#1
Teer je niet meer op je overwinning van gister?
Depressief door cannabis of door leven?
520 antwoorden
172 weergaven
18-5-2026
#2
Nope, ik zweet op dit moment net zoveel als die drummer. (hij kan het wel) Ben vermoeid maar heb geen slaap. Echt, klote gevoel. Probeer op internet afleiding te zoeken maar kan me nergens op concentreren.
De overwinning is voor mij geen overwinning, het liet alleen maar zien hoe slap ik geworden ben door het blowen. Ben niets waard. Heb het amper twee uurtjes volgehouden om wat te stofzuigen, nota bene. Het zweet liep uit mijn bilnaad. Niet goed. Niet goed. Ik heb rekening gehouden, toen ik stopte met blowen, dat ik zou gaan zweten, concentratieverlies, niet kunnen slapen enz. Maar met die vermoeidheid heb ik geen rekening gehouden. En het valt me behoorlijk tegen, ben vermoeid en tevens opgefokt. Nee, het gaat nu even wat minder... Ik zal pas tevreden zijn als ik gewoon 8 uur per dag dat werk kan doen, zoals bijv. sommige vrouwen die in "de zorg" werken. Dat zijn bikkels, dat heb ik de laatste jaren wel meegekregen. Ik ben op dit moment een slappe vaatdoek. Misschien wil ik wel teveel...
Mijn gedachten schieten van hot naar her en ik zoek afleiding door hier wat te schrijven maar zit al te vloeken als ik een foutje maak tijdens het typen. Aan de ene kant wil ik van alles gaan doen, is hoog nodig ook, maar kan het gewoonweg niet opbrengen. Heb er de energie niet voor. Frustrerend.
De overwinning is voor mij geen overwinning, het liet alleen maar zien hoe slap ik geworden ben door het blowen. Ben niets waard. Heb het amper twee uurtjes volgehouden om wat te stofzuigen, nota bene. Het zweet liep uit mijn bilnaad. Niet goed. Niet goed. Ik heb rekening gehouden, toen ik stopte met blowen, dat ik zou gaan zweten, concentratieverlies, niet kunnen slapen enz. Maar met die vermoeidheid heb ik geen rekening gehouden. En het valt me behoorlijk tegen, ben vermoeid en tevens opgefokt. Nee, het gaat nu even wat minder... Ik zal pas tevreden zijn als ik gewoon 8 uur per dag dat werk kan doen, zoals bijv. sommige vrouwen die in "de zorg" werken. Dat zijn bikkels, dat heb ik de laatste jaren wel meegekregen. Ik ben op dit moment een slappe vaatdoek. Misschien wil ik wel teveel...
Mijn gedachten schieten van hot naar her en ik zoek afleiding door hier wat te schrijven maar zit al te vloeken als ik een foutje maak tijdens het typen. Aan de ene kant wil ik van alles gaan doen, is hoog nodig ook, maar kan het gewoonweg niet opbrengen. Heb er de energie niet voor. Frustrerend.
#3
Wat kan ik zeggen joh. Ik zie het wel als overwinning. Je bent een baantje rijker. Dit is wat je nodig hebt om naar die 8u per dag te gaan waar jij prima weer kan komen. Hetzij met moeite maar dat is de strijd die je moet leveren. Stap voor stap. Sterker nog. Babysteps. Zie het alsof je een 12urige werkdag gehad hebt gister en vandaag mag uitrusten. Morgen weer een poging. En als dag 1 lukte gaat dag 2 ook.
#4
Stap voor stap. Sterker nog. Babysteps.
Ja, ik weet het. Maar soms wil je sneller vooruit dan je kan en dat frustreert wel eens. De afgelopen jaren als kantoortijger ben ik ergens onderweg mijn kont verloren, nu heb ik er spierpijn (2 uurtjes!) Misschien komt dat ding ooit nog eens terug. Zou mooi zijn als ik niet meer continu mijn broek loop op te hijsen. Ach, ik schrijf ook maar wat. Ik moet ook zeggen dat hoe beroerd ik me nu voel, ik echt geen zin heb om een joint op te steken. Wel een sjekkie, enorme trek. Maar ook daar probeer ik mee te stoppen maar neem er de tijd voor.
