Stoppen met blowen na 19 jaar

Nou na lange tijd toch maar een update.
Ik kan niet te veel in detail treden over mijn situatie want dat kan teveel aan mijn als persoon gelinkt worden. Maar dat 1x wekelijks blowen is weer even van de baan en blow weer wat regelmatiger. Wel erg weinig want rook nu een gram verdeelt over 5 dagen, wat natuurlijk niet veel is.

Op dit moment heb ik een tijd geen werk en ben ik druk zoekende en aan het solliciteren. De vrije tijd dat hierbij vrijkomt laat mij toch wat meer naar een stickie grijpen. Wel afgesproken dat ik alleen 's avonds blow en ook maar 1 (klein)stickie. Feit blijft dat ik erg gehecht ben aan mijn stickie wat opzich ook niet raar is na 19jaar dagelijks blowen. Wel lukt het me meteen weer van de peukies af te blijven waardoor ik netto minder rook. Allemaal onnodige slappe excuses maar ik merkte gewoon dat ik ongelukkig werd door het niet blowen bij teveel vrije tijd. Ergens vind ik het ook stom van mezelf maar leg me daarbij neer. Zodra ik weer aan het werk ben ga ik weer max 1x per week aanhouden. Dat is wel wat ik mijzelf beloofd heb in ieder geval.

Wellicht heb ik het mezelf onnodig moeilijk gemaakt door wekelijk te blijven blowen. Maar aan de andere kant had ik het misschien niet eens gered als ik dat niet had gedaan. Blijft een verslaving dat ik niet zomaar kan overwinnen.

Zo hierbij dus een korte update met toch de eerlijke be-kenning dat ik qua wiet een lichte terugval heb.

Eerlijk duurt het langst zegt men weleens .
(Heel mooi, geldt niet voor politici ,makelaars, verzekeraars, banken)
Als je echt helemaal wilt stoppen met dit spul, dan is eigenlijk 1 x per maand al teveel....toen ik met dit spul behept was, ( ik heb enkele terugvallen gehad) was zelfs na maanden clean zijn, slechts één joint alweer genoeg om er weer mee te beginnen.
Wiet en drank, dit waren drugs, waar ik meteen helemaal vast zat.
Ik heb jarenlang geen enkele "normale" sigaret gerookt, er moest echt altijd cannabis in zitten.
Ongelooflijk hoezeer een bepaalde stof op ons kan inwerken...

Maar, je bent goed bezig.
Houd vol, en gij zult op een bepaalde dag, op enig moment spinazie eten....

@Mezelf

Goed voorbeeld doet volgen, dus ik beken hierbij ook weer wat meer wiet te hebben gebruikt. Na een dikke 2 maanden niet te hebben gebruikt heb ik een keer wiet gebruikt toen ik erg last had van buikkramp (had ik hier al eens verteld geloof ik). Daarna heb ik binnen korte tijd echter weer gebruikt toen ik veel last had van nekpijn en daaruit voortkomende spanningshoofdpijn. Omdat ik hier echter chronisch last van heb (hoe erg verschilt nog weleens), heb ik toen een aantal dagen achter elkaar gebruikt. Ik merk dat de wiet wederom het effect op mij heeft dat ik mezelf begin aan te praten dat het de volgende dag best weer kan. Maar er is nu wel een verschil met eerder. Door die 2 maanden niet gebruiken heb ik geleerd dat ik élke keer dat ik wel gebruik die keuze bewust maak.

Mezelf zei:

Blijft een verslaving dat ik niet zomaar kan overwinnen.

Klik om te vergroten...

Dat dacht ik dus ook. Maar wat ik heb "ontdekt", is dat de "verslaving" alleen maar die gedachte is. Er is niets in mijn onderbewuste of zo dat mij in zijn greep houdt. Het is slechts die gedachte die ik aan mezelf herhaal. Alles is aan de oppervlakte, waar ik het kan zien. Maar omdat alles aan de oppervlakte is, moet ik mezelf voor de gek houden zeg maar. De boel zo verdraaien dat ik voor mezelf kan rechtvaardigen wél weer wiet te kunnen gebruiken. En blijkbaar ben ik hier sluw in.

