#1
Dank je Dupont.
Ik ben zo moe en daarom is het ook zo moeilijk om die nieuwe stappen te zetten.
Ik ben zo moe en daarom is het ook zo moeilijk om die nieuwe stappen te zetten.
Tijd van bezinning - waar?
1591 antwoorden
482 weergaven
18-5-2026
#2
Geweldige podcast gevonden: Boeddhaās in herstel, op Podimo.
#3
Gr. Weer moet ik ergens inloggen.
Nee ik weet niet waar mijn wachtwoord is. Ik kan dit allemaal niet hoor.
Nee ik weet niet waar mijn wachtwoord is. Ik kan dit allemaal niet hoor.
#4
Veel plezier in de kliniek en dat je mentaal sterker eruit komt, dan maakt dat extra pakje lorazepam niets uit!
#5
En of het wijsheid is of nietā¦ ik mis sommige mensen echt. Heel erg. Op de afdeling zag je elkaar weer in de ochtend, na een doorwaakte nacht.
Mijn ouders zitten in verbouwing en ik ben daar nog helemaal niet geweest sinds thuiskomst. Wel appcontact.
Ik wou dat ik 8 uur kon slapen zonder gedoe.
Mijn ouders zitten in verbouwing en ik ben daar nog helemaal niet geweest sinds thuiskomst. Wel appcontact.
Ik wou dat ik 8 uur kon slapen zonder gedoe.
#6
En hoe ga ik eigenlijk vertellen aan mijn omgeving dat ik opgenomen ben? Je mag je telefoon wel mee maar dan nog.
Mensen weten wel dat ik āiets psychischā heb maar niet dat de Brijder in beeld is.
ik schaam me niet, denk ik, maar mensen informeren geeft wel extra stress.
Mensen weten wel dat ik āiets psychischā heb maar niet dat de Brijder in beeld is.
ik schaam me niet, denk ik, maar mensen informeren geeft wel extra stress.
#7
Dankjewel!
Nog steeds moeilijk voor te stellen dat ik t volgende weekend daar zit. Misschien morgen nog maar ff een lekkere trui kopen.
Zit alweer te janken. Hoor zo vaak dat benzoās afbouwen hel is.
Ga liever een paar weken naar de tandarts dan dit.
Nog steeds moeilijk voor te stellen dat ik t volgende weekend daar zit. Misschien morgen nog maar ff een lekkere trui kopen.
Zit alweer te janken. Hoor zo vaak dat benzoās afbouwen hel is.
Ga liever een paar weken naar de tandarts dan dit.
#8
Je bent depressief omdat het hoort bij manisch depressiviteit.
Ze kijken niet naar ālevensfactorenā.
Mijn vorige depressieve periode kwam door de alcohol. Zeggen ze. Maar was het niet andersom eigenlijk?
Ze kijken niet naar ālevensfactorenā.
Mijn vorige depressieve periode kwam door de alcohol. Zeggen ze. Maar was het niet andersom eigenlijk?
#9
Thanks.
Ik heb ook echt heel veel moeite met de dwang. Dat zou ik ook hebben als ik de seroquel voor de camera moest innemen. Maar het is goed om andere meningen te horen.
Toen ik (ergens in de prehistorie) medicatie moest slikken onder dwang van de verpleging merkte ik dat de medicatie wel werking had maar verder wist ik niet wat het was. Die Refusal heeft geen werking hoop ik, als je niet drinkt?
Ik hoef het niet forever te slikken overigens.
Misschien is de associatie met de onvrijwillige opname niet juist maar er wordt iets getriggerd.
Gisteravond voor het eerst een soort gevoel van huidarrest. Ik was s avonds laat nog even bij de achterdeur gaan zitten met de buitendeur lekker open.
Natuurlijk āmagā dat maar normaal doe ik dat niet en mijn ouders zijn op leeftijd en hebben zo hun vaste rituelen ook wie de deur dicht doet en op nachtslot.
