Shshsharon

"Blauweaap zei: Aan jezelf blijven denken en hou je hoofd hoog en geef niet zomaar toe als je het nog een kans wilt geven. Waarom zou hij het niet nog een x doen ? Klik om te vergroten... Dat is een goeie. Je blijft gewoon jezelf telkens zeggen dat het echt echt goed komt, omdat dat hetgene is wat je zo graag wilt. Maar ongelijkwaardig in een relatie staan is misschien nog wel pijnlijker."

"Dank jullie voor de reacties, dat helpt echt al een hoop en geeft mij andere inzichten in onze situatie. We hebben gisteren een moment genomen om samen te praten. Het punt is dat hij vindt dat sporadisch drugsgebruik moet kunnen. Normaal gesproken ben ik het daar mee eens, maar gezien zijn eerdere verslaving weet ik simpelweg niet of dit een verstandige keuze is. Ik wil geen zaken verbieden, maar ik wil me ook niet telkens af moeten vragen of er drugs gebruikt is. De dingen verder hebben we op de rit; een eigen huisje, 2 katten en allebei een steady baan. Ik hecht daar ontzettend veel waarde aan en ik twijfel of ik een zero-policy moet hanteren of dat ik een enkele keer door de vingers moet gaan zien. Neo-Shulginist zei: Ik denk dat het voor jou belangrijk is om verslavingsgedrag los te zien van wie jij bent of hoe jullie relatie in elkaar zit. Klik om te vergroten... Dit vind ik een lastig punt, want de verslaving is afgelopen 4 maanden weggemoffeld waardoor er gelogen is. Vertrouwen is wel een fundamenteel begrip in een relatie natuurlijk. Voorlopig leven we nog een week apart van elkaar. Ik wil dolgraag de situatie aanpakken en samen verder, maar it takes two to tango."

"Bijzonder dat jullie dit topic later nog weer hebben aangehaald. Doordat ik hulp heb gezocht voor mezelf ben ik het forum een beetje verloren. We hebben 2 maanden nog uit elkaar gewoond en toen besloten dat we het voorzichtig weer wilden oppakken, mits hij weer contact opnam met de voormalige kliniek om zijn therapeut weer te benaderen. Dit is ook gebeurd en hij heeft er veel baat bij. Het ging erg goed en tot deze week is hij clean geweest. Vandaag is er opnieuw drugs gebruikt en ik voel me weer een beetje zoals op de dag dat ik dit forum opende. Ik geloof echt dat hij de kracht heeft om hierdoor te vechten maar de vraag is of ik hem daarbij continu wil ondersteunen. Dit vraag ik me af omdat het al zoveel energie heeft gekost. Ik wil graag zekerheid In mijn leven en drugs brengen dat zeker niet met zich mee. Hij is zichzelf kwijt de laatste week/weken. Demotie op werk, minder sociale contacten door Corona etc. En zelf is dit natuurlijk wel weer een klap in mijn gezicht. Maar hij is mijn soulmate. We zijn twee handen op één buik en al samen sinds we 16 zijn, dus we hebben samen mijlpalen meegemaakt en onze levens zijn erg verworven. Ik ben erg empatisch en doe ontzettend veel voor de ander als ik zoveel van iemand houd. Ik ben er nog niet uit wat ik wil doen nu. Maar dit is hoe het gaat."

"Afgelopen week is er voor de tweede keer binnen korte tijd drugs genomen, opnieuw. We hebben een lang gesprek gehad ‘s avonds en tranen met tuiten gehuild. Gisterochtend geprobeerd om samen te praten en eruit te komen. Ik had enorme twijfels, ik zie het plaatje steeds somberder in en wil zo graag hem gelopen dat het beter kan worden. gisteravond kwam ik thuis van werk en ondanks de belofte dat de wiet werd weggegooid zag ik hem onder invloed in huis. Toen brak ik. Ik ben met hem gaan zitten en heb gezegd dat ik niet meer verder kan met hem zo en dat we er een punt achter moeten zetten. ik heb hem nog nooit zo kapot zien gaan en mijn hart huilt. We zijn er allebei kapot van. We waren altijd heb koppel dat alles aan kon en nu heb ik het verbroken. het is nu ‘s ochtends na die avond en ik heb erg grote spijtgevoelens. Had ik hem meer input moeten geven? Heb ik teveel ruimte ingenomen? Ik ben er misselijk van. Er staat zo een grote onzekerheid voor me te wachten na 10 jaar samen... Ik hoop dat jullie iets kunnen zeggen of wijsheid kunnen delen."

"Hi Allen, Even moet ik van me af schrijven, want ik voel me soms best alleen als naaste van een verslaafde partner. Heel vaak gaat het goed, maar soms zit ik echt in een dal. In het kort: ik leef samen met mijn man en we zijn 13 jaar samen. Ik weet nu 7 jaar dat hij verslaafd is, hij is begin 2017 een maand in een kliniek geweest en destijds 2 jaar clean geweest. Daarna grote periodes af en aan met terugvallen, leugens en neerwaartse spiralen, tot 2021/2022. Omdat het zo goed ging, durfde ik met hem een huis te kopen, wat we vorig jaar hebben gedaan. Nu heeft hij eens in de 2 a 3 maanden weer een terugval, die hij soms ook aankondigt zodat hij eerlijk richting mij is. Ergens had ik dit ook wel verwacht, maar ik hou ontzettend veel van hem waardoor ik het allemaal aandurfde en zijn mindere kant durfde te aanvaarden. Ik vind de terugvallen wel erg moeilijk om te accepteren, uiteraard omdat ik altijd bang ben dat hij verder terugvalt en compleet weer gaat gebruiken. Hij is immers verslaafd! Onze gesprekken zijn inmiddels hierover best beladen geworden, het voelt altijd alsof we in herhaling vallen en dezelfde dingen zeggen. Ik vind het niet OK en hij vindt dat eens in die tijd moet kunnen. Voor 2017 deden we drugs ook regelmatig samen, maar ik weet niet of ik dat ooit nog zal durven uit schuldgevoel. Uiteraard mis ik de tijd dat we dit zelf eens per kwartaal deden. Al met al vindt hij dat hij casual moet kunnen gebruiken maar zoals jullie misschien begrijpen gaan bij mij dan alle alarmbellen af. Hoe zouden jullie reageren? Stel ik te harde eisen en vinden jullie dat hij een punt heeft? Graag hoor ik andere meningen, aangezien niemand in mijn directe omgeving zou kunnen begrijpen hoe ik me voel."