Het is denk ik beter om te zien dat je steeds bewust de keuze maakt om weer te gebruiken. En soms is gebruik ook gerechtvaardigd denk ik. Dan heb je zelfs na gebruik het gevoel dat het je goed heeft gedaan. Maar andere keren ga je dat argument waarschijnlijk tegen jezelf gebruiken om jezelf wijs te maken dat het elke keer een goed iets is om te doen. Ik denk wel echt dat je het jezelf veel moeilijker maakt door het een wekelijk iets te maken ja. Wat nou als je er niet eens echt behoefte aan hebt, maar het dan toch gebruikt omdat het je 'wiet dag' is? Ik denk dat het veel beter is om het te beschouwen als psychedelica en het sporadisch te doen op momenten dat het echt juist voelt om te doen. En super bewust zijn of je jezelf na gebruik niet aan het manipuleren bent om het kort daarop weer te gebruiken. Ik zie mijzelf niet meer als verslaafd, maar wanneer ik het gebruik is er wel een reëel gevaar dat ik mezelf ga manipuleren, waardoor ik erg op moet letten.

Beter zie je het niet teveel als een terugval denk ik. Dat versterkt de gedachte "blijft een verslaving dat ik niet zomaar kan overwinnen" alleen maar. We maken bewust elke keer de keuze, maar kunnen het voor onszelf zo laten lijken dat dat niet zo is.

Mindless zei:

@Mezelf
Wat nou als je er niet eens echt behoefte aan hebt, maar het dan toch gebruikt omdat het je 'wiet dag' is?

Klik om te vergroten...

Hier sla je wel de spijker op zijn kop inderdaad. Hier betrapte ik me zeker een aantal x op. Dit had ik gelukkig wel snel door en had daarom vanaf dat moment niet meer een vaste wiet dag ingelast. Hierdoor bleef het wel bij 1x per week maar niet meer vast op zaterdag. Maar wel dus 1x per week.

Mindless zei:

@Mezelf
Ik denk dat het veel beter is om het te beschouwen als psychedelica en het sporadisch te doen op momenten dat het echt juist voelt om te doen.

Klik om te vergroten...

Ja zo zou het moeten inderdaad. Maarja ik ben ook iemand dat gauw geneigd kan zijn om wekelijks psychedelica te gebruiken. Al valt dat de laatste jaren redelijk mee.

Mindless zei:

@Mezelf
Dat dacht ik dus ook. Maar wat ik heb "ontdekt", is dat de "verslaving" alleen maar die gedachte is. Er is niets in mijn onderbewuste of zo dat mij in zijn greep houdt. Het is slechts die gedachte die ik aan mezelf herhaal. Alles is aan de oppervlakte, waar ik het kan zien. Maar omdat alles aan de oppervlakte is, moet ik mezelf voor de gek houden zeg maar. De boel zo verdraaien dat ik voor mezelf kan rechtvaardigen wél weer wiet te kunnen gebruiken. En blijkbaar ben ik hier sluw in.

Klik om te vergroten...

Dit is meer hoe je een "verslaving" definieer. Gemiddeld genomen zie ik iets redelijk snel als een verslaving. Zodra je ook maar jezelf wijs maakt dat op enig moment je iets nodig hebt qua genotsmiddel (sport, emotie, gedrag enz) dan is dat een teken van een verslaving. Of je het nou voor pijn bestrijding, mentale onrust of wat dan ook gebruikt, maakt dan voor mij niet uit. Je hebt iets nodig om je beter te voelen en dan vind ik het dus al gauw een verslaving. Aan de andere kant zie ik een verslaving ook als minder kwalijk dan de gemiddelde mens. Misschien is dat ook de reden waarom ik iets snel een verslaving vind. Er hangt een veel te grote stigma aan verslaving want echt ieder mens heeft in enige vorm een verslaving. Alleen is de ene verslaving gezonder (of ongezonder) dan de ander. Puur allemaal een mening van mezelf natuurlijk.