Ze zouden enorm schrikken als opeens die deur open staat en mijn slaapkamer is leeg. Mijn moeder was een tijdje terug ook in paniek toen mijn jas niet aan de kapstok hing, maar die lag gewoon ergens anders.
Dus ik hoorde mijn vader in de keuken, snel deur dicht, deur netjes op slot en nachtslot, ik in bed.
Vooral voor zijn gemoedsrust. Hij is echt oud en āmankerendeā.
Vandaag wat schoonmaken in mijn eigen huis en dan wil ik daar binnenkort weer eens heen. Wel met strikte afspraken.
Mijn ouders deden nooit aan huisarrest maar dit is toch een soort van.
Ik heb ook echt heel veel moeite met de dwang. Dat zou ik ook hebben als ik de seroquel voor de camera moest innemen. Maar het is goed om andere meningen te horen.
Toen ik (ergens in de prehistorie) medicatie moest slikken onder dwang van de verpleging merkte ik dat de medicatie wel werking had maar verder wist ik niet wat het was. Die Refusal heeft geen werking hoop ik, als je niet drinkt?
Ik hoef het niet forever te slikken overigens.
Misschien is de associatie met de onvrijwillige opname niet juist maar er wordt iets getriggerd.
Gisteravond voor het eerst een soort gevoel van huidarrest. Ik was s avonds laat nog even bij de achterdeur gaan zitten met de buitendeur lekker open.
Natuurlijk āmagā dat maar normaal doe ik dat niet en mijn ouders zijn op leeftijd en hebben zo hun vaste rituelen ook wie de deur dicht doet en op nachtslot.
Ze zouden enorm schrikken als opeens die deur open staat en mijn slaapkamer is leeg. Mijn moeder was een tijdje terug ook in paniek toen mijn jas niet aan de kapstok hing, maar die lag gewoon ergens anders.
Dus ik hoorde mijn vader in de keuken, snel deur dicht, deur netjes op slot en nachtslot, ik in bed.
Vooral voor zijn gemoedsrust. Hij is echt oud en āmankerendeā.
Vandaag wat schoonmaken in mijn eigen huis en dan wil ik daar binnenkort weer eens heen. Wel met strikte afspraken.
Mijn ouders deden nooit aan huisarrest maar dit is toch een soort van.
#10
Ik snap de weerstand wel, maar zoals het ging kun je niet doorgaan. Uiteindelijk doe je het allemaal om weer een fijn leven te krijgen.Thanks.
Ik heb ook echt heel veel moeite met de dwang. Dat zou ik ook hebben als ik de seroquel voor de camera moest innemen. Maar het is goed om andere meningen te horen.
Toen ik (ergens in de prehistorie) medicatie moest slikken onder dwang van de verpleging merkte ik dat de medicatie wel werking had maar verder wist ik niet wat het was. Die Refusal heeft geen werking hoop ik, als je niet drinkt?
Ik hoef het niet forever te slikken overigens.
Misschien is de associatie met de onvrijwillige opname niet juist maar er wordt iets getriggerd.
Gisteravond voor het eerst een soort gevoel van huidarrest. Ik was s avonds laat nog even bij de achterdeur gaan zitten met de buitendeur lekker open.
Natuurlijk āmagā dat maar normaal doe ik dat niet en mijn ouders zijn op leeftijd en hebben zo hun vaste rituelen ook wie de deur dicht doet en op nachtslot.
Ze zouden enorm schrikken als opeens die deur open staat en mijn slaapkamer is leeg. Mijn moeder was een tijdje terug ook in paniek toen mijn jas niet aan de kapstok hing, maar die lag gewoon ergens anders.
Dus ik hoorde mijn vader in de keuken, snel deur dicht, deur netjes op slot en nachtslot, ik in bed.
Vooral voor zijn gemoedsrust. Hij is echt oud en āmankerendeā.
Vandaag wat schoonmaken in mijn eigen huis en dan wil ik daar binnenkort weer eens heen. Wel met strikte afspraken.
Mijn ouders deden nooit aan huisarrest maar dit is toch een soort van.
