Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsVerslaafde partner

Verslaafde partner

47 antwoorden
10 weergaven
18-5-2026
C
C900Lid
01-01-2024, 00:00
#1
OtherShore zei:
Ah okay, ja dat klinkt idd heel begripvol. Jij zit zeker niet fout in deze situatie en ik snap jouw teleurstelling volkomen. Ik denk alleen dat zijn verlangen om teleurstelling te voorkomen ook een reden kan zijn om te liegen.


Schaamte dus. Maar soms ook het verlangen om te gebruiken (dat het even wint van het verlangen om niet te gebruiken). Dat verlangen om te gebruiken hou je ergens altijd wel als je verslaafd bent geweest, zelfs als het je leven kapot heeft gemaakt.
Klik om te vergroten...
Vind ik zo lastig om te begrijpen. Al kan ik mij bij de schaamte iets voorstellen, maar erachter komen doe ik toch. Al is het de dag erna. Hij is nog nooit kunnen wegkomen met een terugval. Juist dan heb ik hoop dat hij het verschil kan gaan maken. Aangeven dat je zwak bent, behoefte hebt. Snap ook dat zoiets niet werkt bij de eerste keer, maar dit is inmiddels de 7e terugval. Als je niet één keer anders handelt, dan zul je altijd verslaafd blijven voor mijn gevoel. Iedere keer toevoegen aan de drang zal je niet vooruit helpen. Mja, misschien sta je er ook te nuchter in als niet-verslaafde. Alle logica verdwijnt immers als je verslaafd bent
O
OtherShoreLid
01-01-2024, 00:00
#2
7 terugvallen is wel veel ja @C900 dan is er misschien meer aan de hand. Of de motivatie is er niet of hij heeft niet de juiste gereedschappen in zijn rugzakje om een terugval te voorkomen.

Hierboven schreef je dat jouw partner sessies had met een psycholoog. Ging het hier specifiek om verslavingszorg? Niet iedere psycholoog is namelijk gespecialiseerd in verslaving.
D
DamiusLid
01-01-2024, 00:00
#3
C900 zei:
daar heb je ook helemaal gelijk in. Negativiteit voegt niks toe aan een terugval. Wel was ik 4 dagen geleden bij zijn terugval meer begripvol dan ooit. Ik heb hem huilend in mijn armen vastgehouden en gezegd dat hij zich nergens voor hoeft te schamen. We hebben echt uren gepraat. Juist dat gaf ons beiden zo’n goed gevoel. Ik zou niet weten hoe ik iemand anders nog kan steunen op zulke momenten. Teleurstelling die je dan voelt als je partner 2 meter verderop gebruikt is misschien niet bevorderlijk voor een situatie als vannacht, maar ook niet onterecht.
Toen hij mij kwam knuffelen voordat ik naar bed ging had ik al een vreemd onderbuik gevoel. Ik vroeg hem nog of hij drugs uit de auto had gepakt. Het feit dat ik het al aanvoelde en hij eigenlijk open kaart kon spelen maakt het gewoon pijnlijk. Dat gelieg is doodvermoeiend. Misschien kan ik mij niet goed genoeg verplaatsen, maar waarom niet eerlijk zijn als ik het je vraag. Een terugval had dan voorkomen kunnen worden.
Klik om te vergroten...
Was hij (nog) onder invloed toen jullie uren dat goede gesprek hadden - wat jullie beiden een goed gevoel gaf - rondom zijn terugval?
Overigens: geen enkele reden om dingen te schrijven als ‘misschien kan ik mij niet goed genoeg verplaatsen’. Diep respect voor hoe jij je aan het verdiepen bent en al je betrokkenheid bij het helpen van het overwinnen van zijn verslaving.
L
LucidLucyLid
01-01-2024, 00:00
#4
OtherShore zei:
Toch een beetje een andere visie van mijn kant, want schuld- en schaamtegevoelens zijn voor mij ook een belangrijke reden om weer te gaan gebruiken of door te gaan met gebruik.

Na een terugval voel ik me eigenlijk precies zoals @LucidLucy maar ik haal daar geen kracht uit. Ik voel me ook verslagen, maar vanuit die verslagenheid ga ik alleen maar meer gebruiken. Ik stop pas als ik toch een soort positiviteit vind ik mezelf en/of mijn omgeving. Pas dan wordt ik weer constructief.
Klik om te vergroten...
Misschien moet ik even wat context geven. Ik heb veel meer dan 7 terugvallen gehad. En op een gegeven moment wordt een terugval een beetje 'normaal'.

Een fellow vertelde mij ooit ook dat je een terugval wel serieus moet nemen. Het kan niet zo zijn dat een terugval zo normaal wordt, als naar de bakker gaan.

Ik heb dit daarom denk ik ook zo toegepast zodat ik echt even door het slijk ging. Want dat dwingt mij op mijn knieën en brengt me nederigheid toe. Zodat ik even inzie, dat mijn manier niet werkt en ik naar anderen zal moeten luisteren om er beter uit te komen.