Mijn kleine geheimpje was dat ik, toen ik helemaal stopte met blowen een week of twee, drie geleden, met mezelf de afspraak maakte om op eerste Kerstdag een joint te kopen en op te roken. Degene die dit draadje gevolgd hebben weten misschien wel waarom. Ook zag ik het als een soort beloning voor het stoppen met blowen. Ik begin nu hevig te twijfelen, wat zal ik doen om de dag door te komen waar ik vreselijk tegenop zie? Een joint roken of niet?
#5
Wat denk jij dat mijn antwoord is?
Maar het is jouw keuze natuurlijk.
Kijk , je bent echt wel al een heel eind als het gaat om je verslaving al voelt dat niet zo.
Hang een papier op en turf de dagen, zie gewoon hoe ver je al bent.
Dit is een fase die voorbij gaat. En je bent echt al een eind.
Als je die prestatie kapotmaakt door een terugval vind ik dat dood- en doodzonde.
Je beroerde gevoel kan eerder weggaan met frisse lucht, al ga je maar in je deuropening staan.
Drie keer douchen om je fris te voelen. Tien keer voor mijn part. Het wordt vanzelf morgen.
Als je het gaat proberen op te lossen met een methode waar je juist af probeert te komen, gaat dat gegarandeerd niet helpen.
Een lekkere high is dat ook niet want je schuldgevoel gaat opspelen.
EDIT: En beloon jezelf wel maar op een andere manier.
Maar het is jouw keuze natuurlijk.
Kijk , je bent echt wel al een heel eind als het gaat om je verslaving al voelt dat niet zo.
Hang een papier op en turf de dagen, zie gewoon hoe ver je al bent.
Dit is een fase die voorbij gaat. En je bent echt al een eind.
Als je die prestatie kapotmaakt door een terugval vind ik dat dood- en doodzonde.
Je beroerde gevoel kan eerder weggaan met frisse lucht, al ga je maar in je deuropening staan.
Drie keer douchen om je fris te voelen. Tien keer voor mijn part. Het wordt vanzelf morgen.
Als je het gaat proberen op te lossen met een methode waar je juist af probeert te komen, gaat dat gegarandeerd niet helpen.
Een lekkere high is dat ook niet want je schuldgevoel gaat opspelen.
EDIT: En beloon jezelf wel maar op een andere manier.
#6
ls je die prestatie kapotmaakt door een terugval vind ik dat dood- en doodzonde.
Dat zou ik ook vinden, daarom ben ik ook gaan twijfelen en omdat ik in de schulddienstverlening zit kan ik denk ik beter dat geld opzij zetten voor een beetje maaltijd, al zal het niet veel worden....
Een lekkere high is dat ook niet want je schuldgevoel gaat opspelen.
Daar was ik ook bang voor, heb ik er nog niets aan. Ik kan misschien beter een stukje vlees kopen. Maar ik twijfel wel. In de schulddienstverlening leer je trouwens wel heel snel de waarde van het geld kennen, dat helpt ook. Voor een grammetje wiet kun je wel wat lekkers kopen.....
#7
In die zin heb je een extra stok achter de deur in de vorm van de schuldhulp.
Had ik ook wel met drank hoor, ben geen extreme drinker maar dan heb je die derde weer in je handen, staan er nog drie in de koelkast klaar.
Eigenlijk balen want gister en eergister en eer eergister etc zei je nog zo: morgen niet.
Ik kan je bijna garanderen dat je nu in wiet niet gaat vinden wat je zoekt.