Alle medicatie heeft bijwerkingen, Refusal ook. Maar zie het als een steun in de rug voor de eerste moeilijke tijd ipv een straf oid.
#11
Dank je.
Klopt er moeten zeker dingen anders maar er zijn ook veranderingen nu.
Daginvulling, ik heb mensen leren kennen, met name bij NA. Er is perspectief op een relevante behandeling. (Ik heb niet veel vrienden in mijn stad, die eenzaamheid heeft me ook genekt)
Refusal zal niet de grote oplossing zijn en het doet niks voor de benzoās. Ik ga ook in een afbouw-support-groep maar dan zit ik qua praatgroepen wel vol genoeg voor nu, het zijn er dan 3.
Mijn hoofd is heel vol. Denk dat ik bij de dagbesteding ga kijken of ik wat drukke onderdelen mag overslaan. Dan ga ik niet naar huis, maar in een andere ruimte iets doen. Al die nieuwe mensen dat wordt me ook teveel. Ze komen allemaal slecht binnen met heel uiteenlopende problematiek. Ze voegen nu niets toe.
Bij een verpleegkundige van de dagbehandeling kwam deze week een flashback boven dat zij mij denk ik in 2005 verpleegd heeft en dat we een flinke aanvaring hadden. Ik kon (in het heden) niet goed naar haar gezicht kijken. Gek hoe dat werkt. Ik zei tegen mijn moeder: die vrouw heeft zoveel rimpels, ik zie alleen maar rimpels ik zie geen gezicht.
Nu ik dat voorval nog eens doorleefd heb, zie ik gewoon weer ogen en een neus en een mond. Het brein doet rare dingen soms.
Klopt er moeten zeker dingen anders maar er zijn ook veranderingen nu.
Daginvulling, ik heb mensen leren kennen, met name bij NA. Er is perspectief op een relevante behandeling. (Ik heb niet veel vrienden in mijn stad, die eenzaamheid heeft me ook genekt)
Refusal zal niet de grote oplossing zijn en het doet niks voor de benzoās. Ik ga ook in een afbouw-support-groep maar dan zit ik qua praatgroepen wel vol genoeg voor nu, het zijn er dan 3.
Mijn hoofd is heel vol. Denk dat ik bij de dagbesteding ga kijken of ik wat drukke onderdelen mag overslaan. Dan ga ik niet naar huis, maar in een andere ruimte iets doen. Al die nieuwe mensen dat wordt me ook teveel. Ze komen allemaal slecht binnen met heel uiteenlopende problematiek. Ze voegen nu niets toe.
Bij een verpleegkundige van de dagbehandeling kwam deze week een flashback boven dat zij mij denk ik in 2005 verpleegd heeft en dat we een flinke aanvaring hadden. Ik kon (in het heden) niet goed naar haar gezicht kijken. Gek hoe dat werkt. Ik zei tegen mijn moeder: die vrouw heeft zoveel rimpels, ik zie alleen maar rimpels ik zie geen gezicht.
Nu ik dat voorval nog eens doorleefd heb, zie ik gewoon weer ogen en een neus en een mond. Het brein doet rare dingen soms.
#12
Aaah de dagbesteding die mij echt leuk leek is er alleen op 2 middagen waarvan ik er 1 echt niet kan. Ik heb iets nodig voor de ochtenden.
Het is nog best een puzzel. Alle verschillende groepen en tijden.
Ben mijn huis beetje aan t inrichten. Ik had eea weg gedaan aan oude meubels maar had nog niet nieuw gekocht. Is altijd beetje lastig bij mij in de flat wie dan kan komen sjouwen en wanneer. We hebben geen lift.
Gelukkig zien sommige dames bij de NA er ook sterk uit en misschien staan er achter deze sterke vrouwen ook sterke partners. Een netwerk is zo handigā¦
Het is nog best een puzzel. Alle verschillende groepen en tijden.
Ben mijn huis beetje aan t inrichten. Ik had eea weg gedaan aan oude meubels maar had nog niet nieuw gekocht. Is altijd beetje lastig bij mij in de flat wie dan kan komen sjouwen en wanneer. We hebben geen lift.
