C900

"Ulixes zei: Helaas zat ik tijdens het hoogtepunt van mijn verslaving ook vaak een paar meter van mijn partner in een andere kamer stiekem te snuiven. Ondanks dat ik het echt niet wilde was de drang zo groot. Ik hoop dat jouw partner de hulp krijgt die hij nodig heeft. Weet dat het in elk geval niet aan jou ligt. Klik om te vergroten... Erg om te horen. Het raakt mij vooral omdat dit de eerste keer is. Hij is weer 6 maanden clean gebleven en nu is het weer zo kort achter elkaar raak. En dan nu ook nog een paar meter verderop, is voorheen nooit gebeurd. Dankjewel voor de bemoedigende woorden in elk geval"

"OtherShore zei: Toch een beetje een andere visie van mijn kant, want schuld- en schaamtegevoelens zijn voor mij ook een belangrijke reden om weer te gaan gebruiken of door te gaan met gebruik. Na een terugval voel ik me eigenlijk precies zoals @LucidLucy maar ik haal daar geen kracht uit. Ik voel me ook verslagen, maar vanuit die verslagenheid ga ik alleen maar meer gebruiken. Ik stop pas als ik toch een soort positiviteit vind ik mezelf en/of mijn omgeving. Pas dan wordt ik weer constructief. Ik zou dus willen waarschuwen voor al te hoge verwachtingen ten aanzien van je partner @C900 want die hoge verwachtingen leiden weer tot een diepe teleurstelling als het mis gaat en ik vraag me af of die teleurstelling iets positiefs bijdraagt aan de situatie. Jouw partner wil jou waarschijnlijk helemaal niet teleurstellen, dus dat kan ook weer een reden zijn om te gaan liegen als het mis gaat. Terugvallen horen er een beetje bij. Dus ze gaan misschien nog wel vaker gebeuren. De vraag is hoe je daar het beste mee om kan gaan. En dat is het toch belangrijk om ergens iets positiefs te vinden in de situatie, bijvoorbeeld “We hebben als koppel iets geleerd over hoe we dit soort situaties in de toekomst kunnen voorkomen”. Klik om te vergroten... daar heb je ook helemaal gelijk in. Negativiteit voegt niks toe aan een terugval. Wel was ik 4 dagen geleden bij zijn terugval meer begripvol dan ooit. Ik heb hem huilend in mijn armen vastgehouden en gezegd dat hij zich nergens voor hoeft te schamen. We hebben echt uren gepraat. Juist dat gaf ons beiden zo’n goed gevoel. Ik zou niet weten hoe ik iemand anders nog kan steunen op zulke momenten. Teleurstelling die je dan voelt als je partner 2 meter verderop gebruikt is misschien niet bevorderlijk voor een situatie als vannacht, maar ook niet onterecht. Toen hij mij kwam knuffelen voordat ik naar bed ging had ik al een vreemd onderbuik gevoel. Ik vroeg hem nog of hij drugs uit de auto had gepakt. Het feit dat ik het al aanvoelde en hij eigenlijk open kaart kon spelen maakt het gewoon pijnlijk. Dat gelieg is doodvermoeiend. Misschien kan ik mij niet goed genoeg verplaatsen, maar waarom niet eerlijk zijn als ik het je vraag. Een terugval had dan voorkomen kunnen worden."

