#1
Knap dat je er zo openhartig over praat en dat je een plan hebt voor hierna. Dat lijkt me een goede instelling en aanpak. ![:)]()
Sterkte met het verdere afbouwen.
Sterkte met het verdere afbouwen.
Ik herken mezelf heel erg in wat je hier beschrijft. Ik heb ook al mijn hele leven last van een angststoornis en later zijn daar ook depressies nog bij gekomen zelfs met cuicidale gevoelens. Heb net als jij ook altijd het gevoel gehad dat ik anders ben en ook ik ben daarvoor door erg veel mensen verstoten.De somberheid en cravings zullen nog enkele dagen tot weken blijven hangen, ook eventuele slaapproblemen.
Voorbeeldje: Toen ik thuis kwam uit de detox vorig jaar heb ik het hele huis afgezocht in de hoop dat er nog ergens een beetje GHB zou liggen. Ik kon wel janken toen ik besefte dat er niets meer was. En dan kom je net uit de kliniek, waar ik totaal verslagen binnen kwam. Ik was oh zo blij dat ik eindelijk kon gaan afbouwen.. Zo'n enorm verschil.
Ik heb voor mezelf al een hele route uitgestippeld wat ik hierna ga doen. Sowieso naar de psychiater om m'n angststoornis en depressies te gaan aanpakken (oja, die heb ik ook nog). Ik denk dat daar de kern van mijn middelenmisbruik vandaan komt namelijk.
Ik heb een periode van bijna 1 jaar volledig sober geleefd. Geen sigaretten, alcohol, drugs nee helemaal niets. Ik kan me van toen geen dag herrineren waarvan ik écht het gevoel had van 'wat voel ik me goed vandaag'. Terwijl ik alles had, niets om me perse somber over te voelen ofzo.. Dus ik dien echt na dit afbouwen aan te slag te gaan met m'n psychische problematiek.
Ik heb bewezen dat ik lang clean kan zijn, ook door middel van het bezoeken van NA-meetings die gebaseerd zijn op de 12 stappen.
Maar dat alleen is niet genoeg.. Professionele psychische zorg is wat ik nodig heb. Dat ik dit nu hier zeg is trouwens wel een enorme stap voor me. Ik ben er altijd voor weg gelopen, altijd gedacht 'dit kan ik wel alleen'. Nooit beseft dat ik echt hulp nodig heb omdat ik anders gewoon blijf terugvallen in de ghb of whatever. Dit is nu al de zoveelste keer namelijk. M'n ouders zijn klaar met me, m'n zus spreek ik niet meer, bepaalde vrienden stoten me af.
Het lukt me maar niet om mezelf te accepteren zoals ik ben, altijd voel ik me anders dan de rest. Al van kleins af aan. Op jonge leeftijd leerde ik mezelf al aan dat door middel van middelen ik mezelf wel beter kon accepteren, het gaf me prestige, ik hoorde erbij etc.. Maar nu vandaag de dag glij ik alleen maar dieper weg van de realiteit en samenleving door deze manier van leven.
Ze zeggen op meetings altijd, als je doorgaat dan eindigt het maar met 3 dingen. Gevangenissen, inrichtingen en de dood.
Zo voelt het voor mij ook gewoon, elke terugval is zwaarder. En elke keer krijg ik minder vertrouwen in de toekomst.
Wow , wat een diepgaande post. Maar dit is real.
Raver
Respect! Je hebt geen extra dosis genomen!
Degene die die vraag het beste kan beantwoorden ben jezelf. Volgens mij leeft een groot deel van dit forum met je mee in je strijd tegen de GHB.Zal ik blijven updaten hier?
Het lukt me maar niet om mezelf te accepteren zoals ik ben, altijd voel ik me anders dan de rest. Al van kleins af aan. Op jonge leeftijd leerde ik mezelf al aan dat door middel van middelen ik mezelf wel beter kon accepteren, het gaf me prestige, ik hoorde erbij etc..
Respect voor jouw eerlijke en openhartige post! Respect voor de enorme stap die je zet door dit te posten! Petje af!De somberheid en cravings zullen nog enkele dagen tot weken blijven hangen, ook eventuele slaapproblemen.
Voorbeeldje: Toen ik thuis kwam uit de detox vorig jaar heb ik het hele huis afgezocht in de hoop dat er nog ergens een beetje GHB zou liggen. Ik kon wel janken toen ik besefte dat er niets meer was. En dan kom je net uit de kliniek, waar ik totaal verslagen binnen kwam. Ik was oh zo blij dat ik eindelijk kon gaan afbouwen.. Zo'n enorm verschil.