Het is eigenlijk het kutgevoel dat mij klein laat voelen. Maar ik put daar geen kracht uit. Het zet me enkel in beweging en laat me (voor de verdomde zoveelste keer) inzien, dat ik het anders wil.

De kacht put ik uit de fellows om me heen die me ondanks die talloze terugvallen, blijven steunen.
Èn niet te vergeten, door erover te praten met mijn sponsor en die die negatieve gevoelens weer weet om te draaien zodat ik daar kracht uit haal.

Mijn lijfspreuk bij een terugval is dan ook geworden: "Waarom ik ben teruggevallen is heel erg simpel. Ik ben verslaafd. Ik ben verslaafd en ben simpelweg nog niet ver genoeg hersteld om weerstand te bieden tegen die verslaving en op een gezonde manier met het leven om te gaan"

(Bijvoorbeeld hoge werkdruk, waar ook ik mee te maken heb. Het is nu, na veel herstel alleen geen reden meer om te gaan gebruiken.)

Bij een eerste paar terugvallen heeft het inderdaad geen zin om jezelf nodeloos af te straffen. Dus goed dat je hier even op inhaakt. Soms vergeet ik nog weleens de context waarom ik op die manier mijn terugvallen aanpak.


OtherShore zei:
Ik zou dus willen waarschuwen voor al te hoge verwachtingen ten aanzien van je partner @C900 want die hoge verwachtingen leiden weer tot een diepe teleurstelling als het mis gaat en ik vraag me af of die teleurstelling iets positiefs bijdraagt aan de situatie. Jouw partner wil jou waarschijnlijk helemaal niet teleurstellen, dus dat kan ook weer een reden zijn om te gaan liegen als het mis gaat.
Klik om te vergroten...

🙏
Precies hoe de vork bij mij ook in de steek zit aan de kant van de verslaafde.

OtherShore zei:
Terugvallen horen er een beetje bij. Dus ze gaan misschien nog wel vaker gebeuren. De vraag is hoe je daar het beste mee om kan gaan. En dat is het toch belangrijk om ergens iets positiefs te vinden in de situatie, bijvoorbeeld “We hebben als koppel iets geleerd over hoe we dit soort situaties in de toekomst kunnen voorkomen”.
Klik om te vergroten...

Persoonlijk denk ik dat je daar het beste van tevoren afspraken over kan maken om een realistische grens te geven aan de verslaving.
Maar daar kunnen ze je bij de NAR-ANON ongetwijfeld beter mee helpen.

(Overigens mag je bij elke meeting aanhaken hoor. Je hoeft niet per se te beginnen bij de nieuwkomers meeting. Je bent op elke meeting welkom.)

C900 zei:
Juist dan heb ik hoop dat hij het verschil kan gaan maken. Aangeven dat je zwak bent, behoefte hebt.
Klik om te vergroten...
Dit is wel ontzettend lastig. Tenminste, ik vind dit ontzettend lastig. Maar het is inderdaad wèl de gezonde weg om het aan te pakken.

C900 zei:
Snap ook dat zoiets niet werkt bij de eerste keer, maar dit is inmiddels de 7e terugval. Als je niet één keer anders handelt, dan zul je altijd verslaafd blijven voor mijn gevoel.
Klik om te vergroten...

Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

Dit is waarom het voor mij zo belangrijk is mezelf open te stellen voor suggesties van anderen. Ik hoop dat jouw vriend dit binnenkort ook in mag zien.

Maar de pijnlijke waarheid is wel dat jij hier geen controle over hebt. En dat is verschrikkelijk lastig...

Ik hoop van harte dat jullie hier samen uit komen! ❤️

(Overigens veel respect voor hoe je hiermee omgaat. Info probeert in te winnen en op een goede manier probeert te handelen!)
C
C900Lid
01-01-2024, 00:00
#5
OtherShore zei:
7 terugvallen is wel veel ja @C900 dan is er misschien meer aan de hand. Of de motivatie is er niet of hij heeft niet de juiste gereedschappen in zijn rugzakje om een terugval te voorkomen.

Hierboven schreef je dat jouw partner sessies had met een psycholoog. Ging het hier specifiek om verslavingszorg? Niet iedere psycholoog is namelijk gespecialiseerd in verslaving.
Klik om te vergroten...
Ja! Dit is een psycholoog gespecialiseerd in verslavingen. Zijn ook al regelmatig samen gegaan. Op dit moment begin ik te twijfelen of de wil er inderdaad is. Daar was ik altijd sterk van overtuigd aangezien hij zichzelf altijd herpakte. De vorige keer was hij 8 maanden clean, en nu zat er 5.5 maand tussen. Er zijn misschien mensen die er meer hebben, maar ik weet het niet meer. De 7 terugvallen zijn over een tijdsbestek van twee jaar. Geen idee of dat veel is of niet
C
C900Lid
01-01-2024, 00:00
#6
Damius zei:
Was hij (nog) onder invloed toen jullie uren dat goede gesprek hadden - wat jullie beiden een goed gevoel gaf - rondom zijn terugval?
Overigens: geen enkele reden om dingen te schrijven als ‘misschien kan ik mij niet goed genoeg verplaatsen’. Diep respect voor hoe jij je aan het verdiepen bent en al je betrokkenheid bij het helpen van het overwinnen van zijn verslaving.
Klik om te vergroten...
Vind jullie reacties zo lief, dankjulliewel daarvoor. Word er weer emotioneel van.
Het gesprek hebben we gevoerd toen hij helemaal nuchter was.
C
C900Lid
01-01-2024, 00:00
#7
LucidLucy zei:
Misschien moet ik even wat context geven. Ik heb veel meer dan 7 terugvallen gehad. En op een gegeven moment wordt een terugval een beetje 'normaal'.