Ik kan het wel eens zijn met dat ik het niet zozeer als een terugval moet zien. Want ga er een stuk bewuster mee om en het is geen gewoonte meer. Het is nu een keuze en dat was het een half jaar geleden absoluut niet. Toen nam ik het gewoon want ik wist haast niet meer beter.

Ik mis wel meteen de dromen en ik heb ook weer onwijs snel een bepaalde tolerantie opgebouwd waardoor de tripachtige effecten van wiet weer zijn verdwenen. Dus ergens heb ik ook het gevoel weer gauw een paar dagen over te slaan om deze effecten weer op te kunnen wekken.

Hallo allemaal,
Ik ben een man van 34 jaar en blow(de) al 19 jaar elke dag. Enige moment dat ik niet blowde was op vakantie naar Egypt 6 jaar terug voor twee weken. Maar toen nam ik drank er voor in de plaats.
Nu na een periode van hoge stress op mijn werk en een griep die ik vorige week donderdag opliep raakte ik in 1 grote paniek aanval na mijn stickie afgelopen zondag middag. Op dat moment zei ik tegen mezelf: en nou is het genoeg geweest!!!!! Dit was namelijk mijn tweede paniek aanval want tijdens mijn griepje kreeg ik er ook 1 midden in de nacht. Sindsdien zit ik trouwens wel ziek thuis.

Afgelopen jaar was ik al wel minder gaan roken. Ik haal altijd 5 gr uit de shop en maakte daar sinds een jaar zakjes van 0,75 gr van. Hier kan ik dan 3 kleine stickies van draaien wat voor mij al een aardige vermindering was want rookte minstens het dubbele. Mijn motivatie was eigenlijk alleen op het financiële gedeelte berust en niet voor mijn (geestelijke)gezondheid.

Ondanks mijn gebruik kon ik wel altijd nog presteren. Ik werkte gewoon, haalde meerdere diploma's en werd er absoluut geen bankhanger van. Al denk nu dat ik vast actiever geweest zou zijn als ik niet had geblowd. Mensen om mijn heen die niet wisten dat ik blowde keken ook altijd erg raar op als ik vertelde dat ik dagelijks blow. Daar vonden ze me in het algemeen te actief voor.

Maargoed nu dus al 3 heeeeele lange dagen niet geblowd (ook omdat ik nog "ziek" thuis ben duren de dagen extra lang). Eigenlijk is dit dus mijn derde dag . Omdat ik een ongelofelijke slechte slaper ben (ook toen ik blowde) heb ik wel in overleg met mijn huisarts wat slaapmedicatie (Temazepam 20mg) gehad om de eerste week even door te komen want ben op het moment ook (dus niet door stoppen van het blowen) overspannen. Dat verklaarde ook mijn paniekaanval natuurlijk. Vroeger voordat ik blowde had ik al een lichte vorm van slapeloosheid. Niet door piekeren persee maar gewoon vaak niet weten hoe je in slaap moet/kan komen.

Ik kan nu nog niet zeggen dat ik mij al beter voel maar heb wel enige vorm van trots dat ik al twee dagen niet geblowd heb en deze dag ook zeker gaat lukken. Heb nog 50gr hier liggen wat het wel wat moeilijker maakt. (nee ik geef het niet weg! lol). Ik merk al wel dat mijn geest wat helderder is wat ik nogal wat vind na twee dagen. Hoe zou dat zijn na een week? Verder voel ik mij vooral erg moe, beetje hoofdpijn en verveel me erg snel en vind (nog) niks echt leuk.