Had ik ook wel met drank hoor, ben geen extreme drinker maar dan heb je die derde weer in je handen, staan er nog drie in de koelkast klaar.
Eigenlijk balen want gister en eergister en eer eergister etc zei je nog zo: morgen niet.
Ik kan je bijna garanderen dat je nu in wiet niet gaat vinden wat je zoekt.
#8
Het klinkt logisch, om jezelf na een lange tijd te onthouden van dat waar je zo naar verlangt te belonen met weer even datgene te nemen. Ik heb dat zelf ook gedaan. Maar sta er eens goed bij stil: Om te vieren dat je begint vrij te komen van dat waar je zolang aan verslaafd bent geweest - dat wat jou in zijn greep houdt - beloon je jezelf met precies datzelfde ding. Het is waanzin. Dat is het echt. Het is met open ogen in precies dezelfde valstrik lopen waar je al zo vaak in bent gelopen. En dit is geen verwijt. Ik weet hoe dat werkt met geestelijke verslavingen en hoe makkelijk het is om in die valstrik te lopen en weer in verstrikt te raken.Mijn kleine geheimpje was dat ik, toen ik helemaal stopte met blowen een week of twee, drie geleden, met mezelf de afspraak maakte om op eerste Kerstdag een joint te kopen en op te roken. Degene die dit draadje gevolgd hebben weten misschien wel waarom. Ook zag ik het als een soort beloning voor het stoppen met blowen. Ik begin nu hevig te twijfelen, wat zal ik doen om de dag door te komen waar ik vreselijk tegenop zie? Een joint roken of niet?
Verder, wat @*.exe2.0 zegt over dat je best al trots mag zijn op je overwinningen, ben ik het ook mee eens. Maar ook ik heb er een handje van om te focussen op het negatieve soms. Dat ik al de dingen zie die nog niet goed zijn. Dus ik kan me helemaal voorstellen waarom je dat doet. Het is een soort gewoonte om je daar op te richten. Het is moeilijk, maar ik zou toch proberen om jezelf zo nu en dan toe te staan even trots op je prestaties te zijn. Die erkenning van jezelf is zó belangrijk. Want als je het bij de kleine dingen al niet doet, ga je het bij de grotere ook niet doen is mijn beleving. Je gedachten kunnen alles zo verdraaien dat niets goed genoeg is.
Dit klinkt misschien raar, maar heb je al eens een tripmiddel geprobeerd? Dit heeft mij zo enorm geholpen met leren de kleine dingen appreciëren. Ook ik heb de neiging vanuit mezelf om te focussen op het negatieve, maar een goede trip leert mij om al trots te zijn op de kleine prestaties en vanuit die energie verder te gaan naar het volgende. Voor sommigen is dit gewoon een heel moeilijk iets om te doen en is er wat hulp nodig. Nu denk ik echt niet dat trippen dan de oplossing is voor iedereen hierin, maar het helpt mij enorm om zo nu en dan even een reset te hebben. Weer even goed stil te staan, bij wat wél positief is. Eventueel micro-doseringen? Ik zeg maar wat.
In ieder geval, ik vind dus ook dat je al heel trots mag zijn op je prestaties.
#9
Tja, ik heb mij enkele jaren wat je kunt noemen maatschappelijk actief betrokken en daar ben ik en word ik voor mijn gevoel ook aardig hard op afgestraft. Persoonlijk geloof ik ook niet in een repressief beleid naar mensen die het al moeilijk hebben. Het is lang niet altijd even eerlijk.Gelijke rechten en plichten toch? Niet in dit geval en dat trekt scheve gezichten om het voorzichtig uit te drukken. Het is ook een tikkeltje frustrerend.
