Tijd van bezinning - waar?

Ik heb een sponsor gevonden. Of eigenlijk heeft ze mij gevonden.
Deze sponsor duldt geen nee, dat is duidelijk.

En als ik alle WMO enzo te slap vind, moet ik ook niet zeuren als er bij NA een doorbijter tussen zit.

Dag 7 zit er bijna op. Geen makkelijke dag. Over 6 nachtjes zie ik mini-me weer, mijn neefje. Grappig dat er een mannetje bestaat dat zo op mij lijkt.
Hij is 3, praat al heel goed en is nu geïnteresseerd in de anatomie van het menselijk lichaam.
Verder heeft hij een slaapprobleem. Gelukkig hoeft hij nog geen pammen.

Slaapkamer aan t opruimen. Het was al opgeruimd na de crisis, het is godzijdank geen alcoholisten-hol meer.

Het is nu vooral een kamer vol losse spullen van iemand die geen klussers kan vinden om een kast in elkaar te zetten.
Of iig niet naar 2 hoog tillen. Heb nu iemand gevonden die het eind september wil doen.

Ik ben geen dom blond vrouwtje maar ik moet die dingen altijd regelen en plannen. Zo’n gedoe. Al die poepluiers en mensen die ‘misschien in de vakantie’ komen.

Overigens kom ik bij anderen graag een dagje helpen indien nodig. Maar de stellen redden dit soort dingen samen wel.

Mijn nichtje haalde toen ze single was, de meubels beneden uit de verpakking en dan plank voor plank de trap op. Dat kan idd ook.

Wat kunnen sommige mensen dwingend zijn zeg. Alsof ik nu in 36 clubjes moet.

Ik had gewoon een leven en het lijkt me handiger dat ik dat weer oppak.

En nee, ik ben niet iedereen kwijt. En ik ga die mensen gewoon weer eens wat aandacht geven.

Zoek hulp met mate, zoiets.

Verder was de ca meeting onwijs fijn.

De maandag-meeting is ook fijn maar ik vind het zaaltje wat minder. Eigenlijk te klein als er een grote groep is. Wel een fijne groep.

De zondagochtend bevalt mij wel. Ik ben opgegroeid met zondag naar de kerk. Een meeting op de zondag voegt mij wel. Fijn gebouw, fijne locatie.

Wat een verademing qua mensen. Bij ggz heb je natuurlijk van alles. Gehandicapt, verstandelijk beperkt en bovenal is 99% van de ggz cliënten gedrogeerd.

Vaak als je zo’n kamertje binnenkomt met een GGZ praatgroep heeft iedereen een bepaald kamerplant-gehalte.

Ik vond het echt fijn. T is ook lastig een invulling te vinden voor de zondagochtend als je ten eerste niet meer naar de kerk gaat, ten tweede niet meer brak in bed ligt. Een zondagochtend met allemaal heldere mensen, wat fijn.

De vrouw die het leidde (weet niet hoe dat heet) bleek ik te kennen. Destijds triggerde ze mij door over haar gebruik te praten. Ik dronk toen nog stiekem. Nu kon ik haar de hand geven, of eigenlijk knuffel. Ze herkende mij niet maar mijn hoofd is nu veel minder opgezet.

Fijn. Goede stap.

Ik ben slapend lid van de sportschool. Ging wel naar het welness-stuk maar niet naar de gym.

Op een gegeven ging jongste broer met zijn partner daar ook sporten. Zij zijn fitboy en fitgirl en als je het mij vraagt ook best obsessief en addicted. Moeten elke dag sporten, diëten, etc.
In maart ging ik kijken naar een andere sportschool. Wilde niet dat broer zich zou schamen voor mij. Maar ik schaamde mij natuurlijk voor mezelf.
t is daar geloof ik niet de norm dat je in je ouwe joggingpak komt sporten. Zal eens kijken of ik nog iets heb liggen dat er mee door kan. Mijn haar is ook weer dikker geworden sinds ik in herstel ben. Ze hoeven zich niet te schamen. (Sportschool zit naast NA locatie dus ik zou t kunnen combineren)

De meeting was in het Brijder-gebouw. Ik kwam binnen en ik wilde er blijven. Het voelde zo goed (en toen liep ik nog maar in de gang). Ik zag iets totaal anders voor me, oud, aftands, doorrookt.

