In het "bewustzijn is primair" model kan dat inderdaad niet. Maar er kunnen wel nieuwe objecten gecreรซerd worden die bewust zijn en een ego hebben. Nieuwe kinderen die geboren worden zijn daar een voorbeeld van. Dus dan moet het ook mogelijk zijn objecten te maken die bewust zijn en een ego hebben logischerwijs. Alleen is de vraag, hoe we dat kunnen controleren, als we niet eens van elkaar zeker kunnen zijn dat we allemaal bewust zijn
![:)]()
Stel iemand de vraag "ben je bewust?"
Als diegene de vraag begrepen heeft, zal er een pauze/stilte komen. Die pauze is de (simpele) ervaring van bewustzijn. Vanuit die ervaring zal "ja" geantwoord worden. Als de vraag goed begrepen wordt, een "ja" met overtuiging. Het is bewustzijn zelf die zichzelf ervaart. Het is niet het brein/geest die middels denken tot dit antwoord komt. Een nieuw kind heeft geen bewustzijn. (Een ouder kind of volwassene uiteraard ook niet.) Het is bewustzijn dat een nieuw kind/lichaam heeft, waar het zich vervolgens met de tijd compleet mee zal identificeren. Dat we denken dat een object bewustzijn kan krijgen, komt door die identificatie met ons eigen lichaam. We denken dat het lichaam bewust is. Het lichaam is niet bewust. Alleen bewustzijn is bewust.
Ik weet hoe diep dat (materialistische) geloof is. Het zit ook diep in mij en komt geregeld boven. Wie weet zullen er altijd wel sporen van blijven. Decennia lang heb ik de wereld door materialistische ogen bekeken. Check bijvoorbeeld Rupert Spira op youtube. Die legt haarfijn uit hoe we bewustzijn projecteren op van alles, terwijl in de realiteit alleen bewustzijn bewust kan zijn.
Als wetenschappers niet weten wat bewustzijn is of hoe het werkt, hoe kan iemand dan zeggen dat die minihersenen zeker niet bewust zijn op welke primitieve manier dan ook?
Zie hierboven.
Als die wetenschappers even de tijd zouden nemen om hun aandacht tijdelijk van het object dat ze studeren af te halen en deze "op zichzelf" te richten, dan zouden ze weten dat ze zelf bewustzijn zijn en niet hebben. En dat bewustzijn niet een begin en een eind in tijd, of een begin en eind in ruimte heeft. Het is daarom letterlijk eeuwig en oneindig. Dit zijn feiten die erkend kunnen worden, gezien zonder twijfel. Alleen niet het soort feiten waar conventionele wetenschap veel mee kan doen. Zij bestuderen de objectieve wereld.
Je bent vast wel bekend met de volgende parafrase:
"Cut of my arm and I say, me and my arm. Cut of my leg and I say me and my leg. Cut of all my limbs and I say, me and all my limbs. But cut of my head and I say...? Me and my head? Me and my brain?"
Feitelijk zeg ik dat laatste trouwens wel en ik denk veel mensen. Maar we weten immers niet wat bewustzijn exact is, wanneer het ontstaat en wat de minimale omstandigheden zijn waariin bewustzijn zou kunnen ontstaan. Misschien is het wel eenvoudigweg een stel hersencellen gegroepeerd tot hersenen aangestuurd door wat electroden (of hoe ze dat ook in hun Frankenstein lab georganiseerd hebben
![:wink:]()
Maar je weet wel precies wat bewustzijn is. Bewustzijn = bewust zijn. Ben ik bewust? pauze...... Ja. Tijdens de pauze heb je de pure directe ervaring van bewustzijn, wat de ervaring van jezelf is.
We weten wetenschappelijk objectief gezien niet wat bewustzijn is, is wat je bedoeld denk ik. En persoonlijk denk ik dat we dat ook nooit zullen kunnen weten. Omdat bewustzijn niet een object is. We bestuderen dingen, door ze in ons bewustzijn te houden. Hoe houden we bewustzijn objectief in bewustzijn? Iets moet eindig zijn, grenzen hebben om objectief bestudeerd te kunnen worden.
Grappig die parafrase trouwens. We zijn inderdaad heel erg geneigd het bewustzijn in het fysieke hoofd te lokaliseren. En dan vaak specifiek tussen de ogen en daarachter.
Edit:
We gaan nu wel heel erg offtopic in
@Lucy100 zijn mooie DMT topic... Altijd als het over dit onderwerp gaat, ga ik ook weer als een bezetene zitten typen, maar misschien kan dit beter even ergens anders.