Momenteel heb ik geen geld of inkomen naast hetgeen dat ik krijg van mn vriendin en vader uit eigen zak. Ik doe vrijwilligerswerk bij een organisatie waarvan je kunt zeggen dat deze zogezegd extern uitbesteed het takenpakket van het UWV op zich heeft genomen. Het vrijwilligerswerk dat ik doe is gekoppeld aan een verdienmodel. Voor dit vrijwilligerswerk komt ook 2 keer in de week iemand langs die mijn werk samen met mij overloopt die hier wel inkomen aan over houdt. Rond de inhoud die ik voorzie is ook een kleine groep mensen afhankelijk van het werk dat ik lever.
Mijn diploma heb ik niet omdat ik mij enkele jaren binnen enkele mandaten heb ingezet en uitgesproken voor basale studenten/mensenrechten. Mijn motivering hiervoor komt voort doordat ik destijds verstrengeld lag in een geld en energie zuigend juridisch proces van 2 jaar waarbij ik o.a. vals werd beschuldigd van seksuele intimidatie door mijn onderwijsinstelling.
Wanneer ik solliciteer is de eerste vraag standaard waarom ik mijn opleiding niet heb afgerond wat ik enkel kan toelichten met een sterk negatief geladen en complex verhaal. Het komt wel goed en trekt wel voorbij maar op dit moment is het soms nog wat lastig verteerbaar allemaal. De organisatie waarbij ik vrijwilligerswerk doe wordt op zijn beurt weer financieel gestropt ter 'motivering' en dit zijn sympathieke mensen die eveneens beter verdienen. Ik hoop zogezegd niet dat ze de dupe worden van mijn wrok gevoelens, hetgeen waarvoor ik mij momenteel inzet voelt verder ook wel betekenisvol wat ook wel helpt. En verder heb ik het ook niet slecht, ik woon leuk, fijne mensen om mij heen en ik heb voldoende te eten. De behoefte om mijzelf wederom te bewijzen valt echter ver te zoeken.
Ik had op een gegeven moment een burnout opgelopen o.a. uit stimulant misbruik maar toch wel overwegend voortkomend uit depressie wat een resultaat was van samenloop van omstandigheden. Zwaar frustrerend wanneer je geen eens de energie kunt opbrengen voor een afwasje of wandeling.Heb het amper twee uurtjes volgehouden om wat te stofzuigen, nota bene.
Zou het? :PMisschien wil ik wel teveel...
Ik krijg de indruk dat je momenteel vrij hoge eisen aan jezelf stelt. Ik hoop dat je nog wel met jezelf kunt leven zodra dat niet allemaal in één keer lukt. Het belangrijkste is dat je over de lange termijn een positieve tendens weet aan te houden. Dat gezegd hebbende blijft roken natuurlijk een gewoonte/drug dat relatief veel kost en waar je weinig voor terug krijgt.Een joint roken of niet?
Ik zou je haast een tientje overmaken had ik geld gehad, mien god hé wat treurig.Voor een grammetje wiet kun je wel wat lekkers kopen.....
#10
Waarschijnlijk heb je vandaag de naweeën van je eerste werkdag.
Probeer het gewoon over je heen te laten komen(ik weet het makkelijk gezegd) en pak je rust.
Je hebt gisteren een topprestatie geleverd waar je echt super trots op kunt zijn!.
Geef jezelf de tijd om aan dit nieuwe patroon te wennen.
Je kunt echt trots zijn op jezelf!!!.
Ik ben ook trots op jou!!
Probeer het gewoon over je heen te laten komen(ik weet het makkelijk gezegd) en pak je rust.
Je hebt gisteren een topprestatie geleverd waar je echt super trots op kunt zijn!.
Geef jezelf de tijd om aan dit nieuwe patroon te wennen.
Je kunt echt trots zijn op jezelf!!!.
Ik ben ook trots op jou!!
