Gezien bovenstaand te groot is om te quoten ga ik dat niet doen; maar het bevat zeker waarheid, alhoewel in mijn ogen geen volledige waarheid. Het is namelijk zeker zo dat paddo's nóóit alleen maar leuk en aardig en mooi zijn, bijna elke trip heeft wel even een harder randje van zelfrealisatie; of een moment van inzicht dat niet altijd persé prettig is.
Maar wat ik dan zelf weer onzin vind is dat 'de eerste paar trips leuk en mooi en vrolijk zijn' en dat er dan een paar bad trips volgen. In mijn beleving is dita bsoluut niet gebeurd, mijn eerste trip was pure chaos, héél mooi, héél vet, maar de kern van mijn bestaan was weg (egodeath) en ik kan me niet herinneren dat ik ook maar één lachkick had gehad. Mijn eerste paar trips waren juist heel serieus, diep en denkbeeldvernieuwend. Pas toen dat klaar was, en dan kom ik bij de middelsettrips (ik deel mijn trips nu even in 3 groepen); bleef mijn wereld ondanks de even hoge dosissen als eerst wat stabieler mentaal gezien, en heb ik ook in een totale bizarre wereld erom kunnen lachen. Ook die trips hadden dan weer een duister randje, iniedergeval een moment van zelf realisatie wat je fout doet, maar dat is juist het meest fantastische puntje van paddo's, want daardooor ben ik van mijn vroegere angststoornis afgekomen.
Maar de laatste 3-4 trips danweer.. die waren.. beheersbaar. Net zo visueel als mijn eerste trip, maar nu/toen was de trip van mij, niet gheeel natuurlijk, want het blijven paddo's, maar ik kon mijn eigen paden zoeken in die tripwereld en er in 'kneden' om even het woord van mijn medetripper van de 12e trip te gebruiken (die volledig in het teken van realiteit kneden stond).
Maar.. jouw standaard volgorde was bij mij dus totáál anders, echte bad trips heb ik ook nooit gehad. Verwarrend, neutraal, beklemmend en bizar? Ja. Maar bad? Nee, want dat zou zijn wanhoop chaos en paniek, en dat was het niet.
Wel ben ik het met je eens dat paddo's een stuk sterker zijn dan men denkt in de zin van zelfrealisatie en realiteit veranderde mogelijkheid, je alles wordt onderuitgehaald en je hebt alleen een klein stukje van jezelf over om op door te gaan. Maar wat ik dan weer heb gemerkt: dat went. Waardoor trips ipv moeilijker juist makkelijker worden. Vroeger was een portie hawaiiaanse bij mij ego death, nu is het een hele visuele kleurrijke kamer waarbij de gedachten van mij zijn en 'ik' de waarheid ben in mijn ogen.
Nogmaal ik heb dus gemerkt dat, als je tenminste altijd grofweg dezelfde hoeveelheid neemt en zorgt dat het gemiddeld tot veel is (een portie hawaiiaanse in mijn geval), dat de eerste trips totale chaos zijn, de trips daarna half chaos en de trips dáárna (allemaal een stuk of 5 trips per keer) van jou zijn, waarmee je kan doen wat je wil, als je maar altijd de paddo's voor jou laat kiezen welke kant je opgaat.
Dus: jouw volgorde vond ik onzin, maar voor de rest heb je grotendeels telijk.
(edit: jezus wat heb ik een lange post getypt)