Een fellow vertelde mij ooit ook dat je een terugval wel serieus moet nemen. Het kan niet zo zijn dat een terugval zo normaal wordt, als naar de bakker gaan.

Ik heb dit daarom denk ik ook zo toegepast zodat ik echt even door het slijk ging. Want dat dwingt mij op mijn knieën en brengt me nederigheid toe. Zodat ik even inzie, dat mijn manier niet werkt en ik naar anderen zal moeten luisteren om er beter uit te komen.

Het is eigenlijk het kutgevoel dat mij klein laat voelen. Maar ik put daar geen kracht uit. Het zet me enkel in beweging en laat me (voor de verdomde zoveelste keer) inzien, dat ik het anders wil.

De kacht put ik uit de fellows om me heen die me ondanks die talloze terugvallen, blijven steunen.
Èn niet te vergeten, door erover te praten met mijn sponsor en die die negatieve gevoelens weer weet om te draaien zodat ik daar kracht uit haal.

Mijn lijfspreuk bij een terugval is dan ook geworden: "Waarom ik ben teruggevallen is heel erg simpel. Ik ben verslaafd. Ik ben verslaafd en ben simpelweg nog niet ver genoeg hersteld om weerstand te bieden tegen die verslaving en op een gezonde manier met het leven om te gaan"

(Bijvoorbeeld hoge werkdruk, waar ook ik mee te maken heb. Het is nu, na veel herstel alleen geen reden meer om te gaan gebruiken.)

Bij een eerste paar terugvallen heeft het inderdaad geen zin om jezelf nodeloos af te straffen. Dus goed dat je hier even op inhaakt. Soms vergeet ik nog weleens de context waarom ik op die manier mijn terugvallen aanpak.




🙏
Precies hoe de vork bij mij ook in de steek zit aan de kant van de verslaafde.



Persoonlijk denk ik dat je daar het beste van tevoren afspraken over kan maken om een realistische grens te geven aan de verslaving.
Maar daar kunnen ze je bij de NAR-ANON ongetwijfeld beter mee helpen.

(Overigens mag je bij elke meeting aanhaken hoor. Je hoeft niet per se te beginnen bij de nieuwkomers meeting. Je bent op elke meeting welkom.)


Dit is wel ontzettend lastig. Tenminste, ik vind dit ontzettend lastig. Maar het is inderdaad wèl de gezonde weg om het aan te pakken.



Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

Dit is waarom het voor mij zo belangrijk is mezelf open te stellen voor suggesties van anderen. Ik hoop dat jouw vriend dit binnenkort ook in mag zien.

Maar de pijnlijke waarheid is wel dat jij hier geen controle over hebt. En dat is verschrikkelijk lastig...

Ik hoop van harte dat jullie hier samen uit komen! ❤️

(Overigens veel respect voor hoe je hiermee omgaat. Info probeert in te winnen en op een goede manier probeert te handelen!)
Klik om te vergroten...
Ontzettend bedankt voor je openheid en uitgebreide reactie. Ik wil volgende week dinsdag eigenlijk meteen aansluiten bij een online meeting. Ik merk dat ik hem heel graag wil steunen, maar voor mijn gevoel heb ik zelf ook zwakke momenten. Op dit moment blijf ik maar verwijten naar hem maken.. denk dat ik er goed aan doe als ik even kalmeer en we op een ander moment gaan praten.
Hij staat ook altijd open voor gesprekken en mijn kijk op de situatie, maar hij doet er dan niet echt iets mee. Hij moet gewoon mij gaan inschakelen als hij drang krijgt, dat is de enige manier om die cirkel te doorbreken. Als hij dat nog niet doet na ontelbare gesprekken en het feit dat ik een paar meter verderop ben, dan zit hij diep in de shit. Hij kan alleen zichzelf helpen. Steun heeft hij genoeg, zelfs van mijn eigen ouders terwijl ik op 22-jarige leeftijd van zijn verslaving te horen kreeg. Ergens houdt die steun ook op natuurlijk.. ik weet alleen niet hoe en wanneer
_
_shikantazaLid
01-01-2024, 00:00
#8
C900 zei:
daar heb je ook helemaal gelijk in. Negativiteit voegt niks toe aan een terugval. Wel was ik 4 dagen geleden bij zijn terugval meer begripvol dan ooit. Ik heb hem huilend in mijn armen vastgehouden en gezegd dat hij zich nergens voor hoeft te schamen. We hebben echt uren gepraat. Juist dat gaf ons beiden zo’n goed gevoel. Ik zou niet weten hoe ik iemand anders nog kan steunen op zulke momenten. Teleurstelling die je dan voelt als je partner 2 meter verderop gebruikt is misschien niet bevorderlijk voor een situatie als vannacht, maar ook niet onterecht.
Toen hij mij kwam knuffelen voordat ik naar bed ging had ik al een vreemd onderbuik gevoel. Ik vroeg hem nog of hij drugs uit de auto had gepakt. Het feit dat ik het al aanvoelde en hij eigenlijk open kaart kon spelen maakt het gewoon pijnlijk. Dat gelieg is doodvermoeiend. Misschien kan ik mij niet goed genoeg verplaatsen, maar waarom niet eerlijk zijn als ik het je vraag. Een terugval had dan voorkomen kunnen worden.
Klik om te vergroten...
Wat goed dit. Schaamte heeft mij ook best lang gevangen gehouden. Toen ik dat los ging laten kon ik er aan werken. Als herstel eenmaal begint zal het ook nog wel met vallen en opstaan gaan. Probeer dit zo vast te houden en steun te bieden zonder dat jouw grenzen overschreden worden. In feite zijn jullie allebei machteloos maar hij kan er echt uit komen als hij zich in gaat zetten.

