dreadmanneke

"deadlock zei: @Dreadmanneke: Hoest op D&A? Ik check daar nooit meer.... Klik om te vergroten... Ik ook bijna niet meer, enkel op die verloren uurtjes van uiterste verveling :P"

"@Dumpy: Volgens mij is dat onzin wat je daar zegt. Misschien dat die inkt ongemakken in je buik veroorzaakt, maar ik betwijfel of het ook een actieve stof is zoals jij suggereert. In dat geval zou ik namelijk willen horen welke stof dit veroorzaakt, en welke effecten deze stof heeft. Verder hoeft de oorzaak helemaal niet gezocht te worden in puurheid of bindstoffen. Set en setting maakt al zo ontzettend veel verschil dat ik op dezelfde batch op dezelfde dosis echt totaal andere ervaringen heb gehad. De ene is kraakhelder en vrolijk, terwijl de ander een verknoping van verwarde loopingen is. Maar onzuivere LSD kan weldegelijk een oorzaak zijn voor de hoeveeleheid mindfuck, maar ik denk niet dat iemand van ons in deze tijd daar ook maar iets zinnigs over kan zeggen, aangezien vrijwel niemand aan een flesje van Sandoz kan komen. De meeste illegale bronnen zijn misschien wel goed, maar niet perfect. Er kunnen allerlei isomeren en andere kleine variaties in structuur nog achterblijven, die ook effect hebben, maar wel een ander effect dan LSD. Zo wordt van LSA vaak gezegd dat het een stuk dromeriger aanvoelt dan LSD. Allerlei andere mogelijke isomeren hebben weer andere effecten, zoals misschien mindfucks. Maar gezien het feit dat ik op precies dezelfde batch op dezelfde dosis totaal verschillende trips gehad heb, lijkt me dit allemaal maar bijzaak. Gezien de aard van een psychedelische ervaring is het niet zo gek dat de gebeurtenissen en de mensen waarmee je bent bepalend zijn welke richting jij opgeslingerd wordt, of dat je maar wat verward heen en weer blijft slingeren. @trojan.exe: goed report, interessante ervaring! Mag ik je vragen in welke mate je doorgaans speed gebruikt? Hoe denk je dat dit verband houdt met je trip? Zal deze trip je er in de toekomst van weerhouden in dezelfde mate als voor je trip speed te gebruiken? Was deze trip een soort wakeup call om in te zien hoe je normale gebruik van dit middel ook een soort gedachte loop is van achterloos rondzoeken en niets vinden?"

"Blackout zei: Ben niet zo dol op de K. Mn weerstand gaat er hard van achteruit en ben Ook ben ik een maatje van mij eraan verloren. Klik om te vergroten... Wat is er gebeurd?"