Gelukkig zien sommige dames bij de NA er ook sterk uit en misschien staan er achter deze sterke vrouwen ook sterke partners. Een netwerk is zo handigā¦
#13
Vrijwilligerswerk is misschien een optie.Aaah de dagbesteding die mij echt leuk leek is er alleen op 2 middagen waarvan ik er 1 echt niet kan. Ik heb iets nodig voor de ochtenden.
Precies, vraag hulp op de meetingHet is nog best een puzzel. Alle verschillende groepen en tijden.
Ben mijn huis beetje aan t inrichten. Ik had eea weg gedaan aan oude meubels maar had nog niet nieuw gekocht. Is altijd beetje lastig bij mij in de flat wie dan kan komen sjouwen en wanneer. We hebben geen lift.
Gelukkig zien sommige dames bij de NA er ook sterk uit en misschien staan er achter deze sterke vrouwen ook sterke partners. Een netwerk is zo handigā¦
#14
Dank je.
Ja vrijwilligerswerk is zeker een optie.
Wel is het belangrijk dat het een flink aantal uren is. Ben eens ergens op gesprek geweest en daar zochten ze alleen op donderdag iemand van 16 tot 17.30. Daar heb ik nu niets aan.
Officieel heb ik nog een bestuursbaantje, vrijwillig, maar dat is 90% thuis achter de computer. Ik kon dat ook nog best goed met een fles wijn achter de kiezenā¦. Dat is niet meer zoān goed idee. Beetje elitaire club ook en er is veel tijd gaan zitten in interne conflicten. Ik heb daar op dit moment niet veel aan.
(ze weten dat ik in dagbehandeling zit)
Ik was in de stad gisteren. Realiseerde me net dat ik het werken in de stad mis. Die dynamiek, s ochtends de geur van de bakker, daarna de eerste klanten. Ik kon gisteren ook goed tegen de drukte, tot mijn eigen verbazing.
En toen liep ik langs een vintage winkel die vrijwilligers zoekt. Dat zou echt heel leuk zijn.
Qua dagbesteding kan ik misschien wel een dag met de handen werken. Maar ik moet niet verwachten dat ik energie ga krijgen van die mensen want dat zit er niet in. Schatten van mensen, maar wel grotendeels de mensen die daar op het terrein wonen en dat is niet vanwege hun zweetvoeten. Ben in de tijd van de dagbesteding ook meer gaan drinken. Terug van de dagbesteding langs t wijnschap in de supermarkt. Dat was vaste prik, dat verzachtte de dag.
Iets maken (bij voorkeur meubels) zou ik wel heel leuk vinden. Dan heb je ook een doel, in plaats van op de klok te kijken of het al pauze is.
Verder gaat t geloof ik wel goed. Ben veel buiten en daardoor ook minder op de telefoon. Krijg veel uitnodigen van NA activiteiten. Voor deze zomer zeker prettig omdat er dan niet overal drank is, en de geur van drank, en mensen die met tanks met bier op de rug lopen, en mensen die denken dat je wel een biertje wilt want je drinkt toch altijd gezellig een biertje. (Terwijl ik dit schrijf overigens totaal geen trek in een glas festivalbier) Misschien kan dat volgend jaar weer. Bij sociale dingen hield ik me wel in hoor, iemand zei eens dat hij me nog nooit dronken had gezien. Is ook de tolerantie geweest.
Dit weekend rustig. Loop op mijn tandvlees van die dagbehandeling maar het is nog 2 weken, dat red ik.
Ja vrijwilligerswerk is zeker een optie.
Wel is het belangrijk dat het een flink aantal uren is. Ben eens ergens op gesprek geweest en daar zochten ze alleen op donderdag iemand van 16 tot 17.30. Daar heb ik nu niets aan.
Officieel heb ik nog een bestuursbaantje, vrijwillig, maar dat is 90% thuis achter de computer. Ik kon dat ook nog best goed met een fles wijn achter de kiezenā¦. Dat is niet meer zoān goed idee. Beetje elitaire club ook en er is veel tijd gaan zitten in interne conflicten. Ik heb daar op dit moment niet veel aan.