Het kan echt helpen om met lotgenoten te praten en door te krijgren dat schaamte echt niet hoeft.
C
C900Lid
01-01-2024, 00:00
#9
dupont zei:
dupont zei:
Absoluut. Ik gebruikte ook niet dagelijk maar ik was mijn hele leven kapot aan het maken. De frequentie van het gebruik is niet zo heel belangrijk. Wat eerder telt is het controleverlies - vaker gebruiken dan je je voor hebt genomem, meer gebruiken dan je van plan was of door gaan tot alles op is, verantwoordelijkheden laten schieten om te kunnen gebruiken, liegen over gebruik. En daar proef ik toch zeker wat van in jouw verhaal over je parrtner.

Ik zou juist zeggen dat een schijnbaar uit de lucht vallende terugval een reden is om dat eens heel goed uit te pluizen. Als jouw partner doorgaat met wat 'ie altijd al deed, zal hij krijgen wat hij altijd kreeg. Hij zal de diepte in moeten over zichzelf. Niet makkelijk maar het is heel erg de moeite waard uiteindelijk. Ik zou willen dat ik 30 jaar geleden gedaan had wat ik vorig jaar moest doen om mijn leven weer terug op de rails te krijgen.


Een terugval komt echt niet uit het niets, maar het kan wel zo voelen voor iedereen. Jouw partner was er, bewust of onbewust, waarschijnlijk al enige tijd mee bezig. Ik heb mij heel lang geschaamd voor de trek en gedachten die ik had, en ik vertelde het ook nooit voordat het te laat was en ik last kreeg van mijn geweten. Knoop maar in je oren dat het allemaal bij verslaving hoort en dat er 0% bij zit om jou iets aan te doen of dat er opzet in het spel is of dat soort (logische) gedachten.

Helaas is het vaak wel nodig dat de verslaafde op de boden van de spreekwoordelijke put belandt voordat er de veranderingen in gang gezet kunnen worden die nodig zijn om de verslaving onder controle te krijgen. En daar hoort ook bij: geen alcohol, complete eerlijkheid, keihard werken om angsten aan te gaan, door levenslang aangeleerde weerstanden heen te breken, en als de verandering dan eenmaal plaats heeft gevonden moet er onderhoud gepleegd worden.

Een heel verhaal. Hopelijk helpt dit een beetje om wat rust te vinden in een lastige tijd.

Voor een verslaafde geldt: doe het niet alleen. En dat gaat ook op voor naasten. Praat erover en vraag hulp.
Klik om te vergroten...

Absoluut. Ik gebruikte ook niet dagelijk maar ik was mijn hele leven kapot aan het maken. De frequentie van het gebruik is niet zo heel belangrijk. Wat eerder telt is het controleverlies - vaker gebruiken dan je je voor hebt genomem, meer gebruiken dan je van plan was of door gaan tot alles op is, verantwoordelijkheden laten schieten om te kunnen gebruiken, liegen over gebruik. En daar proef ik toch zeker wat van in jouw verhaal over je parrtner.
Klik om te vergroten...
Ik vind mijzelf niet naïef, maar misschien ben ik dan wel onwetend. Ik keur het in geen enkele manier goed wat is gebeurd, maar voor mijn gevoel is iemand wel goed bezig met 4 terugvallen (van éénmalig gebruik per ker) in 1.5 jaar tijd. Wellicht zit de vork dan toch anders in de steel als ik het lees bij jou. Hij moet gewoon nog enorm aan de slag met zijn problematiek. Mede door zijn perfectionisme denk ik dat hij zichzelf kapot maakt. Succesvol eigen kantoor, leuke vriendin, mooi appartement..We praten veel over zijn problemen, maar je weet natuurlijk nooit 100% wat er in iemand omgaat.