"LucidLucy zei: Als ik naar mijn eigen terugvallen kijk, moest ik wederom op een bepaalde manier verslagen worden. Dit betekent overigens niet dat ik nog een diepere rock-bottom moest bereiken ofzo. Integendeel, de terugvallen waren echt niet tof, maar persoonlijk liet ik het niet zover komen als de periode voordat ik naar de kliniek ging in Zuid Afrika. Wat voor mij vaak wel die 'verslagenheid' voorstelde, is als mijn omgeving erachter kwam. Dan voelde ik me zo beschaamd en mislukt. Dat het wéér mis was gegaan. En dit gaf mij voldoende motivatie om de juiste dingen te doen zodat weer stoppen lukte. Daarbij moet ik wel zeggen. Ik was en ben actief NA/CA lid. En wat mij ook hielp is dat ik in die groep dan eerlijk bekende dat ik een terugval had gehad. Dat deed ik op elke meeting voor een week lang, zodat ik wel écht stilstond bij de terugval en die serieus nam. Die schuld en schaamte was niet fijn, maar door eerlijk te zijn, ook op de groepen, kreeg ik wèl de steun die ik nodig had. Héél erg vervelend voor jou nu wel, deze situatie. Voor de NAR-ANON hoef je je niet in te schrijven ofzo voor zover ik weet. Uit mijn hoofd is er dinsdag en vrijdag een online meeting. Op woensdag is er een fysieke meeting in Den Haag en op donderdagavond, vanavond dus, is er een specifieke meeting voor nieuwkomers. Ik vermoed dat je daar wat meer info krijgt dan op de 'gewone' meetings als je nieuw bent bij de meetings. Ik zou je dus zeker aanbevelen anders vanavond eens aan te haken via Zoom. Op de website kan je ook telefoonnummers vinden en even appen of bellen van tevoren als je dat graag hebt. Heel veel sterkte en succes! Nar-Anon Familiegroepen www.naranon.nl Klik om te vergroten... Ontzettend bedankt voor je reactie! Helaas kan ik vanavond niet, maar ik wil zeker weten volgende week donderdag online gaan aansluiten"

"OtherShore zei: Ah okay, ja dat klinkt idd heel begripvol. Jij zit zeker niet fout in deze situatie en ik snap jouw teleurstelling volkomen. Ik denk alleen dat zijn verlangen om teleurstelling te voorkomen ook een reden kan zijn om te liegen. Schaamte dus. Maar soms ook het verlangen om te gebruiken (dat het even wint van het verlangen om niet te gebruiken). Dat verlangen om te gebruiken hou je ergens altijd wel als je verslaafd bent geweest, zelfs als het je leven kapot heeft gemaakt. Klik om te vergroten... Vind ik zo lastig om te begrijpen. Al kan ik mij bij de schaamte iets voorstellen, maar erachter komen doe ik toch. Al is het de dag erna. Hij is nog nooit kunnen wegkomen met een terugval. Juist dan heb ik hoop dat hij het verschil kan gaan maken. Aangeven dat je zwak bent, behoefte hebt. Snap ook dat zoiets niet werkt bij de eerste keer, maar dit is inmiddels de 7e terugval. Als je niet één keer anders handelt, dan zul je altijd verslaafd blijven voor mijn gevoel. Iedere keer toevoegen aan de drang zal je niet vooruit helpen. Mja, misschien sta je er ook te nuchter in als niet-verslaafde. Alle logica verdwijnt immers als je verslaafd bent"

"OtherShore zei: 7 terugvallen is wel veel ja @C900 dan is er misschien meer aan de hand. Of de motivatie is er niet of hij heeft niet de juiste gereedschappen in zijn rugzakje om een terugval te voorkomen. Hierboven schreef je dat jouw partner sessies had met een psycholoog. Ging het hier specifiek om verslavingszorg? Niet iedere psycholoog is namelijk gespecialiseerd in verslaving. Klik om te vergroten... Ja! Dit is een psycholoog gespecialiseerd in verslavingen. Zijn ook al regelmatig samen gegaan. Op dit moment begin ik te twijfelen of de wil er inderdaad is. Daar was ik altijd sterk van overtuigd aangezien hij zichzelf altijd herpakte. De vorige keer was hij 8 maanden clean, en nu zat er 5.5 maand tussen. Er zijn misschien mensen die er meer hebben, maar ik weet het niet meer. De 7 terugvallen zijn over een tijdsbestek van twee jaar. Geen idee of dat veel is of niet"

"Damius zei: Was hij (nog) onder invloed toen jullie uren dat goede gesprek hadden - wat jullie beiden een goed gevoel gaf - rondom zijn terugval? Overigens: geen enkele reden om dingen te schrijven als ‘misschien kan ik mij niet goed genoeg verplaatsen’. Diep respect voor hoe jij je aan het verdiepen bent en al je betrokkenheid bij het helpen van het overwinnen van zijn verslaving. Klik om te vergroten... Vind jullie reacties zo lief, dankjulliewel daarvoor. Word er weer emotioneel van. Het gesprek hebben we gevoerd toen hij helemaal nuchter was."