#11
Dit klinkt misschien raar, maar heb je al eens een tripmiddel geprobeerd? Dit heeft mij zo enorm geholpen met leren de kleine dingen appreciëren. Ook ik heb de neiging vanuit mezelf om te focussen op het negatieve, maar een goede trip leert mij om al trots te zijn op de kleine prestaties en vanuit die energie verder te gaan naar het volgende. Voor sommigen is dit gewoon een heel moeilijk iets om te doen en is er wat hulp nodig. Nu denk ik echt niet dat trippen dan de oplossing is voor iedereen hierin, maar het helpt mij enorm om zo nu en dan even een reset te hebben. Weer even goed stil te staan, bij wat wél positief is.
Ik vind dit serieus een goed idee.
Trippen is zeker niet voor iedereen, maar onderzoek toont aan dat psilocybine enorm kan helpen bij mensen met een verslaving. Je lijkt me wel het type persoon dat oprecht geïnteresseerd is in het veranderen van de mindset. Een psychedelic trip zet je hele wereld op z'n kop en laat je achter met waardevolle inzichten. Een heftige truffeltrip heeft er bij mij voor gezorgd dat ik ben gestopt met drinken. Maar ik was nooit een alcoholist, meer een gelegenheidsdrinker die soms een biertje te veel nam, en daardoor iets te vaak mezelf en/of anderen kwetste.
Mindless heeft hierboven mooi verwoord hoe op exact dezelfde manier mijn leven nog meer is verbeterd door psychedelics. Wat je ook beslist, Bad Karma, wees voorzichtig, en doe je eigen onderzoek!
#12
Ben super bang om te trippen, heb als kind de normale ziektes gehad (bof, rode hond enz) maar was er ook tegen ingeënt, kreeg hallucinaties en zeer hoge koortsen. Zo rond mijn 10e levenjaar. Ben erg bang geworden daarvoor om te trippen, of hallucinaties. of wat dan ook. Heb het altijd vermeden als de pest. Ben er als de dood voor dus als ik het kan vermijden.... Klinkt misschien gek maar ik zal dat echt niet vrijwillig doen.
#13
Ik denk ook niet dat trippen nu ideaal is. Ja ok, het heeft bewezen dat het kan helpen maar onze vriend hier heeft nog problematiek te verwerken. Zit nog met onderliggende zorgen en heeft duidelijk nog momenten waar het niet zo makkelijk gaat. Denk eerder dat een volledig nuchter herstel hier meer zal baten dan middelen op te zoeken die ook kunnen leiden tot "bad trip".
Je bent op de goeie weg @Bad Karma , je hoeft geen andere middelen/psychedelica of eender wat te gebruiken om hier door te komen. Laat die zweefteefjes 🤪 zweven maar jij hebt nuchtere staat van bewustzijn nodig om terug een heldere kijk op het geheel te verkrijgen. Je hebt wilskracht en die zal jou verder leiden. Volhouden blijft de boodschap!
Je bent op de goeie weg @Bad Karma , je hoeft geen andere middelen/psychedelica of eender wat te gebruiken om hier door te komen. Laat die zweefteefjes 🤪 zweven maar jij hebt nuchtere staat van bewustzijn nodig om terug een heldere kijk op het geheel te verkrijgen. Je hebt wilskracht en die zal jou verder leiden. Volhouden blijft de boodschap!
#14
Nogmaals, ik begin er echt niet aan! Moet nu weg. kan geen uitgebreide reactie geven, doe ik vanmiddag wel... bedankt dat jullie mee denken.
#15
Succes met werken zo!!.
Topper!!
Topper!!
#16
Goed dat je er niet aan begint als het niet goed voelt. ![:)]()
Werk ze!
Werk ze!
#17
Maar is het niet fijn om te weten dat deze optie er is?
Zeker fijn om te weten dat deze optie er is. En al zeker als je ervaren genoeg bent om op dergelijke wijze met tripmiddelen om te gaan. Die gesprekken met jezelf kunnen grote vooruitgang maken op bepaalde vlakken. Bij TS en zoals die ook aangeeft is dit gewoon geen optie of toch niet meteen in zijn toestand.