Ik zou juist zeggen dat een schijnbaar uit de lucht vallende terugval een reden is om dat eens heel goed uit te pluizen. Als jouw partner doorgaat met wat 'ie altijd al deed, zal hij krijgen wat hij altijd kreeg. Hij zal de diepte in moeten over zichzelf. Niet makkelijk maar het is heel erg de moeite waard uiteindelijk. Ik zou willen dat ik 30 jaar geleden gedaan had wat ik vorig jaar moest doen om mijn leven weer terug op de rails te krijgen.


dupont zei:
Een terugval komt echt niet uit het niets, maar het kan wel zo voelen voor iedereen. Jouw partner was er, bewust of onbewust, waarschijnlijk al enige tijd mee bezig. Ik heb mij heel lang geschaamd voor de trek en gedachten die ik had, en ik vertelde het ook nooit voordat het te laat was en ik last kreeg van mijn geweten. Knoop maar in je oren dat het allemaal bij verslaving hoort en dat er 0% bij zit om jou iets aan te doen of dat er opzet in het spel is of dat soort (logische) gedachten.
Klik om te vergroten...
Helaas is het vaak wel nodig dat de verslaafde op de boden van de spreekwoordelijke put belandt voordat er de veranderingen in gang gezet kunnen worden die nodig zijn om de verslaving onder controle te krijgen. En daar hoort ook bij: geen alcohol, complete eerlijkheid, keihard werken om angsten aan te gaan, door levenslang aangeleerde weerstanden heen te breken, en als de verandering dan eenmaal plaats heeft gevonden moet er onderhoud gepleegd worden.

Hier ben ik het volledig mee eens. Ik hoop dat ik tegen die tijd nog langs de finish line sta om hem aan te moedigen.

Ik heb trouwens het citeren nog niet helemaal onder de knie, excuses

Helaas is het vaak wel nodig dat de verslaafde op de boden van de spreekwoordelijke put belandt voordat er de veranderingen in gang gezet kunnen worden die nodig zijn om de verslaving onder controle te krijgen. En daar hoort ook bij: geen alcohol, complete eerlijkheid, keihard werken om angsten aan te gaan, door levenslang aangeleerde weerstanden heen te breken, en als de verandering dan eenmaal plaats heeft gevonden moet er onderhoud gepleegd worden.
dupont zei:
Helaas is het vaak wel nodig dat de verslaafde op de boden van de spreekwoordelijke put belandt voordat er de veranderingen in gang gezet kunnen worden die nodig zijn om de verslaving onder controle te krijgen. En daar hoort ook bij: geen alcohol, complete eerlijkheid, keihard werken om angsten aan te gaan, door levenslang aangeleerde weerstanden heen te breken, en als de verandering dan eenmaal plaats heeft gevonden moet er onderhoud gepleegd worden.


Een heel verhaal. Hopelijk helpt dit een beetje om wat rust te
Klik om te vergroten...
C
C900Lid
01-01-2024, 00:00
#10
Hallo iedereen,
Recentelijk ben ik achter dit forum gekomen en momenteel moet ik het even van mij afschrijven, vooral aangezien mijn gevoelens van links naar rechts gaan.
Momenteel heb ik een geweldige partner van 4 jaar die één jaar verslaafd is (geweest) aan cocaïne. Hij is strafrechtadvocaat van beroep en heeft in de tijd dat hij bij zijn vorige werkgever zat ontzettend met zichzelf geworsteld, zijn vreselijke baas en de werkdruk. Begin 2021 is hij sporadisch (zonder mijn weten) begonnen met cocaïne en tegen oktober nam hij het dagelijks of om de dag, terwijl hij nog nooit eerder überhaupt drugs heeft geprobeerd. We wonen nog niet samen, dus ik had niet altijd een heel sterk vermoeden van zijn gebruik. Eind 2021 heeft hij uit zichzelf verteld dat hij hulp is gaan zoeken omdat hij verslaafd was. Op het moment dat hij dit nieuws met mij deelde, had hij zeker al 10 sessies achter de rug en was hij met zijn psycholoog bezig om het op de juiste manier aan mij te vertellen uit angst om mij kwijt te raken. Ik kan niets anders dan bewondering hebben voor het feit dat hij uit zichzelf inzag een probleem te hebben. Nadat hij met het nieuws kwam, heeft hij 3 maanden later een terugval gehad. Die terugval was maar éénmalig en heeft vervolgens weer 3 maanden niks gebruikt. De 3e terugval kwam na 4 maanden. Helaas is het eergisterenavond misgegaan na 8 maanden clean te blijven. Gisteravond heeft hij opnieuw toegegeven en dat is hetgeen waar ik van schrik. In de tijd dat hij cold turkey is gestopt, waren het terugvallen van één avond en niet twee achter elkaar. Het feit wat mij op de been houdt is dat hij iedere keer opnieuw uit zichzelf hulp gaat zoeken en er weer voor gaat. Het blijft echter zo lastig om een partner van een verslaafde te zijn, vooral als je een toekomst met trouwen en eventueel kinderen wilt. Wanneer is het moment dat je zeg: tot hier en niet verder? Ik weet dondersgoed dat hij het werk zelf moet verrichten, maar ik wil hem ergens ook zo ontzettend steunen.
C
C900Lid
01-01-2024, 00:00
#11
Het blijft moeilijk om te beseffen dat iemand na 8 maanden clean te zijn weer een terugval krijgt, vooral als de persoon zelf niet weet waar het aan kan liggen
_
_shikantazaLid
01-01-2024, 00:00
#12
Vervelend joh, maar ook wel fijn dat jij er voor je partner bent. Uit jouw verhaal kan ik wel een mogelijke oorzaak afleiden: "zijn vreselijke baas en de werkdruk". Toen ik in actief gebruik zat, zag ik ook niet waar het aan lag, maar het was zo duidelijk als ik er op terug kijk. Ik hoor vaker dat mensen pas doorkrijgen waarom ze gebruiken als ze wat langer clean zijn.