"LucidLucy zei: Misschien moet ik even wat context geven. Ik heb veel meer dan 7 terugvallen gehad. En op een gegeven moment wordt een terugval een beetje 'normaal'. Een fellow vertelde mij ooit ook dat je een terugval wel serieus moet nemen. Het kan niet zo zijn dat een terugval zo normaal wordt, als naar de bakker gaan. Ik heb dit daarom denk ik ook zo toegepast zodat ik echt even door het slijk ging. Want dat dwingt mij op mijn knieën en brengt me nederigheid toe. Zodat ik even inzie, dat mijn manier niet werkt en ik naar anderen zal moeten luisteren om er beter uit te komen. Het is eigenlijk het kutgevoel dat mij klein laat voelen. Maar ik put daar geen kracht uit. Het zet me enkel in beweging en laat me (voor de verdomde zoveelste keer) inzien, dat ik het anders wil. De kacht put ik uit de fellows om me heen die me ondanks die talloze terugvallen, blijven steunen. Èn niet te vergeten, door erover te praten met mijn sponsor en die die negatieve gevoelens weer weet om te draaien zodat ik daar kracht uit haal. Mijn lijfspreuk bij een terugval is dan ook geworden: "Waarom ik ben teruggevallen is heel erg simpel. Ik ben verslaafd. Ik ben verslaafd en ben simpelweg nog niet ver genoeg hersteld om weerstand te bieden tegen die verslaving en op een gezonde manier met het leven om te gaan" (Bijvoorbeeld hoge werkdruk, waar ook ik mee te maken heb. Het is nu, na veel herstel alleen geen reden meer om te gaan gebruiken.) Bij een eerste paar terugvallen heeft het inderdaad geen zin om jezelf nodeloos af te straffen. Dus goed dat je hier even op inhaakt. Soms vergeet ik nog weleens de context waarom ik op die manier mijn terugvallen aanpak. 🙏 Precies hoe de vork bij mij ook in de steek zit aan de kant van de verslaafde. Persoonlijk denk ik dat je daar het beste van tevoren afspraken over kan maken om een realistische grens te geven aan de verslaving. Maar daar kunnen ze je bij de NAR-ANON ongetwijfeld beter mee helpen. (Overigens mag je bij elke meeting aanhaken hoor. Je hoeft niet per se te beginnen bij de nieuwkomers meeting. Je bent op elke meeting welkom.) Dit is wel ontzettend lastig. Tenminste, ik vind dit ontzettend lastig. Maar het is inderdaad wèl de gezonde weg om het aan te pakken. Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results. Dit is waarom het voor mij zo belangrijk is mezelf open te stellen voor suggesties van anderen. Ik hoop dat jouw vriend dit binnenkort ook in mag zien. Maar de pijnlijke waarheid is wel dat jij hier geen controle over hebt. En dat is verschrikkelijk lastig... Ik hoop van harte dat jullie hier samen uit komen! ❤️ (Overigens veel respect voor hoe je hiermee omgaat. Info probeert in te winnen en op een goede manier probeert te handelen!) Klik om te vergroten... Ontzettend bedankt voor je openheid en uitgebreide reactie. Ik wil volgende week dinsdag eigenlijk meteen aansluiten bij een online meeting. Ik merk dat ik hem heel graag wil steunen, maar voor mijn gevoel heb ik zelf ook zwakke momenten. Op dit moment blijf ik maar verwijten naar hem maken.. denk dat ik er goed aan doe als ik even kalmeer en we op een ander moment gaan praten. Hij staat ook altijd open voor gesprekken en mijn kijk op de situatie, maar hij doet er dan niet echt iets mee. Hij moet gewoon mij gaan inschakelen als hij drang krijgt, dat is de enige manier om die cirkel te doorbreken. Als hij dat nog niet doet na ontelbare gesprekken en het feit dat ik een paar meter verderop ben, dan zit hij diep in de shit. Hij kan alleen zichzelf helpen. Steun heeft hij genoeg, zelfs van mijn eigen ouders terwijl ik op 22-jarige leeftijd van zijn verslaving te horen kreeg. Ergens houdt die steun ook op natuurlijk.. ik weet alleen niet hoe en wanneer"