(ze weten dat ik in dagbehandeling zit)
Ik was in de stad gisteren. Realiseerde me net dat ik het werken in de stad mis. Die dynamiek, s ochtends de geur van de bakker, daarna de eerste klanten. Ik kon gisteren ook goed tegen de drukte, tot mijn eigen verbazing.
En toen liep ik langs een vintage winkel die vrijwilligers zoekt. Dat zou echt heel leuk zijn.
Qua dagbesteding kan ik misschien wel een dag met de handen werken. Maar ik moet niet verwachten dat ik energie ga krijgen van die mensen want dat zit er niet in. Schatten van mensen, maar wel grotendeels de mensen die daar op het terrein wonen en dat is niet vanwege hun zweetvoeten. Ben in de tijd van de dagbesteding ook meer gaan drinken. Terug van de dagbesteding langs t wijnschap in de supermarkt. Dat was vaste prik, dat verzachtte de dag.
Iets maken (bij voorkeur meubels) zou ik wel heel leuk vinden. Dan heb je ook een doel, in plaats van op de klok te kijken of het al pauze is.
Verder gaat t geloof ik wel goed. Ben veel buiten en daardoor ook minder op de telefoon. Krijg veel uitnodigen van NA activiteiten. Voor deze zomer zeker prettig omdat er dan niet overal drank is, en de geur van drank, en mensen die met tanks met bier op de rug lopen, en mensen die denken dat je wel een biertje wilt want je drinkt toch altijd gezellig een biertje. (Terwijl ik dit schrijf overigens totaal geen trek in een glas festivalbier) Misschien kan dat volgend jaar weer. Bij sociale dingen hield ik me wel in hoor, iemand zei eens dat hij me nog nooit dronken had gezien. Is ook de tolerantie geweest.
Dit weekend rustig. Loop op mijn tandvlees van die dagbehandeling maar het is nog 2 weken, dat red ik.
#15
Overigens gisteren maar 1 mg lorazepam genomen. Zat nog op 1,5.
Ben er niet echt mee bezig geweest. Waar ik een paar maanden geleden de hele nacht bezig zou zijn geweest met wel of niet dat halfje nog nemen.
Overdag ook geen klachten gehad.
Nu proberen een tijdje op 1 te blijven. Weet niet vanaf wanneer ik kan gaan taperen. Geloof dat 3 mnd taperen vergoed wordt.
Verder was ik bang in een gat te vallen nadat een paar maatjes van de dagbehandeling het afgerond hebben. Maar ook dat valt mee gelukkig. Ik zou een moord doen om ze weer naar de dagbehandeling te krijgen maar dat willen ze zelf denk ik niet š
Ben er niet echt mee bezig geweest. Waar ik een paar maanden geleden de hele nacht bezig zou zijn geweest met wel of niet dat halfje nog nemen.
Overdag ook geen klachten gehad.
Nu proberen een tijdje op 1 te blijven. Weet niet vanaf wanneer ik kan gaan taperen. Geloof dat 3 mnd taperen vergoed wordt.
Verder was ik bang in een gat te vallen nadat een paar maatjes van de dagbehandeling het afgerond hebben. Maar ook dat valt mee gelukkig. Ik zou een moord doen om ze weer naar de dagbehandeling te krijgen maar dat willen ze zelf denk ik niet š
#16
Zaterdag ook weer 1 mg genomen (ipv 1,5) maar zondag rond etenstijd voelde ik me echt slecht, richting onwel.
Toch dat halfje maar genomen. Officieel zit ik nog op 3. Dus 1 a 1,5 ben ik blij mee. Wat ik over heb geef ik aan mijn moeder en zij doet ze weer bij de voorraad.
Logeer nog bij de fam. Ze hebben een soort aanbouw wat evt ooit een bed and breakfast wordt dus er is wel ruimte.