Misschien moet jouw partner gaan overwegen om een klinishe opname aan te gaan. Er is een aanleiding voor zijn gebruik, en die is te achterhalen als je maar hard genoeg je best doet. Dat lukt vaak het best als je je er volledig aan toe kunt wijden, zonder dat werk of andere verplichtingen in de weg gaan zitten.

Jij kunt overigens naastenhulp vragen, dat is een belangrijk component voor een relatie met een herstellend verslaafde - check bij de behandelaar van jouw partner voor de opties, of zie https://www.naranon.nl/
C
C900Lid
01-01-2024, 00:00
#13
Dankjewel voor je reactie! Is een klinische opname zinvol als je momenteel niet dagelijks gebruikt? Het lastige is ook dat hij al uit die werksfeer is gehaald. Hij heeft momenteel zijn eigen advocaten kantoor en hoewel de stress natuurlijk ook hoog ligt, doet hij wel iets waar hij veel voldoening en plezier uit haalt. Ik vind het bizar om te beseffen dat iemand 8 maanden lang geen behoefte heeft en zelfs heeft geweigerd toen het hem onder de neus werd geschoven. En dan, voor ons gevoel, uit het niks een terugval krijgt. Ik zou dit weekend eigenlijk gaan intrekken en samenwonen, maar momenteel heb ik vooral behoefte aan rust
N
N3K0Lid
01-01-2024, 00:00
#14
Hele vervelende en lastige situatie lijkt me.
Belangrijk voor jou dat jij goed je grenzen bewaakt en kan blijven genieten van jou leven en dat het niet alleen om zijn proces draait.

Zeker knap dat hij uit zichzelf hulp is gaan zoeken om aan hemzelf te werken.
Alleen 10 sessie later (plus al die tijd daarvoor) neemt hij jou pas mee in zijn proces. (Als dat al het geval is?) Ik zou daar zelf wel iets van vinden als partner zijnde waarom zoiets niet eerder word gedeeld. (Hoe is jullie commucicatie??)
Zeker als je al een tijd bij elkaar bent, plannen aan het maken bent om samen te gaan wonen, trouwen, kinderen.

C900 zei:
En dan, voor ons gevoel, uit het niks een terugval krijgt. Ik zou dit weekend eigenlijk gaan intrekken en samenwonen, maar momenteel heb ik vooral behoefte aan rust
Klik om te vergroten...
Natuurlijk komt dit niet uit het niets. Er moet een aanleiding zijn geweest waarom hij ervoor heeft gekozen om de dealer te contacten, er heen te gaan enz.

Misschien 1 trigger of misschien wel een hoop stress opgespaard en de laatse trigger resulteerde in gebruik.

Hoe vervelend ook maar als jij zelf nog goed/fijn, thuis/op jezelf woont en hij ook zou ik dat voor nu zeker zo laten.

Misschien dat het een idee is. Als jullie daar beiden voor openstaan om eens mee te gaan naar de psycholoog.
C
C900Lid
01-01-2024, 00:00
#15
Zeker, destijds was ik ook ontzettend gekwetst dat hij het pas zo laat deelde. De schaamte was te groot om het meteen te delen zei hij. Daarnaast was dat een periode waarin ik afstand heb genomen omdat ik voelde dat er iets niet goed zat. Op het moment dat ik uitsprak dat ik liever een einde wil maken aan de relatie is het moment geweest waarbij hij drie weken later het besef heeft gekregen dat het zo niet langer kon. Ik kan het hem achteraf niet kwalijk nemen dat hij het niet deelde, omdat we eigenlijk niet samen waren. Zodra ik open stond voor een gesprek twee maanden later had hij al hulp gezocht en was het het moment waarin ik te horen kreeg dat hij dat jaar verslaafd is geweest. Dit is in ieder geval een ernstig signaal dat hij er nog lang niet is.
En samen naar de psycholoog hebben we regelmatig gedaan en gaan we ook zeker weer oppakken.
En ondanks dat ik mij veel probeer in te lezen over verslavingen, zal ik nooit volledig kunnen begrijpen wat er in een verslaafd brein omgaat
M
MR_CHIPLid
01-01-2024, 00:00
#16
ergens ben ik blij dat hij het heeft verteld, vaak genoeg gehoord dat echt alles achter de rug om van de ander gebeurt