"OtherShore zei: Gecontroleerd gebruik na een periode van ongecontroleerd gebruik (verslaving dus) is lastig – sommige mensen zouden zeggen, onmogelijk. Het zou me dus niets verbazen als jouw partner vaker gebruikt dan hij toegeeft. Het klinkt een beetje alsof je zijn gebruik de afgelopen tijd min of meer getolereerd hebt, klopt dat? Klik om te vergroten... Ja dat klopt ook. In 2019 stond ik op het punt om bij hem weg te gaan en dat voelde wel als rock bottom, omdat het gebruik bijna dagelijks was. Dat is inderdaad nu niet aan de orde, eens per 2 a 3 maanden vind ik ook eigenlijk niet kunnen en maakt mij zenuwachtig, maar mijn partner heeft daar echt een andere kijk op en dat maakt het ook zo lastig. En om nou te zeggen dat ik daarom bij hem weg zou gaan voelt ‘t groot’ om het maar even zo te zeggen en natuurlijk voelt hij dat ook aan dat ik dat zo denk. Dus dat maakt het tezamen dat het voor mij wat voelt alsof ik vast zit."

"Damius zei: Just curious: aan welke drugs is hij verslaafd? Klik om te vergroten... Speed, blowen is wel verleden tijd en dit was vroeger ook dagelijks. Hier heeft hij geen terugvallen mee gehad, vrnl speed"

"dupont zei: Goed dat je grenzen stelt. Gecontroleerd gebruik kan misschien wel voor een tijdje, maar het gaat een keer goed mis, daar kun je op rekenen. Uiteindelijk zul je de voors en tegens af moeten wegen en voor jezelf bepalen wat voor jou het zwaarst weegt en daar iets passends bij verzinnen. Ik acht de kans trouwens groot dat gebruik door jouw man wordt verzwegen of geminimaliseerd en dat je op meer of mindere wijze aan het lijntje gehouden wordt, dat hoort namelijk bij verslaving. Ik raad je aan om eens met lotgenoten te praten. Daar zijn meetings voor (net als voor verslaafden zelf). Dit kan bij Nar-Anon (van NA, voor alle middelenverslavingen) via https://www.naranon.nl/ en/of Co-Anon (van CA, met focus op Cocaine maar andere middelenverslavingen zijn ook welkom) via https://co-anon.org/netherlands/ Sterkte. Privébericht mag altijd 👍. Klik om te vergroten... Dankjewel voor je bericht, waardeer ik! En ook dank voor de link. Deze kende ik nog niet en ga dit nakijken."

"Als eerste: super goed dat je hierover praat! Het heeft me jaren gekost om me hierover te durven uiten als partner van een verslaafde en zo kan je idd je hart even luchten. Zeker als je omgeving hier geen snars vanaf weet is een forum als dit extra fijn. Een verslaafde partner is ontzettend zwaar en eerlijk: dat gaat niet veranderen de komende jaren. Je zult je altijd afvragen of er een terugval is geweest en wanneer de volgende is. Lange periodes van clean zijn kunnen ieder moment onderbroken worden door een impulsieve keuze door de verslaafde. Je eigen gevoel hierin volgen is heel belangrijk. Dat hij zelf er telkens mee aan de slag gaat is een goed teken. Hij probeert het iedere keer en waarschijnlijk zit er ook een schaamte richting jou. Mijn verslaafde partner heeft na 5 jaar me durven vertellen dat hij echt een probleem had (we woonden niet samen toen nog). Het is als verslaafde ontzettend lastig om jezelf telkens te herpakken, dat herken ik hier namelijk ook. Ook voor jezelf is dit lastig want zo’n terugval voelt soms als 5 stappen achteruit. Mijn partner ging van dagelijks blowen, roken en wekelijks alcohol en speedgebruik in de loop van de jaren naar af en toe een paar drankjes in het weekend. Voor de rest is hij met alles gestopt, maar een enkele keer laat hij zich toch weer verleiden door drugsgebruik met vrienden die dit ook allemaal doen. Ik vind dat ontzettend lastig en ik uit dat ook, maar ik probeer het ook in perspectief te zien, hoe moeilijk dat soms ik. Voel ook goed bij jezelf of je tevreden bent met hoe het nu gaat, of dat je continu in een loop zit waar je eigenlijk uit wilt. Want als jij ook met een enkele keer gebruik niet kan leven dan moet je een grens trekken. Uiteindelijk bepaal je zelf wat voor gedrag je wel of niet accepteert van je partner. Ik heb ervoor gekozen bij mijn partner te blijven en hem te steunen. We zijn nu 13 jaar samen en ik ben dankbaar voor de weg die we samen hebben afgelegd. Maar makkelijk is het nooit"