept kwam ik eind december ineens zonder te zitten en ben ik 3 dagen compleet zonder komen te zitten. Ik wist niet wat me overkwam, dacht echt dat ik dood ging. Zowel fysiek als mentaal niet uit te houden, echt een hel en niet meer weten waar je het moet zoeken. Begin januari met spoed jankend onder begeleiding van mijn ouders zowat kruipend bij de huisarts terecht gekomen, die gelukkig meteen de ernst inzag en 2 uur later zat ik met mijn ouders bij de GGZ.
Na een (zeer terechte) preek aangehoord te hebben hoe ik zo´n hoge dosis had kunnen nemen, werd ik direct door hen overgezet op ongeveer dezelfde dosis Diazepam. Dit om de hoge dosis Lorazepam op te vangen en mijn lichaam en geest te kalmeren in de dagen erna. Ik kreeg 4 x 8 tabletjes van 2 mg per dag voorgeschreven de eerste 4 dagen. Binnen iets meer dan een dag was ik psychisch weer rustiger, maar de heftige spierpijn, lichamelijke klachten en uitputting hielden zeker een week aan. Na 4 dagen moest ik terug naar 4 x 6 tabletjes, de week erna naar 4 x 4, de week daarna naar 4 x 2 tabletten en ik werd met de week helderder en beter gelukkig. In de week dat ik op 4 x 2 tabletten zat voelde ik me veruit weer het beste. Ik kon dagelijks weer wat dingen oppakken en durfde ook weer mee de deur uit. Maar de hel brak opnieuw los toen ik de week erna naar 4 x 1 tablet moest....Ik wist weer niet wat me overkwam!!
3 weken geleden ben ik op zaterdag gestart met 4 x 1, de zondag erna werd ik meteen wakker met enorm heftig stekende spierpijn door mijn hele lijf. Heb me eraan overgegeven en ben op de bank gaan liggen. De dag erna startte de mentale onrust/paniek/angsten/depressieve gevoelens. De spierpijn en lichamelijke klachten hielden ook continu aan. Dit heb ik t/m die woensdag erna volgehouden op karakter en toen toch gebeld dat het geen doen meer was. Liep echt te ijsberen, kon niet meer stil zitten en had een hele wilde vreemde blik in mijn ogen, werd knettergek. Van de psychiater mocht ik een paar dagen terug naar 4 x 1,5 tablet, maar dat hielp me totaal niet bij m'n klachten. Van woensdag t/m zondag heb ik 4 x 1,5 tablet gehad en de klachten leken wel erger te worden. Toch moest ik die maandag erna afbouwen naar 4 x 1 tablet. Ik heb duidelijk aangegeven dat me dat niet verstandig leek gezien mijn heftige klachten. Maar het antwoord was dat ik er echt doorheen moest om het af te bouwen. Daar heb ik me ook aangehouden, maar er kwamen steeds meer ontwenningsverschijnselen bij. Trillende handen, zweten, uitgeput, misselijk, heftige pijn door het hele lijf, slapeloosheid, psychisch helemaal gek etc. Echt geen doen gewoon. Dat moet je echt meegemaakt hebben om het te kunnen begrijpen. Zo'n psychiater handelt via zijn boekje, maar voelt niet wat jij moet doorstaan. Echt onmenselijk!
Ik had gevraagd of ik een tussenstap mocht nemen met 4 x een half tabletje per dag voordat we de week erna naar 0 zouden gaan, maar omdat mijn afkick al zo extreem ingezet had, moest ik vanaf afgelopen maandag toch maar ineens naar 0 gaan. Daar zag ik erg tegenop, terwijl ik van de andere kant blij was dat ik afgelopen zondagavond de laatste pil kon pakken. Maar wat me deze week overkomen is gun je je ergste vijand nog niet. Wat een hel, onmenselijk en ondraaglijk gewoon...
Ik heb nog nooit zo'n heftige pijn in heel mijn lijf gehad. Voelt als een mega heftige stekende/brandende spierpijn. Met name in de benen, armen, handen, schouders, hoofd en rug. Kan het niet omschrijven, maar het is echt extreem. Daarnaast hoofdpijn, niet kunnen focussen/helder zien, snel geĂŻrriteerd, trillen (niet meer zo erg als vorige week), een uiterst zeurderig zwaar gevoel door het hele lijf, geen kracht in mijn benen en verkrampte kuiten, amper kunnen lopen, s'nachts enorm zweten en wakker worden met hele nare gedachten dat je het niet meer aankunt en het echt niet meer zien zitten. (Terwijl ik heel graag door wil) Daarnaast compleet uitgeput. Meestal maar een paar uurtjes slaap per nacht, al kan ik de laatste 2 dagen ca 5 a 6 uur slapen gelukkig. Maar ik heb de hele week zowat alleen maar in bed en op de bank gelegen bij mijn ouders met af en toe mezelf dwingen om wat frisse lucht te halen en wat stappen buiten te zetten. Maar een stuk lopen/wandelen lukt me nu gewoon echt niet. Verder het gevoel alsof er beestjes door mijn lijf lopen, het krioelt overal en het beweegt overal door mijn lijf. Ik ben met name benieuwd of meerdere mensen dit ook ervaren hebben want dat lees ik nergens terug.
Ik heb ondanks de onrust/depressieve gedachten en alle extreme lichamelijke klachten geprobeerd om mezelf zo rustig mogelijk te houden in een veilige omgeving, maar je wordt gewoon compleet overgenomen. Ik heb het gevoel dat er geen einde aan komt en dat ik er niet meer uit kom. Wat ik ook merk is dat het per dag heel wisselend is hoe ik me voel. Gisteren was ik wat rustiger in mijn hoofd en heel erg moe (ondanks 6 uur slaap) en vandaag heb ik naast de lichamelijke toestand een extreem heftige psychische dag. Ik ben heel sterk van mezelf, maar weet niet wat me overkomt en hoe ik de dagen letterlijk uit moet zitten. Ik heb het gevoel dat de afkickverschijnselen zorgen voor de heftige gedachten en ongekende neerslachtigheid, die ik hiervoor nog nooit ervaren heb. Ik heb lang getwijfeld of ik hier iets zou posten, maar ik ben benieuwd naar andere "ervaringsdeskundigen" die hier doorheen zijn moeten gaan want ik trek het echt voor geen meter meer. Ik eet en drink zo gezond mogelijk, mijn lichaam schreeuwt voor rust, maar het is amper uit te houden lichamelijk en psychisch. Merk ook veel druk/steken in de buurt van mijn levert en het borrelt daar geregeld. Ongelooflijk gewoon wat dit met je doet, en ja....ik weet dat het voor een deel mijn eigen schuld is maar achteraf is het makkelijk praten. Hoe lang duurt dit gemiddeld deze afkickverschijnselen? Ik zit nu op dag 6, maar elk uur lijkt wel dagen te duren en ik weet me geen raad.
Ik hoor graag hoe jullie hierover denken. Is dit een normale afbouw na zo'n dosis of toch echt te snel? Als er iemand nog tips heeft om hier makkelijker doorheen te komen dan hoor ik het heel graag. Ben ook benieuwd naar jullie ervaringen hoelang zoiets aan kan houden. Thanks!
![:praying3:]()