Vandaag in mijn eigen huis voelde ik weer die leegte en kon ik mij helaas wel voorstellen weer te gaan drinken oid.
Deze week kwam ook uit een gesprek dat ik niet zoveel vrienden heb, althans niet in deze regio.
Gewoon om even te helpen met iets, en vice versa. Hier ga je al gauw āop visiteā en dan gaat de visite niet een kast in elkaar zetten of een doos naar 2 hoog sjouwen.
Grappig genoeg heb ik een vriendengroep aan de andere kant van het land, ontstaan uit een hobby. Maar t is ook wel belangrijk om hier in de buurt iets te hebben.
Misschien groeit de NA uit tot iets moois.
ik zei tegen de mevrouw van de Brijder dat ik voorzichtig ben met lotgenotencontact omdat ik ook berichten krijg van iemand die dood wil. Ze zei dat dat bij verslaafden wel meevalt, die verdwijnen soms uit beeld maar hebben minder neiging tot aankondiging van suĆÆcide.
Toch dat halfje maar genomen. Officieel zit ik nog op 3. Dus 1 a 1,5 ben ik blij mee. Wat ik over heb geef ik aan mijn moeder en zij doet ze weer bij de voorraad.
Logeer nog bij de fam. Ze hebben een soort aanbouw wat evt ooit een bed and breakfast wordt dus er is wel ruimte.
Vandaag in mijn eigen huis voelde ik weer die leegte en kon ik mij helaas wel voorstellen weer te gaan drinken oid.
Deze week kwam ook uit een gesprek dat ik niet zoveel vrienden heb, althans niet in deze regio.
Gewoon om even te helpen met iets, en vice versa. Hier ga je al gauw āop visiteā en dan gaat de visite niet een kast in elkaar zetten of een doos naar 2 hoog sjouwen.
Grappig genoeg heb ik een vriendengroep aan de andere kant van het land, ontstaan uit een hobby. Maar t is ook wel belangrijk om hier in de buurt iets te hebben.
Misschien groeit de NA uit tot iets moois.
ik zei tegen de mevrouw van de Brijder dat ik voorzichtig ben met lotgenotencontact omdat ik ook berichten krijg van iemand die dood wil. Ze zei dat dat bij verslaafden wel meevalt, die verdwijnen soms uit beeld maar hebben minder neiging tot aankondiging van suĆÆcide.
#17
Gisteravond met de familie een bespreking gehad van hoe ik zo in crisis kon raken etc etc.
Maar het was heftig. Het begon met een lange discussie met hoe we zouden beginnen. Terwijl ik zelf al een lijstje had gemaakt.
Ik kan niet alles dicht timmeren in een weekschema dat altijd hetzelfde is. Ik heb mijn creatieve kanten, mijn impulsieve kanten.
Bijv als ik een cursus doe voor herstel. En dat is van 13 tot 15 uur.
Mijn broer zou zelf dan van 8.00 tot 12.30 gaan werken en van 15.30 tot 18.00 uur.
Bij mij werkt dat niet zo, ik kan dat niet zo vol proppen. Ik doe mijn dingen met aandacht en ook met aandacht voor de mensen om mij heen. Als ik zoān cursus heb met huiswerk dan vind ik dat al heel wat, op een dag.
Zij willen nu een weekrooster zien. Maar ik zit in week 7 van 8 weken dagbehandeling en ik heb stoom uit mijn oren. Elke keer: hoe zit je erbij, hoe voel je je, hoe voelde je je gisteren, hoe komt dat? Hoe voel je je straks?
En dan alle groepsgenoten langs hoe die zich voelen vandaag/gisteren etc.
Wel heb ik met mijn broer (ik heb meerdere broers) in huis veel verplaatst en het is echt leuk geworden. Maar we hadden wel ff een botsing want hij vond het niet handig wat ik had bedacht etc etc en ik was al zo moe omdat het bij de dagbehandeling niet liep (we hadden allemaal onze dag niet incl leiding)
Gevoel dat de lat hoog ligt. Ik kom met zoveel mensen in contact bij die dagbehandeling. De groep wisselt constant. Ik praat, luister, doe mee. Maar het is in zekere zin ook doodvermoeid. Dat zit hem niet in die vouwblaadjes enzo. Het is het hele proces.