Hoe anders dan GGZ. Ik ben daar binnen gebracht onder dwang en dat blijft er aan kleven.
Ik kom er nu ‘gewoon’ maar laatst leek het er even op dat we naar t betreffende kamertje moesten en dat zou ik geweigerd hebben. Ik ga daar niet meer zitten.

Anyway Brijder ademde iets fijns. Het meest was ik onder de indruk van het whiteboard. Dat was nog van een andere groep en was niet uitgeveegd. Er stonden hele inhoudelijke dingen op.

Niet van: voel je zucht, houd even je pols onder de kraan of weet ik veel. Wezenlijke dingen.

De mensen waren gewone gezonde mensen. Niet kwijlend. Geen kasplantjes.
Enorme verademing. Ik had een soort hel verwacht, net als bij gesloten crisisafdeling GGZ. Van die mensen met wie het nooit meer goed komt.

Ben ongeveer december aan de beurt maar hoef er niet meer tegenop te zien.

Mijn broertje heeft nog een zus.
Die niet mijn zus is.

Ze dreigen haar te verliezen aan kanker. Eerst was er er niets meer aan te doen, toen misschien toch nog een beetje.
Maar echt beter wordt ze niet meer. Haar lijf is nu al stuk.

Niemand ‘mag’ huilen, dat is hoe de jeugd met kanker omgaat. Elke dag feest.

Ik snap wel dat hij nu uit machteloosheid alles wil doen om mij niet kwijt te raken. Mijn lijf is gezond, mijn geest soms niet.

Maar ik ben als een zeepje. Als je te hard in mij knijpt, dan glibber ik weg.

De hele familie komt in een gekke spagaat. Ik zal blij zijn als oudste broer terug is van vakantie. Hopelijk brengt dat wat lucht.

Foto van de psycholoog gezien, waar ik morgen voor het eerst heen ga.

Ze gaan ‘kijken of het zinvol is’. Ik heb GGZ gestalkt laatste dagen, ik denk dat ze het nu wel nodig vinden.
(binnen het toelaatbare)

Weet alleen niet zeker of een evt behandeling dan bij deze psycholoog is of dat deze mensen ook weer alleen gaan ‘kennismaken’ en je weer doorschuiven. Vraag ik meteen wel even.

Mijn broer zegt altijd: niet aan alle knoppen tegelijk draaien. Maar ik doe dat soms ff wel, haha,

Nog eentje. Dit is zo lief.

Ik heb vrienden van de andere kant van t land die ik al 10 jaar met alle geweld weg probeer te houden hier.
Want moe, ziek, zwak, misselijk en een teringzooi. We deden vaak weekendjes weg samen.

Zij snapten nooit zo goed wat ik nou had en ik wist het zelf eigenlijk ook niet. (T schijnt dat ik heel raar doe na inname seroquel)

In april in crisis geraakt en mij afgemeld voor alle activiteiten en festiviteiten. Ze bleven regelmatig appen en op een gegeven moment vonden we een manier die niet vervelend was (uiteraard maakten ze zich zorgen, het bleef op socials ook stil).

Nu heel voorzichtig gevraagd of ze een keer willen helpen met wat klusjes. Ja, ze komen dan met de camper en maken er een weekend van, waarbij ze mij een (mid)dagje komen helpen.

Dus dit kan op je pad komen als je clean bent. En ze zijn nooit afgehaakt. Zo ontzettend lief!!

(en ook wel fijn dat ze niet meteen hier willen pitten een heel weekend, dat is daar wel gebruikelijk)

wow wat een goede updates

Ik dacht dat mijn leven wel meeviel. Keurige familie enzo.