"Hallo, ik ben nieuw hier maar ik ben al jaren moderator op de hollandse psychonaut. Er werd daar natuurlijk bericht over de 16 jarige jongen die zijn vrienden beet, en daar op de reactie werd er naar dit topic gelinkt. Ik heb uitgebreide tripervaring, in het hele spectrum van psychedelica en van dosering van laag naar heel erg hoog. Ik merk dat er een aantal dingen totaal niet beseft worden, en ik ook niet terug heb gezien in de reacties. Paddestoelen zijn NIET ONSCHULDIG. Als je je dat niet realiseerd betekent dat je echt niet hebt begrepen wat psychedelica doen. Psychedelica zoals paddestoelen brengen ervaring teweeg die heel erg ver gaan, ervaringen die nooit een en al vrolijkheid en leuk zijn. De eerste paar trips zijn misschien leuk en aardig, kleurig en lachwekkend. Maar de 3e keer is vaak een badtrip bij mensen die niet voorbereid zijn op de consequenties van het nemen van paddestoelen. Alles wat je ooit dacht zeker te weten kan zelf op een lage dosis al kompleet wegsmelten als de stroom van de trip de diepte in duikt. Paddestoelen kunnen je dingen laten zien, en wijze lessen leren, maar die komen nooit gratis. Daarvoor moet gewerkt worden en gedacht worden en geleden worden, en moeten vaak zware realisaties de kop geboden worden. Maar als je die dingen niet wil zien, moet je ook geen paddos nemen. Soms wordt je in het diepe gegooit, en weet je niet eens meer zeker of je leven wel echt is geweest, of je het niet allemaal hebt verzonnen, precies in die trip, en dat je je op dat moment pas weer realiseerd dat je het allemaal verzonnen hebt. Als je niet open staat voor de komplete binnestebuiten kering van het bestaan, hou het dan op je jointje en je biertje, maar blijf verre van de psychedelica. Ik wordt er soms zo moe van, mensen die totaal onvoorbereid paddestoelen eten en dan klagen dat hun hele bestaan op ste kop is gezet. Paddestoelen zijn er niet voor om even voor de lol naar binnen te tikken en wat te lachen om de absurdheid van het bestaan. Een dergelijke houding heeft namelijk altijd een gigantische bad trip tot gevolg. De eerste trips zijn vaak leuk, maar de daaropvolgende keren laten de tripmiddellen vaak pas hun ware kracht zien. Dan is een trip niet leuk, maar is hij moeilijk, vaak zelfs verschrikkelijk en wordt je geconfronteerd met aspecten van het zelf die nog nooit bekeken zijn. En die confrontatie is loei zwaar, maar heeft de potentie in zich om je te helpen en te steunen in je leven. Maar als je die delen van jezelf niet wilt kennen, en ze zich wel openbaren, kan dat verschrikkelijke gevolgen hebben. Als je wilt wegvluchten voor het inzicht sluit je jezelf alleen maar verder op, en kun je echt zware trauma's overhouden. Uit je verhaal blijkt ook dat je vrienden zich totaal niet bewust waren van wat ze moesten doen, of wat er zich in je gebeurde. Daarom is het raadsaam als je tript aan het begin om een ervaren tripgenoot mee te hebben, die weet hoe je moet omspringen met zo iets. De vaak wordt namelijk vaak gemaakt dat mensen proberen om je er toe te krijgen te kalmeren, om je aandacht af te leiden in de hoop dat je weg kan kijken van wat je op dat moment bezielt. Maar juist dan loop je het leer moment mis. Je moet zo iemand stimuleren om open te staan, niet te verzetten, en alles gewoon te laten stromen. Dat is de enige manier om de trip weer in goede banen te leiden. Verzet van jou kant helpt namelijk niets tegen de onverbiddelijke stroom van gedachtes die de paddestoelen in het bewustzijn teweeg brengen. Verzet is namelijk nog helemaal verbonden met hetgeen waartegen je verzet, waardoor het alleen maar erger wordt. Je moet het gewoon laten gaan. Het ene moment lig je te branden in de hel, maar het volgende kan je weer vliegen door de hoogste hemelen. Zoals Humpfrey Osmond het schreef in een brief aan Aldous Huxley toen hij de term psychedelica voorstelde voor dergelijke middelen: "To fall in hell or soar angelic, you just need a pinch op psychedelic." Nogmaals, het gebrek aan besef van de kracht van paddestoelen is wat leidt tot dergelijke problemen. Als je de stap neemt om een trip te maken, sta dan ook open voor wat het in zich heeft. Het is geen onschuldig leuk goedje, het is iets dat je in diepste regionen van de hel kan gooien, maar ook de hoogste hemelen. Het ligt er maar net aan hoe je het benaderd."

"azgaza zei: Gezien bovenstaand te groot is om te quoten ga ik dat niet doen; maar het bevat zeker waarheid, alhoewel in mijn ogen geen volledige waarheid. Het is namelijk zeker zo dat paddo's nóóit alleen maar leuk en aardig en mooi zijn, bijna elke trip heeft wel even een harder randje van zelfrealisatie; of een moment van inzicht dat niet altijd persé prettig is. Maar wat ik dan zelf weer onzin vind is dat 'de eerste paar trips leuk en mooi en vrolijk zijn' en dat er dan een paar bad trips volgen. In mijn beleving is dita bsoluut niet gebeurd, mijn eerste trip was pure chaos, héél mooi, héél vet, maar de kern van mijn bestaan was weg (egodeath) en ik kan me niet herinneren dat ik ook maar één lachkick had gehad. Mijn eerste paar trips waren juist heel serieus, diep en denkbeeldvernieuwend. Pas toen dat klaar was, en dan kom ik bij de middelsettrips (ik deel mijn trips nu even in 3 groepen); bleef mijn wereld ondanks de even hoge dosissen als eerst wat stabieler mentaal gezien, en heb ik ook in een totale bizarre wereld erom kunnen lachen. Ook die trips hadden dan weer een duister randje, iniedergeval een moment van zelf realisatie wat je fout doet, maar dat is juist het meest fantastische puntje van paddo's, want daardooor ben ik van mijn vroegere angststoornis afgekomen. Maar de laatste 3-4 trips danweer.. die waren.. beheersbaar. Net zo visueel als mijn eerste trip, maar nu/toen was de trip van mij, niet gheeel natuurlijk, want het blijven paddo's, maar ik kon mijn eigen paden zoeken in die tripwereld en er in 'kneden' om even het woord van mijn medetripper van de 12e trip te gebruiken (die volledig in het teken van realiteit kneden stond). Maar.. jouw standaard volgorde was bij mij dus totáál anders, echte bad trips heb ik ook nooit gehad. Verwarrend, neutraal, beklemmend en bizar? Ja. Maar bad? Nee, want dat zou zijn wanhoop chaos en paniek, en dat was het niet. Wel ben ik het met je eens dat paddo's een stuk sterker zijn dan men denkt in de zin van zelfrealisatie en realiteit veranderde mogelijkheid, je alles wordt onderuitgehaald en je hebt alleen een klein stukje van jezelf over om op door te gaan. Maar wat ik dan weer heb gemerkt: dat went. Waardoor trips ipv moeilijker juist makkelijker worden. Vroeger was een portie hawaiiaanse bij mij ego death, nu is het een hele visuele kleurrijke kamer waarbij de gedachten van mij zijn en 'ik' de waarheid ben in mijn ogen. Nogmaal ik heb dus gemerkt dat, als je tenminste altijd grofweg dezelfde hoeveelheid neemt en zorgt dat het gemiddeld tot veel is (een portie hawaiiaanse in mijn geval), dat de eerste trips totale chaos zijn, de trips daarna half chaos en de trips dáárna (allemaal een stuk of 5 trips per keer) van jou zijn, waarmee je kan doen wat je wil, als je maar altijd de paddo's voor jou laat kiezen welke kant je opgaat. Dus: jouw volgorde vond ik onzin, maar voor de rest heb je grotendeels telijk. (edit: jezus wat heb ik een lange post getypt) Klik om te vergroten... [/quote] Ik doelde ook niet zozeer op dat iedereen dan een bad trip krijgt, maar dat als je het niet serieus neemt, en het alleen voor de lol doet, en niet zit te wachten op het hele spectrum van psychedelische effecten, dat je dan vaak de derde keer of iets dergelijks bad gaat. Ik heb zelf ook nog nooit een bad trip gehad, of ik zou geen een ervaring zo willen noemen, alhoewel bijna al mijn trips zwaar zijn. Want zeg nu zelf, de trips waarin jij van je aangstoornis bent afgekomen, waren niet makkelijk, of wel? En je kan je toch ook voorstellen dat velen bij dat aspect schreeuwend wegrennen?"