Maar het was heftig. Het begon met een lange discussie met hoe we zouden beginnen. Terwijl ik zelf al een lijstje had gemaakt.
Ik kan niet alles dicht timmeren in een weekschema dat altijd hetzelfde is. Ik heb mijn creatieve kanten, mijn impulsieve kanten.
Bijv als ik een cursus doe voor herstel. En dat is van 13 tot 15 uur.
Mijn broer zou zelf dan van 8.00 tot 12.30 gaan werken en van 15.30 tot 18.00 uur.
Bij mij werkt dat niet zo, ik kan dat niet zo vol proppen. Ik doe mijn dingen met aandacht en ook met aandacht voor de mensen om mij heen. Als ik zoān cursus heb met huiswerk dan vind ik dat al heel wat, op een dag.
Zij willen nu een weekrooster zien. Maar ik zit in week 7 van 8 weken dagbehandeling en ik heb stoom uit mijn oren. Elke keer: hoe zit je erbij, hoe voel je je, hoe voelde je je gisteren, hoe komt dat? Hoe voel je je straks?
En dan alle groepsgenoten langs hoe die zich voelen vandaag/gisteren etc.
Wel heb ik met mijn broer (ik heb meerdere broers) in huis veel verplaatst en het is echt leuk geworden. Maar we hadden wel ff een botsing want hij vond het niet handig wat ik had bedacht etc etc en ik was al zo moe omdat het bij de dagbehandeling niet liep (we hadden allemaal onze dag niet incl leiding)
Gevoel dat de lat hoog ligt. Ik kom met zoveel mensen in contact bij die dagbehandeling. De groep wisselt constant. Ik praat, luister, doe mee. Maar het is in zekere zin ook doodvermoeid. Dat zit hem niet in die vouwblaadjes enzo. Het is het hele proces.
#18
Een planning is wel belangrijk, want impulsief gedrag is juist hetgeen dat je in de ellende heeft gebracht. Maar de planning moet wel haalbaar blijven. Je bent er zelf bij en je mag ām ook fine tunen al naar gelang de ervaring. Probeer het zo te zien en wat minder als de ultieme waarheid. Doe gewoon je best dat is goed genoeg šGisteravond met de familie een bespreking gehad van hoe ik zo in crisis kon raken etc etc.
Maar het was heftig. Het begon met een lange discussie met hoe we zouden beginnen. Terwijl ik zelf al een lijstje had gemaakt.
Ik kan niet alles dicht timmeren in een weekschema dat altijd hetzelfde is. Ik heb mijn creatieve kanten, mijn impulsieve kanten.
Bijv als ik een cursus doe voor herstel. En dat is van 13 tot 15 uur.
Mijn broer zou zelf dan van 8.00 tot 12.30 gaan werken en van 15.30 tot 18.00 uur.
Bij mij werkt dat niet zo, ik kan dat niet zo vol proppen. Ik doe mijn dingen met aandacht en ook met aandacht voor de mensen om mij heen. Als ik zoān cursus heb met huiswerk dan vind ik dat al heel wat, op een dag.
Zij willen nu een weekrooster zien. Maar ik zit in week 7 van 8 weken dagbehandeling en ik heb stoom uit mijn oren. Elke keer: hoe zit je erbij, hoe voel je je, hoe voelde je je gisteren, hoe komt dat? Hoe voel je je straks?
En dan alle groepsgenoten langs hoe die zich voelen vandaag/gisteren etc.
Wel heb ik met mijn broer (ik heb meerdere broers) in huis veel verplaatst en het is echt leuk geworden. Maar we hadden wel ff een botsing want hij vond het niet handig wat ik had bedacht etc etc en ik was al zo moe omdat het bij de dagbehandeling niet liep (we hadden allemaal onze dag niet incl leiding)
Gevoel dat de lat hoog ligt. Ik kom met zoveel mensen in contact bij die dagbehandeling. De groep wisselt constant. Ik praat, luister, doe mee. Maar het is in zekere zin ook doodvermoeid. Dat zit hem niet in die vouwblaadjes enzo. Het is het hele proces.