tuurlijk is het wat aan de late kan geweeest maar toch
N
N3K0Lid
01-01-2024, 00:00
#17
C900 zei:
Zeker, destijds was ik ook ontzettend gekwetst dat hij het pas zo laat deelde. De schaamte was te groot om het meteen te delen zei hij. Daarnaast was dat een periode waarin ik afstand heb genomen omdat ik voelde dat er iets niet goed zat. Op het moment dat ik uitsprak dat ik liever een einde wil maken aan de relatie is het moment geweest waarbij hij drie weken later het besef heeft gekregen dat het zo niet langer kon. Ik kan het hem achteraf niet kwalijk nemen dat hij het niet deelde, omdat we eigenlijk niet samen waren. Zodra ik open stond voor een gesprek twee maanden later had hij al hulp gezocht en was het het moment waarin ik te horen kreeg dat hij dat jaar verslaafd is geweest. Dit is in ieder geval een ernstig signaal dat hij er nog lang niet is.
En samen naar de psycholoog hebben we regelmatig gedaan en gaan we ook zeker weer oppakken.
En ondanks dat ik mij veel probeer in te lezen over verslavingen, zal ik nooit volledig kunnen begrijpen wat er in een verslaafd brein omgaat
Klik om te vergroten...
Dankjewel voor je verdere uitleg🙏🏻

En idd je zal nooit voelen/ervaren hoe het is om met een verslaving/gebruik omte gaan als je dat zelf niet hebt meegemaakt.

Weet wel dat dit niet jou probleem is. Het is zijn probleem. Jij kan dit niet oplossen.
Jij kan hem niet veranderen als dat alleen hijzelf dat kan.
Hij is een volwassen man en verantwoordelijk voor hemzelf.
Maar dat weet je vast al wel.

Belangrijk is, is dat jij goed bij jouzelf blijft. En kiest/doet wat het best is voor jou. Voor in het hier en nu. En niet later. Later bestaat niet.

Heel veel succes. 🙏🏻
_
_shikantazaLid
01-01-2024, 00:00
#18
C900 zei:
Dankjewel voor je reactie! Is een klinische opname zinvol als je momenteel niet dagelijks gebruikt?
Klik om te vergroten...
Absoluut. Ik gebruikte ook niet dagelijk maar ik was mijn hele leven kapot aan het maken. De frequentie van het gebruik is niet zo heel belangrijk. Wat eerder telt is het controleverlies - vaker gebruiken dan je je voor hebt genomem, meer gebruiken dan je van plan was of door gaan tot alles op is, verantwoordelijkheden laten schieten om te kunnen gebruiken, liegen over gebruik. En daar proef ik toch zeker wat van in jouw verhaal over je parrtner.

Ik zou juist zeggen dat een schijnbaar uit de lucht vallende terugval een reden is om dat eens heel goed uit te pluizen. Als jouw partner doorgaat met wat 'ie altijd al deed, zal hij krijgen wat hij altijd kreeg. Hij zal de diepte in moeten over zichzelf. Niet makkelijk maar het is heel erg de moeite waard uiteindelijk. Ik zou willen dat ik 30 jaar geleden gedaan had wat ik vorig jaar moest doen om mijn leven weer terug op de rails te krijgen.

C900 zei:
Het lastige is ook dat hij al uit die werksfeer is gehaald. Hij heeft momenteel zijn eigen advocaten kantoor en hoewel de stress natuurlijk ook hoog ligt, doet hij wel iets waar hij veel voldoening en plezier uit haalt. Ik vind het bizar om te beseffen dat iemand 8 maanden lang geen behoefte heeft en zelfs heeft geweigerd toen het hem onder de neus werd geschoven. En dan, voor ons gevoel, uit het niks een terugval krijgt. Ik zou dit weekend eigenlijk gaan intrekken en samenwonen, maar momenteel heb ik vooral behoefte aan rust
Klik om te vergroten...
Een terugval komt echt niet uit het niets, maar het kan wel zo voelen voor iedereen. Jouw partner was er, bewust of onbewust, waarschijnlijk al enige tijd mee bezig. Ik heb mij heel lang geschaamd voor de trek en gedachten die ik had, en ik vertelde het ook nooit voordat het te laat was en ik last kreeg van mijn geweten. Knoop maar in je oren dat het allemaal bij verslaving hoort en dat er 0% bij zit om jou iets aan te doen of dat er opzet in het spel is of dat soort (logische) gedachten.