Ik wil mijzelf wel belonen door 1x in de week te mogen blowen. Maar ik denk niet dat ik dat dit weekend al ga doen maar dat is wel een beetje mijn plan. Geheel stoppen is in mijn ogen ook niet persee beter dan lekker om de zoveel tijd ergens ontzettend van te genieten. Wat ik trouwens de laatste tijd eigenlijk niet meer deed van wiet. Ik hoop dat dit genot terug komt als ik niet meer zoveel blow. Ik weet dat niet iedereen het hiermee eens is, om wekelijks toch te blijven blowen, maar de toekomst zal uitwijzen of mijn plan voor mij gaat werken of niet.

Nu weten jullie hoe en waarom mijn stoppoging is begonnen en hoe ik het aan ga pakken. Ik wil jullie op de hoogte houden van mijn bevindingen en ervaringen die ik heb bij het stoppen van blowen. Hoop vooral veel positieve ervaringen met jullie te delen zodat ik anderen kan stimuleren om niet meer te blowen of in ieder geval niet dagelijks. Maar ik zal ook eerlijk zijn als ik negatieve ervaringen ga krijgen.

Sorry dat het toch wat veel leesvoer is maar wilde er toch een beetje een compleet verhaal van maken. Maar ook omdat ik het even van mij af wil schrijven natuurlijk. Ik zet door en hoop iets goeds uit deze stress/overspannen/burnout periode te kunnen halen.

Bedankt voor jullie tijd en een fijne dag!!!!!

Goed bezig!

Thanks Fenrir !

Ik zit nu op dag 5!!! Gaat eigenlijk redelijk goed. Ben zelfs zonder slaappillen naar bed gegaan gister avond.
Wel slecht geslapen natuurlijk maar niet de hele nacht wakker geweest. Rond een uurtje of 04:00 even een half uurtje uit bed gegaan want ik was helemaal doorweekt van de zweet. Lekker bakje warme melk gemaakt en toen eigenlijk toch nog hier en daar een uurtje kunnen slapen. 08:30uur mijn wekker gezet om wel een beetje op ritme te blijven. Het viel me op dat ik ook echt wakker werd van de wekker. Dus kwa slapen valt het me niet tegen. Droom nog niet veel maar misschien zijn mijn slaapjes daarvoor nog te kort.

Verder merk ik overdag toch dat er een soort waas aan het verdwijnen is. Ben iets scherper en wat actiever ondanks ik nog wel wat moe ben door de slechte nachtrust. Ik heb ook vreemd genoeg duidelijk meer kracht in mijn lichaam wat ik merk bij tillen enz. Verder wel een beetje hoofdpijn maar paracetamol werkt daar goed tegen. Oja en ik moet vaker naar de wc...Tot nu toe absoluut geen spijt van mijn stoppen want merk nu toch al de voordelen ervan.

Top dat je je ervaring tot nu toe deelt, Keesoe!

Mag ik vragen waarom je zo stellig zegt je overgebleven wiet niet weg te doen? En waarom je, ondanks de positieve effecten die je noemt, wel van plan bent af en toe te blowen?

Ik ga je topic zeker in de gaten houden. Ik ben met name benieuwd hoe je dromen ervaart als je dat 19 jaar niet(?) hebt gedaan. Wanneer start het weer en waarover droom je bijvoorbeeld?

Natuurlijk mag je alles vragen..
Wiet kan, mits je het dus weinig gebruikt, je ook veel geven net als vele psychedelica je een hoop kan geven en leren. Maar ook vele psychedelica verliezen hun magie en wijsheid als je het te vaak gaat gebruiken.
Ik gebruikte wiet eigenlijk alleen nog maar uit gewoonte en om te slapen. Niet meer zozeer voor de ontspanning of voor de lessen/inzichten die het je kan geven.
Een vreemde kon aan mij niet eens zien of ik een stickie had gerookt of niet. Zo weinig deed het eigenlijk nog met me.
Daarbij zijn de negatieve effecten van blowen er eigenlijk alleen als je het dagelijks doet. Wat ik dus absoluut niet meer wil. Als je zo nu en dan gaat blowen kan het je juist ook wat geven of leren.