Nu kreeg ik een lijst van de psycholoog waar ik zo heen ga. (Niet zelf actor geweest)
Moord - check
Zelfmoord - check
Huiselijk geweld - check
Auto- ongeluk - check

Sommige dingen had ik dacht ik gewoon van me af laten glijden. Maar ik kreeg die lijst en toen drong het door.

Na de moord (op iemand die dichtbij stond en vermoedelijk onschuldig was) ben ik eerst keihard gaan drinken, toen keihard gaan werken, toen allebei en ongeveer een jaar na de moord zat ik op gesloten afdeling.
Ik heb een en ander nooit in verband gezien. In de tijd van de moord verliet een geliefde me en ik dacht dat ik daarom zo los ging.

Kijken wat die man straks zegt. Heb de helft van de vragen met ja ingevuld. Nu zullen ze me toch wel behandeling geven.

Alinde zei:

Ik dacht dat mijn leven wel meeviel. Keurige familie enzo.

Nu kreeg ik een lijst van de psycholoog waar ik zo heen ga. (Niet zelf actor geweest)
Moord - check
Zelfmoord - check
Huiselijk geweld - check
Auto- ongeluk - check

Sommige dingen had ik dacht ik gewoon van me af laten glijden. Maar ik kreeg die lijst en toen drong het door.

Na de moord (op iemand die dichtbij stond en vermoedelijk onschuldig was) ben ik eerst keihard gaan drinken, toen keihard gaan werken, toen allebei en ongeveer een jaar na de moord zat ik op gesloten afdeling.
Ik heb een en ander nooit in verband gezien. In de tijd van de moord verliet een geliefde me en ik dacht dat ik daarom zo los ging.

Kijken wat die man straks zegt. Heb de helft van de vragen met ja ingevuld. Nu zullen ze me toch wel behandeling geven.

Klik om te vergroten...

Goed van je. Met een clean hoofd kun je ‘t helderder zien en aanpakken 👍

Helaas…
Het was niet wat ik gehoopt had. Wat ik wel meteen er allemaal uit heb gegooid.

Ik weet nog niet wat ik er over ga schrijven. Het was een soort screening en er kwam ook meteen uit dat ik deze hulp niet nodig had.
Ik zei, ben jij dan zo iemand die ik 1 keer zie, waar ik mijn verhaal doe die dan weer uit beeld verdwijnt?
Ja dat was hij. Volgens mij was hij ook nieuw, had m nooit eerder gezien.

En hij moet zijn kamer opruimen. Ik schrijf later meer maar eerst ff naar buiten.

Ok het was niet zo positief eigenlijk. Vooraf kreeg ik een lijst die juist van alles naar boven haalde.

Ik heb een hekel aan het ggz gebouw en ze hadden nog meer toeters en bellen opgehangen. Kleurtjes, dingetjes, handgeschreven toestanden. Irritant.

Die man had niet paraat wie mijn behandelaar was. Hij vertelde iets over MDO, een tijdje, en toen vroeg ik:
Weet je ook dat ik verslaafd ben? Nee hij had geen idee.

En het bleek dat ik deze persoon 1 x ging zien voor screening en dan weer een ander, al dan niet. Ik was meteen best wel kwaad eigenlijk.

Hij zei dat er absoluut life events waren maar geen ‘keiharde’ PTSS. Dus dat er geen psycholoog wordt ingezet daarvoor.

Hij vond me onrustig en ik heb ff uitgelegd hoe ik er in zit. Dat ik voor elke scheet pillen krijg, net lekker ben afgebouwd en nu willen ze weer ophogen. En dat ik al zo ontzettend veel gezichten heb gezien en iedereen doet het een tijdje en vertrekt weer.

Die kerel zelf was wel oké maar t voorwerk was belabberd en ik had gewoon gehoopt dat het ‘would make sense’.