Ik heb voor mezelf al een hele route uitgestippeld wat ik hierna ga doen. Sowieso naar de psychiater om m'n angststoornis en depressies te gaan aanpakken (oja, die heb ik ook nog). Ik denk dat daar de kern van mijn middelenmisbruik vandaan komt namelijk.
Ik heb een periode van bijna 1 jaar volledig sober geleefd. Geen sigaretten, alcohol, drugs nee helemaal niets. Ik kan me van toen geen dag herrineren waarvan ik écht het gevoel had van 'wat voel ik me goed vandaag'. Terwijl ik alles had, niets om me perse somber over te voelen ofzo.. Dus ik dien echt na dit afbouwen aan te slag te gaan met m'n psychische problematiek.
Ik heb bewezen dat ik lang clean kan zijn, ook door middel van het bezoeken van NA-meetings die gebaseerd zijn op de 12 stappen.
Maar dat alleen is niet genoeg.. Professionele psychische zorg is wat ik nodig heb. Dat ik dit nu hier zeg is trouwens wel een enorme stap voor me. Ik ben er altijd voor weg gelopen, altijd gedacht 'dit kan ik wel alleen'. Nooit beseft dat ik echt hulp nodig heb omdat ik anders gewoon blijf terugvallen in de ghb of whatever. Dit is nu al de zoveelste keer namelijk. M'n ouders zijn klaar met me, m'n zus spreek ik niet meer, bepaalde vrienden stoten me af.
Het lukt me maar niet om mezelf te accepteren zoals ik ben, altijd voel ik me anders dan de rest. Al van kleins af aan. Op jonge leeftijd leerde ik mezelf al aan dat door middel van middelen ik mezelf wel beter kon accepteren, het gaf me prestige, ik hoorde erbij etc.. Maar nu vandaag de dag glij ik alleen maar dieper weg van de realiteit en samenleving door deze manier van leven.
Ze zeggen op meetings altijd, als je doorgaat dan eindigt het maar met 3 dingen. Gevangenissen, inrichtingen en de dood.
Zo voelt het voor mij ook gewoon, elke terugval is zwaarder. En elke keer krijg ik minder vertrouwen in de toekomst.
Wow , wat een diepgaande post. Maar dit is real.
Raver
Godverdomme seg wat heb ik een hekel aan die drugs, geen haar aan m’n hoofd die eraan denkt dit ooit aan te raken.
Probeer eventueel van je arts een voorschrift te krijgen voor emconcor 5mg? Of bekijk het met hem? Zo een hoge bloeddruk kan je ook echt uit je element brengen. Ik weet er alles over. Hou vol vriend die sombere dagen blijven niet duren. Godverdomme seg wat heb ik een hekel aan die drugs, geen haar aan m’n hoofd die eraan denkt dit ooit aan te raken. Sterkte raver! Elke dag is een nieuwe
Ugh ja laat dat meten inderdaad maar even achterwege dan, niet nodig om je daarover ook nog eens extra druk te maken. Ik vind het allesinds bewonderingswaardig wat je op eigen houtje doet en ook een serieuze kuddos aan die maat van je die je helpt!Bloeddruk ga ik niet meer meten. Dat geeft zoveel stress haha, en aangezien ik ondanks de GHB vaak in de stress zit zijn m'n waardes ook steeds te hoog. Maar dat is geen g ontwenning, maar gewoon angst.
Bloeddrukverlagers krijg ik niet. Zit al aan de GHB en benzos, dat is geen fijne combinatie samen met bloeddrukverlagers.
Ik heb GHB.voor het eerst mee gemaakt in een verslavings kliniek er was een jongen bij mij in de groep en was zwaar verslaafd en maakt het zelf en dealen. Detox heb ik hem weinig gezien omdat hij veel slaapt en zwaar onder de medicijnen. Hij had het vreselijk moeilijk om smorgens op tijd bij ontbijt te zijn. Wij maakten hem wakker en de nachtdienst maar hij kon niet wakker worden.Niet direct, maar wel echt in een sneltreinvaart sneller. Mensen zonder G verslavingen in het verleden zouden misschien kunnen stoppen zonder al teveel klachten nu.
Maar ik heb echt serieuze klachten. Hoge hartslag, verwardheid, onrust, enorm stijf lichaam, zweten, concentratie verlies en slapeloosheid die maar eindeloos doorgaat.
En niet te vergeten het risico van een GHB-delier, er zijn geen aanwijzingen of studies die aantonen dat er pas risico is op een delier na maanden lang gebruik. Verwardheid is namelijk al het eerste stadia hiervan, en aangezien ik al eens eerder een delier heb gehad neem ik liever het zekere voor het onzekere en bouw het zelf af. Volledig volgens dezelfde manier zoals ze het in een detox doen. Alleen dan met m'n eigen GHB.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."