Ik ben ook erg benieuwd hoe mijn droomwereld eruit komt te zien. Kijk er ook naar uit om weer te dromen en vooral ze weer deels te onthouden natuurlijk. Ik zal ook zeker voorlopig mijn ervaringen blijven delen.

Ah, duidelijk! Dankjewel.

Keesoe zei:

Een vreemde kon aan mij niet eens zien of ik een stickie had gerookt of niet. Zo weinig deed het eigenlijk nog met me.

Klik om te vergroten...

Of kan het zo zijn dat men na 19 jaar gewoon gewend is aan stoner Keesoe?

MDMAap zei:

Ah, duidelijk! Dankjewel.



Of kan het zo zijn dat men na 19 jaar gewoon gewend is aan stoner Keesoe?

Klik om te vergroten...

Haha leuk maar nee ... Ik werd er namelijk niet mee wakker ofzo. Ik deed wel altijd mijn ding voordat ik mijn eerste stickie opstak. Was nooit stoned op mijn werk bijvoorbeeld.

Inmiddels op dag 11 !! Gisteravond sinds lange lange tijd weer (rare) dromen gehad. 1 droom ging over een hele sterke gekleurde vierkante rups. Ik liet aan een vriend van me zien hoe zo'n rups zich over mijn hand bewoog. Dit deed bijna pijn want deze rups was 1 bonk spier
Tweede droom leek alsof ik in het spel red dead redemption zat maar dan zonder paard. Wel over prairie gelopen met hier en daar schiet partijen met revolvers haha. Dat spel al een aardige tijd niet gespeeld. Dus waarom ik dat droomde??

Afgelopen nacht wel wat gedroomd maar dat waren meer pieker dromen over werk etc.
Maar wel voor het eerst tot de ochtend doorgeslapen. Was rond 07:00 wakker terwijl ik er pas rond een uur of 01:00 begon met slapen dus nog niet echt lang. Door het gepieker kon ik niet meer slapen dus ben ik er uit gegaan.

Verder mis ik op momenten wel heel erg mijn ontspanningsmomentje van de dag. Ook mede omdat ik nog met een burn-out klachten thuis zit. Dus welke gevoelens ontstaan door het stoppen of door de burn-out komen is weleens moeilijk in te schatten. Zit erg in dubio wat ik nou wil met me leven kwa werk enz. Dus pieker best veel en daar hielp blowen natuurlijk wel mee om dat piekeren te stoppen. Maar zit ook stiekem met de vraag in me verscholen of die aanleg tot piekeren ontstaan is door al die jaren te blowen? Of ben ik gaan blowen omdat ik veel piekerde? Beetje kip en het ei verhaal. Dus echt emotioneel sterker voelen door niet meer te blowen kan ik moeilijk zeggen helaas. Tijd zal het leren denk ik.

Hey ik heb ook heel lang geblowed.
De enige manier om te stoppen was om helemaal geen wiet meer te roken.
Nu wil je 1x in de week roken na een heftige verslaving.
Dat gaat naar mijn mening niet lukken dan zit je er zo weer in.

Ik ben gewoon 4 jaar lang gestopt ook mijn blowvrienden op een laag pitje gezet en geen enkele joint meer aangeraakt.

Na die 4 jaar af en toe een zakje wiet gekocht en rook daar 2 of 3 dagen van en dan ben ik er klaar mee.
Dus dat kan! Soms rook ik 3 maanden niks en dan weer een tientje wiet.
Het lekkerst vind ik het hele weekend stoned en daarna niks meer.

Maar na een heftige verslaving elke week reactief gaan gebruiken werkt 9 van de 10 keer niet.
Mijn advies is laten liggen voor een paar jaar.