"^en tevens zit er Baeocystine in. deadlock zei: omfg dreadmanneke Alles goed jongen? Klik om te vergroten... Ja, prima Met jou ook? Psycho_Chrono zei: Mijn god wat een gezever weer hier :P Alsof nog nooit iemand van jullie paddo's gevreten heeft of LSD in je mik hebt gegooid om hem gewoon relax recreatief te spacen. Natuurlijk moet je tripmiddelen voorzichtig aanpakken, maar je gaat me niet vertellen dat je het NIET voor je plezier doet. Ok je kunt er spirituele verlichting mee bereiken, en dat kan een reden zijn om het te gebruiken, maar ik weet zeker dat een veel tripper ook wel eens trip puur en alleen voor de lol ervan. Klik om te vergroten... Ja, tuurlijk trip ik ook gewoon relax om hem recreatief te spacen, maar ik neem het bovenal wel serieus. Je zult mij niet grienend bij me moeder horen klagen als mijn recreatieve trip niet zo recreatief uitpakt, en ik geconfronteerd wordt met allerlij aspecten die moeilijk te verkroppen zijn. Het is namelijk vaak zo dat mensen bij het ervaren van dat aspect vinden dat paddo's kut zijn, puur en alleen om dat hun tere kinderzieltjes het niet aankunnen. En de paddestoelen de schuld geven vind ik getuigen van een gebrek aan respect voor wat die mooie schimmels ons te bieden hebben. Paddestoelen kunnen je laten zien wie of wat je bent. Als je dat niet wilt zien, neem dan geen paddo's. Maar in vele gevallen vinden mensen het juist erg fijn om zichzelf beter te leren kennen. Zo voel ik dat, en zo voelen velen van jullie dat misschien ook. Maar zo niet, neem ze dan niet, en ga dan ook vooral niet zeiken als het misgaat, je hebt het toch vooral aan jezelf te danken, en niet aan de paddestoel."

"No offence, vanuit louter nieuwsgierigheid wat kritiek: Waarom zou je op een dergelijke dosis nog Wii spelen of shrek kijken? Is de intramentale bioscoop niet veel boeiender? Al die afleiding lijdt volgens mij alleen maar tot meer verwarring en vaagheid, en kan funest zijn om die echt kosmische golven te vangen die je brengen naar grootse visioenen. Zodoende kun je harder trippen op minder chemicalien. Of is het je daar niet om te doen? Dergelijk dosis nemen is aardig dapper, maar waarom dan toch die afleiding zoeken? Ik kan me namelijk niet ontrekken aan de indruk dat het hierdoor allemaal vrij oppevlakkig is gebleven, behalve spectaculaire eyecandy. Of ligt dit er meer aan dat je de moeite niet hebt genomen de subtiele lagen van je trip te beschrijven, waarin deze ontwikkeling zich heeft afgetekend? Toegegeven, dit is het meest moeilijke, maar eigenlijk ook het enige waardevolle. Uit jouw zoektocht kunnen we allemaal wat leren, maar naar mijn gevoel ontbreekt dat nu nog in dit verslag. Mijns inziens zijn de kleurtjes namelijk meestal bijzaak. Maargoed, dat ben ik. Nu is dit verslag eigenlijk alleen maar een verslag van het verloop van de trip, wat je nam, hoe de intensiteit toenam, met een beschrijving van de buitenkant aan de buitenkant. Maar wat was de inhoud? Wat was de boodschap? Of moet ik dit zien in de context van je latere trip beschreven in jouw 'Ayahuasca - Mijn medicijn'? PS: zie dit niet als poging tot afkraken van je report, maar eerder als uitdaging om er wat meer over te vertellen."