#1
Ik vind mijzelf niet naïef, maar misschien ben ik dan wel onwetend. Ik keur het in geen enkele manier goed wat is gebeurd, maar voor mijn gevoel is iemand wel goed bezig met 4 terugvallen (van éénmalig gebruik per ker) in 1.5 jaar tijd. Wellicht zit de vork dan toch anders in de steel als ik het lees bij jou. Hij moet gewoon nog enorm aan de slag met zijn problematiek. Mede door zijn perfectionisme denk ik dat hij zichzelf kapot maakt. Succesvol eigen kantoor, leuke vriendin, mooi appartement..We praten veel over zijn problemen, maar je weet natuurlijk nooit 100% wat er in iemand omgaat.Absoluut. Ik gebruikte ook niet dagelijk maar ik was mijn hele leven kapot aan het maken. De frequentie van het gebruik is niet zo heel belangrijk. Wat eerder telt is het controleverlies - vaker gebruiken dan je je voor hebt genomem, meer gebruiken dan je van plan was of door gaan tot alles op is, verantwoordelijkheden laten schieten om te kunnen gebruiken, liegen over gebruik. En daar proef ik toch zeker wat van in jouw verhaal over je parrtner.
Ik zou juist zeggen dat een schijnbaar uit de lucht vallende terugval een reden is om dat eens heel goed uit te pluizen. Als jouw partner doorgaat met wat 'ie altijd al deed, zal hij krijgen wat hij altijd kreeg. Hij zal de diepte in moeten over zichzelf. Niet makkelijk maar het is heel erg de moeite waard uiteindelijk. Ik zou willen dat ik 30 jaar geleden gedaan had wat ik vorig jaar moest doen om mijn leven weer terug op de rails te krijgen.
Een terugval komt echt niet uit het niets, maar het kan wel zo voelen voor iedereen. Jouw partner was er, bewust of onbewust, waarschijnlijk al enige tijd mee bezig. Ik heb mij heel lang geschaamd voor de trek en gedachten die ik had, en ik vertelde het ook nooit voordat het te laat was en ik last kreeg van mijn geweten. Knoop maar in je oren dat het allemaal bij verslaving hoort en dat er 0% bij zit om jou iets aan te doen of dat er opzet in het spel is of dat soort (logische) gedachten.
Helaas is het vaak wel nodig dat de verslaafde op de boden van de spreekwoordelijke put belandt voordat er de veranderingen in gang gezet kunnen worden die nodig zijn om de verslaving onder controle te krijgen. En daar hoort ook bij: geen alcohol, complete eerlijkheid, keihard werken om angsten aan te gaan, door levenslang aangeleerde weerstanden heen te breken, en als de verandering dan eenmaal plaats heeft gevonden moet er onderhoud gepleegd worden.
Een heel verhaal. Hopelijk helpt dit een beetje om wat rust te vinden in een lastige tijd.
Voor een verslaafde geldt: doe het niet alleen. En dat gaat ook op voor naasten. Praat erover en vraag hulp.
Absoluut. Ik gebruikte ook niet dagelijk maar ik was mijn hele leven kapot aan het maken. De frequentie van het gebruik is niet zo heel belangrijk. Wat eerder telt is het controleverlies - vaker gebruiken dan je je voor hebt genomem, meer gebruiken dan je van plan was of door gaan tot alles op is, verantwoordelijkheden laten schieten om te kunnen gebruiken, liegen over gebruik. En daar proef ik toch zeker wat van in jouw verhaal over je parrtner.
Ik zou juist zeggen dat een schijnbaar uit de lucht vallende terugval een reden is om dat eens heel goed uit te pluizen. Als jouw partner doorgaat met wat 'ie altijd al deed, zal hij krijgen wat hij altijd kreeg. Hij zal de diepte in moeten over zichzelf. Niet makkelijk maar het is heel erg de moeite waard uiteindelijk. Ik zou willen dat ik 30 jaar geleden gedaan had wat ik vorig jaar moest doen om mijn leven weer terug op de rails te krijgen.
Helaas is het vaak wel nodig dat de verslaafde op de boden van de spreekwoordelijke put belandt voordat er de veranderingen in gang gezet kunnen worden die nodig zijn om de verslaving onder controle te krijgen. En daar hoort ook bij: geen alcohol, complete eerlijkheid, keihard werken om angsten aan te gaan, door levenslang aangeleerde weerstanden heen te breken, en als de verandering dan eenmaal plaats heeft gevonden moet er onderhoud gepleegd worden.Een terugval komt echt niet uit het niets, maar het kan wel zo voelen voor iedereen. Jouw partner was er, bewust of onbewust, waarschijnlijk al enige tijd mee bezig. Ik heb mij heel lang geschaamd voor de trek en gedachten die ik had, en ik vertelde het ook nooit voordat het te laat was en ik last kreeg van mijn geweten. Knoop maar in je oren dat het allemaal bij verslaving hoort en dat er 0% bij zit om jou iets aan te doen of dat er opzet in het spel is of dat soort (logische) gedachten.
Hier ben ik het volledig mee eens. Ik hoop dat ik tegen die tijd nog langs de finish line sta om hem aan te moedigen.
Ik heb trouwens het citeren nog niet helemaal onder de knie, excuses
Helaas is het vaak wel nodig dat de verslaafde op de boden van de spreekwoordelijke put belandt voordat er de veranderingen in gang gezet kunnen worden die nodig zijn om de verslaving onder controle te krijgen. En daar hoort ook bij: geen alcohol, complete eerlijkheid, keihard werken om angsten aan te gaan, door levenslang aangeleerde weerstanden heen te breken, en als de verandering dan eenmaal plaats heeft gevonden moet er onderhoud gepleegd worden.
Helaas is het vaak wel nodig dat de verslaafde op de boden van de spreekwoordelijke put belandt voordat er de veranderingen in gang gezet kunnen worden die nodig zijn om de verslaving onder controle te krijgen. En daar hoort ook bij: geen alcohol, complete eerlijkheid, keihard werken om angsten aan te gaan, door levenslang aangeleerde weerstanden heen te breken, en als de verandering dan eenmaal plaats heeft gevonden moet er onderhoud gepleegd worden.
Een heel verhaal. Hopelijk helpt dit een beetje om wat rust te