Mezelf zei:

Dit is meer hoe je een "verslaving" definieer. Gemiddeld genomen zie ik iets redelijk snel als een verslaving. Zodra je ook maar jezelf wijs maakt dat op enig moment je iets nodig hebt qua genotsmiddel (sport, emotie, gedrag enz) dan is dat een teken van een verslaving. Of je het nou voor pijn bestrijding, mentale onrust of wat dan ook gebruikt, maakt dan voor mij niet uit. Je hebt iets nodig om je beter te voelen en dan vind ik het dus al gauw een verslaving. Aan de andere kant zie ik een verslaving ook als minder kwalijk dan de gemiddelde mens. Misschien is dat ook de reden waarom ik iets snel een verslaving vind. Er hangt een veel te grote stigma aan verslaving want echt ieder mens heeft in enige vorm een verslaving. Alleen is de ene verslaving gezonder (of ongezonder) dan de ander. Puur allemaal een mening van mezelf natuurlijk.

Klik om te vergroten...

Ja, je kunt het zien als een verslaving, maar mijn punt is dat door dat te doen we de "controle" uit handen geven. Nu is het niet meer een bewuste keuze, maar een compulsieve actie voortkomend uit het onbewuste. Misschien wíllen we het wel een verslaving noemen, juist om deze reden. We creëren het on(der)bewuste om/door selectief te kunnen zijn in wat we ervaren. Het onderbewuste is in werkelijkheid echter zeer bewust, alleen zien wij dat niet vanuit onze point of view.

En ja, je kunt in zo'n waas van onbewustheid leven dat dingen compulsief worden en het lijkt dat je daar machteloos in staat, maar kiezen we niet uit bewustheid om onszelf onbewust te maken? Ik vind wat verslaving genoemd wordt om deze reden wel kwalijk te noemen. Omdat je voor verslaving gedwongen bent om jezelf eerst op zo'n manier te manipuleren dat je in jouw beleving onbewust bent. Dat je wel ziet hoe je "verkeerd" bezig bent, maar dat negeert en het dus lijkt dat je het niet ziet. En tijdens die schijnbare onbewuste state of mind kun je allemaal dingen gaan doen die je bewust nooit zou doen waar je later potentieel spijt van krijgt.

Uiteraard mijn mening maar.

Mezelf zei:

Dit is meer hoe je een "verslaving" definieer. Gemiddeld genomen zie ik iets redelijk snel als een verslaving.

Klik om te vergroten...

Mensen worden nou eenmaal gedreven door prikkels en koppelen aan al deze prikkels associaties. Wat dat betreft staan levenslust en verslaving vrij dicht tot elkaar. Hebzucht wanneer deze doorslaat is zogezegd ook verslaving en tegelijkertijd iets dat ieder mens eigen is.

De mens kan niet altijd volledig bewust zijn van zijn handelen maar wel bewust invloed uitoefenen op de context waarin deze zich bevindt om instinctief handelen te sturen. Als je instinct gaat zien als je vijand zal cognitieve dissonantie je hier op afstraffen, uiteindelijk probeert het onderbewuste instinct enkel te helpen al betekend dat niet dat deze altijd de juiste keuzes zal suggereren, vaak voortkomend uit gebrek aan lange termijn redeneervermogen.

Verslaving is onderdeel van je algemene instinctieve impulsen die invloed hebben op vrijwel alle aspecten van het leven. In ieders leven is sprake van verslaving tot bepaalde hoogte en ieder mens leert hier naar verloop van tijd op zijn eigen manier mee omgaan. Een onstilbaar verlangen naar informatie en ontwikkeling zal altijd onderdeel van het leven blijven en dus ook verslaving.

Zodra hebzucht doorslaat en deze zich op een niet duurzame wijze ontwikkelt, ofwel eenzijdige niet draagbare zelfverrijking ten koste van zelf en/of anderen, dat deze het label verslaving krijgt. Verslaving komt zogezegd in vele vormen, is dimensionaal en wordt pas daadwerkelijk als verslaving gezien zodra het een kritieke waarde overschrijd.