#18
Mijn kleine geheimpje was dat ik, toen ik helemaal stopte met blowen een week of twee, drie geleden, met mezelf de afspraak maakte om op eerste Kerstdag een joint te kopen en op te roken. Degene die dit draadje gevolgd hebben weten misschien wel waarom. Ook zag ik het als een soort beloning voor het stoppen met blowen. Ik begin nu hevig te twijfelen, wat zal ik doen om de dag door te komen waar ik vreselijk tegenop zie? Een joint roken of niet?
Precies dat heb ik twee jaar geleden gedaan nadat ik een half jaar was gestopt met blowen.
Ik zit een jointje te roken terwijl ik dit schrijf...
#19
Precies dat heb ik twee jaar geleden gedaan nadat ik een half jaar was gestopt met blowen.
Ik zit een jointje te roken terwijl ik dit schrijf...
Hartelijk dank voor dit korte verhaaltje, ik denk dat ik het maar bij een kerstkransje ga houden.....
Doe dat ook gewoon. Kan jouw het schelen!
#20
Werd vanmorgen wakker na weer een zweterige nacht: "Eerst even naar toilet, glaasje koude melk (uiteraard) en dan een lekkere joint", waren mijn eerste gedachten zo'n beetje. Meteen daarop kwam ik bij mijn positieven: "wat denk jij nou, een joint? Ben je nou helemaal gek"? Maar die eerste gedachte vroeg in de morgen is degene die bij me blijft de hele dag weet ik uit ervaring. Niet dat het een 'craving' is hoor, heb eigenlijk helemaal niet zo'n trek in wiet. In mijn gedachten zie ik mezelf weer achter mijn pc zitten met lodderige oogjes, terwijl ik niets uitvoer en mezelf wijsmaak dat ik heel wat doe, of erger, ga doen. Ik ben uit bed gestapt en voor de zoveelste keer het beddengoed in de wasmachine gegooid. "Zo, nu een ontbijtje en dan een lekkere joint" dacht ik. "Shit eikel doe ff normaal, waar komt dat opeens vandaan"?
Zouden zulke gedachten zich later in de dag omzetten naar een 'craving', dacht ik. Ik ben bang van wel omdat ik nu nog steeds aan wiet denk. Gelukkig werd ik gisteren door Brijder gebeld en mijn intake gesprek bij Brijder stichting is naar voren gehaald. Vanmiddag heb ik mijn eerste intake i.p.v. 6 januari. Zweterig zit ik nu achter mijn pc dit te tikken terwijl het ene na het andere sjekkie er doorheen vliegt. Toch een soort van craving?
Het wordt ook steeds gekker, ik werd laatst wakker en had ongelooflijk trek in een gebraden kippenpoot, als ontbijt! Wat ben je toch een leip, dacht ik. Bleek ook wel omdat ik een half uurtje later een gebraden kippenpoot zat te eten, nogmaals, als ontbijt! Het was wel lekker. Zo geef je toch toe aan je neigingen, dacht ik. ook al is het een kippenpoot. Dat moet je niet meer doen. Voor hetzelfde geldt was het wiet geweest waar je aan toe gaf. Het gaat om de neiging die je hebt ongeacht wat dat dan ook is. Geef niet toe aan al je neigingen. Als ik dat wel had gedaan had ik nu een hele gebraden kip zitten wegwerken terwijl ik knetter stoned was.
Nu zit te te"chuparren" aan Chupa Chups om maar eens een Spaans werkwoord te verbasteren. Smaakt ook goed. Om 8 uur 's ochtends aan lolly's zitten zuigen heeft ook wel wat, is toch beter dan blowen. Zo probeer ik mijn gedachten maar te verzetten en mezelf bezig te houden.
Mijn dromen worden steeds heviger, lijkt het wel. Ik heb geen nachtmerries maar toch wel interessante dromen. Misschien omdat ik ze nooit herinneren kon en nu wel, weet het niet. Maar elke nacht wordt ik afgevuurd het universum in en maak heel wat mee. Hier en daar heb ik een erotische droom. Ik kan dat ook niet echt een nachtmerrie noemen. haha.