Hij waardeerde mijn openheid zei hij. Tja lang genoeg in Amsterdam gewerkt, als ik boos ben ga ik in Standje Amsterdams.

Wel zei hij, als de benzo’s naar 0 zijn gaan de emoties misschien vanzelf beter. Ik heb gevraagd of hij dat alsjeblieft bij de arts wil benadrukken.

Hij zei dat ik toch echt op de Brijder moet wachten, dat ik niet urgent ben zoals het nu gaat (maarja bepaalt hij dat?)

En hij raadt schematherapie aan, bij Brijder. Hij gaat terugkoppelen naar de SPV,

Verder komt er vanuit de familie een actie om mij elke dag 1 x te bellen. Als ze dat nou eerder bedacht hadden… ben heel lang heel eenzaam geweest, toen had ik het fijn gevonden.

Ik zei tegen mijn broer, dat ik tegen die psych had gezegd: Veel families vallen uit elkaar bij verslaving. Dat gebeurt niet, zei broer zonder aarzelen.

t is hard werken. Kut ggz. Met hun pillen.

En zo’n lijst over moord en zelfmoord thuis invullen is ook triggerend. En dan niks mee doen.

Vraagje.

Hij had het over schema-therapie. Maar dat kan weer niet bij hem.

Ik ken dat als groepstherapie. Is het altijd in een groep?

Als je kijkt aan hoeveel mensen ik mij voorstel dit jaar kom je wel boven de 1000 misschien. Ben er zo moe van.

Alinde zei:

Vraagje.

Hij had het over schema-therapie. Maar dat kan weer niet bij hem.

Ik ken dat als groepstherapie. Is het altijd in een groep?

Als je kijkt aan hoeveel mensen ik mij voorstel dit jaar kom je wel boven de 1000 misschien. Ben er zo moe van.

Klik om te vergroten...

Schematherapie kan ook zeker individueel maar meestal is het in groepsverband.

Ik denk dat het wel bij jou zou kunnen passen omdat het een inzichtgevende therapie is en je diep op je gevoel ingaat. Je gaat aan het werk met schema’s (patronen) en leert dit om te buigen en er meer grip op te krijgen.

Alinde zei:

Dankjewel. Hij moet het overleggen (volgens mij was hij nieuw) en dan zou het ook bij vrijgevestigde psych kunnen.

Dan is het de vraag of dat handig is, of wachten tot Brijder.

Ik heb broer gevraagd wat telefoontjes over te nemen deze week. Ik ben op.

Alleen UWV moet ik zelf nog doen woensdag.

Klik om te vergroten...

Als je het op financieel gebied bekijkt zou ik niet voor een vrijgevestigde psycholoog gaan in verband met vergoeding vanuit je zorgverzekering. En daarnaast zijn daar de wachtlijsten ook steeds langer aan het worden.

Dan kan ik beter alles bij Brijder houden. Hoewel de intake nog moet komen en met een beetje pech vinden ze t daar ook niet nodig.

Het geeft ook wel rust om bij ggz even geen verwachtingen te hebben.

Bij WMO loop ik er tegenaan dat er praktische hulp gevraagd is, maar dat er twee verschillende mensen komen om te praten. En daar moet weer over gepraat worden. Ik heb mijn broer gevraagd het even over te nemen.

Heb nu zelf wat hulp geregeld. Als alles weer een keer goed schoon is kan ik het wel weer zelf. Maar ik zat al 11 jaar in de rotzooi. Schijnt ook benzo-gerelateerd te zijn. En nu mag ik praten over rotzooi.

Jullie zijn echt een enorme steun. Mag ook gezegd worden.

t is een gevecht. Mijn neef heeft dit gevecht verloren in mei (alcohol). Het gaat niet zomaar over.

@Alinde het lijkt wel of je van alles tegelijk aan het doen bent. Kun je niet beter één ding tegelijk aanpakken, te beginnen met je verslaving?