Een spontane poging om verslaving te definiëren en mijn gedachten te concretiseren, maar neem het vooral met een korrel zout. :')
De huidige Wikipedia definitie van verslaving richt zich op fysieke of mentale afhankelijkheid van een gewoonte of stof en dat er bij het loslaten van een gewoonte of stof ernstige ontwenningsverschijnselen optreden. Afgaand op die definitie is iedereen verslaafd aan water bijvoorbeeld, al is het soms extreem lastig een alles omvattende definitie van een woord te omschrijven en invalshoek zal deze dan waarschijnlijk alsnog kunnen doen veranderen.

Mindless zei:

maar kiezen we niet uit bewustheid om onszelf onbewust te maken?

Klik om te vergroten...

Ik ben het er in ieder geval wel mee eens dat het bewuste en onderbewuste niet rigide van elkaar gescheiden staan, wij zijn uiteindelijk zowel ons bewuste als ons onderbewuste zelf.

Jmths zei:

Mensen worden nou eenmaal gedreven door prikkels en koppelen aan al deze prikkels associaties. Wat dat betreft staan levenslust en verslaving vrij dicht tot elkaar. Hebzucht wanneer deze doorslaat is zogezegd ook verslaving en tegelijkertijd iets dat ieder mens eigen is.

De mens kan niet altijd volledig bewust zijn van zijn handelen maar wel bewust invloed uitoefenen op de context waarin deze zich bevindt om instinctief handelen te sturen. Als je instinct gaat zien als je vijand zal cognitieve dissonantie je hier op afstraffen, uiteindelijk probeert het onderbewuste instinct enkel te helpen al betekend dat niet dat deze altijd de juiste keuzes zal suggereren, vaak voortkomend uit gebrek aan lange termijn redeneervermogen.

Verslaving is onderdeel van je algemene instinctieve impulsen die invloed hebben op vrijwel alle aspecten van het leven. In ieders leven is sprake van verslaving tot bepaalde hoogte en ieder mens leert hier naar verloop van tijd op zijn eigen manier mee omgaan. Een onstilbaar verlangen naar informatie en ontwikkeling zal altijd onderdeel van het leven blijven en dus ook verslaving.

Zodra hebzucht doorslaat en deze zich op een niet duurzame wijze ontwikkelt, ofwel eenzijdige niet draagbare zelfverrijking ten koste van zelf en/of anderen, dat deze het label verslaving krijgt. Verslaving komt zogezegd in vele vormen, is dimensionaal en wordt pas daadwerkelijk als verslaving gezien zodra het een kritieke waarde overschrijd.

Een spontane poging om verslaving te definiëren en mijn gedachten te concretiseren, maar neem het vooral met een korrel zout. :')
De huidige Wikipedia definitie van verslaving richt zich op fysieke of mentale afhankelijkheid van een gewoonte of stof en dat er bij het loslaten van een gewoonte of stof ernstige ontwenningsverschijnselen optreden. Afgaand op die definitie is iedereen verslaafd aan water bijvoorbeeld, al is het soms extreem lastig een alles omvattende definitie van een woord te omschrijven en invalshoek zal deze dan waarschijnlijk alsnog kunnen doen veranderen.

Ik ben het er in ieder geval wel mee eens dat het bewuste en onderbewuste niet rigide van elkaar gescheiden staan, wij zijn uiteindelijk zowel ons bewuste als ons onderbewuste zelf.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat je spontane poging best wel goed omschrijft van wat ik van verslaving vind. Laten we het er vooral op houden dat verslaving in vele vormen voorkomt.

Mindless zei:

@Jmths
Dat wat als het onderbewuste wordt genoemd, is dat waar we niet naar kijken. En wanneer we er wel naar kijken, dan zien we dat het helemaal niet onbewust is. Het 'onderbewuste' lijkt zo een soort hallucinatie/vertekening te zijn.