"dupont zei: dupont zei: Absoluut. Ik gebruikte ook niet dagelijk maar ik was mijn hele leven kapot aan het maken. De frequentie van het gebruik is niet zo heel belangrijk. Wat eerder telt is het controleverlies - vaker gebruiken dan je je voor hebt genomem, meer gebruiken dan je van plan was of door gaan tot alles op is, verantwoordelijkheden laten schieten om te kunnen gebruiken, liegen over gebruik. En daar proef ik toch zeker wat van in jouw verhaal over je parrtner. Ik zou juist zeggen dat een schijnbaar uit de lucht vallende terugval een reden is om dat eens heel goed uit te pluizen. Als jouw partner doorgaat met wat 'ie altijd al deed, zal hij krijgen wat hij altijd kreeg. Hij zal de diepte in moeten over zichzelf. Niet makkelijk maar het is heel erg de moeite waard uiteindelijk. Ik zou willen dat ik 30 jaar geleden gedaan had wat ik vorig jaar moest doen om mijn leven weer terug op de rails te krijgen. Een terugval komt echt niet uit het niets, maar het kan wel zo voelen voor iedereen. Jouw partner was er, bewust of onbewust, waarschijnlijk al enige tijd mee bezig. Ik heb mij heel lang geschaamd voor de trek en gedachten die ik had, en ik vertelde het ook nooit voordat het te laat was en ik last kreeg van mijn geweten. Knoop maar in je oren dat het allemaal bij verslaving hoort en dat er 0% bij zit om jou iets aan te doen of dat er opzet in het spel is of dat soort (logische) gedachten. Helaas is het vaak wel nodig dat de verslaafde op de boden van de spreekwoordelijke put belandt voordat er de veranderingen in gang gezet kunnen worden die nodig zijn om de verslaving onder controle te krijgen. En daar hoort ook bij: geen alcohol, complete eerlijkheid, keihard werken om angsten aan te gaan, door levenslang aangeleerde weerstanden heen te breken, en als de verandering dan eenmaal plaats heeft gevonden moet er onderhoud gepleegd worden. Een heel verhaal. Hopelijk helpt dit een beetje om wat rust te vinden in een lastige tijd. Voor een verslaafde geldt: doe het niet alleen. En dat gaat ook op voor naasten. Praat erover en vraag hulp. Klik om te vergroten... Absoluut. Ik gebruikte ook niet dagelijk maar ik was mijn hele leven kapot aan het maken. De frequentie van het gebruik is niet zo heel belangrijk. Wat eerder telt is het controleverlies - vaker gebruiken dan je je voor hebt genomem, meer gebruiken dan je van plan was of door gaan tot alles op is, verantwoordelijkheden laten schieten om te kunnen gebruiken, liegen over gebruik. En daar proef ik toch zeker wat van in jouw verhaal over je parrtner. Klik om te vergroten... Ik vind mijzelf niet naïef, maar misschien ben ik dan wel onwetend. Ik keur het in geen enkele manier goed wat is gebeurd, maar voor mijn gevoel is iemand wel goed bezig met 4 terugvallen (van éénmalig gebruik per ker) in 1.5 jaar tijd. Wellicht zit de vork dan toch anders in de steel als ik het lees bij jou. Hij moet gewoon nog enorm aan de slag met zijn problematiek. Mede door zijn perfectionisme denk ik dat hij zichzelf kapot maakt. Succesvol eigen kantoor, leuke vriendin, mooi appartement..We praten veel over zijn problemen, maar je weet natuurlijk nooit 100% wat er in iemand omgaat. Ik zou juist zeggen dat een schijnbaar uit de lucht vallende terugval een reden is om dat eens heel goed uit te pluizen. Als jouw partner doorgaat met wat 'ie altijd al deed, zal hij krijgen wat hij altijd kreeg. Hij zal de diepte in moeten over zichzelf. Niet makkelijk maar het is heel erg de moeite waard uiteindelijk. Ik zou willen dat ik 30 jaar geleden gedaan had wat ik vorig jaar moest doen om mijn leven weer terug op de rails te krijgen. dupont zei: Een terugval komt echt niet uit het niets, maar het kan wel zo voelen voor iedereen. Jouw partner was er, bewust of onbewust, waarschijnlijk al enige tijd mee bezig. Ik heb mij heel lang geschaamd voor de trek en gedachten die ik had, en ik vertelde het ook nooit voordat het te laat was en ik last kreeg van mijn geweten. Knoop maar in je oren dat het allemaal bij verslaving hoort en dat er 0% bij zit om jou iets aan te doen of dat er opzet in het spel is of dat soort (logische) gedachten. Klik om te vergroten... Helaas is het vaak wel nodig dat de verslaafde op de boden van de spreekwoordelijke put belandt voordat er de veranderingen in gang gezet kunnen worden die nodig zijn om de verslaving onder controle te krijgen. En daar hoort ook bij: geen alcohol, complete eerlijkheid, keihard werken om angsten aan te gaan, door levenslang aangeleerde weerstanden heen te breken, en als de verandering dan eenmaal plaats heeft gevonden moet er onderhoud gepleegd worden. Hier ben ik het volledig mee eens. Ik hoop dat ik tegen die tijd nog langs de finish line sta om hem aan te moedigen. Ik heb trouwens het citeren nog niet helemaal onder de knie, excuses Helaas is het vaak wel nodig dat de verslaafde op de boden van de spreekwoordelijke put belandt voordat er de veranderingen in gang gezet kunnen worden die nodig zijn om de verslaving onder controle te krijgen. En daar hoort ook bij: geen alcohol, complete eerlijkheid, keihard werken om angsten aan te gaan, door levenslang aangeleerde weerstanden heen te breken, en als de verandering dan eenmaal plaats heeft gevonden moet er onderhoud gepleegd worden. dupont zei: Helaas is het vaak wel nodig dat de verslaafde op de boden van de spreekwoordelijke put belandt voordat er de veranderingen in gang gezet kunnen worden die nodig zijn om de verslaving onder controle te krijgen. En daar hoort ook bij: geen alcohol, complete eerlijkheid, keihard werken om angsten aan te gaan, door levenslang aangeleerde weerstanden heen te breken, en als de verandering dan eenmaal plaats heeft gevonden moet er onderhoud gepleegd worden. Een heel verhaal. Hopelijk helpt dit een beetje om wat rust te Klik om te vergroten..."