Zweten. Dromen die opspelen, vermoeidheid die inslaat als een bom, zou het kunnen dat je na enkele weken pas echt goed begint te "ontgiften" of is het einde in zicht? Ik hoop het laatste. Ik slaap niet meer dan vier uurtjes, ben dan klaarwakker, eet wat en zit een beetje te doen wat ik nu doe. Vervolgens wordt ik over een tijdje vreselijk moe en kan mijn ogen niet meer openhouden, zeker niet als ik 2 hele uren gewerkt heb. Het is belachelijk wat voor een slappe dweil ik geworden ben. Ik hoop deze narigheid snel achter me te laten.
Heeft iemand enig idee hoe lang dit duren gaat voor iemand die 25 jaar heeft geblowd, het laatste jaar hevig? Ben het eigenlijk wel een beetje zat!
Zouden zulke gedachten zich later in de dag omzetten naar een 'craving', dacht ik. Ik ben bang van wel omdat ik nu nog steeds aan wiet denk. Gelukkig werd ik gisteren door Brijder gebeld en mijn intake gesprek bij Brijder stichting is naar voren gehaald. Vanmiddag heb ik mijn eerste intake i.p.v. 6 januari. Zweterig zit ik nu achter mijn pc dit te tikken terwijl het ene na het andere sjekkie er doorheen vliegt. Toch een soort van craving?
Het wordt ook steeds gekker, ik werd laatst wakker en had ongelooflijk trek in een gebraden kippenpoot, als ontbijt! Wat ben je toch een leip, dacht ik. Bleek ook wel omdat ik een half uurtje later een gebraden kippenpoot zat te eten, nogmaals, als ontbijt! Het was wel lekker. Zo geef je toch toe aan je neigingen, dacht ik. ook al is het een kippenpoot. Dat moet je niet meer doen. Voor hetzelfde geldt was het wiet geweest waar je aan toe gaf. Het gaat om de neiging die je hebt ongeacht wat dat dan ook is. Geef niet toe aan al je neigingen. Als ik dat wel had gedaan had ik nu een hele gebraden kip zitten wegwerken terwijl ik knetter stoned was.
Nu zit te te"chuparren" aan Chupa Chups om maar eens een Spaans werkwoord te verbasteren. Smaakt ook goed. Om 8 uur 's ochtends aan lolly's zitten zuigen heeft ook wel wat, is toch beter dan blowen. Zo probeer ik mijn gedachten maar te verzetten en mezelf bezig te houden.
Mijn dromen worden steeds heviger, lijkt het wel. Ik heb geen nachtmerries maar toch wel interessante dromen. Misschien omdat ik ze nooit herinneren kon en nu wel, weet het niet. Maar elke nacht wordt ik afgevuurd het universum in en maak heel wat mee. Hier en daar heb ik een erotische droom. Ik kan dat ook niet echt een nachtmerrie noemen. haha.
Zweten. Dromen die opspelen, vermoeidheid die inslaat als een bom, zou het kunnen dat je na enkele weken pas echt goed begint te "ontgiften" of is het einde in zicht? Ik hoop het laatste. Ik slaap niet meer dan vier uurtjes, ben dan klaarwakker, eet wat en zit een beetje te doen wat ik nu doe. Vervolgens wordt ik over een tijdje vreselijk moe en kan mijn ogen niet meer openhouden, zeker niet als ik 2 hele uren gewerkt heb. Het is belachelijk wat voor een slappe dweil ik geworden ben. Ik hoop deze narigheid snel achter me te laten.
Heeft iemand enig idee hoe lang dit duren gaat voor iemand die 25 jaar heeft geblowd, het laatste jaar hevig? Ben het eigenlijk wel een beetje zat!