Klik om te vergroten...

Nee op het moment dat we ernaar kijken is het "niet meer" onbewust. Maar toen we er niet naar keken wel. Wat het bijzondere is, is dat ook als we er niet naar kijken, dus als het nog onbewust is en dus nog in ons onderbewuste is, het toch invloed uitoefent.

Mezelf zei:

Nee op het moment dat we ernaar kijken is het "niet meer" onbewust. Maar toen we er niet naar keken wel. Wat het bijzondere is, is dat ook als we er niet naar kijken, dus als het nog onbewust is en dus nog in ons onderbewuste is, het toch invloed uitoefent.

Klik om te vergroten...

Klopt ja, zeer bijzonder to say the least. Maar dan is het (onderbewuste) dus echt een soort droomstaat. Je ziet de dingen niet meer hoe ze zijn, want je kijkt er niet naar.

Alsnog hebben ze invloed op je. Dat dit zo is, is misschien ook de reden dat we überhaupt kunnen (dag)dromen. Leven in onze fantasie door sommige aspecten van onze werkelijkheid geen bewustzijn te geven of anders gezegd: te negeren.

Mezelf zei:

Ik denk zelfs dat instinct en het onderbewuste erg vaak doorelkaar worden gehaald. Misschien zijn ze zelfs (deels) hetzelfde.

Klik om te vergroten...

Dat denk ik ook ja.

Mindless zei:

Klopt ja, zeer bijzonder to say the least. Maar dan is het (onderbewuste) dus echt een soort droomstaat. Je ziet de dingen niet meer hoe ze zijn, want je kijkt er niet naar.

Alsnog hebben ze invloed op je. Dat dit zo is, is misschien ook de reden dat we überhaupt kunnen (dag)dromen. Leven in onze fantasie door sommige aspecten van onze werkelijkheid geen bewustzijn te geven of anders gezegd: te negeren.

Klik om te vergroten...

Ik denk zelfs dat instinct en het onderbewuste erg vaak doorelkaar worden gehaald. Misschien zijn ze zelfs (deels) hetzelfde.

Drugs welke dan ook, zijn de aller, allerbeste leugenaars, die er bestaan.
Want, wat vertellen ze je?
Zij vertellen je, dat niet jij, maar alle anderen verslaafd maakt, of laat zijn.
Zij vertellen ook, dat je " ach, deze ene keer, dat moet toch weleens kunnen..."
En ook zeggen ze dat jij, wanneer je iets gepresteerd hebt, dat jij wel een beloning daarvoor verdient. Deze beloning is dan: extra gebruik.
Ook nog zijn ze in staat, om, wanneer je er gevoelig voor bent, van de ene afhankelijkheid naar de andere te springen.
Lekker haasje over.. .
Ten leste maken ze je wijs, dat het junk worden, of alcoholist, of gamer, gokker, dat het jou nooit gaat overkomen.
Jij bent de sterkste, en je bent beslist geen bleke, snotterende schlemiel, zoals die andere softies.

Ikzelf beschouw verslaving(en) op zich als de duivel.
Bijna altijd sluimert hij, en is het bijna net, alsof hij is verdwenen. Op zoek naar andere zielen.
Maar ooit, soms, door gebeurtenissen, omstandigheden, toeval, (zoals in de supermarkt langs een stapel zwaar bier, van bijzondere merken of zo, en het is zeer warm zonnig weer, dan opent hij één van zijn kattenogen , en kijkt. Voer ik hem dan met slechts één heerlijk schuimend glas gerstenat, of een trek aan een joint Sweet Haze, dan zwaait hij met zijn gevorkte staart, opent nu beide ogen, en is klaarwakker.
En als het dan zover gekomen is, dan is werkelijk een wonder nodig.
Er is dan geen houden meer aan.
De draaikolk weer in, en voordat je het weet zit he in het midden, en de duivel roept:
Ik w i n !!!!