"N3K0 zei: Dankjewel voor je verdere uitleg🙏🏻 En idd je zal nooit voelen/ervaren hoe het is om met een verslaving/gebruik omte gaan als je dat zelf niet hebt meegemaakt. Weet wel dat dit niet jou probleem is. Het is zijn probleem. Jij kan dit niet oplossen. Jij kan hem niet veranderen als dat alleen hijzelf dat kan. Hij is een volwassen man en verantwoordelijk voor hemzelf. Maar dat weet je vast al wel. Belangrijk is, is dat jij goed bij jouzelf blijft. En kiest/doet wat het best is voor jou. Voor in het hier en nu. En niet later. Later bestaat niet. Heel veel succes. 🙏🏻 Klik om te vergroten... Dankjewel voor je lieve woorden. Ik besef (mede door mijn vak als verpleegkundige) als geen ander dat iemand zelf moet willen en het zélf moet doen. Hij heeft een ontzettend groot sociaal vangnet, maar dan moet hij er wel gebruik van gaan maken op de momenten dat hij het verschil kan maken. Ondanks dat ik nu vooral heel verdrietig ben, heb ik wel nog de hoop dat hij kán veranderen, gezien de 8 maanden clean en het feit dat hij zelf nog steeds zo graag wil. Ik ben zelf van mening dat dit een proces is voor de rest van je leven en dus ook de rest van je leven hulp nodig hebt. Al is dit maar een keer per maand naar de psycholoog gaan. Hoe kijken jullie hier tegenaan?"