Helaas is het vaak wel nodig dat de verslaafde op de boden van de spreekwoordelijke put belandt voordat er de veranderingen in gang gezet kunnen worden die nodig zijn om de verslaving onder controle te krijgen. En daar hoort ook bij: geen alcohol, complete eerlijkheid, keihard werken om angsten aan te gaan, door levenslang aangeleerde weerstanden heen te breken, en als de verandering dan eenmaal plaats heeft gevonden moet er onderhoud gepleegd worden.

Een heel verhaal. Hopelijk helpt dit een beetje om wat rust te vinden in een lastige tijd.

Voor een verslaafde geldt: doe het niet alleen. En dat gaat ook op voor naasten. Praat erover en vraag hulp.
C
C900Lid
01-01-2024, 00:00
#19
N3K0 zei:
Dankjewel voor je verdere uitleg🙏🏻

En idd je zal nooit voelen/ervaren hoe het is om met een verslaving/gebruik omte gaan als je dat zelf niet hebt meegemaakt.

Weet wel dat dit niet jou probleem is. Het is zijn probleem. Jij kan dit niet oplossen.
Jij kan hem niet veranderen als dat alleen hijzelf dat kan.
Hij is een volwassen man en verantwoordelijk voor hemzelf.
Maar dat weet je vast al wel.

Belangrijk is, is dat jij goed bij jouzelf blijft. En kiest/doet wat het best is voor jou. Voor in het hier en nu. En niet later. Later bestaat niet.

Heel veel succes. 🙏🏻
Klik om te vergroten...
Dankjewel voor je lieve woorden. Ik besef (mede door mijn vak als verpleegkundige) als geen ander dat iemand zelf moet willen en het zélf moet doen. Hij heeft een ontzettend groot sociaal vangnet, maar dan moet hij er wel gebruik van gaan maken op de momenten dat hij het verschil kan maken. Ondanks dat ik nu vooral heel verdrietig ben, heb ik wel nog de hoop dat hij kán veranderen, gezien de 8 maanden clean en het feit dat hij zelf nog steeds zo graag wil.

Ik ben zelf van mening dat dit een proces is voor de rest van je leven en dus ook de rest van je leven hulp nodig hebt. Al is dit maar een keer per maand naar de psycholoog gaan. Hoe kijken jullie hier tegenaan?
_
_shikantazaLid
01-01-2024, 00:00
#20
C900 zei:
Ik vind mijzelf niet naïef, maar misschien ben ik dan wel onwetend. Ik keur het in geen enkele manier goed wat is gebeurd, maar voor mijn gevoel is iemand wel goed bezig met 4 terugvallen (van éénmalig gebruik per ker) in 1.5 jaar tijd.
Klik om te vergroten...
Dat is inderdaad niet heel frequent, maar verslaving is wel progressief. Als er niks aan gedaan wordt, wordt het steeds erger. Dan kom ik wel weer uit op mijn eerdere opmerking over de bodem van de put, helaas.

C900 zei:
Wellicht zit de vork dan toch anders in de steel als ik het lees bij jou. Hij moet gewoon nog enorm aan de slag met zijn problematiek. Mede door zijn perfectionisme denk ik dat hij zichzelf kapot maakt.
Klik om te vergroten...
Ja, jouw partner heeft iets waar hij niet mee om kan gaan. Dat zal hij moeten gaan veranderen. En dat is hard werken.

C900 zei:
Succesvol eigen kantoor, leuke vriendin, mooi appartement.
Klik om te vergroten...
Helaas, de dingen die je hier noemt hebben geen (helend) effect op een verslaving. Het is fijn dat het goed gaat met de dingen om hem heen maar het probleem zit in hem, en zal daar en door hem zelf aangepakt moeten worden. Ik heb me zelf jarenlang vastgeklampt aan een goede baan, maar wat ik echt nodig had was een leuke baan. Misschien niet relevant voor jullie hoor.

C900 zei:
Helaas is het vaak wel nodig dat de verslaafde op de boden van de spreekwoordelijke put belandt voordat er de veranderingen in gang gezet kunnen worden die nodig zijn om de verslaving onder controle te krijgen. En daar hoort ook bij: geen alcohol, complete eerlijkheid, keihard werken om angsten aan te gaan, door levenslang aangeleerde weerstanden heen te breken, en als de verandering dan eenmaal plaats heeft gevonden moet er onderhoud gepleegd worden.

Hier ben ik het volledig mee eens. Ik hoop dat ik tegen die tijd nog langs de finish line sta om hem aan te moedigen.
Klik om te vergroten...
De finish line bestaat niet voor een verslaafde. Het wordt makkelijker om met een verslaving om te gaan als je jezelf aanpakt, maar je raakt het nooit meer (helemaal) kwijt. Maar met goed en regelmatig onderhoud kunnen we wel lang clean blijven en een fijn leven terug krijgen. Fijner dan ooit tevoren met focus op dingen diecer echt toe doen.

C900 zei:
Ik heb trouwens het citeren nog niet helemaal onder de knie, excuses
Klik om te vergroten...
We komen er wel uit :)

Ten slotte: ik raad jouw partner aan om naar een CA / NA / AA meeting te gaan als hij dat nog niet doet.

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
123
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."