#19
Laatste week dagbehandeling. Er komen elke dag nieuwe probleemgevallen bij en ze zijn echt ernstiger dan de mensen die er in mijn eerste weken waren. De verpleging laat dit ook doorschemeren, ook het feit dat de meesten een paar uurtjes komen en je om 15 uur nog met 1 of 2 mensen zit.
ik heb nog 1 persoon waar ik veel naartoe trek. Vandaag vertelde ze dat ze gisteren een hele tijd bij het spoor heeft gestaan en gelopen. De spoorwegovergang bij mijn geboortedorp, die plek leek haar realistisch. Ze had opgezocht welke trein, was bezig met een afscheidsbericht.
Na 18 jaar ggz ben ik veel gewend en meestal keer ik mij af van dit soort verhalen. Maar deze persoon X heb ik vastgepakt. Ik wil niet dat zij weggaat. Ik weet dat als ze dat toch besluit, het niets met mij te maken heeft.
Dit was geen aandachttrekkerij, ze was het echt van plan.
Ik zei dat het heel kut zou zijn geweest als we de ochtend gestart zouden zijn met slecht nieuws.
Precies vandaag zou ik āoefenenā met alleen thuis een aantal uur. Tussen de dagbehandeling en de NA meeting. Ik heb eten in huis, heb net ff bloemen gekocht en een vaas. Ik moet toch iets kopen, ofzo.
Ik vind het wel een beproeving af en toe. Je zit bij ggz om beter te worden maar damnā¦
Verder schaam ik mij achteraf voor hoe ik er de eerste weken bij gelopen heb. Ongedoucht, onverzorgd, steeds dezelfde kleren. Huid open gekrabd. Dat ik zo de straat over gegaan ben en onder de mensen geweest vind ik achteraf wel erg.
Zit nu op de bank met een dekentje maar het dekentje ruikt heel muf. Ook dat nog.
Ik ga niet drinken hoor maar t is niet echt een lekkere dag zo.
ik heb nog 1 persoon waar ik veel naartoe trek. Vandaag vertelde ze dat ze gisteren een hele tijd bij het spoor heeft gestaan en gelopen. De spoorwegovergang bij mijn geboortedorp, die plek leek haar realistisch. Ze had opgezocht welke trein, was bezig met een afscheidsbericht.
Na 18 jaar ggz ben ik veel gewend en meestal keer ik mij af van dit soort verhalen. Maar deze persoon X heb ik vastgepakt. Ik wil niet dat zij weggaat. Ik weet dat als ze dat toch besluit, het niets met mij te maken heeft.
Dit was geen aandachttrekkerij, ze was het echt van plan.
Ik zei dat het heel kut zou zijn geweest als we de ochtend gestart zouden zijn met slecht nieuws.
Precies vandaag zou ik āoefenenā met alleen thuis een aantal uur. Tussen de dagbehandeling en de NA meeting. Ik heb eten in huis, heb net ff bloemen gekocht en een vaas. Ik moet toch iets kopen, ofzo.
Ik vind het wel een beproeving af en toe. Je zit bij ggz om beter te worden maar damnā¦
Verder schaam ik mij achteraf voor hoe ik er de eerste weken bij gelopen heb. Ongedoucht, onverzorgd, steeds dezelfde kleren. Huid open gekrabd. Dat ik zo de straat over gegaan ben en onder de mensen geweest vind ik achteraf wel erg.
Zit nu op de bank met een dekentje maar het dekentje ruikt heel muf. Ook dat nog.
Ik ga niet drinken hoor maar t is niet echt een lekkere dag zo.
#20
Jaā¦ dat realiseer ik me nu.
Zal vragen of er met de fellows iets van kerst en/of oud en nieuw is.
Zal vragen of er met de fellows iets van kerst en/of oud en nieuw is.